Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์

ตอนที่ 42

มั่นใจ

                “ฮ้า ๆในที่นี้ไม่มีใครเหนือกว่าข้าอีกแล้ว”ไผ่ที่พึ่งล้มคู่ต่อสู้กลางลานประลองไปหัวเราะออกมาด้วยท่าทีภาคภูมิใจเพียงแต่สายตาของเหล่าคนดูนั้นแทบจะไม่มีท่าทีชมเชยเลยแม้แต่น้อย นอกจากไผ่จะเลเวล60 ซึ่งเป็นเลเวลสูงที่สุดในการเข้าร่วมงานประลองในระดับเริ่มต้นแล้ว ไผ่ยังมีอุปกรณ์สวมใส่ที่ดีมากอีกต่างหากแม้จะเอาชนะด้วยฝีมือที่มีมากกว่าเช่นกันแต่สำหรับผู้ชมแล้วมันเป็นเรื่องที่เดาง่ายเกินไป

                “ในเมื่อได้ผู้ชนะจากทั้งสองฝั่งแล้วสนามประลองของเราจะขอพาผู้ชมทุกท่านชมการประลองครั้งต่อไปในอีกห้านาทีระหว่างนี้โต๊ะพนันของพวกเราจะเปิดให้เดิมพันกันได้แล้วเชิญทุกท่านลงเดิมพันข้างที่ชอบได้เลย”ทันทีที่ไผ่เอาชนะคู่ต่อสู้ได้พิธีกรก็เดินออกมาพร้อมประกาศคิวการต่อสู้ถัดไปด้วยท่าทีสนุกสนานที่นี่เองก็เป็นสถานที่ที่ผู้เล่นเข้ามาซื้อกิจการไปแล้วโต๊ะพนันที่ตั้งขึ้นก็เลยเป็นของสนามประลองเอง แถมไม่ใช่แค่ประกาศออกมาโต้ง ๆแต่ยังมีจอขนาดใหญ่ที่กำลังฉายรูปของมีนกับไผ่คนละด้านพร้อมอัตราการต่อรองอีกต่างหาก

                “งั้นก็เล่นสนุกหน่อยดีกว่า”กวีลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินไปที่โต๊ะรับแทงที่มีอยู่ทุกมุมสนามตอนนี้ยังเป็นคู่ประลองระดับต้นผู้ชมก็เลยไม่มาก อัตราการแทงตามปกติก็เลยไม่มากเท่าไรเพียงแต่ตอนนี้คู่ต่อสู้ที่กำลังจะลงมาเจอกันบนสนามนั้นเป็นคู่ที่น่าสนใจไม่น้อยเหล่าผีพนันเลยแห่กันมาลงเงินกันอย่างคับคั่งเพราะนอกจากไผ่ที่มีความสามารถพอจะมาประลองในระดับสูงกว่านี้แล้วยังมีดาวรุ่งหน้าใหม่ที่สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ที่มีเลเวลสูงกว่ามาได้อย่างงดงามอยู่อีกคนเรื่องที่มีนจะสามารถเอาชนะไผ่ได้หรือเปล่านั้นไม่ว่าใครก็ถกเถียงกันไปทั่วสนามเมื่อเถียงกันไม่ลงตัวการเดิมพันก็ต้องเกิดทำให้การประลองรอบนี้เงินเดิมพันจึงเยอะกว่าการประลองรอบชิงระดับต้นของวันอื่น ๆหลายเท่า

                “พี่กวี แทงข้างไหนเหรอคะ”หลังจากกวีวางเดิมพันเสร็จไอช่าที่รอกวีอยู่ตรงที่นั่งคนดูก็เอ่ยปากถามขึ้นมาด้วยท่าทีสงสัยปกติกวีไม่ค่อยเล่นพนันนี่นา

                “ข้างมีนไง”กวีตอบกลับด้วยท่าทียิ้มแย้มก่อนจะเริ่มเขียนข้อความบางอย่างส่งไปให้มีนที่กำลังรอขึ้นสนามประลองหลังช่วงพักอยู่

