ข้าคือท่านย่า วัยเตาะแตะ

     เมื่อได้ธนูกันคนละอันแล้วก็พาพูดคุยอวดกัน อย่างมีความสุขเสียงพูดคุยก็เริ่มดังกันอีกครั้งหนึ่งแล้ว ส่วนของพวกผู้ใหญ่ก็ทยอยให้พวกท่านจนครบทุกๆคนด้วยเช่นกัน 

     “ในที่สุดก็ทำครบทุกๆคนแล้ว..”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ขอบคุณเจ้าค่ะ ท่านย่าเล็ก”เหลนสาว

     “ขอบคุณขอรับ ท่านย่าเล็ก”เหลนชาย

     “ไม่เป็นไร พวกเจ้าฝึกลองให้คุ้นมือกันได้เลยนะข้าก็จะลองด้วยเหมือนกัน”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “แล้วท่านย่าเล็ก คิดว่าพวกเราจะไปลองยิงตรงที่ใดกันดีขอรับ”เหลนชายใหญ่หยางหยาง

     “ก็ที่นี่เลยนี่แหละ ไม่ต้องไปไหนไกลหรอก พวกเจ้าจำไม่ได้เหรอว่าข้าทำธนูพวกนี้มาไว้ทำไมกัน??”เหนี่ยวเหนี่ยว 

     “เอ่อ……???”พวกเหลนชาย ต่างเริ่มพากันงงๆ และเกาหัวแกร๊ก..แกร๊ก…กันอีกครั้งที่หลงลืมประเด็นสำคัญครั้งแรกในการสร้างธนูพวกนี้ขึ้นมาใช้งานเพื่ออะไรกัน

     “ฟี้ว…..ปั่ก…..”

     “ตุ้บ…..ตุ้บ…..”

     เหนี่ยวเหนี่ยวไม่ได้พูดอธิบายอะไรต่อ นางจับธนูง้างขึ้นยิงเป้าหมายทันที แน่นอนว่าก่อนยิงนางได้ผูกเถาวัลย์ที่ปลายลูกธนูเอาไว้แล้วด้วย เมื่อยิงสู่เป้าหมายก็ตวัดเถาวัลย์กลับมาหาที่ตัวนางทันทีเลย

     “.................!!”บรรดาเหลนชาย

     “.................!!!”พวกผู้ใหญ่

     “ว้าว…..”

     “แปะ…แปะ…”เสียงปรบมือดังให้กับท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวของพวกแม่นางน้อย

     “ท่านย่าเล็ก เก่งมากๆเลยเจ้าค่ะ”เหลนสาวทั้งหลาย

     “ตรงเป้าหมายเลย”เหลนสาวสี่ทู่จึ

     “ใช่ม๊า…ข้ายอดเยี่ยม และเก่งมากเสมอเลยล่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว ที่มืออีกข้างถือลูกธนูที่ดึงกลับมาพร้อมกับมีผลไม้ของโปรดปักติดตามมาด้วย

     “หง่ำ….หง่ำ…..”

     “ถึงตาข้าบ้างล่ะนะ”เหลนสาวสี่ทู่จึ

     “ฟี้ว……ปั่ก….”

     “ตุ้บ….”

     “ข้าก็ด้วย”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋

     “...........!!”พวกเหลนชาย

     “..........!!”พวกผู้ใหญ่

     บรรดาแม่นางน้อยทั้งหลายก็พากันง้างธนูขึ้นยิงผลไม้กันทุกๆคน ยิงแล้วดึง ยิงแล้วดึงกลับมาอย่างสนุกสนานกันเลยทีเดียว แรกๆ ก็มัวแต่อึ้งๆกันอยู่แต่พอเห็นน้องสาวกับท่านย่าเล็กดูสนุกสนานดี พวกเหลนชายเองก็ขอลองยิงกันบ้างและก็ติดใจด้วยเช่นกัน

     “ถ้าผู้อื่นมาเห็นเข้าว่าลูกๆหลานๆเหลนๆตระกูลของข้านำธนูวิเศษที่มีพลังธาตุปกคลุมและไหนจะวัสดุที่นำมาทำก็ของวิเศษจากภายในป่าไร้ฤดู ไร้ห้วงเวลาทั้งหมดนั้น 

     นำมายิงเล่นดึงผลไม้กินแบบนี้ ข้าเชื่อได้เลยว่าคงจะไม่มีผู้ใดรับได้เป็นแน่ล่ะ นำของวิเศษมาทำเหมือนของเล่นชิ้นหนึ่่ง!!”ท่านพ่อ

