ไม่มียังไม่ได้คิด

ปัง ตูม!

"หึ มีตัวโหดขึ้น แต่ฉันก็เตรียมตัวมาดีขึ้นเหมือนกันเฟร้ย จะมาสักกี่ตัวก็มา"

เคนพูดขึ้นหลังจาก ฆ่ามนุษย์ถ้ำ ไป และยิ้มอย่าง ภูมิใจ ปืนทีเคนใช้ฆ่า มนุษย์ถ้ำตัวนั้น คือปืนระเบิด แบบพิเศษ เคนในตอนนี้ อยู่ในสภาพที่พร้อมรบ สุดๆ ใส่ชุดสีดำ และใส่เกราะเบาสีดำทับไว้ มีพวกอาวุธอยู่เต็มไปหมด 

"เอ่อ นี้ก็..มากเกินไปมั่ง?"

เปอร์เซียพูดขึ้นด้วยความรู้สึกที่ เอือมละอา

ตอนนี้พวก เคนและเปอร์เซีย ออกมาสู้กันอยู่นอกเมือง ไม่ไกลนัก แต่เป็นที่ที่ เหมากับการต่อสู้ อย่างมาก เป็นพื้นที่โล่งๆ ไม่มีอะไรเลย มีแต่พื้นหญ้า และมีป่าอยู่บ้างเล็กน้อย ทางข้างหน้า

"ฮ่าๆๆ ไม่หรอก นะ มันเรียกว่าการเตรียมตัวไง ยิ่งเตรียมตัวดี ก็จะได้ชัยง่า-"

ตึง........ตึง............ตึง

ในระหว่างที่เคนกำลังพูดอยู่นั้น มีเสียงการเคลื่อนไหวขนาดใหญ่ดังขึ้น และค่อยๆเข้าใกล้มาเรื่อยๆ จากทางป่า

ตึง....ตึง.........ตึง

เคนและเปอร์เซีย รู้สึกได้ว่าต้นตอของเสียงนั้นกำลังมาทางพวกเขาแน่ๆ พวกเขาทั้ง สองคนยืนเงียบและมองไปทางทิศเดียวกันโดยไม่ได้นัดหมาย

ฟุบ แอ๊ดด...ตุม

มีมือขนาดใหญ่โผล่มาและหักต้นไม้ จนหักโค่น ขนาดของมือนั้นใหญ่พอที่จะบี้ ทั้งสองให้ตายอย่างง่ายดายเลย

"อึก...ทำไงดีเคน นั้นอาจเป็นตัวบอสรึป่าว"

เปอร์เซียถามด้วยความกลัว

"ไม่ ไม่น่าใช่ ฉ...ฉันไม่รู้"

เคนไม่รู้จะตอบอย่างไงเลย

(เสียงคำราม)

มีเสียงคำรามดังขึ้นเสียงนี้ดังไปทั่วบริเวณ และมันก็เผยโฉมออกมาจากป่า มัน แต่ตัวเหมือนกับตัวก่อนหน้านี้เลย แต่ตัวของมันนั้นใหญ่มาก ผิว สีแดง ลายาสีขาวพาดผ่านกลางลำตัว ที่หลังมีเกราะกระดูกขนาดใหญ่ ขนาดของมันน้าจะพอๆ กับ ตึก 3-4 ชั้นเลยทีเดียว

"ชิบ หาย แล้ว!!"

ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตูมๆๆๆๆๆ

เคนตะโกนขึ้น พร้อมกับกราดปืนที่ใส่กระสุนพิเศษเอาไว้เต็มแม็ก ใส่ เจ้ายักตัวสีแดงตรงหน้าจนหมด ส่วนทางเปอร์เซียเธอตื่นกลัว สัญชาตญาณ บอกกับเธอให้วิ่งหนีไปให้ไวที่สุดไกลเท่าที่จะทำได้ แต่เธอทำไม่ได้เพราะ ขาเธอแข็ง และล้มลงพื้นไปแล้ว

"อย่าปล่อยให้ความกลัวครอบงำ ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้!!!!!"

เสียงของไวท์ดังขึ้น เรียกสติของ เปอร์เซีย ทำให้ เธอตกใจและกลับมาควบคุมตัวเองได้อีกครั้ง

ส่วนทางเคนนั้นกำลังวิ่งวน และใช้ กระสุนพิเศษยิงอย่างต่อเนื้อง

"บ้าอะไรวะเนี่ย ทำไม มันไม่ได้ผลกันวะ!!"

