หลายวันต่อมา ทุกคนในเมืองไป๋หนาน ได้ทราบวันเวลาในการวางขายเม็ดยาวายุปราณ
ในวันนี้ มีผู้คนจำนวนมากมารวมตัวที่ทางเข้าหอสมบัติ
"ท่านเจ้าหอโม่เจียง ยาวายุปราณ มีราคากีเหรียญทอง?"
"ยาวายุปราณปราณมีผลข้างเคียงอะไรบ้าง?"
ในฝูงชน ผู้คนนับไม่ถ้วนถามคำถามซ้ำๆ ซึ่งกังวลมากที่สุดเกี่ยวกับประสิทธิภาพและราคาของยาวายุปราณ
ทุกคนแค่รู้ถึงผลที่จะได้รับ แต่ไม่ทราบถึงผลข้างเคียง
หากยาวายุปราณ แพงเกินไป ก็มีคนไม่มากที่สามารถซื้อได้
เมื่อมองไปที่ฝูงชนที่ตื่นเต้นอยู่ในห้องโถงอันกว้างขวางของหอสมบัติ โม่เจียงก็ยิ้มอย่างมีความสุขและกล่าวว่า "ทุกท่านเงียบๆก่อน ข้ารู้ว่าพวกท่านทุกคนให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับเม็ดยาวายุปราณ แต่เม็ดยามีไม่มากนัก และเป็นไปไม่ได้ที่ทุกท่านจะสามารถซื้อมันได้ ประสิทธิภาพของเม็ดยานี้คือเพิ่มความเร็วในการฝึกฝนสิบเท่า และข้าชายชราสามารถรับประกันด้วยชีวิตของข้า"
"ผู้อาวุโสโม่เจียง เม็ดยาวายุปราณมีราคากี่เหรียญทองเหรอ? ข้าจะให้ราคาเป็นสองเท่า" กู่เฉียนซานเป็นคนแรกที่พูด และเงินทั้งหมดก็ถูกหยิบออกมาทันทีในขณะที่เขากำลังพูด
"ผู้อาวุโสโม่เจียง ข้าจะให้ราคาสองเท่าด้วย! ข้าต้องการเพียงยี่สิบเม็ดเท่านั้น!” ฮั่นชิงเทียน พูดขึ้นทันทีเช่นกัน
"ถ้าพวกเขาซื้อมันทั้งหมดเราจะทำอย่างไรล่ะ?"
"ใช่แล้ว ! เจ้าหอโม่เจียง ข้าต้องการซื้อมันด้วย! ท่านไม่สามารถขายทั้งหมดให้กับทั้งสองตระกูลได้!"
โม่เจียง บีบมือของเขาและยิ้มเบา ๆ "ผู้นำตระกูลกู่ ผู้นำตระกูลฮั่น ท่านอาจจะผิดหวังแล้ว เม็ดยาวายุปราณไม่ได้ปรุงโดยข้า แต่ปรุงโดย ผู้อาวุโสโจวหลี่ และผู้อาวุโสโจวคุน ของตระกูลโจว"
ทันทีที่โม่เจียงพูดเช่นนี้ ทุกคนก็พบว่าไม่มีคนจากตระกูลโจวมา!
ผู้ชมตกอยู่ในความเงียบชั่วครู่ ซึ่งค่อนข้างแปลกเล็กน้อย
"เม็ดยาวายุปราณ ได้รับการปรุงโดยผู้อาวุโสโจวหลี่ และผู้อาวุโสโจวคุน จากตระกูลโจวเหรอ?"
"ปรากฏว่าได้รับการปรุงโดย ผู้อาวุโสของตระกูลโจว ไม่น่าแปลกใจเลยที่ไม่เห็นคุณชายเย่ และคนอื่นๆ"
ไม่มีใครคาดคิดว่า ยาอันทรงพลังเช่นนี้ได้รับการปรุงโดยผู้อาวุโสของตระกูลโจว
ฮั่นชิงเทียน กู่เฉียนซาน และผู้อาวุโสคนอื่นๆของทั้งสองตระกูลมีใบหน้าที่มืดมนมาก
"โจวเย่ เจ้าเด็กสาร!" กู่เฉียนซานกัดฟันและพูดด้วยความโกรธ ราวกับว่าเขาสามารถระเบิดอารมณ์ออกมาได้ทุกเมื่อ
ทุกคนในเมืองไป๋หนานแอบมีความสุข และหลายคนก็ยิ้มอย่างยินดี ไม่ต้องแข่งขันกับตระกูลฮั่นและตระกูลกู่ ซึ่งหมายความว่าพวกเขาสามารถซื้อเม็ดยาวายุปราณได้มากขึ้น
เมื่อมองดูผู้อาวุโสทั้งสองที่มีสีหน้ามืดมน โม่เจียงก็ยิ้มเบา ๆ "ผู้นำตระกูลทั้งสอง ผู้อาวุโสโจวหลี่ และโจวคุน ได้ก้าวเข้าสู่นักเล่นแร่แปรธาตุระดับสองแล้ว และทักษะการเล่นแร่แปรธาตุของพวกเขาทั้งสองก็แซงหน้าข้าไปแล้ว หอสมบัติไม่สามารถทำให้พวกเขาขุ่นเคืองได้ในตอนนี้ และข้าหวังว่าผู้นำทั้งสองจะยกโทษให้ข้า”
"นักเล่นแร่แปรธาตุระดับสองเหรอ?"
