มารฟ้าพิชิตสวรรค์

ตอนที่ 63

ฮวงอี้และหยางเล่ย มาพบชิงเทียนที่คาเฟ่ในเมืองจี่หนิง พวกเขาต่างคิดว่า วันนี้คงจะเป็นทริปการผจญภัยของเหล่าชายหนุ่ม แต่ชิงเทียนกลับพาสาวสวยมาด้วยถึงสองคน 

“บอสใหญ่ค่ะ อ้ามมม...." จิ่วฟางตักเค้กป้อนชิงเทียนอย่างมีความสุข ในขณะที่จิ่วหยวนปิง กำลังดื่มด่ำอยู่ดับกาแฟลาเต้ เธอชักเริ่มเสพติดมันเข้าไปทุกที สองชายหนุ่มถึงกับหางตากระตุก

“ทำไมพวกนายมองฉันแบบนั้นหล่ะ?"

“ป...เปล่าไม่มีอะไร แล้วพวกเธอคือ?" ฮวงอี้ไม่เคยเห็นหญิงสาวพวกนี้มาก่อน เขาสัมผัสได้ว่าพวกเธอแข็งแกร่งมาก โดยฉะเพาะผู้หญิงคนที่ดื่มกาแฟลาเต้ไปถึงสามแก้ว เธอแข็งแกร่งกว่าปู่ของเขาด้วยซ้ำ

หลังจากที่จิ่วหนวนปิง ดื่มกาแฟลาเต้แก้วที่สี่จนหมด พวกเขาก็ออกเดินทางไปยังเทือกเขาหมอกปีศาจ ป่ารอบนอกดูเงียบสงบ เมื่อเดินมาถึงเขตหุบเขา ชิงเทียนรู้สึกได้ถึงสายตาของสัตว์ปีศาจหลายคู่ ที่จับจ้องมายังกลุ่มของพวกเขา สาเหตุที่พวกมันไม่เข้ามาโจมตีก็เพราะว่า พวกมันหวาดกลัวชิงเทียนและจิ่วหยวนปิง 

ชิงเทียนได้สอนจิ่วหยวนปิง เกี่ยวกับรูปแบบมามากพอสมควร และเธอถนัดรูปแบบม่านพลังเป็นพิเศษ หญิงสาวใช้มือทาบลงบนม่านพลัง เธอเริ่มทำการแก้ไขรูปแบบเพื่อสร้างทางเข้า 

ทันใดนั้นเองช่องว่างขนาดพอให้มนุษย์ลอดผ่านได้ปรากฏขึ้น ทั้ง 5 คนเดินลอดผ่านประตูไป พวกเขาไม่สามารถละสายตา จากทิวทัศน์ด้านหน้าได้เลย มันงดงามราวกับสรวงสวรรค์ น้ำตกและบ่อน้ำร้อนกระจายอยู่ทั่วพื้นที่ สวนสมุนไพรนานาพันธุ์ ต่างเติบโตไปจนสุดลูกหูลูกตา 

“ดูเหมือนที่เรารอคอยกันมา จะคุ้มค่านะ" ชิงเทียนฉีกยิ้ม

หยางเล่นยลองจุ่มมือลงไปในบ่อน้ำร้อน ปราณมหาศาลแทรกซึมผ่านผิวหนังของเขาในทันที “นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ หากเราแช่อยู่ในบ่อน้ำร้อนนี้ ก็สามามารถทะลวงขั้นได้ง่ายๆเลย"

ชิงเทียงลองตรวจสอบดูบ้าง และก็เป็นไปตามที่หยางเล่ยพูด เพียงแต่ว่า... “นายคิดตื้นเกินไป บ่อน้ำร้อนแห่งนี้ มีพลังปราณมหาศาลก็จริง แต่ทว่าร่างกายมนุษย์นั้นมีขีดจำกัดด้านการดูดซับ พวกนายสามารถลงไปแช่ได้เพียงวันละ 2 ชั่วโมงเท่านั้น หากแช่นานจนเกินไป รับลองศพไม่สวยแน่"

