สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่ห้าสิบเก้า ภารกิจประจำวันของท่านดยุก

ผมอุ้มทั้งสองคนพาดบ่า ด้วยแรงที่ไดมาจากการฝึกมินิเกมส์เพิ่มพลังอย่างที่บอกผมจะฝึกทักษะแบบพี่กล้ามที่ช่วยในการลดอาการบาดเจ็บหรือเสียชีวิตของผมได้ให้มากที่สุดก่อน

นักผจญภัยธรรมดาไม่มีเวลาว่างมาฝึกอย่างนี้เพราแต่ละวันต้องกินต้องใช้ ต้องนอนในโรงแรมที่แม้บางโรงแรมของกิลด์นักผจญภัยจะลดราคาให้นักผจญภัยก็ตามก็ยังมีอุปกรณ์ที่ดีไม่พอหรือห้องพักไม่เพียงพอ

ผมว่าจะได้เพิ่มบริการซ่อมอาวุธซักผ้า ซ่อมแซมเสื้อผ้าอะไรให้กับนักผจญภัยด้วย แบบเดียวกับทีมฟุตบอลที่สามารถหาอะไรที่เป็นมืออาชีพมาช่วยในทีมฟุตบอลได้อย่างโค้ชเฉพาะทางด้านการทุ่มการรักษาประตู ด้านโภชนาการ กายภาพบำบัด ฯลฯทุกอย่างสามารถหาผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านมาทำแทนที่มือสมัครเล่นได้ทั้งมด

ตามคติ

“มือสมัครเล่นไม่สามารถทำเรื่องหนึ่งสู้กับคนที่ใช้อาชีพนั้นทำมาหากินได้”

อีกสาเหตุที่เมกุมินจากโคโนสึบะจริงๆต้องได้รับความนิยมนับถืออย่างสูงเพราทุ่มเทไปกับสกิลหนึ่งด้วยสกิลทั้งหมดผสมกับน้ำยาเพิ่มสกิลที่ได้รางวัลมา และยังไปฝึกซ้อมทจนหมดเรี่ยวแรงทุกวันกับสกิลนั้นๆทำให้คนในรุ่นเดียวกันหรือทวีปเดียวกัน หาใครที่จะใช้สกิลนั้นสู้กับเธอก็ยากแล้ว

ผมแค่พยายามจะแยกแยะว่าอะไรที่สามารถทำได้อย่างเมกุมินบ้างก็จะทำตามนั้น

อ๊ะ เซบาสเตียนโผล่ออกมาด้วยฝีเท้าที่ว่องไวไร้ซุ่มเสียง

พ่อบ้านชราที่ท่าทางสง่างามได้เปิดประตูห้องนอนของผมผายมือบอกว่า

“ข้าน้อยได้จัดเตรียมทาสอุ่นเตียงให้นายท่านเรียบร้อยแล้ว”

ผมเดินเข้าไปอย่างุนงงก็พบว่าบรรดาอโคที่ผ่านการอาบน้ำใส่น้ำหอมมาแล้วใส่ชุดนุ่งน้อยห่มน้อยอยู่บนเตียงสี่ห้าคนด้วยท่าทางเขินอาย

โดยมีทริเซีย สาวกิลด์ใส่ชุดที่มาดามอินกริดน่าจะหามาให้กล่าวว่า

“ข้าหาคนที่ยอมเป็นทาสอุ่นเตียงของท่านมาเพิ่ให้แล้วค่ะ”อย่างท่าทางพยายามยั่วยวนผม

“ข้าไม่ได้ต้องการอย่างนี้พวกเจ้าออกไปให้หมด”...คิดว่าผมจะพูดอย่างนั้นหรือ?

ผมโยนมาเรียกับสาวเมจผมแดงไปไว้ข้างๆพวกอโคและทริเซียที่นุ่งน้อยห่มน้อย

คว้าแส้ออกมา

“Domestication การทำให้เชื่อง”

“อ๊าย อย่าทำรุนแรงสิคะแงงงง”สาวน้อยอโคที่ท่าทางหวาดกลัวถึงกับร้องไห้ขึ้นมา

เพี๊ยะเสียงแส้ฟาดอากาศไปมาและพร้อมกับสกิล Domesticate ที่ปล่อยออกมาสะกดคนทั้งห้อง

เซบาสเตียนพ่อบ้านชราพยักหน้าและปิดประตูคิดว่านายท่านกลับมาเป็นคนเดิมแล้ว

ผมรู้สึกโชคดีอีกครั้งและคิดว่าที่อัพทักษะDomesticate ไว้อาจจะถูกแล้วก็ได้

“อ๊าย นายท่าน”ในคืนนั้นมีเสียงร้องของผู้หญิงและเสียงแส้สลับกันเป็นพักพัก

...

“แงนายท่าน ทำรุนแรงกับเค้าตลอดเลย”เหล่าอโคน้อยที่ผ่านศึกรักมาอย่างดุเดือดได้เข้ามากอดผม

“โอ๋ โอ๋ โอ๋ “ผมพยายามปลอบพวกเหล่าอโคพวกนี้

พวกนี้ ผมลองทดสอบดูด้วยทักษะ Domesticate ได้ค้นพบว่าไม่มีใครเป็นสปายปลอมตัวมาแม้แต่เมจสาวผมแดงก็เป็นเพียงแค่อดีตลูกสาวขุนนางที่ชอบไฟและหนีออกมาจากบ้านเท่านั้นเพราะอารมณ์ร้อนไม่อยากแต่งงานกับคู่หมั้นของตนเอง

ตกลงคนที่มีความรู้สายเมจมันจะต้องเป็นลูกขุนนางทุกคนหรือนี่?

ส่วนบรรดาหนูอโคก็เป็นเด็กกำพร้าที่เลี้ยงดูมาจากทางโบสถ์บ้างลูกสาวชาวบ้านธรรมดาบ้าง เด็กสาวชาติกำเนิดปริศนาที่มีผมทองและจี้ห้อยคอผมสันนิษฐานว่าบางคนน่าจะเป็นลูกของเชื้อพระวงศ์จากการที่มีผมทอง

แต่สุดท้ายทั้งหมดก็สะอื้นเล็กน้อยตอนที่ผมเสร็จภารกิจกับพวกเธอแล้ว

เป็นตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่ามาเรียไม่ธรรมดาจริงๆในเรื่องสภาพความแข็งแกร่งของจิตใจ

คนอาจจะมองว่าซัดดัมกัดดาฟี่เป้นพวกมักมากตัณหาราคะที่มีกองร้อยทหารหญิงของตนเอง

แต่ความจริงแล้วมันคือหลักการของการแบ่งอำนาจคนเราจะเชื่อใจคนที่นอนด้วยกันมากกว่าและทหารหญิงอัตราการทรยศจะน้อยกว่า

หรืออย่างน้อยหากทรยศก็จะเก็บข้าวของหนีและไม่สามารถทรยศกันทั้งกองทหารได้โดยไม่มีใครรู้

“นายท่านพวกเรายังบริสุทธิ์อยู่นะคะทำไมทำรุนแรงจัง” สาวเมจผมแดงกล่าวอย่างอ่อนระทวย

อืมหรือว่าผมเคยชินกับมาเรียไปแล้วคนอื่นเลยดูอ่อนแอกว่าไปเป็นธรรมดา