คูเปอร์ค่อยๆ วิ่งลูก
เสียงหญิงสาวะโไล่หลังลูกชายตัวน้อยของเธอที่ตอนนี้กำลังะโวิ่งเล่นไปมากับลูกน้องที่ทำงานของเธอ วันนี้เธอมาดูไซต์งานก่อสร้างกับหัวหน้าเพื่อดูความเรียบร้อยและเข้ามาคุยกับทีมวิศวะกรถึงความคืบหน้าที่กำลังทำอยู่ หลังจากที่ประชุมเสร็จเรียบร้อยเดินรีบเดินกลับมาหาลูกชายที่ห้องรับรองทันที แต่เมื่อถึงกลับไม่พบคูเปอร์แล้ว หัวใจเธอแทบตกไปอยู่ตาตุ่มทันที ไม่รอช้าเคทรีบวิ่งออกไปหาป้าแม่บ้านพอดี เพราะครั้งสุดท้ายคือคูเปอร์ยังเล่นในห้องกับแม่บ้าน
"ป้าเพ็ญ เห็นคูเปอร์หรือเปล่าคะ"
"อ่อ เมื่อกี้มีคุณผู้ชายท่านนึงพาคูเปอร์ออกไปค่ะ"
"ห้ะ!! อะไรนะ แล้วเขาเป็ใคร ทำไมป้าถึงให้คูเปอร์ไปด้วย"
ป้าเพ็ญใมาก เมื่อเห็นเคทอาการเริ่มไม่ดี
"เอ่อ คือ คูเปอร์บอกรู้จักผู้ชายคนนั้นค่ะ เหมือนทั้งสองคนดูสนิทกันมาก ป้าเลยย.."
ไม่รอให้พูดจบเคทรีบย่างก้าวออกจากห้องแม่บ้านไปที่จอดรถหน้าหมู่บ้านทันที ก่อนจะเห็นร่างสูงใหญ่ที่คุ้นตา กำลังเดินจูงมือลูกชายของเธอมาด้วย ยิ่งทำให้เธอใจเต้นไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เพราะเธอจะทำให้ฮาชีครู้ไม่ได้ว่านั่นคือลูกของเขา
"หม่าามี๊"
เสียงเรียกลากยาวของคูเปอร์ที่ทำให้เธอหลุดจากภวังค์ เคทรีบวิ่งเข้าไปหาก่อนจะก้มลงกอดคูเปอร์ด้วยความเป็ห่วง
"หม่ามี๊บอกแล้วไง ว่าให้อยู่แต่ในห้อง ทำไมไม่เชื่อฟัง"
เคทยังมองคูเปอร์พร้อมกับส่งสายตาดุๆ ให้
"ผมไม่ใช่คนอื่นคนไกลสักหน่อย คนเคยๆ ทั้งนั้น"
ฮาชีคนั่งลงหยองๆ แล้วหันมาพูดกับเคทเหมือน้าแหย่เล่น
เคทรีบหลบตาจากฮาชีคทันทีเพราะรู้ความหมายที่ฮาชีค้าเอ่ยถึง
"ต่อไปอย่าไปไหนกับคนที่ไม่รู้จักอีกนะ หม่ามี๊เคยสอนแล้วใช่ไหม"
เคทมองหน้าลูกชายที่ตอนนี้กำลังยืนถือไอศกรีมอยู่ ก่อนจะเอามือเช็ดปากคูเปอร์ที่กำลังเปื้อนไอศกรีมช็อกโกแลตออกเบาๆ
"แต่ว่า คูเปอร์รู้จักคุณอานะครับ"
เด็กน้อยตรงหน้ายังหันหน้าไปยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้กับฮาชีค
"ป้ะ กลับบ้าน"
เคทลุกขึ้นก่อนจะรีบจูงมือคูเปอร์ไปที่รถทันที ไม่วายร่างสูงของฮาชีคก็เดินตามมาติดๆ ก่อนที่ฮาชีคจะอุ้มคูเปอร์ไว้ที่อกด้วยมือข้างหนึ่ง ทำให้คูเปอร์หัวเราะชอบใจใหญ่
