จักรพรรดิผีดิบ

ตอนที่ 90 นิสเวม กาติรัสเคลื่อนสายตามองสาวน้อยฟีนิกซ์ ในที่สุด! เธอก็พูดออกมา! ชายหนุ่มไม่สนใจพนักงานก่อนเดินนำพาสาวน้อยขึ้นไปอย่างไม่ลังเล จักรพรรดิเดินนำทางขึ้นสู่บันไดพรมแดงพลางสาวน้อยที่เดินตามหลังมาต้อยๆ ไร้ซึ่งความสนใจต่อสายตาโดยรอบ แม้ว่าผู้คนนับร้อยจะจับจ้องเหตุการณ์เบื้องหน้าอย่างลุ้นระทึก จักรพรรดิล้วนไม่แยแสใดๆ แม้ในช่วงเวลานี้ สีหน้าของพนักงานจะกลับกลายเป็นบิดเบี้ยวแล้วก็ตาม! นักเรียนจากสถาบันมังกรทั่วทั้งร้านอาหารมังกรคู่ พวกเขาต่างไม่ละสายตาออกจากสถานการณ์เบื้องหน้า มันคือการแสดงที่สร้างความบันเทิง! พวกเขาคาดหวังว่าจะได้เห็นเรื่องสนุกๆ ไม่เคยปรากฏเหตุการณ์บุคคลภายนอกเข้าร้านอาหารมังกรคู่มาก่อน ถึงแม้จะถูกพนักงานห้ามปรามและบอกเหตุผลไปแล้ว ถึงกระนั้น บุรุษผู้นั้นยังคงยืนกรานจะกินให้ได้ ในเมื่อคุยด้วยปากไม่ได้ก็ต้องคุยกันด้วยหมัด!! บนชั้นสองของร้านอาหาร นักเรียนเหล่านี้ต่างมีฐานะที่สูงส่งกว่านักเรียนชั้นหนึ่งอย่างมาก เพราะแต่ละชั้นบ่งบอกถึงชื่อเสียงศักดินาและอำนาจ นักเรียนชั้นสองต่างมองกาติรัสและสาวน้อยที่กำลังเดินขึ้นมาเป็นภาพเดียว ในหมู่นักเรียนเหล่านั้น พวกเขาต่างแสยะยิ้มออกมา “ไม่คิดว่ามื้อนี้จะมาพร้อมกับความบันเทิง!” “ข้ากำลังเบื่ออยู่พอดี! อยากเห็นคนโดนอัดว่ะ! ฮ่าฮ่าฮ่า” “มันมีคนโง่อยู่บนโลกจริงๆ” เสียงเหล่านั้นเต็มไปด้วยถ้อยคำด่าทอและเหยียดหยาม พวกเขาต่างวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับรูปลักษณ์ของบุคคลทั้งสอง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “สาวน้อยฟีนิกซ์” เธอเป็นที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์มากที่สุดเพราะสภาพสกปรกมอมแมม ไร้ซึ่งราศีเหมือนขอทานข้างถนน ในขณะที่ชั้นบนสุดหรือชั้นสามมีบุคคลอยู่เพียงแค่ห้าคนเท่านั้น เหตุที่ชั้นบนสุดมีคนน้อยนิดเป็นเพราะเงื่อนไขที่จะขึ้นมากินข้าวบนชั้นนี้มีความยุ่งยากจนเกินไป อย่างแรก คนผู้นั้นต้องติดหนึ่งในสิบนักเรียนที่แกร่งกล้าที่สุดในสถาบันมังกร หรืออีกกรณีหนึ่ง เป็นบุคคลที่มีตระกูลยิ่งใหญ่หนุนหลัง อย่างน้อยๆ ตระกูลควรอยู่ในฐานะขุนนางของดินแดนมนุษย์ซึ่งตระกูลขุนนางมีเพียงแค่หยิบมือ! บุรุษหนุ่มผู้หนึ่งซึ่งนั่งอยู่ริมบันไดหันมองภาพเบื้องล่างด้วยสีหน้าเฉยชา ใบหน้าคมเข้ม ผิวขาวผ่องดูหล่อเหลาเอาการ ใบหน้าของเขาแสดงออกถึงพลัง! เป็นใบหน้าที่ทรงพลัง! ในขณะเดียวกัน