Hi, Darling 21
แม่บ้านซักผ้าและทำความสะอาดบ้านเสร็จแล้วทำให้ตอนนี้บ้านมีกลิ่นหอมสะอาดบวกกับกลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มที่หอมคลุ้งทั่วบ้าน ฉันเดินเข้าไปทักทายแม่บ้านก่อนจะเดินขึ้นห้องนอนเมื่อเก็บของเสร็จก็หยิบไอแพดตัวเองลงมาเล่นที่ห้องรับแขกรอเวลาทำมื้อเย็น แม่หมี่กลับบ้านไปั้แ่ฉันจะไปเที่ยวแล้ว และตอนนี้ฉันก็คิดถึงแม่หมี่มาก ๆ เลยล่ะ อยากจะกินข้าวฝีมือแม่หมี่แล้ว ไม่รู้ว่าแม่หมี่จะมาหาตอนไหน
“คุณเฟื่อง ให้ป้าเตรียมมื้อเย็นเลยไหมคะ?”
“อ้อ ไม่ค่ะป้าเดี๋ยวหนูจัดการเองค่ะ”
“งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้วป้าขอตัวก่อนนะคะ”
“ค่ะป้า วันนี้ขอบคุณมากค่ะ” คล้อยหลังป้าแม่บ้าน ฉันเดินเข้าห้องครัวเตรียมวัตถุดิบในการทำอาหารไว้รอคนที่กำลังจะเลิกงานอีกในไม่กี่ชั่วโมง
พะแนงหมู ยำทะเล และไข่เจียวกุ้ง เป็เมนูมื้อเย็นของเขาในวันนี้ ระหว่างที่กำลังเริ่มทำอาหารพี่กริชก็โทรเข้ามาพร้อมกับเสียงโวยวายของพี่หมอก้ำที่ดังแทรกเข้ามา
“ค่ะพี่”
(เฟื่อง ก้ำกับมิชาอยากไปกินข้าวด้วย//น้องน้อยพี่ขอไปกินข้าวด้วย)
“ได้ค่ะ จะมากี่คนคะ จะได้ทำกับข้าวเผื่อด้วย”
(สองคนครับแค่ก้ำกับมิชา)
“ได้ค่ะ เดี๋ยวทำกับข้าวเพิ่ม”
(จะเอาน้ำหวานไหม พี่จะซื้อให้)
“เอาค่ะ พี่ซื้อมาเลย”
(อีกสี่สิบนาทีพี่ถึงบ้านนะ เปิดกล้องไว้เลยไม่ต้องวาง”
เวลาหวงเขามักจะเป็แบบนี้เสมอ ฉันวางโทรศัพท์ไว้กับกล่องทิชชูจากนั้นก็เดินไปนั่นมานี่ราวกับว่านี่เป็เื่ปกติที่เราทำบ่อยครั้ง ฉันทำอาหารไปอย่างไม่เร่งรีบ แทบจะลืมไปด้วยซ้ำว่าคอลกับพี่กริชค้างไว้อยู่ กระทั่งได้ยินเสียงรถดังขึ้นที่โรงจอดรถถึงได้รู้ว่าพี่กริชกลับมาถึงแล้ว และสายวีดีโอคอลถูกกดตัดสายไปในไม่กี่วิก่อนหน้า
“กลับมาแล้วครับ” เสียงทุ้มดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงคุ้นตาเดินเข้ามา ในมือของเขาถือทั้งกระเป๋าทำงานและชุดกาวน์ที่พาดแขนอยู่ มืออีกข้างถือถุงกระดาษสีน้ำตาลที่ด้านในน่าจะเป็เครื่องดื่มจากร้านโปรดของฉัน
“เหนื่อยไหมคะ?” ล้างมือเช็ดมือเสร็จก็เดินเข้าไปรับอีกฝ่าย
“นิดหน่อยครับ เดี๋ยวพวกนั้นจะตามมา” พี่กริชรีบบอก
“พี่จะอาบน้ำก่อนไหม หรือกินข้าวก่อน”
“กินข้าวก่อนก็ได้ รออาบทีเดียว”
“งั้นเดี๋ยวหนูไปอุ่นกับข้าวก่อน เสร็จแล้วตามมานะคะ”
“ครับ”
“ตัวเล็ก!!” เสียงะโเรียกดังั้แ่เ้าของเสียงยังไม่ถึงห้องครัว พี่หมอมิชาวิ่งเข้ามากอดฉันหลวม ๆ แล้วผละออกห่างด้วยท่าทีแสนจะตื่นเต้น
“อะไรคะพี่หมอ?” ฉันทวนถามพี่หมอมิชาด้วยความสงสัย
“พี่จะเล่าให้ฟัง”
“กินข้าวไปด้วยก็ได้ เย็นแล้ว น้องจะปวดท้อง” พี่กริชเอ่ยเตือน เมื่อเห็นพี่หมอมิชากำลังจะชวนฉันคุย
“ก็ได้ ๆ พี่ซื้อไก่อบโอ่งมานะ ครั้งก่อนเห็นเราชอบ”
“ขอบคุณค่ะ”
“นั่งเลยเดี๋ยวพี่จัดการเอง” พี่กริชเอ่ยบอก โอบเอวให้ไปนั่งที่เก้าอี้ ส่วนเขาฉวยเอากล่องโฟมที่มีไก่อบโอ่งไปจัดใส่จานเอง พี่หมอก้ำเดินตามเข้ามาพร้อมกับผลไม้ในมือ
“เฟื่อง แม่พี่ฝากมาให้”
“ขอบคุณค่ะพี่หมอ” ฉันขยับลุกขึ้นยืนไปรับถุงผลไม้มาถือไว้ มีของโปรดฉันเยอะแยะเลยล่ะ
“นั่ง ๆ กินข้าวกัน” พี่กริชวงจานไก่ลงบนโต๊ะ จากนั้นก็มาช่วยรับถุงของฝากที่ได้จากพี่หมอก้ำไปวางไว้ที่ชั้นวางของ คุณหมอทั้งสามนั่งประจำเก้าอี้และเริ่มกินข้าวด้วยกันอย่างผ่อนคลาย โดยมีพี่หมอมิชาเล่าเื่วันนี้ให้ฟังอย่างตื่นเต้นภายใต้ความตื่นเต้นนั้นเต็มไปด้วยความดีใจที่แทบจะปิดไม่มิด
“พวกพี่วางแผนเปิดตัวเราเองแหละวันนี้น่ะ”
“เปิดตัวให้ทุกคนได้รู้เลยเราเป็แฟน เป็คู่หมั้น เป็คู่ชีวิตของกริชมัน เพราะกริชมันก็ไม่อยากให้เราไม่สบายใจ พวกพี่เลยอ้างเื่ฉลองวันเกิดให้กริชมันขึ้นมา”
“พอทุกคนรู้นะว่ามันกับยัยวิราไม่ได้เป็อะไรกันอย่างที่ผู้หญิงคนนั้นพูด ทุกคนก็เริ่มเอาไปพูดต่อจนตอนนี้ทุกคนรู้หมดแล้วว่ากริชมันมีคู่หมั้นแล้ว และหลงคู่หมั้นหนักมาก” พี่หมอมิชาเล่าอย่างออกรส ทั้งพี่หมอก้ำและพี่กริชต่างไม่คิดจะห้ามเลยที่พี่หมอมิชาเล่าแบบนั้น
“ก็มันหลงจริง พอทุกคนรู้แบบนั้นนะ พยาบาลที่เคยขึ้นเวรพร้อมกับมันก็เริ่มเล่าบ้างว่าเคยได้ยินกริชมันคุยกับแฟน นู่นนี่นั่น”
