“ไอกะ มาช่วยพวกพี่ตรงนี้หน่อยสิ”
“ไปแล้วคะพี่ ให้ช่วยอะไรคะ”
ไอกะสาวนักศึกษาหน้าตาดีพอประมาณกำลังอยู่ใน่ปิดเทอมภาคฤดูร้อนของม.ต้นกับงานพิเศษเพื่อหาเงินเก็บไว้ใช้สำรองและซื้อของที่้าเธอมาสมัครงานที่ร้านอาหารและร้านกาแฟในเมืองและทั้งสองที่ให้ทำงานคนละเวลาพอดีเธอที่ตัดสินใจรับทั้งสองงานก็เริ่มมาทำงานทันที่เช้าร้านกาแฟ ่เย็นร้านอาหารอยู่แบบนี้มาสามอาทิตย์แล้ว
“ไอกะ เอสเปรสโซ่หวานน้อยหนึ่งที่คาปูชิโน่หวานปกติหนึ่งที่ ด่วนนะ”
“เอสเปรสโซ่หวานน้อยกับคาปูหวานปกติพร้อมเสิร์ฟคะ”
“ไอกะ ช่วยเคลียร์โต๊ะบาร์ให้หน่อยสิ”
“ไปเดี๋ยวนี้ค่ะ”
ตึกๆๆๆ
เธอขยันทำงานจนเป็ที่ชื่นชอบของคนในร้านร่วมไปถึงลูกค้าอีกด้วยเธอรีบเคลียร์งานเพื่อเตรียมตัวไปกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดที่บ้านก่อนที่จะถึงห้าโมงเย็นที่เธอต้องไปทำงานเสิร์ฟที่ร้านอาหารใน่เย็น
แกร๊ก
“น้องเคลียร์งานน้องเรียบร้อยหมดแล้วน้องขอกลับเลยนะคะพอดีมันเลยมาสิบนาทีแล้วน้องต้องกลับไปอาบน้ำก่อนนะคะพี่ๆเดี๋ยวจะไปทำงาน่เย็นสาย วันนี้ขอบคุณนะคะสวัสดีคะ”
“อย่ารีบมากนะน้องสาวแล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ”
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
แกร๊ก
“กลับมาแล้วคะแม่ไอทำมื้อเย็นไว้ให้แล้วอย่าลืมกินนะคะ”
“จะไปแล้วเหรอลูกพึ่งกลับมาเองนะไม่พักก่อนเหรอ”
“แม่ไม่ต้องห่วงนะคะไอยังวัยรุ่นอยู่ไม่เหนื่อยง่ายๆแน่นอนรักแม่นะคะบาย”
ไอกะทำงานสองงานแบบนี้มาได้จะเข้าอาทิตย์ที่สี่และเธอเริ่มชินกับมันแล้วจนผ่านไปได้สี่อาทิตย์พอถึงสิ้นเดือนเธอก็ได้รับเงินเดือนจากทั้งสองงานซึ่งเธอจะขอทำอีกแค่สามอาทิตย์ก่อนจะหยุดพักเพื่อมอบตัวเข้าเรียนที่ใหม่วันนี้เธอได้หยุดพักสองวันเต็มๆเพราะร้านกาแฟและร้านอาหารต่างพากันหยุดพักผ่อนกันหมด
“เฮ้อ ดีจงได้หยุดนอนพักสบายๆตั้งสองวันจะว่าไปทิปที่ได้มาก็เยอะแล้วด้วยแกะกระปุกไปฝากธนาคารหน่อยดีกว่าแฮะ”
ก๊อกๆๆ
แกร๊ก
“ไอกะ เป็ไงบ้างลูกวันนี้ไปเมืองกันมั้ยจะได้ไปซื้อชุดนักศึกษาด้วย”
“ไปคะแม่หนูจะได้เอาเงินไปฝากธนาคารแต่ก่อนอื่นด้วยแต่ก่อนอื่นนี่คะเงินเดือนของร้านกาแฟเดือนนี้”
“เก็บไว้กับลูกนั้นแหละไอกะแม่พอมีอยู่นะ”
“รับไว้เถอะคะซองนี้มีอยู่เจ็ดพันหนูแบ่งมาไว้ให้แม่แล้วส่วนของหนูก็สำรองไว้แล้วด้วยไม่เป็ไรหรอกคะ”
ไอกะที่ยืนซองเงินเดือนที่แยกไว้ให้แม่ไป ส่วนของเธอมีสำรองไว้ในบัญชีอีกสามหมื่นเพราะวันหยุดยางครั้งเธอก็ไปรับงานพิเศษเพิ่มบ้างใน่เช้าและเก็บสะสมมาเรื่อยๆ
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
“เที่ยงนี้แม่อยากกินอะไรดีคะเนื้อย่างแจ่วฮ้อน ปลาย่าง ไก่หมุนเอาอะไรดีคะ”
“ไก่หมุนก็ได้ลูกไปร้านประจำที่พ่อเราชอบไปกันนะ”
“ดีคะ งั้นเรารีบไปกันนะคะ”
หลังจากนั้นทั้งคู่ก็พากันไปกินข้าวเที่ยงก่อนที่จะพากันกลับบ้านพักผ่อนไอกะอยู่ด้วยกันกับแม่แค่สองคนเนื่องจากพ่อของเธอนั้นเสียไปั้แ่ที่เธออยู่ชั้นประถม6 เธอที่โตขึ้นมามากั้แ่วันที่พ่อเสียแม่ก็มาขายลูกชิ้นห้าวันต่ออาทิตย์เธอที่เรียนจบม.ต้นและอยู่ใน่ปิดเทอมนั้นก็ขอแม่ไปทำงานพิเศษกับญาติของแม่ที่ทำงานอยู่ในร้านกาแฟกับร้านอาหารทันที
ค่ำวันนั้น
ทั้งคู่ที่พากันไปอาบน้ำก่อนที่จะแยกกันไปนอนพักผ่อนก็พากันนั่งดูหนังด้วยกันก่อนเหมือนเคย
“ฝันดีคะแม่ อย่าลืมห่มผ้านะคะ”
“เหมือนกันลูกฝันดีจ๊ะ”