ทุกคนมี "ความฝัน" กันไหมคะ เรามีค่ะ นั่นก็คือการเป็นักเขียน และทำเื้ัต่างๆ เช่น การเขียนบทละคร การเขียนนิยาย
หรือแม้แต่การเป็โปรดิวซ์เซอร์ในรายการทีวีต่างๆ เราพยายามตั้งใจเรียนเพื่อที่จะเข้าเรียน ใน ม.ดังย่านบางแสน และในที่สุดเราก็ได้เข้าสมใจ แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นค่ะ คุณแม่เราเกิดป่วย เป็เนื้องอกในมดลูก ซึ่งไม่สามารถทำงานและมีเงินมาให้เราเรียนและมอบตัวได้ แต่เราก็มองหนทาง คือการทำงานพาร์ทไทม์ และจะไปกู้ กยศ.ค่ะ แต่สิ่งที่คิดก็ไม่เป็ดั่งใจ
"โซ่ มาช่วยแม่หาเงินใช้หนี้ที่บ้านก่อนได้ไหมลูก" คุณแม่พูดกับเราหลังจากที่เค้ากำลังจะผ่าตัดเนื้องอก ตอนนั้นเราใจเสียมาก เหมือนความฝันทุกอย่างพังทลายหมด สิ่งที่เราคิดไว้กับความเป็จริงไม่เหมือนกันเลยสักนิด แต่ด้วยความเป็ลูกและไม่รู้ว่าการผ่าตัดนี้จะไปได้สวยไหม เราจึงตอบกลับไปว่า
"ได้ค่ะแม่" แล้วหลังจากที่แม่เข้าห้องผ่าตัด เราร้องไห้ ตัวสั่นไปหมด ทั้งกังวลเื่อนาคต และทุกๆอย่างประดังเข้ามาในหัว เราอยากเรียน เพื่อฝันและเงินที่จะจุนเจือครอบครัว แต่ทุกอย่างที่เราฝันไม่ทำไม่ได้แล้ว มันแย่มากๆ ตอนที่เราทำงานเพื่อนๆพาร์ทไทม์ที่เค้ามาทำพร้อมเราออกกันแทบหมดเนื่องจากพวกเค้าต้องเข้ามหาลัยเพื่อเตรียมตัว เราเห็นทุกคนใส่ชุดนักศึกษา เรายินดีกับพวกเขาพร้อมกับแอบอิจฉาในใจว่าทำไมเราถึง ไม่ได้ทำตามฝันเราบ้างนะ เราแอบมาร้องไห้บ่อยมากๆ จนตาบวม
จนวันนึงก็คิดได้ว่า.......เรายังมีโอกาสนะ เราแค่หาที่เรียนที่สามารถ เรียนไปด้วยและทำงานไปด้วยได้ และหลังจากนั้นเราก็เริ่มหางานเพื่อตั้งใจที่จะหาเงินมาเรียนและปิดหนี้ที่บ้านไปพร้อมกัน