     “ข้าว่าพวกเขาคงจะต้องตกใจจนนอนฝันร้ายเสียหลายคืนเลยทีเดียวล่ะนะที่แม้กระทั่งอาวุธพลังธาตุก็นำมาง้างยิงกันเล่นๆแบบนี้น่ะ”ท่านลุงฉือ

     “ผู้ใดจะว่าอย่าใช้พลังธาตุภายในกายมากจนเกินไป ให้ใช้เวลาที่จำเป็นเท่านั้น ลองมาดูพวกเด็กๆของพวกเราหน่อยเหอะ คำพูด คำสอนต่างๆที่เคยส่งต่อกันมาจะหายวับไปเลย”ท่านลุงอี้

     “ก็จริง ข้าเห็นแล้วก็ยังนึกปวดใจจริงๆกับอาวุธวิเศษพวกนี้ที่พวกเด็กๆมาใช้แบบนี้น่ะนะ”ท่านพ่อ

     “เฮ้อ………..”ท่านพ่อ ท่านลุงอี้ ท่านลุงฉือ

     ถ้าเป็นเรื่องพวกอาวุธทั้งหลายย่อมเป็นที่สะกิดใจพวกท่านพ่อ ท่านลุงเป็นอย่างมากจริงๆ ที่ได้เห็นเหนี่ยวเหนี่ยวเอามาใช้งานในลักษณะแบบนี้กัน

     “ดูท่าพวกท่านพี่คงจะทำใจกันไม่ได้นะนั่นน่ะ ดูสีหน้าของพวกเขาแต่ละคนสิ”ท่านแม่

     “สีหน้า ออกมาเหมือนกันทีเดียวล่ะไม่ต้องบอกก็รู้เลยว่าคิดเหมือนกันน่ะ”ท่านป้าอี้

     “ก็นะสำหรับพวกผู้ชายพวกนั้น ข้ากับพวกเจ้าก็รู้ๆกันอยู่ว่าเรื่องอาวุธนั้นพวกเขาชอบเป็นที่สุด แม้นจะได้สามารถหาซื้อได้ภายในตัวเมือง แต่ก็แค่ขอมองดูแค่นั้นพวกเขาก็มีความสุขแล้ว และยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าถ้ามีไว้ในครอบครองเองแล้วด้วยนั้นจะรู้สึกหวงแหนมากเพียงใดกัน”ท่านป้าฉือ

     “นั่นน่ะสินะ เห็นอาวุธดีๆวิเศษพร้อมทั้งมีพลังธาตุอาบเต็มไปหมดแบบนี้ย่อมต้องเสียดายเป็นธรรมดาล่ะกับภาพที่เห็นตรงหน้าในตอนนี้น่ะนะ หวังว่าพวกท่านพี่คงจะกินข้าวลงและนอนหลับฝันดีกันได้ล่ะนะ”ท่านแม่

     “ฮ่า…ฮ่า….”ท่านแม่ และท่านป้าทั้งสองเอง ก็พากันนินทาบรรดาสามีของพวกท่านกันอย่างสนุกสนานกันไปเลย ก็เล่นทำสีหน้า ท่าทางออกมากมายถึงขนาดนั้นก็อดไม่ได้ที่จะนินทาพวกท่านพ่อ ท่านลุงกัน

     “เอาแบบนี้ไหม พวกเรามาแข่งขันกันสอยผลไม้กันดีกว่าว่าผู้ใดจะสอยได้มากกว่ากัน ดีไหม??”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ดีๆเจ้าค่ะ/ขอรับ”พวกเด็กๆก็พากันตอบรับอย่างเต็มที่ เพราะมันหมายถึงความสนุกของพวกเขาเริ่มต้นอีกครั้งแล้ว

     “งั้นให้พวกเจ้าเริ่มกันก่อนเลยนะ สำหรับการแข่งขันในครั้งนี้”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “เอ๋….???”แต่ละคนก็มีสีหน้าแปลกใจกันที่ท่านย่าเล็กรอบนี้รีบตัดสินออกมาอย่างรวดเร็วเลยว่า ผู้ใดที่จะเริ่มแข่งขันก่อนทั้งๆที่บางครั้งก็จะต้องคอยออกเสียงกันก่อน

     “เอาน่า พวกเจ้าจะทำหน้าสงสัยกันไปทำไมกัน ข้าก็แค่เพียงอยากจะให้พวกเจ้าได้เริ่มเล่นก่อนบ้างก็เท่านั้นเองน่า อย่าคิดมากไปเลย”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “อ้อ…..”เหลนชาย

     “เอาล่ะ พวกเจ้าเริ่มได้เลย”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ขอรับ ท่านย่าเล็ก”เหลนชาย