หญิงสาวผู้หนึ่งซึ่งกำลังนั่งตรงข้ามออกเขาเอ่ยขึ้นมา “ริชาร์ด เจ้ามองอะไรรึ?” น้ำเสียงนุ่มละมุน นัยน์ตาสีเขียวคู่งามทอประกาย ผมสีเขียวยาว ริมฝีปากสีชมพูอวบอิ่ม ใบหน้าคมงาม กล่าวได้ว่า เธอไม่ต่างอันใดไปจากโฉมงาม “ริชาร์ด” นามนี้เป็นที่รู้จักทั่วทั้งสี่แดนเทพมนุษย์ เขาคือบุตรชายคนรองของตระกูลโรมาเนีย หนึ่งในสามตระกูลใหญ่แห่งเมืองหลวงเทพมนุษย์! ชื่อเสียงของเขาไม่ได้มาจากตระกูลแต่อย่างใด เพราะพลังของเขาเป็นของจริง! ด้วยวัยเพียงสิบเจ็ดปี เขาก็สามารถไต่เต้าขึ้นสู่อันดับสามของหลักศิลาประลองแห่งสถาบันมังกรได้ ในขณะเดียวกัน หญิงสาวเบื้องหน้ามีนามว่า “แดงฟ้า” เธอคือบุตรีของประมุขสยบ! ประมุขของโรงประมูลเบญจราช! ด้วยวัยเพียงสิบหกปี เธอก็สามารถไต่เต้าขึ้นสู่อันดับสี่ของหลักศิลาประลองแห่งสถาบันมังกร ถึงกระนั้น หญิงสาวก็ได้ใช้โอสถสมุนไพรและโอสถประสบการณ์ไปเป็นจำนวนมาก! หากเทียบกับริชาร์ดแล้ว มันมีช่องว่างของพรสวรรค์ที่กว้างใหญ่! “มองคนโง่กระมัง” ริชาร์ดกล่าวเสียงราบเรียบ แววตาของเขาไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ มีเพียงใบหน้าเย็นชาจับจ้องลงไปเบื้องล่าง ริชาร์ดมั่นใจว่าตนแข็งแกร่งอย่างมาก อย่างน้อยที่สุด เขาก็ยืนอยู่บนอันดับสามของเมืองหลวงเทพมนุษย์ แต่ทว่า เมื่อเขาเปรยมองไปทางกาติรัส ค่าสเตตัสว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง หนำซ้ำ มันยังแผ่บรรยากาศชวนน่าอึดอัดออกมาประหนึ่งตนกำลังเผชิญต่อหน้าราชัน ริชาร์ดคิ้วขมวดมุ่น “แต่… เป็นคนโง่ที่แปลกนัก” “แปลกรึ?” แดงฟ้ากล่าวอย่างฉงน หญิงสาวไม่ได้เห็นสถานการณ์เบื้องล่าง ในช่วงเวลานี้คงมีเพียงแค่ริชาร์ดเท่านั้นที่นั่งอยู่ใกล้ริมบันได ในขณะนี้เองที่สถานการณ์ด้านล่างกลับร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆ “ข้าว่าข้าเตือนท่านแล้วจริงๆ!!” พนักงานกู่ตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด เขาอยู่ห่างจากกาติรัสและสาวน้อยฟีนิกซ์เพียงแค่สามก้าว พนักงานก้าวขาหนึ่งก้าวแขนสองข้างเหยียดตรงหวังคว้าเสื้อของกาติรัสและสาวน้อยฟีนิกซ์ เขาพร้อมแล้วที่จะโยนมันทั้งคู่ออกนอกร้าน!! ฉับพลันนั้นเอง สายตาของจักรพรรดิกลับกลายเป็นอาฆาตขึ้นมา แววตาไร้อารมณ์คู่นั้นฉายแววคมกริบดุจใบมีด โลกทั้งใบราวกับถูกผนึกปิดโดยสมบูรณ์ จักรพรรดิเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วดุจฉีกมิติออก ภายใต้โลกทั้งใบที่ผู้คนนิ่งสนิทเหมือนถูกหยุดเวลา