ฮวงอี้และหยางเล่ย กลืนน้ำลายเสียงดัง ชายหนุ่มทั้งสองเข้าใจสิ่งที่ชิงเทียนต้องการจะสื่อ หลังจากเดินสำรวจรอบๆ พวกเขาก็พบกับถ้ำที่มีบ่อน้ำร้อนอยู่ภายใน เพดานถ้ำมีช่องแสงสาดส่องลงมายังใจกลางบ่อ 

“พวกเธอใช้บ่อนี้แล้วกัน เดี๋ยวพวกเราจะออกไปใช้บ่อด้านนอก" การจะให้สองสาวมาแช่บ่อน้ำร้อนกับพวกเขา ก็ดูกระไรอยู่

ทั้งสามคนเลือกแช่บ่อที่ใหญ่ที่สุด ชิงเทียนนำไวน์ที่อยู่ในแหวนมิติมารินใส่แก้ว แล้วส่งให้สหายทั้งสองคนดื่ม “ฉันกำลังคิดผลิตภันฑ์ใหม่อยู่ พวกนายมีไอเดียบ้างไหม?"

ฮวงอี้ลูบปลายคาง “ได้ยินว่าผลิตภันฑ์เสริมความงาม กำลังมาแรงในช่วงนี้"

ชิงเทียนเองก็สนใจเรื่องนั้นอยู่เหมือนกัน เขาปิ๊งไอเดียขึ้นมาทันที “พวกนายคิดว่า ถ้ามีครีมบำรุงผิวที่สามารถลบรอยด่างดำ ลดรอยเหี่ยวย่น และรักษาสิว ที่เห็นผลหลังจากใช้เพียงครั้งเดียว ควรจะตั้งราคาเท่าไหร่ดี"

“นั่นมันบ้าไปแล้ว นายจะสร้างครีมสามสูตร ที่ใช้แล้วเห็นผลทันตาเนี้ยนะ?"

“ใช่แล้ว...ครีมสามสูตรก็จริง แต่ฉันจะรวมมันไว้ภายในขวดเดียว" ชิงเทียนเริ่มคิดสูตรยาขึ้นในหัว และเขามันใจว่าจะสามารถทำมันได้แน่

ฮวงอี้และหยางเล่ยมองหน้ากัน ถ้าชิงเทียนทำได้จริง มันทำกำไรให้กับบริษัทอย่างมหาศาล

จิ่วฟางเดินมาหาชิงเทียน ทั้งสามคนล้วนสวมกางเกงขาสั้น จึงไม่มีอะไรให้ต้องอาย “เอ่อบอสใหญ่ค่ะ ช่วยไปดูอาการศิษย์พี่ได้ไหมค่ะ ฉันรับมือกับเธอไม่ไหวแล้ว"

ชิงเทียนไม่แน่ใจว่า จิ่วฟางพูดถึงเรื่องอะไร แต่เขาก็เดินตามเธอไป ทิ้งให้สองหนุ่มใช้หัวโขกขอบบ่อ พวกเขาสาบานกับตัวเองไว้ว่า หลังออกไปจากสถานที่แห่งนี้ จะต้องหาแฟนให้ได้

เมื่อชิงเทียนเดินตามจิ่วฟางเข้ามาในถ้ำ ก็พบกับจิ่วหยวนปิง ที่นั่งถือจอกเหล้าอยู่ที่ขอบสระ ชุดสีขาวของเธอเปียกชุ่มจนเห็นชุดชั้นใน เธอมองมาที่ชิงเทียนด้วยสายตาอันเย้ายวน ราวกับต้องการจะกลืนกินเขาทั้งตัว