     เหมือนเดิมแบ่งทีมหญิง ทีมชาย รอบนี้เด็กผู้ชายเป็นผู้เริ่มเปิดเกมส์กันก่อนเลยและพากันกระจายยืนอยู่ตามจุดของต้นตามใจนึกทันทีเลย

     “พวกเจ้า กับเจ้า และเจ้าไปที่ต้นทางด้านโน้นนะ ส่วนเจ้าน้องรองต้นนี้ น้องสามกับน้องสี่ก็ไล่ตามกันไปเลยนะ”เหลนชายใหญ่หยางหยาง

     “ได้เลย..”พวกเด็กผู้ชาย พากันวางแผนการยืนกระจายคนไปรอบๆต้นตามใจนึกกัน 

      “เริ่มเลย พวกเรา”เหลนชายรองจูจู

     “ฟี้ว….ฟี้ว……”

     “ฟึ่บ…..ฟึ่บ….”

     “ตุ้บ…ตุ้บ…..”

     เสียงของลูกธนูที่ถูกโดนยิงไปบนอากาศ และปักไปที่ผลไม้แต่ละต้น ถูกลากดึงกลับมายังพวกเด็กๆครั้งแล้วครั้งเล่าอยู่หลายต่อหลายรอบ ตะกร้าที่รองรับผลไม้ก็เริ่มเต็มทีละตะกร้าสองตะกร้ากันอย่างต่อเนื่อง

     “โอ้…ฝีมือใช้ได้เลยนะเนี่ยนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “หง่ำ…หง่ำ….”

      “แต่ก็นะยังอ่อนหัดอยู่นั่นแหละ เอาไว้ข้าค่อยสอนพวกเขาทีหลังละกัน”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ท่านย่าเล็ก มีแผนดีๆคิดเอาไว้แล้วใช่ไหมเจ้าคะ”เหลนสาวสี่ทู่จึ ป้องปากไปที่หูท่านย่าเล็กของนางเพื่อส่งเสียงกระซิบกระซาบพูดคุยกันอย่างเบาๆ 

     “ใช่แล้ว ข้ามีแผนแล้วรับรองเลยว่าอย่างไรเสียพวกเราจะต้องชนะกันอย่างแน่นอน”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ดีเลยเจ้าค่ะ ท่านย่าเล็ก”เหลนสาวสี่ทู่จึ

     “ท่านย่าเล็ก มีแผนว่าอย่างไรเล่าเจ้าคะ??จะได้เรียกทุกๆคนมาคุยกันเลย”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋

     “อือ….ไปเรียกสาวน้อยมารวมกลุ่มประชุมกันเลย”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ได้เจ้าค่ะ ท่านย่าเล็ก”เหลนสาวของเหนี่ยวเหนี่ยว

     เมื่อเรียกสาวน้อยทั้งหลายมารวมกลุ่มล้อมวงเพื่อพูดคุยประชุมลับกันครบหมดทุกๆคนแล้ว ท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวของพวกเด็กๆก็เริ่มพูดคุยกันเลย

     “...บลา…บลา…..”เสียงการวางแผนจากเหนี่ยวเหนี่ยวที่ส่งต่อให้กับเหลนสาวน้อยทุกๆคน ด้วยสีหน้าแววตาอันเจ้าเล่ห์ออกมาอีกครั้งหนึ่งแล้ว

     “ดูท่าแล้วรอบนี้คงจะเป็นกลุ่มสาวน้อยอีกแล้วละมั้งที่จะชนะน่ะ”ท่านแม่

     “คงใช่แน่นอนเจ้าค่ะ ท่านแม่”พี่สะใภ้ใหญ่

     “หาน้อยนะคะช่วงหลังมานี้ที่พวกเด็กผู้ชายจะชนะพวกน้องสาวของพวกเขากัน เพราะสาวน้อยมีที่ปรึกษาที่เจ้าเล่ห์มากเจ้าค่ะท่านแม่”พี่สะใภ้รอง

     “อันนี้มันแน่นอนเลย ดูจากตอนนี้ก็รู้เล่นเอาหัวจุ่มกันชิดเสียขนาดนั้นคงจะมีแผนการอะไรกันอยู่ในใจอีกแล้ว”ท่านแม่

     “อยากจะรู้จริงๆ นะเจ้าคะว่ารอบนี้น้องเล็กจะมีกลเม็ดเจ้าเล่ห์อะไรอีกที่จะเอาชนะพวกเด็กผู้ชายอีกครั้งหนึ่ง”พี่สะใภ้ใหญ่