"นี่เท่ากับเมืองไป๋หนานมีนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสองถึงสามคนแล้วเมื่อรวมเจ้าหอโม่เจียง” ฝูงชนอุทานอีกครั้ง
"ฮึ!" กู่เฉียนซานตะคอกอย่างอำมหิต เขาหันหลังและจากไป
ฮั่นชิงเทียน หันหลังและจากไปเช่นกัน
พวกเขาทั้งสองได้ทำให้ตระกูลโจวขุ่นเคือง และยาวายุปราณ ไม่มีที่ว่างให้พวกเขาซื้อได้อีกต่อไป!
" ตระกูลโจวกำลังจะยิ่งใหญ่ขึ้นในอีกไม่ช้า! ด้วยยาที่ทรงพลังเช่นนี้"
" ความแข็งแกร่งของตระกูลโจวจะแข็งแกร่งขึ้นในไม่ช้า และรุ่นเยาว์ของพวกเขามีโอกาสเหนือกว่ารุ่นเยาว์ของทั้งสองตระกูลอย่างแน่นอน"
"โชคดีที่เราไม่ได้รุกรานตระกูลโจว ผู้นำตระกูลโจวป็นคนชอบธรรมและเที่ยงตรง และพระเจ้าทรงดูแลคนชอบธรรมอยู่เสมอ"
โม่เจียงบีบมืออีกครั้งและพูดด้วยรอยยิ้ม "ราคาของยาวายุปราณนั้นไม่แพง ผู้นำตระกูลโจว ได้คำนึงถึงความยากลำบากของทุกคนด้วย ดังนั้น ยาชนิดนี้จึงขายเพียงสามพันเหรียญทองเท่านั้น!"
"เยี่ยมมาก! สามพันเหรียญทอง! ข้าสามารถซื้อได้หนึ่งชุดต่อหนึ่งเดือน!”
"ตระกูลโจวเป็นคนดีจริงๆ!"
"ตระกูลโจวจงเจริญ! ตระกูลโจวจงเจริญ!"
หลังจากที่คำพูดของโม่เจียงจบลง ผู้ชมก็พลุ่งพล่านอีกครั้ง และหลายคนสะเทือนใจจนร้องไห้ด้วยความดีใจ
เมื่อมองดูฝูงชนที่ตื่นเต้นอย่างมาก โม่เจียงก็พูดต่อด้วยรอยยิ้ม "คุณชายคนโตของตระกูลโจวยังบอกด้วยว่าทุกคนจะได้รับยา แต่ต้องใช้เวลาในการรอ หากท่านไม่สามารถซื้อได้ในวันนี้ พรุ่งนี้และวันอื่นๆ ท่านก็สามารถมาซื้อได้"
"เจ้าหอโม่เจียง มีผู้คนมากมายในเมืองไป๋หนาน ผู้อาวุโสโจวหลี่และโจวคุน จะปรุงยาได้ทันตามที่ต้องการหรือไม่?"
"ใช่! ข้าได้ยินมาว่าการปรุงยานั้นยากมากและต้องใช้พลังวิญญาณเยอะมาก"
"หากผู้อาวุโสโจวหลี่และโจวคุนหมดแรง ท่านจะมียาขายได้ทันในอนาคตหรือไม่?"
ฝูงชนกังวลเป็นอย่างมาก
"พวกท่านไม่ต้องกังวล ผู้นำตระกูลโจว ได้สัญญาว่าจะมอบสูตรยาให้กับข้า และข้าจะทำการปรุงอีกแรง" โม่เจียงกล่าวด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข
หลังจากพูดจบ เขามองไปที่เหมยเหมยและส่งสัญญาณให้เหมยเหมยเริ่มการขาย
"ทุกคนเข้าแถว" เหมยเหมย พูดเสียงดัง และฝูงชนก็เริ่มตื่นเต้นอีกครั้ง
"แม่นางเหมยเหมย! ข้าเป็นคนแรก! เอายามาให้ข้า!”
"เร็วเข้า! ข้าก็อยากได้ยาเหมือนกัน!"
"ข้าก็ด้วย! ข้าก็อยากได้ยาเหมือนกัน!"
"ของข้าหนึ่งเม็ด ของข้าสองเม็ด..." ทุกคนกำลังซื้ออย่างดุเดือด มันเหมือนกับการแย่งซื้อสิ้นค้า
ในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ยาหลายร้อยเม็ดที่โจวเฟิงและโจวหลี่ปรุง ก็ถูกขายออกไปจนหมด
ยาชนิดนี้ เป็นยายอดนิยมที่ร้อนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของหอสมบัติอย่างแน่นอน และร้อนแรงยิ่งกว่าการประมูลอีกด้วย
เมื่อยาขายหมด เหมยเหมยก็ตกตะลึง เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ยาหลายร้อยเม็ดถูกขายหมดเร็วขนาดนี้
"ยาเจ็ดร้อยห้าสิบเม็ดขายหมดแล้วเหรอ?" เหมยเหมยกระพริบตาด้วยดวงตาที่ว่างเปล่า
มีคนต่อคิวยาวด้านนอกหอสมบัติ ที่ไม่สามารถซื้อได้ แม้แต่คนในหอสมบัติบางคนก็ยังไม่ทันได้ซื้อ แม้ว่าพวกเขาจะผิดหวังเล็กน้อย แต่พวกเขารู้ว่าจะมีวันพรุ่งนี้ และพวกเขาจะไม่มีวันพลาด!
"ข้าไม่รู้ว่าโจวหลี่ และโจวคุน ค้นคว้ายานี้ได้อย่างไร" โม่เจียงแอบสงสัย