"เราตกลงกันแล้วว่าจะไปสวนสนุกกันก่อน ใช่ไหมครับคูเปอร์"
"ใช่ครับ"
คูเปอร์รีบตอบทันที พร้อมกับยิ้มอย่างดีใจ
"ไปเลย ไปเลย ไปเลย"
คูเปอร์ส่งเสียงเร่งเร้าอยากไป ก่อนฮาชีคจะหันมาหน้ามายักคิ้วถามเคท
"คุณจะไปกับเราสองคนไหม ถ้าไม่ไป ฉันกับคูเปอร์จะไปแล้วนะ"
ฮาชีคไม่พูดเปล่าก่อนอุ้มคูเปอร์ที่กอดอยู่เดินไปที่รถตัวเองที่วาดิมกำลังขับมาจอดพอดี เคทรีบเดินจ้ำอ้าวตามหลังร่างสูงมาติดๆ ฮาชีควางคูเปอร์ที่เบาะหลังรถก่อนจะคาดเข็มขัดให้ แล้วเดินมาที่เคทพร้อมกับควานหากุญแจรถเธอ
"ทำอะไรน่ะ"
เคทรีบดึงกระเป๋าเธอคืน
"จะไปด้วยไม่ใช่หรอ หรือเธอจะทิ้งรถไว้ที่นี่ทั้งคืน"
ฮาชีคยังพูดจากวนประสาทเธอไม่หยุด ก่อนจะปล่อยให้ฮาชีคควานหากุญต่อ หลังจากได้สิ่งที่้าแล้ว ฮาชีคก็โยนกุญแจกรถไปให้วาดิมที่กำลังรอรับทันที
"ขับไปไว้ที่บ้านเธอ แล้วกลับไปได้เลย"
ฮาชีคหันกลับไปบอกวาดิม ก่อนที่วาดิมจะก้มหน้ารับคำสั่งแล้วไปที่รถเคททันที
"จะขึ้นไหม"
ฮาชีคหันไปถามเคทที่ตอนนี้ยังคงยืนอยู่ข้างรถมองตาเขียวปั๊ด ก่อนจะรีบเปิดประตูมานั่งข้างคนขับ
ฮาชีคหัวเราะในลำคอเหมือนผู้ชนะ
"นี่คุณแอบตามสืบที่อยู่ของฉันหรอ"
หลังจากขับรถออกมาได้ไหม่นาน เคทก็พูดขึ้น กลบบรรยากาศที่เงียบอยู่ตอนนี้
"นิดหน่อย"
ฮาชีคหันมามองเคทนิดหนึ่งก่อนจะหันกลับมาขับรถต่อ
"แล้วคุณเจอกับคูเปอร์ได้ยังไง เจอั้แ่เมื่อไหร่ เจอ.."
"ผมไม่ใช่คนโรคจิตนะ ผมเจอคูเปอร์เพราะบังเอิญน่ะ ใช่ไหมครับคูเปอร์"
ฮาชีคพูดขัดหลังจากเคทรัวคำถามมาไม่หยุด ฮาชีคหันมายิ้มกวนให้เธอ แล้วหันไปถามคูเปอร์ที่นั่งอยู่เบาะหลัง
"ใช่ครับ คุณอาซื้อของเล่นมาเล่นกับคูเปอร์สนุกมากเลย"
"นี่คุณไปหาแม่ฉันมาหรอ"
เคทนึกขึ้นได้ว่าสองสามวันที่ผ่านเธอฝากลูกชายไว้ที่บ้านแม่
"ก็บังเอิญน่ะ"
ฮาชีคตอบกลับเคทพร้อมกับยิ้มมุมปาก ก่อนที่เคทจะอ้าปากถามต่อตอนนี้ฮาชีคก็ขับมาถึงสวนสนุกแล้ว