                [ ผมลงเงินข้างมีนไปสองหมื่นนะ เพราะงั้นอย่าแพ้ล่ะ]

                ข้อความสั้น ๆที่กวีส่งไปทำเอามีนที่นั่งอยู่ข้าสนามสะดุ้งโหยงก่อนจะเหลือบไปมองกวีที่อยู่บนที่นั่งคนดูด้วยท่าทีหวั่นๆ ตอนแรกคิดว่าถ้าแพ้ก็คงไม่เป็นไร เพราะอีกฝ่ายก็เป็นผู้เล่นเลเวลสูงกว่ามากแต่อยู่ ๆกวีก็มาเดิมพันกันแบบนี้เหมือนเอาแรงกดดันมหาศาลมาให้เลยไม่ใช่หรือไง คนๆนั้นกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่

                “เอาล่ะครับได้เวลาการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศของรอบระดับต้นกันแล้วเชิญทุกท่านพบกับเทพธิดาแห่งชัยชนะของพวกเรา มีนครับ”พิธีกรกล่าวเปิดงานอย่างเอิกเกริก แถมภาพบนหน้าจอยังเปลี่ยนเป็นรูปมีนในช่วงจังหวะที่เอาชนะคู่ต่อสู้มาได้อีกต่างหากการต่อสู้ของมีนสวยงามและน่าเกรงขามไม่ว่าใครได้มองก็รู้สึกตื่นเต้นกันทั้งนั้นไม่แปลกเลยที่ผู้ชมจะชื่นชอบกันขนาดนี้

                “และผู้ลงแข่งอีกท่านเจ้าแห่งความเร็วที่เอาชนะคู่ต่อสู้ด้วยความสามารถอันท่วมท้นด้วยเลเวลที่ห่างกันกว่าสี่สิบเลเวลจะทำให้เทพธิดาของเราลำบากหรือไม่ขอเชิญทุกท่านพบกับ ไผ่ แห่งกิลด์อัศวินนภาครับ”ทันทีที่พิธีกรประกาศชื่อออกมาไผ่ก็กระโดดขึ้นมาบนเวทีเก๊กท่าหล่อโดยไม่ได้สนใจเรื่องเลเวลที่ต่างกันของทั้งสองเลยกลับกลายเป็นว่าคนที่อายจะแทบอยากจะลงจากสนามไปทั้ง ๆแบบนี้กลับเป็นมีนเสียมากกว่าเทพธิดาอะไรกัน พวกพิธีกรชอบพูดอะไรเวอร์ ๆอีกกันหมดแถมที่แย่ที่สุดคือระบบแจ้งเตือนว่าเธอได้รับฉายา เทพธิดาแห่งชัยชนะแห่งทันดร้าอีกต่างหาก ตกลงฉายานี้กลายเป็นของเธอแล้วสินะ

                “พี่กวี งั้นมีนก็เอาชนะคน ๆนั้นได้เหรอครับ”เจที่นั่งอยู่ข้างๆมายด์ถามพลางมองลงไปที่สนามประลอง อีกฝ่ายเป็นผู้เล่นเลเวล 60แถมชื่อเสียงของไผ่แม้แต่เจก็ยังรู้จัก ในช่วงหลังมานี่ไผ่ต่อยตีกับชาวบ้านไปทั่วชนะบ้างแพ้บ้างแต่ก็แสดงถึงระดับฝีมือของไผ่ได้ดีเลย

                “ไม่ได้หรอก”กวีตอบด้วยใบหน้าเรียบเฉยหากเป็นผู้เล่นธรรมดาหรือมอนสเตอร์มีนยังสามารถเอาชนะได้ด้วยความเร็วและประสาทสัมผัสเหนือมนุษย์ของเธอแต่กับผู้เล่นมากฝีมือแล้วแค่นั้นยังไม่สามารถเอาชนะได้หรอก

