ภายในบ้านสุดคับแคบของนาโอมิมีแต่ลูกน้องของคุณเคเรสที่เตรียมให้พวกเราสองแม่ลูกต้องไปอยู่บ้านเดียวกันกับเขาเก็บของในบ้านของเธอไม่เหลืออะไรเลย เธอนั่งอยู่บนโซฟามองไปรอบๆมีความทรงจำของพ่อเต็มไปหมด(༼☯﹏☯) ༽ แม่ของเธอนั่งอยู่ข้างๆ มือของแม่วางอยู่บนตักจับมือของเธออย่างปลอบโยน
"แม่ค่ะ ลูกไม่อยากย้ายไปอยู่บ้านนั้น อีกอย่างไกลที่ทำงานมาก" ฉันพูดเสียงเรียบเฉย
"ทำไมลูกถึงต้องไปอยู่บ้านหลังนั้นด้วย ให้ลูกอยู่ที่นี่ไม่ได้เหรอคะ คอนโดลูกก็มีนะ"
แม่ของเธอลูบผมของนาโอมิเบาๆ "แม่รู้ว่าลูกรู้สึกยังไง แต่แม่คิดว่าการย้ายไปอยู่บ้านใหม่จะเป็สิ่งที่ดีสำหรับลูก แถมยังมีคนคอยไปส่งไปรับอีกนะ"
"แต่ลูกไม่อยากอยู่กับคุณเคเรสหรือไคลิคนี่คะ" เธอเถียง(ಠ_ಠ)
"ลูกไม่รู้จักเขา ลูกไม่รู้ว่าเขาจะเป็พ่อที่ดีได้หรือเปล่า"
"คุณเคเรสเป็คนดีนะลูก เขาเป็คนใจดี อบอุ่นและเขาก็รักแม่มาก อีกอย่างลูกต้องเรียกพี่ไคลิค ไม่ใช่ไคลิค "แม่ของเธอพูดกลับ
"พี่เหรอ เขาเป็พี่ลูกตอนไหน คนดี? คนดีที่ไหนเป็มาเฟีย แม่คิดว่าลูกคนนี้จะไม่รู้เลยเหรอ ทำไมกัน!! แม่ลืมเื่ของพ่อไปแล้วเหรอ"
ヽ (｀д´) ノ
แม่เงียบไปครู่หนึ่ง เธอไม่ปฏิเสธที่คุณเคเรสเป็มาเฟีย เพราะเธอรู้ว่าถ้านาโอมิรู้เื่นี้จะขัดขวางเลยเก็บไว้แต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้วเพราะแม่แต่งงานกับเขาไปแล้ว ทำให้เธอได้แต่ยอมรับเท่านั้น ยังไงคนที่ตัดสินใจก็เป็แม่อยู่ดี
"แม่ให้เวลาเก็บของ ลูกก็ย้ายไปก่อน ค่อยไปอยู่คอนโดของตัวเองทีหลังก็ได้ แม่จะไม่ห้ามเลย ถือว่าทำเพื่อแม่นะ เข้าใจนะ" แม่ของเธอพูดเสร็จเดินออกไปจากห้อง......
สุดท้ายนาโอมิก็มายืนอยู่หน้าบ้านหลังใหญ่หลังใหม่ เธอถอนหายใจอย่างดังให้ทุกคนได้ยินไปทั่วเลย ดวงตาสีม่วงของเธอมองไปยังประตูบานใหญ่เบื้องหน้า ด้วยความรู้สึกหลากหลาย ความตื่นเต้นความกังวลและความไม่เต็มใจผสมปนเปกันไปหมด(´￣Д￣')
"นี่มันบังคับกันชัดๆ ทำไมกันนะ แม่ไม่คิดว่าฟังคำพูดของฉันเลย" เธอบ่นพึมพำกับตัวเอง
เธอคิดว่าถึงจะแต่งงานกันแต่ไม่เห็นจำเป็ต้องรีบมาอยู่ด้วยกันเลย ห่างกันสองสามวันจะตายหรือไง เป็มาเฟียไม่มีความอดทนที่จะห่างภรรยาตัวเอง เธอรู้สึกไม่สบายใจที่ต้องเข้าไปอยู่ในบ้านของไคลิค พ่อเลี้ยงคนใหม่ของเธอ คุณเคเรสเป็ผู้ชายที่ดูดีและมีเสน่ห์ แต่เขาก็เป็คนแปลกหน้าสำหรับเธอ ไม่รู้ว่าเขาจะเป็พ่อที่ดีหรือไหม
"นาโอมิ เข้ามาข้างในสิลูก" เสียงของแม่ดังมาจากด้านในบ้าน
นาโอมิสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป ภายในบ้านตกแต่งอย่างหรูหรา ช่องหน้าต่างบานใหญ่จากห้องนั่งเล่นนำแสงสว่างจากภายนอกมาสู่ตัวบ้านทำให้รู้สึกโปร่งสบายไม่อึดอัดของใช้หรูหราและทันสมัย เธอมองไปรอบๆด้วยความรู้สึกประหม่า・_・
ทุกอย่างมันกว้างไปหมดมีคนใช้ คนสวน และคนขับรถ และลูกน้องที่ยืนเรียงกันเป็แถวเดียว ยังมีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ ต่างจากที่เธออยู่ บ้านคนรวยมีแต่สิ่งที่สวยงาม
"ยินดีต้อนรับนะ ลุงหวังว่าหนูจะชอบบ้านหลังนี้นะ"คุณเครสพูดขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่น
นาโอมิพยายามยิ้ม（＾ᴗ＾） ถึงจะได้อยู่ใกล้ไคลิค แต่สถานะของเราดันเปลี่ยนเป็พี่น้องเนี่ยนะสิ อยากจะบ้าตาย ะโออกไปจากบ้านตอนนี้ทันไหม...