“ฉันลืมไปว่าศิษย์พี่เป็นพวกคออ่อน ก็เลยเป็นอย่างที่บอกใหญ่เห็นนี่แหละค่ะ" จิ่งฟางถูกเธอลวนลามไปทั่วร่างกาย จนต้องออกไปขอความช่วยเหลือจากชิงเทียน

ชิงเทียนค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าดูไม่เหมือนจิ่วหยวนปิง แต่เป็นปีศาจสาวเสียมากกว่า เธอกระโจนเข้าหาชิงเทียน แล้วขึ้นคล่อมเขา จากนั้นจึงใช้ลิ้นเลียไปบนใบหน้าของชายหนุ่ม 

ชิงเทียนรู้สึกเหมือน วิญญานกำลังจะหลุดออกจากร่างแล้วตอนนี้ นิ้วของเขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว จี้สกัดจุดบรืเวณด้านหลังของจิ่วหยวนปิง จนร่างของเธอหยุดชะงัก เขาใช้เพลิงอัสนีฟ้าเคลือบฝ่ามือแล้วสัมผัสหน้าท้องเธอ เพื่อขับพิษสุราออกมา จากนั้นจึงค่อยคลายจุด

จิ่วหยวนปิงรีบวิงออกไปอาเจียนด้านนอก เธอรู้สึกปวดหัว อีกทั้งยังจำเหตุการณ์ทั้งหมดได้อย่างแม่นยำ หญิงสาวเดินกลับมาด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ เธอไม่สามารถมองหน้าชิงเทียนได้เลย

ชิงเทียนเดินมาลูบหัวเธอ “อย่าคิดมากน่า เลิกทำหน้าเศร้าได้แล้ว" หลังจากทำหญิงสาวสงบได้แล้ว เขาก็ขอตัวออกไปหาเพื่อนที่รออยู่ด้านนอก แต่จิ่วฟางก็ดึงดันจะให้เขาอยู่เป็นเพื่อน เนื่องจากเธอกลัวจะถูกจิ่วหยวนปิงลวนลามอีกครั้ง ชิงเทียนจึงลงเอยด้วยการแช่น้ำร้อนกับสองสาวงาม

จิ่วฟางดึงแขนของเขาไปกอด ชิงเทียนสัมผัสได้ถึงความนุ่มบริเวณต้นแขน จิ่วหยวนปิงยังคงไม่กล้าสบตากับชิงเทียน เธอรู้ว่าเขาไม่ได้ถือสา แต่มันก็ยังเป็นเรื่องที่หน้าอายอยู่ดี

“บอสใหญ่ ฉันได้ยินว่าคุณมีว่าที่ภรรยาหลายคน เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า" จิ่วหยวนปิงถามออกไป หลังจากที่เธอเลียหน้าชิงเทียน ก็ไม่มีอะไรให้เสียแล้ว

“พวกเธอตั้งกันเอาเอง แต่ฉันก็มีความรู้สึกดีๆให้พวกเธอนะ ก็เลยไม่ได้ทักท้วงอะไร" ชิงเทียนตอบไปตามตรง เขาเองก็ไม่คุ้นชินนัก หากต้องมีคนรักหลายคน

จิ่วหยวนปิงหันมาสบตากับชิงเทียน “ถ้าอย่างนั้น ฉันขอเป็นหนึ่งในนั้นได้หรือเปล่า" หน้าของเธอเริ่มแดงอีกครั้ง

คำพูดของจิ่วหยวนปิงทำให้ชิงเทียนรวมถึงจิ่วฟางถึงกับตั้งตัวไม่ทัน “ศิษย์พี่... ไม่คิดเลยว่าจะใจกล้าขนาดนี้ บอสใหญ่ฉันเองก็อยากเป็นผู้หญิงของคุณ" 

ชิงเทียนยิ้มเจือน “ชั้นไม่เข้าใจจริงๆ ว่าพวกเธอมองเห็นอะไรในตัวฉัน ฉันทั้งเห็นแก่ตัว หยิ่งผยอง อีกทั้งเคยฆ่าคนมามากมาย เห็นแบบนี้แล้วยังจะชอบฉันอยู่อีกเหรอ"