                “แต่...พี่ลงพนันข้างมีนไม่ใช่เหรอ”เจถามพลางยิ้มเจื่อนๆออกมา ทำไมถึงไปลงพนันข้างมีนทั้ง ๆที่คิดว่ามีนจะแพ้ล่ะ

                “ใช่”กวีหัวเราะด้วยท่าทีสบาย ๆอย่างที่บอกเขาไม่ชอบเล่นพนันนักหรอกเขาแค่อยากเอาเงินที่ลงพนันไปกดดันมีนดูเท่านั้นหากมีนชนะก็จะกลายเป็นกำไรให้กับกวี แต่หากแพ้กวีก็อยากจะเห็นว่ามีนจะแพ้ยังไงเกมออนไลน์ในโลกเสมือนจริงตลอด 5ปีที่ผ่านมานั้นเปลี่ยนแปลงความรู้ที่กวีเคยมีไปหลายอย่าง และสิ่งหนึ่งที่กวีรู้ก็คือจำนวนสมาชิกกิลด์หลายพันคนไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรอีกแล้วในตอนนี้กิลด์ที่มีขนาดใหญ่จริง ๆต่างมีสมาชิกกันนับแสนอย่างกิลด์กรีนโลตัสเองก็มีสมาชิกกิลด์ร่วมแสนห้าเข้าไปแล้วการจะเอาชนะคนพวกนั้นกวีไม่สามารถใช้จำนวนคนเท่าเดิมได้อีก หากกำลังทั้งหมดสู้ด้วยกำลังทั้งหมดต่อให้กวีมียอดฝีมือเข้าช่วยกลุ่มหนึ่งก็ไม่สามารถเอาชนะได้ การดึงตัวเจ และ มีนเข้ามาในปาร์ตี้นั้นเป็นการหาสมาชิกใหม่ที่น่าไว้ใจพอจะยกตำแหน่งสำคัญให้ได้พูดง่าย ๆก็คือกวีต้องการไพ่ในมือมากขึ้นนั่นเอง

                เปรี้ยง!!

                ไผ่และมีนเข้าปะทะกันทันทีที่เริ่มการประลองแต่มีนกลับช้ากว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด ไม่ใช่เพราะเหนื่อยล้าหรือมีอาการผิดปกติแต่เพราะน้ำหนักของภาระที่เธอแบกเอาไว้ต่างหากถ้าเธอแพ้ความคาดหวังที่กวีมอบให้จะเสียไปทันที แล้วจะให้เธอไม่ระวังได้อย่างไร

                “เฮ้ ๆนี่มันไม่เหมือนตอนแรกนี่นา”ไผ่ว่าพลางพุ่งตัวเข้ามาโจมตีมีนไปหลายครั้งแม้จะหลบได้แต่มีนก็ถอยออกมาช้ากว่าก่อนหน้านี้มากทำให้ไผ่ตามเข้ามาโจมตีด้วยสกิลต่อไปได้อีกระลอก

                “ทำไมมีนเคลื่อนไหวแปลก ๆล่ะครับ”เจถามด้วยท่าทีสงสัยไผ่ก็เก่งอยู่หรอกที่ทำให้มีนเสียเปรียบได้ทันที แต่ที่ลำบากจริง ๆคือการเคลื่อนไหวของมีนเองที่ช้าลงต่างหาก

                “เวลาเดิมพันอะไรสักอย่างร่างกายมันจะหนักกว่าปกตินะ”เมฆตอบพลางกอดอกนิ่งในยามสงครามแม้จะเป็นแค่สงครามในเกมแต่การแบกรับความหวังของใครสักคนมันหนักอึ้งมากๆ ในเวลาที่เมฆเหวี่ยงดาบเพื่อเปิดทางให้กับทุกคน เมฆเองก็ต้องแบกรับความหนักอึ้งนั้นเอาไว้แล้วฝ่าไปให้ได้ในตอนนั้นหากพลาดขึ้นมาไม่ใช่แค่เงินที่จะเสียไปบางครั้งเมฆต้องพยายามเพื่อไม่ให้ความพยายามตลอดหลายเดือนหรืออาจจะหลายปีของทุกคนต้องสูญเปล่าเลยทีเดียว

