ถังฮ่าวหยิบเหยือกเหล้าบนโต๊ะขึ้นมาเขย่าเบาๆก่อนจะเอ่ยด้วยรอยยิ้มสดใส
“ท่านผู้บัญชาการหวังช่วงนี้ต้องรบกวนคุณดูแลคุณป้าแล้ว ผมขอชนแก้วนี้แทนชิงเฉิงแล้วกัน!”พูดจบเขาก็ทำท่าจะรินเหล้าในเหยือกใส่แก้ว
หวังจื้อหนิงคว้าแก้วเหล้าเอาไว้ก่อนจะลุกขึ้นยืนและเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“นายมันเป็นตัวอะไร? มีสิทธิ์อะไรมาชนแก้วกับฉันแทนชิงเฉิง!”
เย่ชิงเฉิงเป็นหญิงสาวที่เฉลียวฉลาดก่อนหน้านี้แม่ของเธอก็ห้ามไม่ให้เธอดื่มเหล้า แถมถังฮ่าวยังมาคว่ำแก้วเหล้าในมือของเธออีกตอนแรกเธอแค่เอะใจเล็กน้อย แต่ตอนนี้พอเห็นการกระทำของหวังจื้อหนิงแล้วเธอก็ยิ่งมั่นใจว่าต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่
ทันใดนั้นเย่ชิงเฉิงก็เข้าใจทุกอย่างใบหน้างดงามของเธอก็กลายเป็นเย็นชา ก่อนจะปลดปล่อยพลังของผู้วิวัฒนาการระดับ 4ออกมา
“แม่หวังจื้อหนิงไม่ได้ทำอะไรแม่ใช่ไหม?”
“ชิงเฉิง!”ดวงตาของจ้าวฮุ่ยจือฉายแววกังวล เพราะรู้ดีว่าหวังจื้อหนิงและลูกน้องของเขาแข็งแกร่งขนาดไหน
“แม่ไม่ต้องห่วง ต่อให้ที่นี่จะเป็นรังมังกร แต่เขาก็ไม่สามารถกักขังเราได้! คนพวกนี้...แค่ถังฮ่าวคนเดียวก็จัดการได้สบาย ” เย่ชิงเฉิงเกือบหลุดปากเรียกหัวหน้าออกมา แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนเป็นถังฮ่าวแทนและน้ำเสียงของเธอก็อ่อนโยนขึ้นเล็กน้อย
“ฮ่าๆพูดจาอวดดีจริงๆ! ต่อให้เป็นจ้าวกั๋วเทาก็ยังต้องเชื่อฟังฉันเถอะ! เพราะที่นี่มันเป็นถิ่นของฉัน!ต่อให้เป็นมังกร นายก็ต้องขดตัวอยู่กับที่! ต่อให้เป็นเสือ ก็ต้องหมอบแต่โดยดี!” หวังจื้อหนิงหัวเราะลั่นก่อนจะตบมือสองครั้ง
ฉับพลันนั้นก็มีร่างของคนทั้งสี่ปรากฏขึ้นตรงระเบียงชั้นสองของห้องจัดเลี้ยงพวกเขาได้ยกปืนไรเฟิลสองกระบอกและปืนกลอีกสองกระบอกเล็งไปที่ถังฮ่าว เย่ชิงเฉิง แล้วก็จ้าวฮุ่ยจือทันที
พอยิงในระยะประชิดเช่นนี้ต่อให้จะเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 4 ก็ตาม แต่ก็ไม่อาจหลบกระสุนได้ ต่อให้เป็นผู้วิวัฒนาการระดับ5 ก็ตาม
หวังจื้อหนิงรักตัวกลัวตายเป็นอย่างมากเขาไม่เพียงแต่ใช้คริสตัลวิวัฒนาการยกเพิ่มระดับตัวเองให้เป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 4เท่านั้น แต่ยังสร้างทีมคุ้มกันส่วนตัวที่มีคนถึงสิบคน!
