เกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ

ตอนที่เก้าสิบเอ็ด เปลี่ยนวิธีการไม่เปลี่ยนเป้าหมาย

การที่เฮียกัซแห่งเบอร์เซิร์กต้องพึ่งคนหลายคนเพราะคนที่เชี่ยวชาญการต่อสู้อย่างเขารู้ดีว่าเขาไม่สามารถสู้แบบเดิมได้หากต้องปกป้องคนอีกคนไปด้วยได้

ไม่ใช่ว่าคานาเอะไม่เก่ง

แต่อย่างที่บอกเธอเป็นพวกเลทเกมส์ที่พลังของเธอส่วนใหญ่อยู่ในฉากคัทซีนไม่ใช่พลังที่จะต่อสู้ได้มากนักในช่วงแรกๆ

“ถ้าอย่างนั้นผมขอคอร์สฝึกพิเศษที่ทำให้ผมสามารถท้าสู้กับคุณโคโคะโระละกันครับ”

ผมบอกเลือกความยากระดับกลางๆอย่างจิ้งจอกห้าหางแทนที่จะเป็นเก้าหางออกไป

“โฮ่ เจ้านี่น่าสนกุจริงๆโคโคะโระ”

คุณโคโคะโระหรี่ตาแบบจิ้งจอกแต่หางกับหูนั้นท่าทางจะตื่นเต้นมาก

อันที่จริงแผนการเดิมของผมคือการไปฝึกโดยการชกหมัดใส่น้ำตกกับนั่งสมาธิกลางกองไฟสามวันสามคืน

แต่พอมีคานาเอะอยู่ด้วยผมคิดว่าทำอย่างนั้นหลังจากที่พวกเราปรับความเข้าใจกันได้คงไม่ใช่ความทรงจำที่ดีสักเท่าไร

ดังนั้นการนั่งสมาธิกลางกองไฟสามวันสามคืนผมเอาไว้คราวหลังละกัน

“ชั้นก็ฝึกด้วยจ๊ะ”

ผมหอมแก้มคานาเอะ

“แน่นอนอยู่แล้ว ผมคงเอาชนะคุณโคโคะโระไม่ได้หรอกหากไม่มีเธอช่วยน่ะ”

“ฮิ ฮิ “

คานาเอะมากอดผมอีกครั้งหนึ่ง

เฮ้อ ท่าทางผมต้องทำเรื่องต้องห้ามที่พระเอกโชวเน็นไม่เคยทำคือ

ใส่ใจกับการฝึกซ้อมโดยไม่ไปโรงเรียนหรือไม่ส่งหุ่นพยนต์ตัวแทนไปเรียนแทน

การใส่ใจกับการฝึกซ้อมหรือจุดจบของโลกโดยไม่ใส่ใจการเรียนถือว่าฮารามผิดผีมากสำหรับพระเอกโชวเน็นแม้แต่กอร์นจาก Hunter X Hunter หลังจากการผจญภัยก็ต้องกลับมาเรียนเสริม

สมกับเป็นแดนอาทิตย์อุทัยให้ความสำคัญกับระบบการศึกษาภาคบังคับจริงๆ

“โคโคะโระ หากเจ้ามั่นใจก็ได้เลย การฝึกพิเศษจากชั้นเริ่มณ บัดนี้”

คุณโคโคะโรระทำสายตาเฉียบคมมาทางผม

“โคโคะโระจะเปลี่ยนใจได้ก็ทำเสียแต่ตอนนี้นะ”

คุณโคะโคะโระหันมาถามผม

ผมก็ได้แต่พยักหน้ารับ

ทางเทคนิคการฝึกแบบพระเอกโชวเน็นนั้นเสียงอันตรายก็จริง

แต่หากเรานึกย้อนกลับไป

แค่การที่จิไรยะผลักนารุโตตะลงเขาหรือปล่อยพวกเด็กเกะนินไปให้เสือยักษ์กินในป่านั้นไม่ได้อันตรายเลยหากเทียบกับสิ่งที่พวกเขาต้องเจอในอนาคต

“ดังนั้นเริ่มได้การฝึกหนักจากนรกของโคโคะโระผู้นี้”

Training Hell Begin  !!!