ยอดคุณพ่อขั้นเทพ

ไม่น่ามาเลย
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ราวกับกระพริบตาผ่าน ค่ำคืนมาถึง บ้านของหลินเฉิน
หลังมื้ออาหารค่ำที่เปี่ยมไปด้วยบรรยากาศของความสุข ทุกคนก็แยกย้ายกันเข้านอน
ภายในห้องของหลินเฉิน หลินเฉินกับมู่อิงเสวี่ยนั่งอยู่ด้วยกันที่เตียง พวกเขาอยู่ในชุดนอนกันทั้งคู่ เห็นได้ชัดว่าเตรียมที่จะเข้านอนแล้ว
“พวกเราจะนอนกันเลยไหม?” มู่อิงเสวี่ยถาม ในขณะที่หวีผม
หลินเฉินพยักหน้า “นอนเลยเถอะ พรุ่งนี้ต้องไปส่งหลิงหลิงที่โรงเรียนแต่เช้า”
“อย่างนั้นคุณก็ปิดไฟสิ” มู่อิงเสวี่ยวางหวีลงที่หัวเตียง จากนั้นก็ล้มตัวลงนอนที่เตียง
หลินเฉินไม่รอช้าก้าวเดินไปปิดไฟ
หลังจากปิดไฟสักพัก เสียงครางเบาๆ ดังขึ้นมาภายในห้อง พร้อมกับการสั่นสะเทือนของเตียงเป็นจังหวะ
เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมง ก็มีเสียงหอบหายใจดังขึ้น พร้อมกับการสั่นสะเทือนของเตียงหยุดลง
“นานแล้วนะ” ภายในความมืดภายในห้อง มู่อิงเสวี่ยพูด เสียงแหบพร่าเล็กน้อย เธอหอบหายใจ รู้สึกเหนื่อยอย่างมาก
“อืม นานแล้ว” หลินเฉินไม่ได้เหนื่อย เขากระทั่งไม่หอบหายใจ เหตุผลนั้น ไม่มีอะไรมาก นอกจากเขาเป็นผู้ฝึกตน ทั้งยังเป็นผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่ง
เมื่อเป็นแบบนี้ เขาจะเหนื่อยง่ายๆ ได้ยังไง?
“หลินเฉิน คุณว่าพวกเรามีน้องให้หลิงหลิงดีไหม?” มู่อิงเสวี่ยถาม น้ำเสียงมีความคาดหวัง
หลินเฉินไม่ลังเลที่จะตอบ “ต้องดีอยู่แล้ว พวกเราจะมีน้องให้หลิงหลิงสิบคนไปเลย!”
“คุณจะบ้ารึไง!” มู่อิงเสวี่ยหยิบหมอนฟาดเขา หากมองผ่านความมืดไปที่ใบหน้าของเธอ จะเห็นได้ชัดเลยว่าเธอหน้าแดงเป็นอย่างมาก
ชัดเจนว่าคำพูดของหลินเฉิน ทำให้เธออายเล็กน้อย เธอแค่อยากจะมีน้องให้หลิงหลิงคนหนึ่ง แต่คนบ้าคนนี้กลับอยากได้ถึงสิบคน
แม้ว่าเธออยากจะมีให้เขาจริงๆ แต่ก็เกรงว่าร่างกายจะรับไม่ไหว กับการที่จะต้องตั้งครรภ์ติดต่อกันหลายปี กว่าจะได้ครบถึงสิบคน
หลินเฉินอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข หลังจากที่ได้แกล้งภรรยาของเขา ตอนนี้ เขามีความสุขมาก ราวกับย้อนไปในช่วงเวลาเหล่านั้นในอดีตไม่มีผิด
เขานอนพูดคุยกับมู่อิงเสวี่ยแบบนี้ และต่างคนก็ต่างมีความสุข บางครั้งพูดคุยกันถึงเช้าก็ยังมี
“ฉันง่วงแล้ว ขอนอนก่อนนะที่รัก” อยู่ๆ มู่อิงเสวี่ยก็พูด ดูท่าว่าเธอจะเหนื่อยมากจริงๆ กับศึกหนักตลอดสองชั่วโมงที่เพิ่งจะผ่านพ้น