หลังจากซื้อตั๋วเครื่องเล่นได้แล้ว คูเปอร์ก็ดึงมือฮาชีคไปเล่นเครื่องเล่น โดยไม่สนใจเคทเลย ปล่อยให้เคทยืนมองทั้งสองคนเล่นกันอย่างสนุก ฮาชีคพาคูเปอร์เล่นพายเรือ ขี่จรวด เล่นปลาหมึกั์ของเด็ก ก่อนจะมาจบที่ม้าหมุน ตอนนี้เริ่มมึดแล้ว คนเริ่มเดินทางกลับบ้านกัน เครื่องต่างๆ เริ่มเปิดไฟระยิบระยับ ฮาชีคเดินถือขนมสายไหมสีรุ้งมาที่เคท ที่กำลังนั่งอยู่ไม่ไกลจากม้าหมุนมาก พอให้เห็นคูเปอร์ที่กำลังเล่นอย่างสนุก
"อ่ะ ฉันลองกินแล้ว อร่อยมากเลย"
ฮาชีคนั่งลงที่เก้าอี้ไม้ยาวข้างเคทก่อนจะยื่นขนมสายไหมสีรุ้งให้เธอ เคทหันมามองฮาชีคที่กำลังกินขนมอย่างอร่อยเหมือนเด็กที่ไม่เคยกินขนมมาก่อน เคทรับสายไหมสีรุ้งที่ถูกพันเป็ก้อนใหญ่เสียบอยู่บนไม้มากินบ้าง ก่อนที่ตาเธอจะลุกวาวกับความหวานอร่อย
"อื้มม อร่อยจริงๆ ล่าสุดที่ฉันเคยกินคือเมื่อไหร่แล้วนะ"
เคทพูดขึ้นพร้อมกับนับนิ้วบนมือ
"1 2 หรือ 3 แล้วนะ"
ฮาชีคมองดูยิ้มๆ อย่างมีความสุข เมื่อเห็นเคทพูดพึมพำกับตัวเองแต่ก็ยังกินสายไหมไม่หยุด
เคทเมื่อเริ่มรู้สึกเหมือนถูกจ้องมองก่อนจะเงยหน้ามองฮาชีคที่กำลังยิ้มกับท่าทางของเธอ
‘มองอะไรเนี่ยย หน้าฉันดูตลกหรอ” เคทคิดในใจ
"ขนม… ติดปากเธอน่ะ"
"ฮะ"
ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไรออกมา ฮาชีคก็ใช้มือข้างหนึ่งดึงเอวเธอมาติดเขา จนเธอแทบจะนั่งบนตักเขาแล้ว ก่อนจะใช้มืออีกข้างประคองใบหน้าของเธอไว้ ปากหนาจากคนร่างใหญ่ตรงหน้าค่อยๆ บรรจงจูบมาที่ปากเธออย่างรวดเร็ว โดยที่ไม่ทันตั้งตัว ไออุ่นที่พรมจูบไปทั่วปากเพื่อพยายามเก็บเอาความหวานจากปากของเธอหรือขนมที่ติดปากเธอกัน มือเล็กพยายามดันอกกว้างให้ออกไป แต่ก็เปล่าประโยชน์ หน้าอกแข็งแรงตรงหน้ากลับไม่ขยับแม้แต่น้อย มือที่กอดเอวเธออยู่ก็ดึงเธอเข้าหาตัวเขาแน่นขึ้น ริมฝีปากหนาของชายตรงหน้าเริ่มจูบเธออย่างเร่าร้อน จนเคทหมดแรงจะผลักใสออกไป มือหน้าที่ประคองใบหน้าเธอไว้ตอนแรก เลื่อนลงเบีบเคล้นที่อกอวบทันที
"อ่าา อย่าาาค่ะ"