กาติรัสพุ่งเข้าหาพนักงานพลันเบี้ยงกายออกข้างเล็กน้อยก่อนฝ่ามือข้างขวาจะจับแขนข้างขวาของพนักงาน จักรพรรดิบีบสุดแรงก่อนรูดผ่านจนถึงต้นแขนของมัน กระดูกทั่วทั้งแขนแหลกละเอียดเป็นผุยผง ด้วยความเร็วฉีกมิติ จักรพรรดิกลับมายืนอยู่ข้างกายสาวน้อยฟีนิกซ์เช่นเดิม ทันใดนั้นเองที่ห้วงเวลาเหมือนกลับมาเดินอีกครั้ง “อ๊ากกกกกกกกก!!!!!!!” พนักงานกู่ร้องสุดเสียงด้วยความทรมานก่อนร่างนั้นจะทรุดตัวลงกับพื้น ปากอ้าค้างจนสุดกราม แขนข้างซ้ายจับต้นแขนขวาบีบแน่น เปลือกตาปิดพลางหยดน้ำตาค่อยๆไหลรินด้วยความเจ็บปวด “แขนข้า!! แขนข้า!! อ๊ากกกกกก!!!” เสียงกรีดร้องโหยหวนดั่งภูติผีกลับทำให้เหล่านักเรียนจากสถาบันมังกรนั่งไม่ติดเก้าอี้ พวกเขาต่างลุกขึ้นพรวดมองเหตุการณ์เบื้องหน้าด้วยความตะลึง ในครรลองสายตาของผู้คน พวกเขาไม่เห็นอะไรเลย… ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นเลย… มันเหมือนกับว่าจู่ๆ พนักงานก็ทรุดตัวลงไปนอนกับพื้นแล้วกรีดร้องออกมา พวกเขาต่างตกตะลึงงัน! เหตุกาณ์มันปุบบับจนเกินไป เพียงสามลมหายใจ นักเรียนบางคนอดคิดไม่ได้ว่าพนักงานกำลังแกล้งเพราะผู้คนเชื่อในสิ่งที่ตาเห็นมากกว่าสิ่งใด! พวกเขาเห็นอยู่เต็มตาว่าไม่ได้เกิดอะไรขึ้นเลย แล้วสิ่งใดเล่าที่ทำให้เขาร่ำร้องออกมา? มันเป็นเรื่องหลอกลวง! ทันใดนั้นเอง นักเรียนชั้นสองพลันกระโดดลงมาด้วยความเร่งรีบ หญิงสาวรีบเร่งฝีเท้าวิ่งเข้าหาพนักงานอย่างร้อนรน เธอคือนักอักขระระดับต่ำ แน่นอน นักอักขระทุกคนมีความสามารถในการรักษา! ด้วยความคิดของเธอ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น หากมีคนเจ็บปวด เธอจะเข้าช่วยเหลืออย่างไม่ลังเล! หญิงสาวไม่กล่าวคำอันใดกับพนักงาน เธอสัมผัสเข้ากับแขนข้างขวาของพนักงานอย่างเบามือที่สุด ทันใดนั้นเอง สถานการณ์เบื้องหน้าทำให้เธอเบิกตาโพลงกว้างปานถลนออกมา หัวใจดวงน้อยของสตรีเต้นไม่เป็นระส่ำ ใบหน้าขึงขังเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นซีดขาวดุจกระดาษ “บ้าน่า---แหลกละเอียดเป็นผงเลย…” “ริต้า! เขาเป็นยังไงบ้าง” เสียงตะโกนของหญิงสาวจากชั้นสองดังขึ้น แทบจะในทันที ริต้ากู่ตะโกนร้องสุดเสียง “ทุกคน! ใครก็ได้! ตามรองผู้อำนวยการที! ได้โปรด! แขนข้างขวาของเขาแหลกละเอียดหมดเลย แม้แต่กระดูกยังแหลกไม่เหลือเลย!!” คำกล่าวของเธอทำให้ทั่วทั้งร้านอาหารมังกรคู่ตกสู่ความโกลาหล ครั้งแรกที่เธอสัมผัส แขนข้างขวาของพนักงานราวกับผิวกระดาษ มันราบเรียบโดยสิ้นเชิง เป็นเนื้อที่ราบเรียบติดไปกับพื้น! ความรู้สึกนั้นทำให้ริต้าขนลุกชูชันขึ้นมา! นักเรียนจากสถาบันมังกรต่างเร่งรุดหน้าเข้าไปในฝั่งครัวเพราะร้านอาหารมังกรคู่ มันเป็นหนึ่งในกิจการของสถาบันมังกร! โดยผู้คิดค้นคือรองผู้อำนวยการสถาบันมังกร เหล่านักเรียนต่างได้ข่าวมาว่าผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการไปเข้าร่วมการประมูล ถึงตอนนี้ พวกเขาคงกลับมากันแล้ว ท่ามกลางบรรยากาศเป็นตาย กาติรัสเอ่ยขึ้นด้วยความโกรธเกรี้ยว “ทำร้ายจักรพรรดิ ยังไม่เลวร้ายเท่าทำร้ายสตรีของข้า” ชายหนุ่มโกรธขึงอย่างที่สุดเพียงเพราะพนักงานเล็งไปที่สาวน้อยฟีนิกซ์! เขาเลยบดแขนข้างขวาให้ละเอียดดั่งผุยผง ถ้าไม่นับว่าชายหนุ่มกำลังอารมณ์ดี จักรพรรดิคงปลิดชีพมันทิ้งไปแล้ว! ในช่วงเวลานี้ ท่าทางของจักรพรรดิน่าขนลุกอย่างที่สุด เหล่านักเรียนต่างรู้สึกได้ถึงคมดาบไร้ลักษณ์ที่พร้อมจะแทงผ่านร่างของพวกเขาตลอดเวลา ในขณะเดียวกัน สาวน้อยฟีนิกซ์ไม่ได้แสดงท่าทีอันใด แม้กระทั่ง แววตาของความสงสารยังไม่มีแม้เพียงน้อยนิด สิ่งนี้ทำให้จักรพรรดิประหลาดใจอย่างมาก เรื่องราวอันใดเกิดขึ้นกับเธอ? มันถึงขั้นทำให้เด็กสาวสิบสองปีไม่รู้สึกต่อความเป็นตายของผู้อื่นเลยหรือ? ความจริงของข้อนั้น เธอเกลียดมนุษย์สุดขั้วกระดูกดำ… “มันเกิดอะไรขึ้น…” ริชาร์ดตกตะลึงงันจนถึงขั้นทำช้อนในมือหล่น ในสายตาของเขา มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย จู่ๆพนักงานก็ล้มฟุบไปนอนกับพื้น แต่ทว่า หญิงสาวเบื้องหน้าของเขาตกตะลึงยิ่งกว่า “ริชาร์ดเกิดอะไรขึ้น!!?” แดงฟ้ารู้สึกประหลาดใจเพราะเสียงกรีดร้อง ใบหน้าของเธอแปรเปลี่ยนเป็นหวาดกลัวตอนเสียงตะโกนของริต้า แน่นอน เธอคุ้นเสียงของริต้าเป็นอย่างดี เพราะริต้าคือเพื่อนสนิทของเธอ! “ข้าไม่รู้---จู่ๆ พนักงานที่กำลังห้ามเจ้านั่นก็ล้มไปนอน…” ทันทีที่ริชาร์ดกล่าวคำเสร็จพลันปรากฏเรือนร่างของบุรุษผู้หนึ่งเดินขึ้นมาจากทางบันไดซึ่งอยู่ห่างจากเขาเพียงแค่สองเมตร ข้างกายของบุรุษผู้นั้นเป็นสาวน้อยผมแดงสภาพสกปรกคนหนึ่ง ฉับพลัน ริชาร์ดสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตรายอันแปลกประหลาด หลังของเขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น กาติรัสและสาวน้อยฟีนิกซ์ตกเป็นเป้าสายตาของบุคคลทั่วทั้งชั้นสาม ซึ่งมีจำนวนอยู่ห้าคนด้วยกันประกอบไปด้วย ริชาร์ด,แดงฟ้า,เปเรส,โจแอนนาและนิโครัส