เสิ่นหยุนชงจ้าวเหลย และหนิวปิงที่ยืนอยู่ข้างหลังล้วนเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 4 ส่วนอีกหกคนที่เหลือก็เป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 3!
ในฐานที่มั่นแห่งนี้หากรวมหวังจื้อหนิงด้วยก็จะมีผู้วิวัฒนาการระดับ 4 เพียงสี่คนเท่านั้น และคนเหล่านี้ก็มารวมตัวกันที่นี่ทั้งหมดแล้วนอกจากนี้ยังมีผู้วิวัฒนาการระดับ 3 สูงสุดอีกด้วย!
กล่าวได้ว่าฐานที่มั่นทหารซูโจวแห่งนี้เป็นฐานที่มั่นส่วนตัวของหวังจื้อหนิงนั้นเอง!
หวังจื้อหนิงเป็นคนรอบคอบมากแม้ว่าเขาจะต้องรับมือกับเย่ชิงเฉิงและถังฮ่าวแค่สองคน แต่ก็ยังคงเรียกทีมคุ้มกันทั้งสิบคนนี้ให้เข้ามาคุ้มกัน
นอกจากจะส่งเสิ่นหยุนฉงและคนอื่นๆอีกสามคนไปจัดการกับถังฮ่าวล่วงหน้า แต่ยังให้คนคุ้มกันอีกสี่คนซุ่มสังเกตการณ์ที่ระเบียงชั้นสองของห้องจัดเลี้ยงและทั้งหมดนี้ก็เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดนั่นเอง!
แต่หวังจื้อหนิงไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าพวกเสิ่นหยุนฉงทั้งสี่จะถูกถังฮ่าวสังหารแถมยังถูกเก็บศพไปไว้ในคลังของระบบอีก เช่นนั้นแล้วจึงทำให้ตอนนี้พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนทั้งสี่
ทรยศ? จากไป? หรือถูกถังฮ่าวจับตัว? ทุกอย่างล้วนเป็นปริศนาไป
“หวังจื้อหนิงนายคิดจะเป็นศัตรูกับตระกูลเย่ของฉันอย่างงั้นเหรอ?” พอเห็นชายฉกรรจ์สี่คนถือปืนอยู่ที่ระเบียงชั้นสองแล้วจ้าวฮุ่ยจือก็หน้าซีด
“ตระกูลเย่เหรอ? ฮ่าๆ จ้าวฮุ่ยจือ เธอก็รู้ดีว่าด้านนอกเป็นอย่างไรแต่ยังคิดจะใช้ตระกูลเย่มากดดันฉันอีกเหรอ ฉันควรจะพูดว่าเธอไร้เดียงสาหรือโง่ดีนะ?รีบส่งข้อความไปเกลี้ยกล่อมพ่อของเธอ และบอกรหัสปล่อยขีปนาวุธออกมาซะ”หวังจื้อหนิงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ก่อนจะส่งให้จ้าวฮุ่ยจือและยิ้มเยาะออกมา
“ไม่งั้น...ฉันจะไม่เกรงใจละนะ ฉันจะข่มขืนลูกสาวของเธอต่อหน้าเธอเอง พูดตามตรงเลยนะ ฉันอยากลิ้มลองร่างกายเย่ชิงเฉิงผู้เป็นเสมือนเทพธิดาของประเทศเราจะแย่แล้ว!”
“ชิงเฉิงหลานรัก อย่าเพิ่งขยับ ถ้าขยับ กระสุนของลูกน้องฉันมันอาจไม่เชื่อฟังก็ได้นะ เธออาจจะหลบได้หนึ่งหรือสองนัดแต่แม่ของเธอไม่น่าจะหลบทัน!” คำพูดของหวังจื้อหนิงทำให้เพลิงโทสะของเย่ชิงเฉิงมอดดับลง!