                “คิดถึงจังเลยตอนที่พี่กวีฝากให้ไอช่าป้องกันเทวรูปสิงโตในตอนนั้นไอช่าแทบจะหัวใจหยุดเต้นแนะถ้าพลาดขึ้นมากิลด์จะแพ้ทันที แบบนั้นมันกดดันเกินไปนะ”ไอช่าว่าพลางยิ้มเจื่อน ๆออกมา

                “อย่าบอกนะว่าผมเองก็ต้องเจอแบบนี้”เจถามด้วยท่าทีลำบากใจแค่เอาเงินเป็นเดิมพันก็ว่าหนักใจแล้วไม่อยากจะคิดเลยว่าหากตัวเองต้องแบกภาระอย่างความคาดหวังของคนในกิลด์แล้วจะเป็นยังไง

                “ถ้าไม่อยากเจอก็แค่เอาความหวังพวกนั้นไปฝากไว้ที่คนอื่นอีกทีก็พอแต่ถ้าทำแบบนั้นก็เป็นแถวหน้าของกิลด์ไม่ได้หรอกนะ”กวีตอบด้วยท่าทีสบาย ๆแต่สายตาของกวีกลับมองไปที่มีนไม่วางตาตอนนี้มีนไม่สามารถโยนความรับผิดชอบไปให้คนอื่นได้ เธอมีทางเดียวเท่านั้นคือต่อสู้เพื่อไม่ให้กวีต้องเสียเงินไปแต่คู่ต่อสู้ของเธอก็เหนือกว่าเธอมากตอนนี้มีนเห็นได้ชัดเลยว่าอีกฝ่ายกำลังเล่นสนุกอยู่

                เคร๊ง!!

                มีนกัดฟันแทงดาบสวนออกไปในจังหวะที่ไผ่กำลังใช้สกิลใส่เธอหากโดนโจมตีเข้าคนเลเวลน้อยกว่าอย่างมีนจะแพ้ในไม่กี่ดาบเท่านั้นหากต้องการชนะก็ต้องโจมตีให้โดนและหลบการโจมตีให้ได้เท่านั้น

                “ดีนี่ข้าอยากเห็นพลังที่แท้จริงของเจ้า”ไผ่หัวเราะร่าก่อนจะเริ่มเข้ามาโจมตีมีนอีกครั้งแม้ตอนแรกมีนจะเอาแต่กังวลว่าห้ามแพ้เด็ดขาดแต่เมื่อเริ่มต่อสู้แล้วสมองของมีนก็เย็นลง ไม่นานความคิดที่ว่าห้ามแพ้เท่านั้นก็เริ่มเปลี่ยนเป็นจะเอาชนะอีกฝ่ายอย่างไรดี

                การแบกรับความหวังของผู้อื่นแค่แบกเอาไว้อย่างเดียวมันไม่พอหรอกผู้แบกรับมันเอาไว้จะต้องหาทางทำให้มันสำเร็จด้วยแม้โอกาสจะน้อยแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มี

                เปรี้ยง!!

                ทั้ง ๆที่ความเร็วของไผ่เหนือกว่าเพราะทั้งเลเวลและค่าโบนัสที่เลือกอัพแต่คนที่โจมตีเข้าเป้าก่อนกลับเป็นมีนเสียอย่างนั้นขอแค่ออกสกิลให้ตรงจังหวะก็สามารถโจมตีให้โดนอีกฝ่ายได้แล้ว

                เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ

                ไม่ใช่แค่สายตาที่ไวราวกับดวงตาของเหยี่ยวมีนยังได้ดูคอมโบของเมฆมาอย่างใกล้ชิดเรื่องการเรียงคอมโบนั้นมีนเหนือกว่าผู้เล่นธรรมดาไปหลายขั้น เพียงแต่....