บุคคลทั้งห้ามาต่างเป็นนายน้อยและคุณหนูของหนึ่งในตระกูลใหญ่! แม้กระทั่ง ฝีมือยังเรียกได้ว่าสูงส่ง แต่ต่อหน้าบุคคลชั้นสูงเหล่านั้น บุรุษหนุ่มที่พึ่งขึ้นมาจากบันไดกลับไร้ซึ่งท่าทางหวาดกลัวหรืออาการกระวนกระวายใดๆ กาติรัสไม่แม้แต่จะหันมองพวกเขาทั้งห้า ในสายตาของจักรพรรดิ สถานที่แห่งนี้ไม่มีใครต้องตาเขาเลยสักคน มีแต่พวกธรรมดาๆ จักรพรรดิไม่รอช้าพลันเดินเข้าหาโต๊ะซึ่งยังว่างอยู่พลางนั่งลง ในขณะเดียวกัน สาวน้อยฟีนิกซ์กลับยืนอยู่ข้างเขาไม่กระทำอันใด ใบหน้าของเธอยังคงรักษาความนิ่งสงบไร้อารมณ์ “นั่งสิ” กาติรัสกล่าว สาวน้อยฟีนิกซ์ไม่รอช้า เธอลากเก้าอี้ออกมาราวกับคนไร้เรี่ยวแรง แค่การลากเก้าอี้ออกมา หญิงสาวยังใช้แรงไปกว่าหกในสิบส่วน ก่อนเธอจะนั่งอยู่นิ่งๆราวกับตุ๊กตา บนชั้นสามแห่งนี้ มันมีความแตกต่างกับชั้นอื่นอย่างใหญ่หลวง ชั้นแรกแตกต่างจากชั้นสองโดยเมณูอาหารที่เพิ่มขึ้นและเพิ่มความอร่อยขึ้นอย่างมาก ถึงกระนั้น ชั้นหนึ่งและชั้นสองยังจำเป็นต้องสั่งอาหารจากพนักงาน ในขณะที่ชั้นสามไม่ต้องทำเช่นนั้น! ชั้นสามเต็มไปด้วยสิทธิพิเศษมากมาย มีทั้งอาหารสำเร็จรูป มีทั้งคลังวัตถุดิบหรือแม้กระทั่งห้องครัว… โดยอาหารสำเร็จรูปจะถูกรักษาอยู่ในตู้เก็บชั้นดีเลิศคงความสดใหม่อยู่ตลอดเวลา และวัตถุดิบล้วนมีมากมายหลากหลายประเภท กล่าวได้ว่า เป็นสรวงสวรรค์ของพ่อครัวก็มิปาน สาวน้อยฟีนิกซ์จับจ้องไปทางเนื้อชิ้นโตซึ่งอยู่ในตู้กระใสซึ่งเป็นที่เก็บวัตถุดิบ เพียงเห็นยังทำให้น้ำลายหก สาวน้อยกลืนน้ำลายคำโตด้วยความกระหายหิว อากัปกิริยาของเธอมิอาจรอดพ้นสายตาของจักรพรรดิไปได้ กาติรัสเดินไปทางตู้เก็บวัตถุดิบ ด้านข้างของตู้มีจานใบใหญ่วางซ้อนอยู่เป็นจำนวนมาก กาติรัสหยิบขึ้นมาใบหนึ่งพลางหยิบเนื้อในตู้แล้วใส่จานเป็นจำนวนกองโต ชายหนุ่มไม่รอช้า เขาเดินกลับโต๊ะด้วยท่าทีสบายๆ เผยรอยยิ้มมุมปากเล็กน้อย สีหน้าของสาวน้อยฟีนิกซ์เต็มไปด้วยความประหลาดใจ แววตาสีแดงฉานทอประกายเจิดจรัสดั่งดวงดารา สาวน้อยกลืนน้ำลายไปแล้วกว่าสิบครั้งอย่างกระหาย กาติรัสวางจานซึ่งเต็มไปด้วยชิ้นเนื้อก้อนโตจำนวนมากลงอย่างเบามือ จักรพรรดินั่งด้วยท่าทีสบายราวกับบ้านตัวเอง “กินซะสิ” สาวน้อยฟีนิกซ์เลิกคิ้วสูงขึ้น เธอยังคงอยู่นิ่งๆไม่กระทำอันใด ทั้งที่ความจริงอยากจะคว้าชื้นเนื้อเบื้องหน้ามาฉีกกินเพื่อประทังความหิว แต่เพราะศักดิ์ศรีมันค้ำคอ ความกลัวกึ่งกล้าจึงอยู่บนเส้นเสมอกัน หากจิตคิดผันแปรสู่ด้านใดด้านหนึ่ง