เช้าวันต่อมา เฟยหลงได้ยินเสียงเรียกจากหน้าบ้าน
พี่หลงๆ อยู่รึเปล่า ข้ามาเยี่ยม นี่คือต้าจินสหายอันธพาล
ในหมู่บ้านที่คบหากันมาตั้งเเต่เด็กของเฟยหลง
ต้าจินเป็ลูกหัวหน้าหมู่บ้านจึงทำให้ไม่มีคนในหมู่บ้าน
กล้ามีปัญหากับเขา
ชายหนุ่ม2คน ก่อปัญหาไปทั่ว ผู้คนพบเจอต่างหลีกหนี
วันนี้ในบ้านไม่มีคนอยู่ เพราะว่าต้องออกไปหาของกินของป่า
ตั้งเเต่เช้าตรู่ ต้าจินถาม เป็ยังไงบ้างพี่หายดีเมื่อไร
ออกไปแก้เเค้นกัน ข้าไปสืบมาเเล้ว คนที่ทำร้ายพี่
เป็คนจากเมืองอื่น ตอนนี้มันยังคงพักอยู่ในเมือง
" เฟยหลงยกยิ้มตอบ ช่างมันเถอะ ข้าไม่เเก้เเค้นอะไรนั้นหรอก "
เป็ข้าเองหาเื่ใส่ตัว วันนั้นที่เฟยหลงโดนทำร้าย
เพราะเมาเเล้วไปลวนลามสตรีนางหนึ่ง
จนคนผู้หนึ่งผ่านมาเเล้วช่วยสตรีนางนั้นไว้
มีหรือที่คนอย่างเฟยหลง จะยินยอม เขาพูดจาท้าทายอีกฝ่าย
จนทนไม่ไหว เลยเกิดการต่อสู้กัน เเต่อีกฝ่าย
คนผู้นั้นเป็คนมีฝีมือ
ถึงขนาดจัดการเฟยหลงจนเสียชีวิตเลย
ต้าจิน ตัวเ้าเองก็พอได้เเล้ว หยุดเถอะ ก่อนจะมีสภาพเช่นข้า
เมื่อก่อนต้าจินเองก็ไม่ใช่คนเช่นนี้
เเต่เพราะหัวหน้าหมู่บ้านซึ่งเป็บิดาเขา
้าให้เขาเป็หัวหน้าหมู่บ้านคนถัดไป เลยบังคับตัวเขาให้เรียนรู้หลายอย่าง จนเขาเริ่มเบื่อหน่าย
จนได้มาพบกับเฟยหลงคนก่อน เเล้วได้คบหาเป็สหายกัน
ความจริงตัวเฟยหลงเเค่ยากจะใช้ฐานะลูกหัวหน้าหมู่บ้านของเขาก็เท่านั้น จนได้คบหากันเรื่อยมา
จนพาเขาไปเจอกับโลกอีกใบหนึ่งที่ตัวต้าจินไม่เคยพบเจอ
ทำให้เขากลายเป็คนเช่นนี้
เ้ากลับไปเถอะ ข้าจะพักผ่อน เฟยหลงนอนเเล้วหลับตาลงไป
ต้าจินยืนงงอยู่ซักพัก ก็เดินเกาหัวจากไป
จนเที่ยงวัน ได้เสียงพูดคุยในบ้าน เป็เสียงเเม่เเละน้องๆนั้นเอง
กับมาจากหาของป่ากันเเล้ว จะเริ่มต้นพูดคุยยังได้นะ
"เขาถอนหายใจ"
2K