จิ่วหยวนปิงส่ายหน้า “ไม่จริงเลย บอสใหญ่เป็นคนอ่อนโยน ไม่เช่นนั้นคงไม่มีหญิงสาวมาหลงรักมากขนาดนี้"

“ใช่แล้วค่ะ และฉันก็ตกหลุมรักคุณตั้งแต่แรกพบแล้ว" จิ่งฟางดึงเขาเข้าไปจูบ สถานะการเช่นนี้ทำให้ชิงเทียน แทบควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่เขายังไม่แต่งงานกับพวกเธอ จะยอมให้เหตุการณ์เช่นนั้นเกิดขั้นไม่ได้เป็นอันขาด นี่มันไม่เหมือนตอนที่เขาละเลงบทรักกับเย่เสวี่ยหลัน เพราะเธอเป็นภรรยาของเขาอยู่แล้ว

จิ่วฟางถอนปากอันอวบอิ่มของเธอออกไป เธอไม่สามารถห้ามใจตัวเองได้ จิ่วหยวนปิงมองริมฝีปากของชิงเทียนตาละห้อย เขาเองก็คิดว่าแค่จูบก็คงไม่เป็นปัญหาอะไร แค่ต้องควบคุมอารมณ์ให้ดี อีกอย่างจิ่วหยวนปิงในตอนนี้ดูสวยเป็นอย่างมาก เขาโน้มตัวไปจูบกับจิ่วหยวนปิง หญิงสาวราวกับถูกไฟช็อตทั่วร่าง

พวกเธอผลัดกันจูบชิงเทียนไม่หยุดจนถึงเวลาที่ต้องขึ้นจากบ่อน้ำ ฮวงอี้และหยางเล่ยเห็นสภาพของชิงเทียน ก็พากันหัวเราะจนท้องแข็ง เพราะตอนนี้ริมฝีกปากของชายหนุ่มบวมแดง ราวกับถูกผึ้งรุมต่อย

“ปากไปโดนอะไรมาเพื่อน" หยางเล่ยถามออกมาพร้อมกับกลั้นขำ

“เงียบไปเลย" ชิงเทียนอับอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ซุกที่ไหน อย่าบอกนะว้าเขาต้องเข้าไปในเมืองทั้งอย่างนี้ สองคนนั้นเป็นปลิงหรือยังไง

สองสาวที่เดินตามมาก็อดหัวเราะไม่ได้ ดูเหมือนว่าพวกเธอจะรุนแรงกับเขาเกินไปหน่อย

ชิงเทียนขอให้จิ่วหยวนปิง แก้ไขรูปแบบม่านพลังเล็กน้อย เขาใช้แก่นโลหะ สร้างเป็นตราสัญลักษณ์บางอย่างขึ้นมา แล้วยื่นให้ทุกคนดู

“นี่คือตราอนุญาต ทุกคนที่หยดเลือดลงไปบนแผ่นเหล็กนี้ จะสามารถสร้างทางเข้าออกได้ตามใจนึก ส่วนเรื่องสมุนไพรก็แบ่งกันสามส่วน พวกนายคิดว่ายังไง?"

“ฉันกับฮวงอี้คุยเรื่องนี้กันแล้ว เราขอหนึ่งในสามก็พอ นายมีหอนพเก้าที่ต้องดูแล คงต้องใช้ทรัพยากรเยอะน่าดู ผู้บ่มเพาะในตระกูลฮวงก็มีไม่มาก ส่วนฉันก็ใช้แค่คนเดียว" พวกเขารู้ดีว่าตนเองไม่ได้ช่วยอะไร แต่ด้วยนิสัยของชิงเทียน หากพวกเขาไม่ยอมรับเอาไว้ ชิงเทียนย่อมไม่สบายใจ