“อืม นอนเถอะที่รัก ราตรีสวัสดิ์” หลินเฉินจูบที่หน้าผากของมู่อิงเสวี่ยอย่างอ่อนโยน
คำเรียกหา ‘ที่รัก’ นานมากแล้วที่พวกเขาสองคนไม่ได้ใช้กัน และจะใช้เฉพาะเวลาอยู่กันสองต่อสองเท่านั้น
เหตุผลก็ไม่ได้มีอะไรมาก นอกจากเวลาพูดต่อหน้าคนอื่น พวกเขารู้สึกอายนิดๆ จึงใช้เฉพาะเวลาที่อยู่ด้วยกันสองคนอย่างที่เห็นอยู่ในตอนนี้
ผ่านไปไม่ถึงสิบนาทีมู่อิงเสวี่ยก็หลับไป
หลินเฉินก็เตรียมที่จะนอนแล้ว แต่คิดไม่ถึงว่า เขาจะสัมผัสได้ถึงการมาของผู้ฝึกตนระดับท่องนภาขั้นปลาย ยิ่งไปกว่านั้นยังมาด้วยความต้องการฆ่าด้วย
หลินเฉินอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาว ดูเหมือนว่าเวลาที่เขาจะได้พักอย่างสงบๆ จะยังมาไม่ถึง มักจะมีพวกมาหาเรื่องให้เขาฆ่าอยู่เรื่อย
เขาไม่รู้ว่ามันกี่ครั้งกี่หนแล้ว ที่มีคนมาหาเขาถึงบ้าน เพียงเพื่อที่จะให้เขาฆ่า
หลินเฉินลุกจากเตียง สวมใส่ชุดนอนอย่างเงียบที่สุด เนื่องจากกลัวว่าจะทำให้ภรรยาของเขาตื่น
เมื่อสวมใส่ชุดนอนเรียบร้อย หลินเฉินก็หายตัวไปในทันที
เขามาปรากฏตัวอีกครั้งที่หน้าบ้าน ด้านหลังของชายวัยกลางคนสองคนที่ยืนอยู่หน้าบ้านของเขา
“เป็นที่นี่ไม่ผิดแน่นะ?” หนึ่งในชายวัยกลางคนถามขณะที่ขมวดคิ้ว เขาไม่ใช่ใครที่ไหน นอกจากเฉียงถาน
ด้วยเช่นนั้น ชายวัยกลางคนอีกคนย่อมต้องเป็นเซี่ยงฮ่วยอย่างไม่ต้องสงสัย
“ไม่ผิดครับลุงเฉียง ตามข้อมูลที่ผมได้มาใหม่ มันย้ายมาอยู่ที่นี่ไม่ผิดแน่!” เซี่ยงฮ่วยตอบน้ำเสียงจริงจัง
ในช่วงก่อนจะค่ำ เขาได้พาเฉียงถานมาแล้วรอบหนึ่ง แต่ไม่มีคนอยู่บ้าน เขาจึงพาเฉียงถานกลับไปก่อน และพามาอีกครั้งในตอนนี้
“อืม” เฉียงถานพยักหน้า จากนั้นก็กวาดผ่านจิตสัมผัสเข้าไปในบ้าน เขาพบว่าภายในบ้านมีคนอยู่เพียงสี่คนเท่านั้น
และในสี่คนนี้ ก็ไม่มีคนไหนเลยที่เป็นชายหนุ่มที่ชื่อหลินเฉินอย่างที่เซี่ยงฮ่วยบอกเขา
เฉียงถานขมวดคิ้วแน่นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ “มันไม่อยู่”
“อะไร?” ใบหน้าของเซียงฮ่วยบิดเบี้ยวเล็กน้อย คิดไม่ถึงว่าขนาดมาหาสองครั้งแล้ว หลินเฉินจะยังไม่อยู่บ้านแบบนี้
แต่เขาแน่นอนว่าจะไม่พาเฉียงถานกลับไปในตอนนี้ ความชั่วช้ากระพริบวาบผ่านดวงตาของเขา
“อย่างนั้น พวกเราก็เข้าไปรอมันในบ้านเถอะลุงเฉียง จับคนในครอบครัวของมันเป็นตัวประกัน รอมันกลับมาจากนั้นก็ฆ่าพวกมันทิ้งพร้อมกัน!”
ฉัวะ!
