เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยเจ็ดสิบแปด หนังขายยา

โฆษณา

สิ่งนี้อยู่คู่กับมนุษยชาติมานานแสนนาน

ในสมัยโรมันโบราณก็มีการโฆษณาการขายขนมปังไปพร้อมกับการประกาศข่าวหรือการโฆษณาการค้าทาสไปพร้อมกับการต่อสู้ของนักสู้แกลดดิเอเตอร์ในสนามประลอง

มาจนปัจจุบันเราก้ใช้ดารานักแสดงผ่านช่องทางการสื่อสารออนไลน์

หยิบแสดงสินค้าให้ชาวบ้านนั้นดูตามสื่อต่างๆ

ซึ่งก็ได้ผล

สินค้านั้นขายดิบขายดีเพราะเรารักดาราคนนั้นและเราอยากเป็นอย่างดาราคนนั้น

มันมีสาเหตุอยู่ที่ศาสนาหลักนั้นห้ามการ

Idolatry

การบูชารูปเคารพ

ห้ามการบูชารูปเคารพอื่นๆนอกจากพระเจ้าหรือท่านศาสดาเท่านั้น

เพราะการบูชาตัวบุคคลหรือรูปเคารพตค่างๆนั้นมันทรงพลังขนาดนี้

การไปบูชาอย่างอื่นเท่ากับว่าให้ความสำคัญกับท่านศาสดาหรือพระเจ้าน้อยลงไป

เป็นเรื่องที่ศาสนาใหญ่ๆยอมไม่ได้และเห็นตรงกันในเรื่องนี้ว่าต้องด่าว่าคนที่บูชารูปเคารพคือพวกโง่เขลา

คนที่บูชารูปเคารพต่างๆนั้นไม่ใช่ศาสนิกชนที่ดีในสายตาของศาสนาใหญ่ๆนั้น

แต่เนื่องจากทางเทคนิคประชากรส่วนมากเป็นคนธรรมดา

การบูชารูปเคารพและการโฆษณาก่อนการแสดงละครเวทีหรือภาพยนตร์ต่างๆนั้นเป็นเรื่องสำคัญมากถึงขนาดต้องมีการออกกฎหมายมาควบคุมทีเดียว

หากใครเคยไปตามร้านอาหารคาราโอเกะที่มีนักร้องแต่ก่อนจะเปิดงานก็ต้องมีการร้องเพลงเคารพต่างๆเป็นระเบียบพิธีกรรมทั้งตอนเปิดและตอนปิดเพราะเหตุนี้เอง

ไม่มีรัฐไหนจะยอมปล่อยเครื่องมือโฆษณาชวนเชื่อที่ทรงพลังอย่างนี้ออกจากมือได้

แต่เนื่องจากยุคนี้ยังเป็นยุคห่างไกลความเจริญ

ที่แถวนี้มีเสือและซุ้มโจรชุกชุมราวกับแกรนด์ไลน์ของจักรวาลวันพีซ

คนที่คุมระเบียบต่างๆทั้งการค้าขายในหมู่ล้านหรือการขายยยาหรือการแลกเปลี่ยนเงินของทางรัฐบาลกับเงินของทางร้านค้าก็อยู่ในการควบคุมดูแลของผมนี่เอง

นี่ล่ะคือความน่ากลัวของกำนันและผู้ใหญ่บ้าน

ตำแหน่งที่เป็นไปตลอดชีวิตก็จะยิ่งมีความมั่นคงรากงอกฝังรากลึกกับท้องที่

การยืนยันคนเกิดตายการรับรองทะเบียนปืน การยืนยันแนวเขตที่ดินฯลฯ

ล้วนเป็นอำนาจของทางเขตปกครองของกำนันผู้ใหญ่บ้านและท้องที่ทั้งสิ้น

ผสานไปกับการที่อยู่ในตำแหน่งมานานก็ยิ่งมีอำนาจมากกว่าในท้องที่นั้นๆ

ต่างกับรัฐมนตรีที่อยู่ในตำแหน่งได้ไม่เกินคนละสองปีโดยเฉลี่ยหากมาจากการเลือกตั้ง

เพราะระบบวางหลักไว้ให้ผู้แทนจากประชาชนไม่มีอำนาจจริงจังอะไรนัก

และผสานเข้ากับนักการเมืองด้วยกันก็รู้ดีด้วยเลยพยายามไม่ให้รัฐมนตรีคนใดคนหนึ่งอยู่ในกระทรวงใดกระทรวงหนึ่งนานเกินไปเพราะอำนาจจะมากขึ้นเรื่อยๆ

ระบบนั้นบรรลุเป้าหมายของมันแล้วที่วางเอาไว้ให้ประชาชนไม่มีสิทธิมีเสียงและผู้มีอิทธิพลท้องถิ่นกดขี่ข่มเหงประชาชน

มองลึกเข้าไปในกฎหมายและคำนวณออกมาแบบเดียวกับเป็นกติกาของเกมส์ที่เราเล่นกัน

เด็กยุคใหม่จะเข้าใจได้ง่ายกว่าว่าหากกำหนดค่าสถานะและกติกาของเกมส์ต่างไปผลมันจะต่างไปอย่างแน่นอนแบบเดียวกับการปรับสมดุลของเกมส์ต่างๆ

นี่คือสาเหตุที่เด็กยุคใหม่ที่ผ่านการเล่นเกมส์มามากกว่า

เลยเรียกร้องการแก้กฎเพราะพวกเขาเข้าใจดีกว่าว่ากฎหมายนั้นที่ควบคุมกติกามันมีผลต่อระบบของเกมส์ทั้งระบบจริงๆ

การเพิ่มหรือลดคูลดาวน์ 0.5 วินาทีแค่หนึ่งสกิล

มีผลอย่างร้ายแรงต่อทั้งระบบเพราะมันจะส่งผลว่าสกิลนั้นจะห่วยหรือกากและจะเอามาใช้ในแผนการรบกับบอสได้หรือไม่ฯลฯ

เด็กยุคใหม่มองกติกาสำคัญเพราเคยชินกับการเล่นเกมส์มากกว่าเช่นนี้เอง

และผมก็สามารถผลักดันการใช้เงินบริษัทคูปองและตั๋วแลกเงินต่างๆของผมในการจับจ่ายซื้อขายของในงานวัดได้เพราะอำนาจบาตรใหญ่ของผมนี้เอง

จะไม่ใช้เงินบริษัทของผมซื้อของในงาน?

อย่างนั้นพวกเอ็งอย่าทานน้ำอ้อยกับถั่วตอนดูหนังเลยละกัน

ผมรู้สึกดีใจมากที่ได้กลับตัวมาเป็นคนดีของสังคมไม่ทำตัวชั่วช้าอย่างไอ้เจิดคนเดิม

ผมทำอย่างที่รัฐบาลทำกับประชาชนเป๊ะๆผมเลยไม่มีความรู้สึกผิดบาปแต่ประการใด

“อินี่ ทาถู ทาถู แผลเป็น งูสวัดกลากเกลื้อน เชื้อราในร่มผ้า ไข้ทับระดู ระดูทับไข้ หายหมด หายหมด”

บาบุกับบาบอนโฆษณาน้ำมันงูอย่างแข็งขัน