“ขอบคุณมาก พวกนายเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ"

ทุกคนหยดเลือดลงบนแผ่นสัญลักษณ์ จากนั้นจิ่วหยวนปิงก็นำมันไปหลอมรวมเข้ากับม่านพลัง เธอสามารถนำมันออกมา เพื่อเพิมคนที่สามารถเข้าออกได้อีก แต่ชิงเทียนคิดว่าคนถือกุญแจห้าคน เป็นจำนวนที่พอเหมาะแล้ว

หลังจากกลับออกมาจากเทือกเขาหมอกปีศาจ ทุกคนต่างก็แยกย้ายกันไปจัดการธุระของตัวเอง เหลือไว้เพียงชิงเทียนและจิ่วหยวนปิง เขาตั้งใจว่าจะจัดการเรื่องผลิตภัณฑ์ใหม่ แล้วค่อยกลับไปที่หอนพเก้าสาขาหลัก เพื่อทำการติดตั้งอัญมณีธาตุไฟ 

ชิงเทียนได้ลาออกจากมหาวิทยาลัย เนื่องจากมีสิ่งที่ต้องจัดการมากมาย เขาได้ส่งข้อความไปบอกกับชิงอันแล้ว และเธอก็เข้าใจถึงภาระที่ชิงเทียนกำลังแบกอยู่

ทั้งสองคนมุ่งหน้าไปยังเมืองจี่หนาน เนื่องจากสำนักงานที่เมืองหลวง ยังสร้างไม่แล้วเสร็จ จี่หนานจึงเป็นสำนักงานหลักชั่วคราว หลังเขาออกจากลิฟท์ ก็มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยขวางทางไว้

“ขอโทษครับ หากไม่ใช่พนักงาน คุณต้องไปแลกบัตรก่อน" 

ชิงเทียนถึงกับกุมขมับ รู้อย่างนี้เขาติดรูปตัวเองไว้ทั่วบริษัทซะก็ดี “ผมชิงเทียน เป็นเจ้าของบริษัท ถ้าไม่เชื่อก็ไปเรียกผู้จัดการมา"

เจ้าหน้าที่ชะงักไปชั่วครู่ เขารีบตรงไปยังห้องผู้จัดการทันที หญิงสาวคนหนึ่งรีบวิ่งออกมาพบกับชิงเทียน “สวัสดีค่ะบอส ฉันจางจื่อฉิง ตอนนี้รับหน้าที่ผู้จัดการแทนฟ่านเสี่ยวโหรวค่ะ" เธอเคยเห็นแค่รูปของชิงเทียน แต่ตอนนี้เธอได้พบเขาตัวเป็นๆแล้ว 

“ผมมีแผนจะสร้างผลิตภัณฑ์ชนิดใหม่ แต่ก่อนอื่นผมได้ยินมาว่า มีคนบาดเจ็บจากเหตุการณ์ไฟไหม้ที่โรงงาน ตอนนี้อาการเป็นยังไงบ้าง"

พนักงานในบริษัทล้วนได้ยินเสียงสนทนา พวกเขาไม่คิดเลยว่า ชิงเทียนจะเป็นห่วงลูกน้องขนาดนี้

“มือและแขนถูกไฟคลอกค่ะ ตอนนี้ยังคงรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล บอสอยากจะไปเยี่ยมไหมค่ะ?"

“เปล่าผมไม่ได้จะไปเยี่ยม แต่จะไปรักษา"

คำพูดของชิงเทียนเรียกสติของทุกคนทันที พวกเขาลืมไปได้ยังไงกัน ว่าชายคนนี้เป็นถึงแพทย์เทวะที่อายุน้อยที่สุด

--------------------------------------

Facebook Fanpage : มารฟ้าพิชิตสวรรค์

https://www.facebook.com/มารฟ้าพิชิตสวรรค์-105158271890771