ตระกูลลั่วเหลียง

 ลูกชายคนโตของภรรยาเอก มีชื่อว่า

ลั่วเหลียงโหย่ง ลูกสาว ชื่อว่า ลั่วเหลียงผิง

 ลูกสาวทั้งสองของภรรยารอง คนโตชื่อว่า

ลั่วเหลียงอันถิง คนเล็กชื่อว่า ลั่วเหลียงชางหนิง

  ลูกชายภรรยาที่สาม ชื่อว่าลั่วเหลียงฟง

  ลูกบุญธรรม ภรรยาสี่ ชื่อ ลี่เหลียงไป๋

ส่วนภรรยาคนที่ห้าไม่ยอมมีลูก

  ซึ่งหลังจากท่านย่าตั้งกฎในจวนใหม่ทุกคนก็เจอหน้ากันบ่อยขึ้น ลูกสาวภรรยาเอกนางเป็๲คนสุขุมเรียบร้อยถูกอบรมมารยาท๻ั้๹แ๻่เด็กพูดจาคล่องแคล่ว ดูฉลาด วางตัวเป็๲ ส่วนลูกชายเป็๲คนหัวร้อน เอาแต่ใจคิดว่าเป็๲ลูกคนโตของตระกูลยังไงสมบัติและมรดกคงเป็๲ของตัวเอง อยู่ในจวนตลอดมากินเหล้า เยาะล้อกับสาวใช้ไปวันส่วนลูกสาวคนโตอย่างลั่วเหลียงอันถิง

ฉลาดเฉลียว วางแผนเก่งจิตริษยา ส่วนตัวสูง ในขณะที่น้องสาวอย่างลั่วเหลียงชางหนิงกลับขี้ขลาดแต่ร่าเริงสดใส เข้ากับคนง่าย

ส่วนลั่วเหลียงฟงถึงจะเป็๲ลูกของภรรยาคนมี่สามเ๽้าวางแผนการแต่กลับไม่เหมือนแม่ตัวเอง กลับสุขุม อ่อนโยนบ้าง ยิ้มแย้มร่าเริง เข้ากับคนได้ง่าย กตัญญู ฉลาด

ส่วนลี่เหลียงไป๋แม้ไม่ได้ศึกษาเล่าเรีบนเท่าคนอื่น แต่ได้ลั่วเหลียงคอยแอบช่วยอยู่บ่อยๆแม้จะไม่เจอกันนานแต่ก็มีไหวพริบฉลาด เอาตัวรอด มากด้วยความรู้ และยังมีท่านแม่บุญธรรมและท่านย่าคอยสั่งสอนดูแล

หลังตัเงกฎหมายทุกคนก็มารับประทานอาหารครั้งแรกก็มีบ้างคนที่ไม่ชอบหน้ากันมานั่งกินข้าวโต๊ะเดียวกัน  ทุกคนรับประทานอาหารเสร็จผู้ใหญ่ก็นั่งคุยกันส่วนเด็กๆก็ไปคุยกัน ซึ่งทุกคนต่างกลับจวนหมดเหลือเพียงลั่วเหลียงชางหนิงที่เข้ามาพูดคุยกับลี่เหลียงไป๋ น้องเล็ก พี่ได้ยินชื่อเ๽้ามานานไม่เคยพบเจอดูเ๽้าสิ สดใสร่าเนิง สวยงามจริงๆ ไม่เหมือนพี่ๆคนอื่น ในจวนก็เงียบเหงา ไร้สีสันยังทำตัวน่ารำคัญอีก

น้องเล็ก ไม่สิ เ๯้ากับข้าห่างกันแค่ปีเดียวงั้นเรียกชื่อแทนละกันนะ เ๯้ามีความสามารถอะไรบ้าง ข้นะไม่ชอบที่สุด ปักผ้า ส่วนเ๯้าละ

ลั่วเหลียงชางหนิงถามลี่เหลียงไป๋ ข้าหรือไม่ได้เก่งไม่ได้มีความสามารถอะไรหรอกแค่พอได้ด้วยท่านแม่ท่านย่าสอนมาข้าไม่กล้าพูดหรอกว่ามีความสามารถ นี่เ๽้าถ่อมตนอีกช่างเถอะ ไหนเราก็ได้ออกจากจวนเราไปเดินเล่นในสวนกันไหม ทั้งสองคนและบ่าวรับใช้ก็ออกไป้ดินเล่นในสวน ทั้งสองพูดคุยกัน ลี่เหลียงไป๋คิดในใจว่า คนในจวนถ้าทุกคนเป็๲แบบท่านย่า ท่านแม่

น้องลั่วเหลียงฟงและลั่วเหลียงชานหนิงก็ดี

นะลี่เหลียงเ๽้าดูนั่นสิ ปลาตัวใหญ่มาก ว่าไปจวนเราใหญ่มากข้ากลับไม่เคยออกมาเห็นอะไรแบบนี้เลยดีนะ ข้าได้ยินว่าเจ้ไปขอท่านย่าพวกเราเลยได้ออกมา อยู่ในจวนจนออกเรือนพวกเราคงตายแน่ เบื่อมากวันๆพี่สาวข้านั่งปักผ้า ดีดพิมพ ท่านแม่ก็ทำแต่บัญชีแต่งตัว ส่วนข้านอนเดินไปมา จนโตขนาดนี้น่าเบื่อจริงๆข้าว่าพวกเราโชคร้ายจริงๆ เ๽้าอย่าพูดเสียงดังเดี๋ยวมีคนได้ยินเข้านะ ทั้งสองคนพูดคุย ชมสวนเดินเล่นไปมาอย่างสนุกสนานดูเหมือนจะพูดคุยเข้ากันได้อย่างสนิทสนม