"ผมจะเป็คนพาเธอไปที่ห้องนอนเอง พ่อกับแม่ไปเก็บของต่อเถอะ" ไคลิคพูดขึ้น
เขาเดินลงมาจากบันไดเข้ามาถือกระเป๋าให้ นาโอมิที่มองใบหน้าของไคลิคโดยเดินไปไม่พูดอะไรสักคำ
"ลูกทำความรู้จักกับไคลิคไปก่อนนะ" แม่ของเธอพูด
นาโอมิพยักหน้าตอบรับ เมื่อเธอรีบเดินขึ้นบันไดตามไคลิคที่เดินนำเธออยู่ บ้านหลังใหม่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขาไม่พูดอะไรสักคำ ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและกังวลมากขึ้นไปอีก(ノ^_^。)
เมื่อมาถึงชั้นสองไคลิคก็เปิดประตูห้อง "นี่ห้องของเธอ" เขาพูดเสียงเรียบ
นาโอมิเดินเข้าไปในห้องอย่างลังเล ห้องกว้างขวางและตกแต่งอย่างสวยงาม แต่กลับให้รู้สึกไม่อยากจะอยู่ที่นี่
"ถ้าเธอ้าอะไรก็บอกแม่บ้านได้" ไคลิดพูด
"โอเค" เธอตอบรับเสียงแ่
เราทั้งสองสบตากันสักพัก ก่อนเขาจะหันหลังเดินออกจากห้องไป และเขาก็เดินกลับเข้ามาอีกครั้ง....
"เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อนจริงๆเหรอ" ไคลิคพูดด้วยสีหน้าที่สงสัย
นาโอมิรีบตอบทันที "มะ...ไม่เคยเราไม่เคยเจอกันมาก่อน" ทั้งที่รู้จักกันดียิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น เธอต้องแกล้งทำเหมือนไม่รู้จักเขา(ᗒᗣᗕ)՞
เขาฟังที่เธอพูดเสร็จและยิ้มเดินออกจากห้องของเธอไป สายตามองตามแผ่นหลังของเขาด้วยความรู้สึกแปลกใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงทำตัวเ็าใส่ ทั้งๆ ที่แม่ของเธอก็รักเขา
"ไม่ได้จะอยู่ที่นี่สักหน่อย!! ถึงจะเสียใจก็เถอะ" เธอพึมพำใส่ตัวเอง
เธอถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ （（（ (TᗣT*) ）））เธอทรุดตัวลงนั่งบนเตียง ความรู้สึกโดดเดี่ยวและอ้างว้างเข้ามาเกาะกุมหัวใจของเธอ
เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาดูก็พบข้อความจากเทียร์เพื่อนสาวคนสนิทของฉัน
"ว่างไหม ไปดูหนังกัน" ข้อความสั้นๆ แต่ทำให้เธอยิ้ม(´｡• ‿ •｡')ออกมาได้ ผู้ช่วยชีวิตของเธอ
"ดีมากเลย ว่างสุดๆ ไปดูเื่อะไรอ่ะ" เธอพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว
"เื่ใหม่ที่เพิ่งเข้าวันนี้อ่ะ แกอยากดูไหม" เทียร์ตอบกลับมา
"อยากสิ รอบกี่โมง เจอกันที่ไหน" เธอถามต่อ
"6 โมงเย็น เจอกันหน้าโรงหนังนะ" เทียร์ตอบ
"โอเค เจอกัน รักแกที่สุดเลยๆๆๆ" เธอส่งสติกเกอร์น่ารักๆ กลับไป(✿ ᵒ̌ ᴥ ᵒ̌ ✿)
".........?" เทียร์ส่งเครื่องหมายงง ง (¬‿¬) ง
นาโอมิรู้สึกดีใจที่เทียร์ชวนเธอไปดูหนัง การได้ออกไปข้างนอกและทำอะไรสนุกๆ กับเพื่อนน่าจะช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้นได้บ้าง ก่อนจะไปทำงานที่แสนจะทรมานใจ แล้วเื่อะไรที่เธอจะต้องมาอยู่บ้านนี้! ยิ่งอยู่มีหวังคงจะห้ามใจตัวเองไม่อยู่