     “นั่นน่ะสิ ข้าก็อยากรู้จริงๆ”ท่านแม่

     ท่านแม่ พี่สะใภ้ทั้งสองที่ก็กำลังเห็นกับตาอยู่ในตอนนี้เลยว่าพวกกลุ่มแม่นางน้อยทั้งหลายกำลังก้มหน้าก้มตาคุยอะไรกันใส่หูกันใกล้ขนาดนั้น คงจะไม่อยากให้ผู้ใดได้ยินกัน

     “พวกเจ้าเข้าใจกันแล้วใช้ไหม เหลนสาวน้อยทั้งหลาย??”เหนี่ยวเหนี่ยว ถามย้ำเมื่อบอกแผนการในที่ประชุมเสร็จเรียบร้อยแล้ว

     “พวกเราเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ท่านย่าเล็ก”เหลนๆสาวน้อย

     “ดีๆเลย ทำตามที่ข้าบอกรับรองเลยว่าชนะแบบขาดลอยอย่างแน่นอน”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “เจ้าค่ะ ท่านย่าเล็ก”เหลนสาวน้อย

     “ทีนี้ก็นั่งพักผ่อน กินเพื่อเพิ่มพลังของพวกเจ้าไปก่อนนะ เอาไว้หมดเวลาของพวกเหลนชายแล้ว จะได้ถึงตาเราเริ่มเล่นกันเสียที”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ได้เจ้าค่ะ ท่านย่าเล็ก”เหลนสาวน้องทั้งหลาย

     พวกสาวน้อยก็ดูผ่อนคลายกันจริงๆนั่นแหละ ไม่ว่าจะพากันนั่งๆ นอนๆ แบบไม่ได้สนใจพวกพี่ชายด้วยซ้ำไปที่ว่าตอนนี้พวกเขาทำการยิงธนูสอยผลไม้ได้กันกี่ลูก กี่ตะกร้ากันบ้างแล้ว

     “ข้าว่านะป่านนี้พวกน้องสาว กับท่านย่าเล็กจะต้องเกร็งพวกเรากันบ้างล่ะนะ พวกเราได้หลายสิบตะกร้ากันแล้วในตอนนี้ทั้งที่ทำเวลาเพียงไม่นานเองนะ”เหลนชายใหญ่หยางยาง

     “ใช่ขอรับพี่ใหญ่ พวกเราทำเวลาสอยผลไม้กันได้เป็นอย่างดีเยี่ยมเลย”เหลนชายรองจูจู

     “เร่งมือเข้าหน่อยพวกเรา เอาเพิ่มอีกสัก 10-20 ตะกร้าไปเลย”เหลนชายสามจีจี

     ระหว่างที่ทำการแข่งขันพวกเหล่าบรรดาเหลนชายทั้งหลายก็พากันมั่นอกมั่นใจกันเสียเหลือเกินว่ารอบนี้พวกข้าต้องได้ชัยชนะกันแน่นอน โดยไม่ได้เหลือบไปมองเลยว่าเหล่าบรรดาแม่นางน้อยทั้งหลายตอนนี้เป็นอย่างไรกันบ้าง

     ถ้าได้เห็นจะรู้เลยว่าพวกนางไม่ได้รู้สึกกดดันอย่างใด แม้แต่นิดเดียวเลยจริงๆ แต่กลับตรงกันข้าอย่างสิ้นเชิงเลย

     “ใกล้เวลาที่พวกเราจะเริ่มกันแล้วนะ พวกเจ้าเตรียมพร้อมกันหรือยัง”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “พร้อมเจ้าค่ะ”เหลนสาวน้อย

     “ดีมาก”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “หมดเวลา….”ท่านพ่อ 

     และแล้วรอบของพวกเหลนชายก็หมดลง และพากันเริ่มนับจำนวนผลไม้กันทันทีว่าได้ทั้งหมดกี่ลูกกัน 

     “ลงสู่สนามกันได้เลย สาวน้อยทั้งหลาย”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “เจ้าค่ะ ท่านย่าเล็ก”เหลนสาวน้อย

     “เอาล่ะเตรียมธนู ลูกธนู ให้พร้อม”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “..............!!”เหลนชาย

     “............!!”พวกผู้ใหญ่

     คนอื่นๆต่างพากันมองอย่างตกตะลึงกันไปหมด เมื่อเห็นว่าลูกหนูของเหล่าบรรดาสาวน้อยทั้งหลายมันมีด้ามยาวมากๆ 