เคน สบท ออกมาด้วยความตื่นตะลึง แต่แล้วเคนก็ได้เหลือบไปเห็นอีกตัวที่อยู่ข้างหลังเจ้ายักนั้น มันถือ ไม้เท้า อยู่ในมือดูแก่เหมือนกับมนุษย์ถ้ำที่เป็นผู้เฒ่า อย่างไรอย่างงั้น มันกำลังพึมพัมอะไรบางอย่างและโบก สบัดไม้เท้าไปมา หลังจากทำเสร็จหนึ่งครั้งที่ตัวของยักนั้น ก็มีเกราะขึ้นมาชั้นหนึ่ง ถ้าไม่สังเกตุดีๆ จะไม่เห็น

"ตัวการที่ทำให้โจมตีไม่เข้าคือแกเองหรอ!!!"

ฟุบ ตูม!!!

อั๊ก

เคนตะโกนขึ้นพร้อมกับ ถือปืนและวิ่งเข้าไปยิงหวังจะฆ่า มนุษย์ ถ้ำผู้เฒ่านั้น แต่หลังจากที่ก้าวขาออกไปได้ก้าวนึง พื้นก็ระเบิดส่งให้เคนลอยกลับมา อยู่ใกล้กับเปอร์เซีย เธอจึงรับไว้ได้ทัน แม้จะไม่ตกลงพื้น แต่ แรงกระแทกจากแรงระเบิดก็ทำให้ เคนจุกไม่ใช่น้อย

"ไอ ตัวบ้านั้นมันใช้เวทมน ได้ด้วยหรอวะ"

เคนพูดขึ้น และ รีบลุกขึ้นทันที

"อย่าฝืนนายเจ็บหนักนะ เคน"

เปอร์เซียพูดขึ้นและยกตัวเคน กระโดดออกไปด้านข้าง

ตรึมมม

ยัก ที่อยู่ข้างหน้าไม่รอช้า ได้โอกาสก็ฟาดมือลงมาหวังที่จะฆ่าทั้งสองทันที ยักนั้นมันแสยะยิ้มออกมา

"เปอร์เซีย พวกเราโจมตีไอยักนี้ไปก็ทำอะไรมันไม่ได้ พวกเราต้องจักการตัวที่ใช้เวทมนได้ก่อน!"

เคนอธิบายสถานะการที่เขาวิเคราะห์และแผนการ อย่างสั่นๆ

"ได้เลย แล้วแผนหละ"

"เธอจัดการ ตัวเวท ไอยักนี้ฉันเอง เธอมีสัญชาตญาณ ที่แหลมคมใช้มันให้เป็นประโยชน์ และระวังที่พื้นด้วย อาจมีบางอย่างที่คล้าย กับดัก ระเบิดอยูู่ "

เคนขยายความแผนการให้ฟัง หลังจากนั้นทั้งสอง ก็พยักหน้าให้กันและแยกกันไปคนละทาง

ปังๆๆ ตูมๆๆ

"เห้ย ไอยักโง่ ทางนี้โว้ย!! สนใจกินขนมไหมจ๊ะ กูมีเยอเลยนะโว้ย!!!!!!!!!!"

เคนใช้ปืนกล ที่บรรจุด้วยกระสุนพิเศษไว้ ยิงใส่หน้าของยักไปสี่นัดและตะโกนขึ้น และวิ่งไปอีกทาง โดยหันมาและโชว์นิวกลางใส่หน้ายักไปหนึ่งดอก

'ก็ไม่รู้ว่ามันจะเข้าใจไหมแต่ถ้ามันไม่โง่น่าจะพอเดาออก ว่ากำลังถูกท้าทายอยู่แน่นอน ถ้ามันไม่โง่ไปนะ"

เคนคิด และถูกแล้วมันเป็นไปตามแผน ยักมันตามเคนไป และปล่อยผู้เฒ่าไว้ข้างหลัง ทำให้ เปอร์เซียได้มาประเชิญหน้ากับ มนุษย์ถ้ำอาวุโส แบบหนึ่งต่อหนึ่ง ทั้งสองมองหน้ากัน

ตูม!