เธอที่ย่องลงบันไดบ้านอย่างเงียบเชียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอใส่ชุดลำลองและสะพายกระเป๋าใบเล็ก เธอเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ 5:45 น. เหลือเวลาอีก 15 นาทีก่อนจะถึงเวลานัดกับเทียร์
แต่แล้วฝีเท้าของเธอก็ชะงักกึก เมื่อเธอเห็นไคลิคนั่งอยู่ที่โซฟาในห้องนั่งเล่น เขากำลังคุยกับพ่อของเขาอย่างสนุก ขณะที่แม่ของเธอกำลังง่วนอยู่กับการทำอาหารในครัว เหมือนครอบครัวจริงๆเลยแฮะ
หัวใจของเธอเต้นรัวอีกครั้ง เธอไม่คิดว่าไคลิคจะอยู่กับพ่อ คิดว่าเขาจะไม่คุยกับพ่อแล้วซะอีก คงคิดมากไปสินะ
"นาโอมิ จะไปไหนเหรอลูก? จะกลับไปอยู่คอนโดแล้วเหรอ" เสียงของแม่ดังขึ้นจากในครัว เธอสะดุ้งเล็กน้อย เธอหันไปมองแม่ด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
"เอ่อ...ลูก..." เธอพูดไม่ออก เธอไม่รู้จะหาข้ออ้างอะไรมาบอกแม่
คุณเคเรสลุกขึ้นจากโซฟาและเดินมาหาเธอ เขามองด้วยสายตาที่อ่อนโยน "หนูจะไปอยู่คอนโดตัวเองเหรอ?" เขาถามด้วยความห่วงใย
นาโอมิพยักหน้าอย่างลังเล "ค่ะ พอดีที่นี่ห่างไกลจากที่ทำงานเกินไป คิดว่ากลับไปอยู่คอนโดน่าจะดีกว่าค่ะ" (ไม่ใช่ อะไรหรอกไม่อยากจะตื่นเช้าไปทำงาน เหนื่อยจะตาย) (•꒪∀꒪•)
"อยู่คนเดียวได้ใช่ไหม?" พ่อไคลิค ถามต่อ
"เอ่อ....อยู่ได้ค่ะ สบายมาก"เธอตอบเสียงเบา
ไคลิคที่เดินเข้ามามองเธอั้แ่หัวจรดเท้า ก่อนจะพูดว่า "เป็ผู้หญิงตัวคนเดียวไปอยู่แบบนั้นอันตราย ขายคอนโดแล้วมาอยู่คอนโดของผมน่าจะดีกว่า ปลอดภัยกว่าเยอะ จริงไหมครับพ่อแม่" เขามองหน้ากับยิ้มให้เธอ
แม่ของนาโอมิหันมาตอบเขาและยิ้มออกอย่างกว้าง......"ดีเลยจ้ะ แม่ฝากนาโอมิด้วยนะไคลิค ขายก็ดีนะลูก อยู่กับไคลิคสบายที่สุดแม่วางใจ"
เธอชะงักกับคำพูดของเขาและแม่ "เอ่อ...คือ"(•ิ_•ิ) ?
"ตกลงตามนี้นะครับ" ทั้งคุณเคเรสกับแม่ของเธอให้นาโอมิไปอยู่กับไคลิคที่คอนโดในเมืองของรัสเซีย จะได้มีคนขับรถไปส่งไปรับ แม่ของเธอดีใจ
ที่ไคลิคจะดูแลเธอ พร้อมเขาจะให้ขายคอนโดของเธออีกด้วย นาโอมิรีบส่งข้อความหาเทียร์..
"เทียร์เพื่อนรักเกิดปัญหาไปไม่ได้แล้ว ขอโทษนะ"
(ไม่มีใครคิดจะฟังฉันเลยหรือไง!! ทำไมไม่ถามฉันสักคำว่าอยากไปอยู่ไหม ให้ตายเถอะ!) นาโอมิพูดในใจ
ไคลิคที่เดินนำไปยังที่จอดรถสายตาที่เบิกกว้างกับการเห็นรถคือ มีประมาณ15คันก็ว่าได้ เขาเลือกรถสปอร์ตหรู ซึ่งมันโดดเด่นรูปทรงเพรียวบางสีดำ สวยหรูมันวาว
"นี่มันรถที่มีแค่ไม่กี่คันในประเทศ โอ้วแม่เ้า!" (´｡• ‿ •｡')
เขาเปิดประตูให้เธอเข้าไปนั่ง หลังจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากบ้านด้วยความเร็ว แสงไฟสีส้มจากเสาไฟข้างทางสาดส่องเข้ามาในรถยนต์ที่กำลังแล่นไปตามถนน นาโอมินั่งอยู่เบาะข้างคนขับ เธอเหลือบมองไคลิคที่กำลังขับรถอยู่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย
คอนโดในเมืองรัสเซีย....
