เทพเจ้าผู้เบื่อหน่าย

ตอนที่ 29 การต่อสู้ครั้งสุดท้าย

         เมื่อมากีโตะเดินเข้ามาหาหญิงคนนั้นก็มีกลุ่มคนเดินเข้ามาทุกคนล้วนใส่เครื่องแบบที่คล้ายๆกัน แต่ทีทำให้มากีโตะแปลกใจคือระดับพลังของคนพวกนี้นี้เองกลุ่มนี้มีจำนวนประมาณ15คนแต่ระดับพลังส่วนใหญ่คือเซียนสวรรค์ขั้น7-9และมีอีก4คนเซียนสวรรค์ขั้นที่1และอีกคนเซียนสวรรค์ขั้นที่2

         พวกเขาเดินมาหามากีโตะ“ขอขอบคุณนายท่านมาขอรับที่ช่วยนายหญิงของพวกเราเอาไว้” ชายคนที่ระดับพลังสูงที่สุดพูดขึ้นมาจากนั้นคนกลุ่มนั้นก็เดินออกไป

         “เจ้าคนนั้นคือใครทำไมข้าถึงจับระดับพลังของมันไม่ได้เลย เจ้านั้นคงจะมีของวิเศษอยู่มั้งเหรอว่าพลังของมันจะมากกว่าข้านะ” คนที่เข้ามาทักมากีโตะพูดขึ้นมา

ถัดมาที่มากีโตะ

         หลังจากนนั้นพวกมากีโตะก็เดินมาถึงโรงประมูลแต่ก็เห็นว่าข้างหน้ามันเงียบผิดปกติ เพราะโรงประมูลจะมีคนเข้า ออก ตลอดพวกเขาจึงเดินเข้าไปในโรงประมูลก็เจอกับชายชราคนหนึ่ง

         “ผู้อาวุโสข้าต้องการนำของมาลงกระประมูล ไม่ทราบว่าจะได้ไหมขอรับ”

         “อย่างนี้นี่เองแต่วันนี้คงไม่ได้หรอกแต่พรุ่งนี้ข้าจะให้คนเตรียมสถานที่ให้แล้วสิงที่เจ้าจะนำลงการประมูลคืออะไรเหรอ”

         “เป็นยาขอรับ”

         “อย่างนี้นี่เอง”

         “ทำไมวันนี้ไม่จัดการประมูลละขอรับเห็นคนบอกที่นี้จะจัดการประมูลทุกๆสัปดาห์”  มากีโตะถาม

         “เจ้าคนเป็นคนต่างอาณาจักรสินะ  เรื่องมันมีอยู่ว่ามคนนำของหายากมาขายและของจะมาถึงที่นี้พรุ่งนี้เราเลยเลื่อนการประมูลไปเป็นพรุ่งนี้แทนนะ”

เมื่อคุยกันจบมากีโตะก็ได้ล่าผู้อาวุโสคนนั้น

“เอาละเรากลับตระกูลไห่กันดีกว่า”มากีโตะพูดขึ้นมาพร้อมกับทำท่าบิดตัวไปมา      

        พวกเขาก็กลับตระกูลมามากีโตะก็แยกไปปรุงยาเพิ่มเพื่อเอาไปประมูลในวันพรุ่งนี้ และก็ นอนหลับไป

        เช้าวันถัดมาพวกเขาก็ไปลานประลอง ตอนที่พวกมากีโตะมาก็เจอกับคนมากมายทักทาย

        “เอาละถึงเวลาการประลองรอบสุดท้ายแล้ว”เสียงของกรรมการดังสนั่น

        “เชิญผู้เข้าแข่งขันขึ้นบนเวที”

        มากีดตะเดินขึ้เวทีและคู่ต่อสู้ของเขาคือวื่อลิ่วหนึ่งในอัจฉริยะของเมือง ด้วยอายุ25ปีแต่มีระดับพลังเซียนนรกขั้นสูงสุด

        “เข้ามาข้าอยากจะรู้นักว่าแก่มันจะแค่ไหน”มันได้เริ่มพูดกับมากีโตะเพื่อให้มากีโตะเข้าหามันก่อนแต่มากีโตะก็ไม่ได้โง่

        “แล้วทำไมเจ้าไม่เข้ามาก่อนละเหรอว่าเจ้ากลัวเหรอเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่แต่เรื่องแค่นี้ยังกลัว ข้าละเศร้าใจกับตระกูลเจ้าจริงๆ”

        คำพูดของมากีโตะเหมือนจุดไฟบนกองฟางทำให้วื่อลิ่วหน้าแดงกล่ำไปด้วยความโกรธ เพราะมันเป็นลูกของผู้นำตระกูลวื่อ วันมักจะฝึกยุทธ์และเที่ยวเล่นยามกลางคืนท่านั้นและที่มันมาถึงจุดนี้ได้เพราะยาที่พ่อมันเอามาให้มันกินทำให้มันมีการฝึกที่สูงส่งกว่าคนอื่นและอีกอย่างหนึ่งมันมักจะเยาะเย้ยคนอื่นแต่ไม่เคยโดนเยาะเย้ยแบบนี้เลยทำให้มันโกรธจนหน้าแดงกล่ำ                         

         มันหยิบกระบี่ขึ้นมากระบี่นั้นเป็นสีครามแดงเลือด ทำให้มันดูแล้วมีความน่าเกรงขาม “กระบี่มารบัวสีเลือด”มันเรียกชื่อของกระบี่ในมือ

[กระบี่มารบรรจบ]

[กระบี่เลือดอสูรตัดสวรรค์]

        มันใช้ท่าออกมา2ท่าและเป็นท่าระดับเซียนนรกขั้นกลางเลยแต่สิงที่ทำให้มากีโตะรู้สึกสงสัยคือกลิ่มอายที่แผ่ออกมามันเหมือนอะไรบ่างอย่างที่มากีโตะเคยเจอ