เคทเผลออ้าปากร้องเสียงหลงออกมา ทำให้ลิ้นที่รอจังหวะอยู่รุกเข้ามาปากเธอได้สำเร็จ ลิ้นที่ตวัดไปมาในปากเธอ ไม่ปล่อยให้เธอได้หยุดพักหายใจ ฮาชีคยังคงดูดดื่มเอาความหวานจากปากเธอ ขณะที่ร่างหญิงสาวในอ้อมกอดที่อ่อนระทวยกับััของเขา ใบหน้าคมสันค่อยๆ ปล่อยริมฝีปากเล็กตรงหน้าได้หายใจอิสระขึ้น ปากหนาเคลื่อนตำแหน่งอย่างช้าๆ มาซุกไซ้ซอกคอขาวกลิ่นกายของเธอยิ่งทำให้กระตุ้นสัณชาตญาณของเขามากขึ้น แรงหายใจของหญิงสาวทำให้หน้าอกของเธอกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ มือหนายังคงไม่ปล่อยคอยบีบหน้าอกอวบที่แทบจะล้นเสื้อในที่เธอใส่ออกมา เคทพยายามที่จะสั่งสมองให้ขัดขืนแต่ร่างกายเธอกลับตอบสนองเขาทุกอย่าง ตอนนี้ร่างกายเธอโอนอ่อนไปกับััร้อนแรงของเขา จนเธอเผลอลูบหน้าอกที่แน่นไปด้วยมัดกล้ามของเขา
ตึ๊ง ตึง ตึ๊ง ตึง
เสียงนาฬิกาบอกเวลา 1 ทุ่ม เครื่องเล่นทยอยเริ่มปิดลง ดึงสติเคทกลับมาก่อนจะผละออกจากฮาชีคอย่างเขินอาย แต่ชายหนุ่มลูกครึ่งตรงหน้ากลับยิ้มอย่างมีความสุข ก่อนจะปล่อยเคทเป็อิสระ
"หมดเวลาเล่นแล้วค่ะ กลับบ้านกันเถอะ"
เคทลุกขึ้นยืนจัดชุดให้เข้าที่เหมือนเดิมเพื่อไม่ให้ใครสังเกต ก่อนจะเห็นว่าเสื้อของฮาชีคถูกเธอปลดกระดุมจนเกือบหมด เผยให้เห็นหน้าอกเนียนที่เต็มไปด้วยซิกแพค เคทรีบเดินมาตรงหน้าฮาชีคหลับตาปี๋ ก่อนจะรีบโน้มตัวลงติดกระดุมให้ฮาชีคด้วยความอาย ฮาชีคหัวเราะในคอเมื่อมือเล็กติดกระดุมเสื้อของเขาดูเงอะงะไปหมดจนติดกระดุมเสร็จ
เคทรีบเดินเลี่ยงออกมาจากฮาชีคแล้วตรงไปที่ม้าหมุนทันที ตอนนี้คนเริ่มเดินออกไปกันจวนจะหมดแล้ว คูเปอร์ที่นั่งรออยู่ที่เครื่องเล่นวิ่งมาหาเคททันที โดยที่มีฮาชีคเดินตามมาข้างหลังเคทติดๆ
"สนุกไหมครับ"
เคทถามลูกชายที่ตอนนี้เหงื่อท่วมตัว
"สนุกที่สุดเลยครับ ครั้งหน้าให้คุณอาพาคูเปอร์มาอีกได้ไหม"
คูเปอร์หันหน้ามาอ้อนฮาชีคแทน
"ได้สิครับ แต่ตอนนี้เราต้องกลับบ้านแล้ว"
ฮาชีคพูดพร้อมกับอุ้มคูเปอร์โยนขึ้นลงแกล้งอย่างสนุก เสียงเด็กน้อยหัวคิกคักดังชอบใจ
ตอนนี้ทั้งคู่เดินมาถึงรถ เด็กน้อยที่ฮาชีคอุ้มอยู่บนไหล่ก็สลบไปแล้ว เคทรีบเดินมาเปิดประตูรถ ให้ฮาชีควางคูเปอร์นอนเหยียดยาวหลังเบาะ ให้พอดี เมื่อขึ้นรถกำลังจะกลับบ้าน บรรยากาศในรถที่เงียบกับแอร์ที่เย็นฉ่ำ ยิ่งทำให้เคทนึกถึงแต่เื่ที่เพิ่งเกิดขึ้น เคทหันหน้ามองกระจกข้างทางแทนเพราะกลัวจะไปสบตากับฮาชีคเข้า ก่อนที่เธอจะเผลอหลับไป
575