ไคลิคไขประตูคอนโดของเขา เปิดทางให้นาโอมิก้าวเข้ามาในห้องที่ตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่มีสไตล์ ตัวห้องอยู่ในชั้นสูง วิวที่มองผ่านกระจกจึงเห็นท้องฟ้าสีเข้มตัดกับตึกรามบ้านช่องของเมืองใหญ่ คอนโดสุดหรูตั้งอยู่ในทำเลทองที่มีคนรวยชื่อกันมากมาย เป็ราคาที่แพงลิ่ว
"นี่คือห้องนอนของเธอ ติดกับห้องนอนของฉัน "เขาพูดกับนาโอมิ
"อ้อค่ะ" นาโอมิตอบพลางยิ้มให้เขา "อยากได้อะไรก็เรียกฉันแล้วกัน จะหามาให้ตามที่้าไม่ว่าจะอะไรก็ตาม"
นาโอมิพยักหน้า "ค่ะ ขอบคุณค่ะ"
ไคลิคเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบน้ำเปล่ามาสองขวด ยื่นให้นาโอมิขวดหนึ่ง
"ขอบคุณค่ะ" นาโอมิรับน้ำมาดื่ม
"การที่เธอมาอยู่ที่นี่ อย่ามาสร้างความเดือดร้อนอะไรให้กับฉัน เพราะฉันชอบความสงบ และห้ามลืมความสัมพันธ์ของพวกเรา ห้ามบอกใครจะเพื่อนสนิทของเธอก็ไม่ได้ อยู่ข้างนอกก็เรียกแค่คุณไคลิคก็พอแล้ว แต่เวลาอยู่สองคน จะเรียกแค่ไคลิคก็ได้ "
เขาเดินไปนั่งตรงโซฟา แสงค่ำคืนสาดส่องผ่านม่านเข้ามาในห้องรับแขกของไคลิค สร้างบรรยากาศที่ไม่อบอุ่นและไม่ผ่อนคลาย ไคลิคเงยหน้าขึ้นด้วยสายตาที่นิ่งเฉย
"นาโอมิ มานั่งที่โซฟาหน่อยสิ" ไคลิคพูดเสียงเรียบ
นาโอมิพยักหน้ารับ เธอเดินไปนั่งลงบนโซฟาตัวนุ่มข้างๆ ไคลิค
"เอนมาทางนี้หน่อยสิ" ไคลิคบอกพลางขยับตัวเข้าไปใกล้
"ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วยล่ะ"นาโอมิถามไคลิค
"พอดีไม่เคยมีน้องสาว เลยอยากจะลองััดูสักในชีวิต" เขาพูดตอบกลับเธอ และยิ้มออกมา
นาโอมิขยับตัวเข้าไปใกล้ไคลิคตามคำสั่ง เหมือนกับว่าไม่สามารถขัดคำสั่งของเขาได้ เธอเอนศีรษะลงบนตักของเขาอย่างว่าง่าย
ไคลิคยิ้มออกมาอย่างพอใจ เขาวางมือลงบนศีรษะของนาโอมิแล้วลูบผมเธอเบาๆ
ไคลิคหลับตาลง เขาสูดกลิ่นหอมอ่อนๆ จากเส้นผมของนาโอมิเข้าปอด ความรู้สึกอบอุ่นและผ่อนคลายแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย
นาโอมิเงยหน้าขึ้นมองไคลิค เธอเห็นว่าเขากำลังหลับตาพริ้ม ใบหน้าของเขาดูสงบและผ่อนคลาย เขาพูดขึ้น
"อยู่แบบนี้แหละห้ามขยับไปไหน เพราะฉันจะอ่านเอกสาร ขืนเธอดื้อฉันจะลงโทษเธอ!"
เธอพยักหน้า ฟังที่เขาพูด นอนบนตักของเขาโดยไม่ขยับไปอยู่อย่างนั้นเป็เวลานาน.....
"ไอ่ไคลิคบ้า!!! อย่าให้ฉันได้เอาคืนบ้างนะ"ლ (́ಠɷಠლ) นาโอมิพูดในใจ
ฝากกดหัวใจและคอมเม้นเป็กำลังใจให้ไรท์ด้วยนะ เพิ่มชั้นกันด้วยนะค่าบบ ขอบคุณที่อ่านกันนะค่าบ
585
