แก้วมนตรา

     โคโคะสัมผัสลูกแก้วลูกที่ 1 ซึ่งมีสีขาวราวกับหิมะแต่หลังจากสัมผัสเขาก็ถูกดูดเขาไปยังต่างมิติทันที

     ทางด้านกรีนก็ตกใจเมื่อโคโคะสัมผัสลูกแก้วก็แข็งทื่อทันที

     " เจ้าเป็นอะไรน่ะโคโคะ " กรีนตะโกนเรียก

     " โคโคะ!! "

     ณ มิติเหมันต์

     " หูย หนาวชะมัด " เขาพูดด้วยอาการหนาวสั่น

     " ที่นี่คือที่ไหนหรือกรีน เจ้ารู้รึเปล่า " เขาพูดแต่ก็ไร้เสียงตอบรับ

     " หือ? กรีนเจ้าอยู่ที่ไหนกันน่ะ " เขาก็ยังตะโกนเรียกต่อไป

     ทางด้านกรีน

     " โคโคะ เฮ้ โคโคะ " เธอเขย่าตัวเขา

     " ได้ยินข้ารึเปล่า เฮ้ " เธอตะโกนเรียกแต่ก็ไร้วี่แวว

     " ทำยังไงดีเนี่ย " เธอครุ่นคิด " แต่ก่อนอื่นหาที่ซ่อนก่อนดีกว่าเพื่อความปลอดภัย "

     เธอมองไปที่ต้นไม้ต้นใหญ่แต่แล้วเธอก็คิดอะไรดีๆออก

     " เอาต้นไม้ต้นนั้นดีกว่าดูท่าว่าจะเป็นที่พึ่งได้ " เธอสัมผัสไปที่ต้นไม้แล้วทำการสร้างวิชาภาพลวงตา

     (ที่พักพิงของเทพธิดา) เธอสร้างบ้านหลังหนึ่งภายในต้นไม้

     " อืม แค่นี้ก็โอเคแล้ว ดูภายนอกยังไงก็เหมือนกับต้นไม้ธรรมดา แต่ในความเป็นจริงมันก็คือบ้านหลังหนึ่งอสูรที่ไม่มีวิชานี้มองไม่ออกหรอก " เธอพูดอย่างภูมิใจ

     " เอาล่ะ หลังจากนี้ก็ไปทำอาหาร รอการกลับมาของเจ้าโคโคะดีกว่า " เธอพูดพร้อมกับแปลงร่างเป็นสวมชุดแม่บ้าน

     " ดูๆไปแล้ว ข้าก็เหมือนมนุษย์เหมือนกันนะ "

     ทางด้านโคโคะ

     " นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย เมื่อกี้ข้าแค่จับลูกแก้วไม่ใช่รึไง " เขาทบทวนความคิด

     " กรร! "

     เสียงคำรามที่น่าหวาดกลัวเริ่มใกล้เข้ามาแล้ว