“คลั่งรักแหละ” พี่หมอมิชาเอ่ยเสริมหมอก้ำ
“จริงไหม?” พี่หมอก้ำเอ่ยถามเ้าของเื่ราวทั้งหมด
“เออ ทั้งคลั่งทั้งหลงเลยล่ะ”
“ฮา ๆ ๆ กูอยากให้น้องเห็นหน้ามึงตอนรู้ว่าน้องจะมาอยู่ด้วยจังวะ”
“ใจเย็น กูเพื่อนมึงเอง” พี่กริชปรามเพื่อน มือก็ตักกับข้าวมาใส่จานให้อย่างใส่ใจ ถึงแม้จะไม่ได้พูดอะไรกันมากก็ตาม แต่เขาก็ยังคงดูแลฉันอย่างดีเช่นเดิม
“พี่กริช” ตัดสินใจเอ่ยเรียกคนที่นั่งข้าง ๆ อย่างไม่สบายใจ
“ครับ?” พี่กริชขานรับ มือข้างหนึ่งยื่นไปหยิบขวดน้ำมาเทใส่แก้วให้เมื่อฉันดื่มไปจนเกือบครึ่งแก้ว
“แบบนี้จะไม่เป็ไรเหรอ?” เพราะกลัวคนอื่นจะมองพี่กริชไม่ดีที่ทำเหมือนหักหน้าผู้หญิงคนนั้น แถมยังพาฉันไปเปิดตัวอีก ฉันไม่อยากให้คนอื่นมองเขาไม่ดี
“พี่เลือกทางที่ดีที่สุดแล้ว พี่เคยเงียบหวังให้เขาหยุด แต่เขาก็ยังทำ ไหนจะระรานหนูจนไม่สบายใจ พี่เองถ้าพูดตรง ๆ ก็ลำบากใจและอึดอัดใจไม่น้อยที่ถูกคนอื่นแซวตัวเองเื่ผู้หญิงคนนั้น...”
“...”
“พี่ยื่นโอกาสให้เขาหยุด แต่เขาเลือกที่จะไม่หยุด พี่เองก็จะไม่ดีใจแล้วเหมือนกัน”
“...”
“ั้แ่ตอนนั้น พี่คิดและบอกตัวเองมาตลอดว่าต้องแคร์ความรู้สึกหนูที่สุด ใครจะว่ายังไงก็ช่าง พี่ไม่สน”
“...”
“โอ๊ย!! บทจะซึ้งก็ทำเอาคนโสดน้ำตาคลอ เกรงใจคนโสดบ้าง” เสียงพี่หมอมิชาเอ่ยแซวพร้อมกับเสียงหัวเราะของพี่หมอก้ำ ทั้งคู่กำลังมองเราด้วยสายตาปลื้มปีติ แต่สิ่งที่เอื้อนเอ่ยออกมานั้นกลับเต็มไปด้วยถ้อยคำหยอกล้อและเอ่ยแซว
“พอเลยทั้งสองคน รีบกินข้าวได้แล้วกว่าจะกลับเดี๋ยวรถติด” พี่กริชบอกเพื่อนเสียงเข้ม
====
เื่นี้มีจำหน่ายรูปแบบอีบุ๊คทาง meb แล้วนะคะ ฝากทุกคนอุดหนุนด้วยนะคะ T_T
รายละเอียดอีบุ๊ค อย่างที่แจ้งไป ั้แ่เนื้อหาตอนที่ 19 ในเว็บ หรือตอนที่ 6 ในอีบุ๊ค เนื้อหาจะไม่เหมือนกันนะคะ เค้าแต่งเป็สองพาร์ท
อีบุ๊คมีทั้งหมด 10 ตอน มีตอนพิเศษ 2 ตอน รวม 12 ตอน
จำหน้าเนื้อหาทั้งหมดรวมปกและลิขสิทธิ์ 370 หน้า A5
ฟร้อนท์ Cordia New 16
ฝากทุกคนติดตามด้วยนะคะ ^_^
657