“เดรัจฉานคุณมันไม่ใช่คน!” เย่ชิงเฉิงกำหมัดแน่น พร้อมกับด่าทอด้วยความโกรธ แต่เธอก็ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามเพราะตอนนี้จ้าวฮุ่ยจือที่เป็นแม่ของเธอยังเป็นแค่คนธรรมดาเท่านั้นจึงไม่อาจต้านทานกระสุนปืนได้
“เดรัจฉานยังถือว่ายกย่องเกินไปด้วยซ้ำ!”ถังฮ่าวเยาะเย้ย
“จับไอ้หนุ่มนี่ไปขัง!ถ้าขัดขืนก็ยิงเย่ชิงเฉิงซะ!” หวังจื้อหนิงเอ่ยเสียงเย็น เขารู้ดีว่าตัวเองได้เปรียบตรงไหนและรู้จักกุมจุดอ่อนของฝ่ายตรงข้ามอีกด้วย
หนิวปิงกระตุกเบาๆก็มีเชือกยาวเส้นเล็กๆ ปรากฏขึ้นในมือ ก่อนจะเดินเข้าไปหาถังฮ่าวพร้อมกับแสยะยิ้มออกมา
“เด็กน้อยเชื่อฟังหน่อย ไม่งั้นฉันจะหักแขนของนาย!”
ถังฮ่าวยกมือไปด้านหน้าอย่างว่าง่าย
“หลังจากวันสิ้นโลกมาถึงพวกเราต่างก็เป็นมนุษย์ที่รอดชีวิต จึงไม่เห็นต้องทำกันขนาดนี้เลย”
“ตอนนี้รู้จักกลัวแล้วเหรอ? สายไปแล้วละ! เมื่อกี้นายยังพูดจาดูถูกผู้บัญชาการของพวกเราอยู่เลย”หนิวปิงเอ่ยเสียงเย็น ก่อนจะใช้เชือกเส้นเล็กในมือมัดมือของถังฮ่าว
ทว่าทันใดนั้นถังฮ่าวก็ขยับมือพร้อมกับคำรามในลำคอ “ลงมือ!”
ถังฮ่าวกางมือออกพริบตานั้นหนิวปิงก็รู้สึกราวกับว่ามือของตัวเองถูกคีมเหล็กหนีบเอาไว้แน่น เขาพยายามจะใช้พลังแต่ก็สายไปเสียแล้วหลังจากที่ถังฮ่าวหมุนตัวหนึ่งรอบ ร่างที่แข็งแกร่งของหนิวปิงก็ลอยขึ้นไปในอากาศ
โครม!
มีเสียงดังสนั่นเกิดขึ้นพื้นก็สั่นสะเทือนไปด้วย!
ร่างของหนิวปิงถูกอัดกระแทกพื้นอย่างแรง!
ในตอนนี้เองก็มีแสงเย็นยะเยือกสองสายสว่างวาบมาจากระเบียงชั้นสองของห้องจัดเลี้ยง
ฉัวะ!ฉัวะ!
ลำคอของชายฉกรรจ์สองคนที่ถือปืนกลถูกตัดขาดจนเลือดสดๆ พุ่งกระฉูดออกมาจากบาดแผล
ฉับพลันนั้น!แสงเย็นยะเยือกก็พุ่งวาบขึ้นมาอีกครั้ง
ก่อนที่ลำคอของชายฉกรรจ์อีกสองคนก็มีบาดแผลลึกปรากฏเช่นกัน!
ผู้วิวัฒนาการระดับ3 ทั้งสี่คนถูกสังหารในชั่วพริบตา ก่อนที่ร่างของโอวหยางมี่มี่จะปรากฏขึ้น!
บัดนี้นี้หนิวปิงถูกเหยียบอยู่ที่พื้นกระดูกทั่วร่างกายเกือบจะแตกสลาย เลือดไหลทะลักออกจากจมูกและปาก อวัยวะภายในแหลกสลายไม่มีชิ้นดี
เพราะครั้งนี้ถังฮ่าวไม่ได้ออมมือเลยแม้แต่น้อยเพียงแค่หมัดเดียว ก็ทำให้หนิวปิงลมหายใจรวยรินแล้วแต่ถังฮ่าวก็ไม่คิดจะไว้ชีวิตเขา จึงกระทืบไปที่หัวของหนิวปิงอย่างแรง
หัว!