เธอย่อมเลือกเส้นทางที่ดีต่อตัวเอง สาวน้อยขาดเพียงความกล้าเท่านั้น! “เชื่อข้า สิ่งนี้เป็นของเจ้า กินได้แล้ว” กาติรัสกล่าวย้ำอีกครั้ง ทุกคำกล่าวของบุรุษล้วนทำให้จิตใจของสาวน้อยสั่นคลอน ความหยิ่งทะนงเริ่มเลือนหายไปเพราะความหิว สองมือน้อยๆคว้าจับหนึ่งชิ้นเนื้อเบื้องหน้า สาวน้อยมองดูชิ้นเนื้อในมือด้วยแววตาเป็นประกาย ก่อนเธอจะกัดเนื้อชิ้นนั้นเข้าปากไปพลันกลืนในเสี้ยวอึดใจ ทันทีที่สาวน้อยได้ลิ้มรสความอร่อยเหนือประมาณ ส่งผลให้เธอคว้าชิ้นเนื้อมากินมากขึ้น เพียงสามลมหายใจ ชิ้นเนื้อมากมายเบื้องหน้าค่อยๆลดจำนวนลงด้วยความเร็วที่น่าตกใจ สาวน้อยกินอย่างตละกะมูมมาม ในเนื้อชิ้นสุดท้ายที่เข้าปากไปยังปรากฏเศษเนื้อรอบปาก ถึงกระนั้น ในสายตาของกาติรัสแล้ว มันไม่ได้ดูน่าเกลียดเลย มันกลับดูน่าเอ็นดูขึ้นมาอย่างน่าประหลาด ฉับพลัน สาวน้อยฟีนิกซ์เลียเศษอาหารรอบปากจนหมด เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่มีอาหารตกถึงท้อง!! ความสุขที่ได้กินอาหารมันยากจะพรรณนาออกมา!! “เอาอีก…” น้ำเสียงนุ่มละมุนดังขึ้นอย่างแผ่วเบา สาวน้อยแสดงสายตาออดอ้อนอย่างไม่รู้ตัว บางทีอาจเป็นเพราะความเคยชิน กาติรัสแย้มยิ้มออกมา เพียงพริบตาเดียว ชิ้นเนื้อมากมายต่างมาปรากฏอยู่บนโต๊ะอาหาร ส่งผลให้ ริชาร์ด,แดงฟ้า,เปเรส,โจแอนนา,นิโครัส เผยสีหน้าตะลึง พวกเขาต่างหันมองไปทางตู้เก็บวัตถุดิบซึ่งชิ้นเนื้อต่างหดหายไปกว่าครึ่ง!! ท่ามกลางความตื่นตะลึงของเหล่ารุ่นเยาว์มากฝีมือ สาวน้อยฟีนิกซ์กลับไม่ประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย เธอรีบหยิบชิ้นเนื้อระลอกใหม่ขึ้นมากินด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเหมือนเด็กน้อย เพียงสิบลมหายใจ ปริมาณชิ้นเนื้อบนโต๊ะมันลดจำนวนลงได้อย่างน่าเหลือเชื่อ หลังจากสาวน้อยฟีนิกซ์กินไปอย่างจุใจแล้ว สาวน้อยเลียริมฝีปากก่อนเอ่ยขึ้น “นิสเวม…” ..สเตตัสปัจจุบัน...
ชื่อ:กาติรัส อันเดลัส(เพศชาย) อายุ:15ปี เผ่าพันธุ์:มนุษย์กึ่งอันเดด อายุขัยโดยธรรมชาติ:อนันต์เลเวล:10,781 พลังกาย:68,798,061 พลังเวทย์:70,200,473 อาชีพ:จักรพรรดิผีดิบ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 90 นิสเวม

คล้ายกับเรื่องจักรพรรดิผีดิบ ที่คุณอ่าน

จักรพรรดิผีดิบ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 90 นิสเวม

คล้ายกับเรื่องจักรพรรดิผีดิบ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้