ณ ห้องนอนของพิมฐา...
หลังจากที่ขับรถออกมาจากบริษัท ร่างระหงก็มุ่งตรงเข้าไปในห้องนอนทันที หัวใจดวงนอนเต้นระรัวที่ได้เห็นภาพอุจาดตาเช่นนั้น ร่างสูงใหญ่หนาดำเปียกเหงื่อของไอ้ลุงยามชั้นต่ำมันติดตาลบไม่หาย โดยเฉพาะลำเอ็นแท่งยาวดำเมี่ยมที่มีเม็ดตุ่มน่ารังเกียจตามลำ น้ำเสียงหื่นกระหายที่มันคำรามชื่อเธอออกมาซ้ำๆ มันทำให้ร่องสวาทมีความรู้สึกที่ไม่เคยเป็มาก่อน!
“อื้มมมมม” พิมพ์ฟ้ากัดริมฝีปาก...
เธอส่ายร่างเปียกฉ่ำของตัวเองไปมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ง่ามขาขาวเนียนก็คันกระสันมากกว่าปกติ คงเป็เพราะเมื่อตอนเย็นแฟนหนุ่มของเธอไม่สามารถทำให้เสร็จสมได้อาการมันถึงได้รุนแรงขนาดนี้ คุณหนูเช่นพิมฐา...ไม่มีทางมีอารมณ์เพราะได้เห็นไอ้ลุงยามชั้นต่ำคำรามชื่อตัวเองพร้อมกับกระชอกว่าวไปด้วยอย่างแน่นอน!
“อ๊าาา”
มือเรียวเผลอลูบคลำไปตามร่างกาย หน้าอกลูกใหญ่คัดเต้าเป็ทรงกลม จุกนมแข็งชูชันชี้ขึ้นมาสู้เนื้อผ้า ทันทีที่พิมฐาล้วงเข้าไปใต้กางเกง น้ำสวาทอันแสนสยิวก็หลั่งไหลออกมาไม่หยุด เธอเหยียดร่างร้องครวญครางด้วยความสุข ความรู้สึกที่กำลังประทุอยู่ตอนนี้มันช่างประหลาดอย่างเหลือล้น!
“อ๊างงง อื้อออ เสียว...ทำไม...มันเสียวอย่างนี้....อ๊าาา”
นิ้วเรียวขยี้เม็ดสวาทพร้อมกับบรรเลงเพลงกามแหย่ล้วงเข้าไปในรู พิมฐาพยายามใช้นิ้วสำเร็จความใคร่ ส่วนมืออีกข้างก็ลูบคลำเต้านมของตัวเองไปพลางๆ เสื้อผ้าตัวบางค่อยๆถูกถอดออกทีละชิ้น จากนั้นไม่นานเตียงทั้งเตียงก็ปรากฏร่างเว้าโค้งเปลือยเปล่าล้อนจ้อน!
“อ๊าาาา ไม่...ไม่เอาาา” หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธ...
เธอพยายามลบใบหน้าหยาบกร้านของชายรุ่นพ่อออกไปจากหัว รอยยิ้มเ้าเล่ห์ที่เต็มไปด้วยหนวดดกดำของไอ้คมยังคงตราตรึงอยู่ในสมอง สายตาหื่นหิวโหยจ้องมองทะลุทะลวงเข้ามาในร่าง มือหนาสากกร้านโสโครกพวกนั้น...เธอไม่ยอมให้มันััผิวขาวสะอาดสะอ้านเด็ดขาด!
“อ๊าาาา ฉันเกลีดยแก ฉันเกลียดแกกกกก...”
เสียงแหลมครวญคราง นิ้วเรียวขยี้เม็ดเสียวและจุกนมก็ถูกบีบบี้ด้วยความรุนแรง น้ำเสียงของไอ้คมก้องอยู่ในหูไม่หาย เสียงหื่นๆของมันที่คำรามชื่อพิมฐาออกมามันทำให้จินตนาการเตลิดไปไกล ถ้าหากเธอถูกลำเอ็นสัตว์ประหลาดกระแทกคาป้อม ถ้าหากน้ำเชื้อมากมายพวกนั้นพุ่งทยานเข้ามาในตัวเธอความรู้สึกที่ได้รับ มันจะต่างจากที่แฟนหนุ่มรูปหล่อให้หรือเปล่า!
“อ๊างงงงงงง~~~” พิมฐาขึ้น์ในที่สุด...
ร่างขาวใสกระตุกอยู่บนเตียงในขณะที่เม็ดเหงื่อไหลฟูมไปทั่วทั้งกาย ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงระเรื่อ เส้นผมดำคลับรุงรังตามแรงดีดดิ้น หญิงสาวไม่อยากจะคิดว่าเธอจะใช้ภาพร่างกายอันโสโครกของไอ้ยามชั้นต่ำจินตนาการสำเร็จความใคร่ให้ตัวเอง ผิวดำหยาบกร้านและกลิ่นเหงื่อในชุดยามของมัน พิมฐารังเกียจเดียดฉันท์เหลือเกิน...
“อึก…ฉัน…ฉันต้อง...กำจัดแก...ออกไปให้ได้...อึก”
เสียงเล็กสั่นเครือ จากนั้นไม่นานเธอก็เริ่มใช้นิ้วช่วยตัวเองอีกรอบ ความสุขที่กระจายเต็มร่องสวาทเมื่อสักครู่มันไม่เพียงพอต่อคุณหนูเก็บกดเช่นเธอ หลังจากที่คุณแม่เสียชีวิต คุณพ่อก็เอาแต่ทำงานและบังคับลูกสาวให้ร่ำเรียนมากกว่าเดิมหลายเท่า ชีวิตที่แสนเพอร์เฟคจากสายตาคนนอก แท้จริงแล้วเป็แค่เปลือกที่รอวันถูกกะเทาะ และภายในของคุณหนูพิมฐาผู้แสนดี ก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความร่านโลกีย์มากมายที่แม้แต่เ้าตัวเองก็ไม่รู้ตัว!