ทันทีที่ถ้อยคำพูดอันชั่วช้าสิ้นดีของเซี่ยงฮ่วยจบลง เสียงที่ตัดที่เฉียบคมก็ดังขึ้นมา พร้อมกับร่างของเซี่ยงฮ่วยแยกออกเป็นสองส่วนเลือดสาดกระจาย!
“อะ...” มีเสียงสุดท้ายส่งออกมาจากปากที่ถูกแยกออกจากกันเซี่ยงฮ่วย พร้อมร่างสองส่วนที่ถูกแยกออกจากกันล้มลงพื้น จากนั้นไม่มีการขยับอะไรอีก ตายจนไม่รู้จะตายยังไงได้อีก!
“กะ...เกิดอะไรขึ้น?” ใบหน้าของเฉียงถานเปลี่ยนไปอย่างมาก เขารีบกระโดดถอยห่างออกไปไกลอย่างรวดเร็ว พร้อมกับหัวใจที่เต้นแรง
การที่อยู่ๆ เซี่ยงฮ่วยก็ถูกฆ่าตายไปเช่นนี้ เขาไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด นี่มันน่าหวาดกลัวเกินไป
หลังจากที่เฉียงถานกระโดดถอยห่างออกไปไกล ร่างหนึ่งได้เผยโฉมท่ามกลางความมืด เขาไม่ใช่ใครที่ไหน นอกจากหลินเฉิน และเขาก็เป็นคนลงมือผ่าเซี่ยงฮ่วยออกเป็นสองส่วนเช่นเดียวกัน
กล้าคิดที่จะฆ่าคนในครอบครัวของเขา โทษสถานเดียวคือตายเท่านั้น!
เมื่อได้เห็นหลินเฉิน หัวใจของเฉียงถานก็ราวกับจะหยุดเต้น ร่างกายแข็งค้าง เขาพบว่าหลินเฉินมีกลิ่นอายที่น่าหวาดกลัวเป็นอย่างมาก มากเสียจนเขารู้สึกว่าไม่ควรเผชิญหน้าด้วย
ด้วยความรู้สึกเหล่านี้ เฉียงถานไม่ลังเลที่จะหมุนตัวและพุ่งทะยานร่างออกไปด้วยความเร็วสูงสุด เขาคิดว่าเขาไม่น่ามาเลย
เพราะการมาครั้งนี้ มันเสี่ยงให้เขาเกือบถูกฆ่าตาย!
อย่างไรก็ตาม เฉียงถานคิดผิด การมาครั้งนี้ของเขาไม่ใช่เพียงเสี่ยงให้เขาเกือบถูกฆ่าตายเท่านั้น แต่เขาจะถูกฆ่าเลยต่างหาก
มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เฉียงถานจะสามารถหนีจากเงื้อมมือของหลินเฉินได้!
หลินเฉินโบกมืออย่างลวกๆ ออกไป
โดยไม่แม้แต่จะมีโอกาสได้แผดร้อง ร่างกายของเฉียงถานก็ถูกเปลวเพลิงแผดเผาร่างกาย จนสลายหายไปในพริบตา!
ไม่หลงเหลือสิ่งใดทั้งสิ้น แม้แต่เถ้าถ่านก็ไม่เหลือ!
หลินเฉินโบกมืออีกครั้ง ศพของเซี่ยงฮ่วยก็ถูกเผาจนสลายหายไป
เมื่อจัดการสองคนนี้แล้วเสร็จ เขาก็กลับเข้าไปในบ้าน ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
จบบทที่ 125

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 125 : ไม่น่ามาเลย

คล้ายกับเรื่องยอดคุณพ่อขั้นเทพ ที่คุณอ่าน

ยอดคุณพ่อขั้นเทพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 125 : ไม่น่ามาเลย

คล้ายกับเรื่องยอดคุณพ่อขั้นเทพ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้