    “ง้างคันธนู……”เหนี่ยวเหนี่ยว

    “รับทราบ…เจ้าค่ะ”เหลนสาวน้อย

    “เล็งไปที่เป้าหมาย…”เหนี่ยวเหนี่ยว

    “รับทราบ…เจ้าค่ะ”เหลนสาวน้อย

    “ยิงได้….”เหนี่ยวเหนี่ยว

    “ฟี้ว…ฟี้ว…ฟี้ว…”

    “ฟึ่บ…ฟึ่บ…”

    “..............!!”เหลนชาย

    “............!!”พวกผู้ใหญ่

    “นี่เขาเรียกว่าการสอยแบบเป็นจังหวะ….”เหนี่ยวเหนี่ยว

     ก็เล่นใช้การเล็งเป้าหมายแบบต่อเนื่องพุ่งเป้าจากลูกนี้ลูกธนูก็กระเด้งไปเป้าหมายต่อไป แบบนี้ไปเรื่อยๆจนกระทั่งเต็มลูกธนูทั้งอัน!!

    “นี่มันอะไรกันนี่….”เหลนชายสี่เหล่าสู่

     “พวกนางทำแบบนี้ ชนะอย่างแน่นอนขอรับ”เหลนชายสามจีจี

     “บ้าชะมัดเลย นึกว่าจะชนะพวกนางได้แต่ดูสิแพ้เห็นๆอีกแล้ว”เหลนชายรองจูจู

     “ถึงว่าสิทำไมท่านย่าเล็กถึงปล่อยให้พวกเราเล่นก่อน ที่ไหนได้ท่านย่าเล็กเก็บซ่อนกลยุทธ์การสอยผลไม้เอาไว้ตั้งแต่แรกเพื่อเอาชนะพวกเรานั่นเอง”เหลนชายใหญ่หยางหยาง

     “พวกเราเสียทีอีกแล้ว ทำไมกันนะ ทำไม”เหลนชายรองจูจู

    เหล่าพวกบรรดาเหลนชายกับพวกผู้ใหญ่ที่ได้เห็นกลยุทธ์การต่อสู้สอยผลไม้ของเหล่าบรรดาแม่นางน้อยทั้งหลายก็พากันอึ้งไปเลย 

     “แบบนี้อย่างไรก็ชนะขาดอย่างแน่นอน ยิงลูกธนูออกไปเพียงครั้งเดียวแต่ว่าได้ผลออกมาที่แตกต่างกันจริงๆ”ท่านแม่

     “น้องเล็กนี่เฉลียวฉลาดมากจริงๆนะเจ้าคะท่านแม่ ข้านี่ยอมรับจริงๆ”พี่สะใภ้ใหญ่

     “จะมีผู้ใดเก่งเกินนางไปได้เล่าเจ้าคะเนี่ย”สะใภ้รอง

     “ไม่น่าแปลกใจแต่อย่างใดเลยนะที่เหนี่ยวเหนี่ยวปล่อยให้เหลนสาวเล่นทีหลังน่ะ เพราะถ้าพวกนางเริ่มก่อนย่อมคลายกลยุทธ์เด็ดออกมาให้คู่แข่งขันเห็นด้วย และพวกเขาก็ย่อมจะทำตามอย่างแน่นอน ช่างแยบยลเจ้าเล่ห์จริงๆเจ้าตัวแสบเอ๊ย….”ท่านแม่

     “ตัวแสบจริงๆเจ้าค่ะท่านแม่”พี่สะใภ้รอง

     “ฮ่า…ฮ่า…”ท่านแม่ พี่สะใภ้ทั้งสอง

     ทางด้านของกลุ่มพวกผู้ชายนั้นจะคิดไปอีกแบบอย่างจากพวกกลุ่มของฮูหยินของพวกเขาในตอนนี้

     “กลยุทธ์ยิงลูกธนูออกไปแบบนี้ ช่างยอดเยี่ยมจริงๆถ้าเกิดการต่อสู้ขึ้นมาจริงๆมันจะได้ผลออกมาดีเยี่ยมเลยนะ”ท่านพ่อ

     “ใช่ มันยอดเยี่ยมมากในการต่อสู้แบบนี้”ท่านลุงฉือ

     “พวกเราจะต้องเก็บกลยุทธ์นี้เอาไว้ต่อสู้ด้วยนะ”ท่านลุงอี้

     “ใช่ๆข้าเห็นด้วย”ท่านพ่อ

      สายตาของทุกๆคนมองไปตามลูกธนูที่วิ่งตัดผ่านไปลูกแล้วลูกเล่าของต้นไม้แต่ละต้นอย่างชอบใจ

************

     มีหรือที่ท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวจะยอมแพ้ นางย่อมมีกลยุทธ์เด็ดต่างๆเพื่อเอาชนะพวกบรรดาเหลนชายให้ได้