มีลูกไฟพุ่งมาหา เปอร์เซียแต่เธอสามารถหลบได้อย่างรวดเร็ว

.

.

.

.

ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตูมๆๆๆๆๆๆ

ปึง ฟิ้ววว ตูม!!!!!

ปุ้ง ตึม!!

เคนวิ่งไปรอบๆรักษาระยะห่างเอาไว้ และคอยยิงปืนจากระยะไกล เขาลองปืนทั้งหมดที่เขาพกมาวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นปืน MGL ที่ใส่กระสุนพิเศษที่รุนแรงไว้ หรือปืน RPG ปืนกล บรรนจุ 30 นัด แต่ไม่มีอะไรเลยที่ได้ผล

เนื้องจากเกราะโปร่งแสงที่เกิดจาก มนุษย์ถ้ำอาวุโสนั้น ทำให้เคนยิงปืนไปมันก็ไม่เข้าดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนแผน เขาควักมีดสั้นสุดรักของเขาออกมา มีดสั้นอันนี้เป็นมีดแบบพิเศษที่ ทำมาจาก เขาของมอนในมิติมอนระดับสูง มีความคมและความทนทานที่มากกว่ามีดอันก่อนที่ เคนใช้อย่างมาก

ตอนนี้ของที่เคนถืออยู่คือ ปืนพก กับมีดสั้น ส่วนปืนอื่นๆนั้นเคนโยนทิ้งไปเพราะมันหนัก และไม่มีเหตุผลให้ใช้อีกแล้ว เคนเริ่มวิ่งหลอกล่อ

หวืดดดด

ตรึมมม

วืดดด

ยักตัวนั้น ฝาดมือลงพื้น และกวาดเป็นแนวขวางเพื่อหวังจะจับเคนมาบีบให้ตายคามือแต่เคนนั้นกระโดดหลบออกมาได้ทัน ถ้าโดนโจมตีสักครั้งนั้นอาจหมายถึงชีวิตของเคนเลยก็ว่าได้

แฮก แฮก แฮก

เคนที่พึงรอดชีวิตมาได้ถึงกับเหงือตก เพราะแรงกดดันของการต่อสู้ครั้งนี้ทำให้สมองและทุกส่วนในร่างกายถูกผลักดันไปสู่จุดสูงสุดเท่าที่จะเป็นไปได้ แล้วสำหรับตัวเคนในตอนนี้ มันทำให้ความสามารถหลายๆด้านของเขาเพิ่ม แต่ มันจะกินแรงกายและแรงใจมากทำให้ตัวเขาเองเหนื่อยเร็วยิ่งขึ้น

.

.

.

.

.

.

ทางเปอร์เซีย ตอนนี้ทำได้แค่ตั่งรับและหลบเอาเท่านั้น เพราะเธอไม่มีการโจมตีระยะไกลเลย การโจมตีที่เธอมีคือการ ข่วน ไม่ก็เตะต่อยธรรมดาเท่านั้น

ตอนนี้เปอร์เซีย จึงทำได้แค่ตั่งรับและวิ่งมองหาช่องโหว่เท่านั้น

เปรี้ยงงงง

อยู่ๆก็มีสายฟ้าพุ่งเข้ามาหาเปอร์เซีย แต่โชคดีที่มันพลาดเป้าไปโดนต้นไม้จนหักโค้นลง ถ้าเมื่อกี่ไม่พลาดเป้าละก็เธอคงเจ็บหนักแน่นอน เปอร์เซียคิดได้ดังนั้น เธอจึงรีบร้อน ในการหาทางเข้าไป เธอมองลงพื้นและพยายามใช้สัญชาตญาณของเธอในการตรวจจับพวก กับระเบิดแต่ไม่สำเร็จ

'ต้องทำยังไงกัน คิดสิคิด มันจะต้องมีสักทางที่จะทำให้เราเข้าไปใกล้ได้'

ตูม!!

ในระหว่างที่เปอร์เซียกำลังพยายามคิดอยู่นั้นเธอก็พลาดไปเหยียบกับระเบิด จนปลิวออกไป 'เจ็บ แต่ ก็ไม่เจ็บมาก? หรือเพราะกับระเบิดพวกนี้มันเบาเกินไปที่จะเป็นภัยกันเรา สัญชาตญาณ ก็เลยไม่ทำงานงั้นหรอ'

_________________________________________________________________________________________________________