หัวของหนิวปิงแหลกละเอียดกระเบื้องแข็งบนพื้นแตกกระจาย ก่อนที่ร่างของถังฮ่าวจะพุ่งไปข้างหน้าและยื่นมือขวาออกไปคว้าตัวหวังจื้อหนิง
ทุกการเคลื่อนไหวของเขาลื่นไหลและรวดเร็วราวกับสายฟ้า!
เหยียบกระทืบ และคว้า!
ถังฮ่าวใช้เพียงเวลาแค่สามอึดใจก็เสร็จสิ้นทั้งสามขั้นตอนและความเร็วปานจรวดเช่นนี้ก็ทำให้ผู้วิวัฒนาการระดับ 4อย่างหวังจื้อหนิงตั้งตัวไม่ทันตอนที่รู้ตัวอีกทีมือใหญ่ของถังฮ่าวก็ประชิดมาที่ตรงหน้าแล้ว!
หวังจื้อหนิงตกใจมากเขาเหวี่ยงหมัดซ้ายไปที่ถังฮ่าว ส่วนมือขวาก็เอื้อมไปคว้าปืนที่เอว
ถังฮ่าวแสยะยิ้มเย็นชาเขาเอี้ยวตัวหลบหมัดของอีกฝ่าย ก่อนจะพลิกตัวไปคว้าข้อมือซ้ายของหวังจื้อหนิงเอาไว้จากนั้นก็บิดข้อมือของเขาอย่างแรง
ทันใดนั้นหวังจื้อหนิงก็รู้สึกได้ถึงแรงมหาศาลที่แขนซ้ายก่อนที่ร่างกายของเขาจะลอยละลิ่วขึ้นไปในอากาศ
โครม!
ร่างของหวังจื้อหนิงกระแทกกับพื้นอย่างแรง!
แม้ว่าถังฮ่าวจะออมมือแต่การกระแทกครั้งนี้ก็ทำให้หวังจื้อหนิงเกือบจะสิ้นใจแล้ว
กระดูกเชิงกรานของเขาหักไปกว่าครึ่ง!ปืนที่เพิ่งหยิบออกมาก็หลุดมือไป
“ปัง!ปัง!” เสียงปืนสองนัดดังกึกก้องไปทั่วห้องโถง!
ปืนพกตกอยู่ที่ทางเข้าประตูมือขวาของจ้าวเหลยเต็มไปด้วยเลือด ที่ขาข้างขวาของเขามีรูกระสุนที่เกิดจากฝีมือของเย่ชิงเฉิงที่ชิงลงมือก่อนด้วย
“อย่าขยับไม่งั้นนัดต่อไป ฉันยิงหัวระเบิดแน่!” เสียงเย็นชาของเย่ชิงเฉิงดังขึ้น!
จ้าวเหลยยอมแพ้ทันทีอย่างไม่ลังเล!
เมื่อเห็นสถานการณ์ในห้องจัดเลี้ยงแล้วเขาก็รู้ว่าตอนนี้พวกเขาแพ้ราบคาบ!
หนิวปิงที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มได้ตายไปแล้วพลปืนทั้งสี่ที่อยู่บนระเบียงชั้นสองก็ตายเช่นกัน ที่สำคัญที่สุดก็คือแม้แต่ผู้บัญชาการหวังจื้อหนิงก็ยังถูกอีกฝ่ายจับเป็นตัวประกัน
พอเห็นชายหนุ่มยืนอย่างผึ่งผายข้างๆผู้บัญชาการด้วยสีหน้าเฉยเมยแล้ว จ้าวเหลยก็เดาได้ว่าเสิ่นหยุนฉง และคนอื่นๆก็คงจะถูกชายหนุ่มคนนี้จัดการไปเรียบร้อยแล้วแน่
กว่าจะได้เป็นผู้วิวัฒนาการระดับ4 ได้มันไม่ใช่เรื่องง่าย จ้าวเหลยไม่อยากตาย จึงเลือกที่จะยอมแพ้อย่างง่ายดาย