                “เจ้าคิดว่าเจ้าสู้อยู่กับมอนสเตอร์หรือไง”ไผ่ที่โดนโจมตีไปหลายครั้งพูดออกมาด้วยท่าทีไม่พอใจคอมโบที่มีนใช้ออกมาร้อยต่อกันไม่มีช่องว่างและสร้างความเสียหายได้อย่างต่อเนื่องก็จริงแต่...

                เปรี้ยง!!

                ไผ่เหวี่ยงดาบปัดการโจมตีของมีนก่อนจะใช้สกิลสวนกลับมาจนดาบของมีนแทบปลิวกำลังของคนเลเวลสูงนั้นเหนือกว่าหลายเท่า และคอมโบของมีนก็มีช่องให้ตอบโต้ได้อยู่แม้มอนสเตอร์ที่กำลังโจมตีแทงค์อยู่จะไม่ทำแต่คนนั้นสามารถหาทางเอาตัวรอดแล้วตอบโต้กลับมาได้อยู่ดี

                “ข้าจะสอนให้เจ้ารู้เองว่าวิชาสังหารนั้นเป็นเช่นไร”ไผ่พูดด้วยท่าทีหลุดโลกไปหน่อยแต่ท่าดาบที่แสดงออกมนั้นกลับดูมั่นคงมาก ตอนนี้ดาบของมีนโดนปัดจนปลิวอยู่เหนือหัวลำตัวของเธอเลยเปิดโล่งให้โจมตีได้อย่างง่ายดายแต่มีนก็มองเห็นอยู่แล้วว่าอีกฝ่ายจะเล่นงานลำตัวแน่ ๆเธอเลยฝืนเอาดาบลงมาป้องกันลำตัวเอาไว้....

                เปรี้ยง!!

                ดาบของไผ่โจมตีเข้าที่หัวของมีนเสียอย่างนั้นแต่เพราะความเร็วในการตอบสนองของมีนที่สูงมากทำให้เธอยังสามารถหลบได้ทันแต่ไผ่ที่เห็นมีนในการประลองมาก่อนหน้านี้แล้วเข้าใจข้อนั้นดี

                เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ

                ดาบของไผ่ดึงกลับด้วยความเร็วสูงราวกับการโจมตีก่อนหน้านี้ไม่ได้ใส่แรงอย่างเต็มที่ก่อนที่ไผ่จะเข้าสู่กระบวนท่าโจมตีด้วยสกิลอย่างรวดเร็วพริบตานั้นการโจมตีของไผ่ก็กระแทกร่างของมีนเข้าอย่างจังเพราะการเอี้ยวตัวหลบของมีนก่อนหน้านี้ทำให้มีนไม่สามารถหลบการโจมตีครั้งนี้ได้ผลและเมื่อโดนเข้าไปครั้งหนึ่งแล้ว การคอมโบสำหรับสู้กับคนก็เริ่มขึ้น

                การสู้กับคนนั้นไม่จำเป็นต้องสร้างความเสียหายสูงสุดเสมอไปไม่จำเป็นต้องเร่งจังหวะให้พลังชีวิตของอีกฝ่ายลดเยอะที่สุดแต่เป็นการดึงให้คู่ต่อสู้โดนโจมตีต่อเนื่องให้ได้มากที่สุดและอาชีพนักดาบก็เป็นอาชีพที่มีท่าโจมตีกระแทกเยอะที่สุดในสายอาชีพขั้นต้นทั้งหลายทำให้มันโดนโจมตีสลับอัดกระแทกจนไม่สามารถหลบหลีกได้อีก และด้วยเลเวลที่ห่างกันมากพอมีนหลบหลีกไม่ได้เหมือนเดิมพลังชีวิตของเธอก็หายไปจนหมดในเวลาเพียงอึดใจเดียวเท่านั้น