(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่59: ยารุ่งอรุณ

เวลาหนึ่งเดือนผ่านไปอย่างเงียบเชียบในห้องฝึกตนเฮรัค นอนสงบนิ่งอยู่บนเตียง ภายในห้วงจิตใต้สำนึกดาวดวงที่หกกำลังก่อตัวเป็นรูปร่างมันหมุนวนและดึงดูดกระแสพลังรอบข้างจนเริ่มเปล่งประกายสุกใสอย่างสมบูรณ์ทันทีที่แสงสุดท้ายนิ่งสนิท เฮรัคก็ลืมตาขึ้นในความมืดก่อนรุ่งสาง

"เชนหลาน ตรวจสอบสถานะร่างกาย"

"ยืนยันการตรวจสอบ: เฮรัคเมอร์ลิน

 พละกำลัง: 2.8

 ความว่องไว: 2.9

 ความทนทาน: 4.0

 พลังจิต: 10.5

 พลังเวท: 100%

วิเคราะห์:ข้อมูลทุกด้านพุ่งชนขีดจำกัดทางพันธุกรรมระดับมนุษย์แล้ว"

ชิปพันธุกรรม รายงาน

เฮรัคมองตัวเลขพลังจิต 10.5ด้วยความทึ่ง โดยทั่วไปศิษย์พ่อมดระดับหนึ่งจะมีพลังจิตเต็มที่แค่ 8หรือ 9 เท่านั้นการที่เขาทะลุขีดจำกัดมาได้ขนาดนี้คงเป็นผลจากวิชาฝึกสมาธิท้องฟ้าดาราอันลี้ลับหากสถาบันอื่นรู้เข้า เขาคงถูกจับไปผ่าพิสูจน์เป็นแน่

เขาใช้เวลาอีกห้าวันในการปรับสมดุลพลังจิตให้คงที่ที่สุดก่อนจะเริ่มเข้าสู่ขั้นตอนที่สำคัญกว่า นั่นคือการปรุงยา

"รากดอกปีศาจ ยางไม้โบราณออบซิเดียน 30 กรัม ฝุ่นดาวเสาร์..."

เฮรัคตรวจนับวัตถุดิบในห้องทดลองอย่างละเอียดความยากของ ยารุ่งอรุณ อยู่ที่การควบคุมอุณหภูมิยางไม้โบราณให้คงที่ที่ 83องศาเซลเซียสแบบห้ามคลาดเคลื่อนแม้แต่นิดเดียวและที่สำคัญที่สุดคือการจัดการกับ รากดอกปีศาจ

เฮรัคหยิบพืชที่มีดอกคล้ายทานตะวันสีดำออกมาแต่มันสยองขวัญตรงที่ใจกลางดอกมีใบหน้ามนุษย์ผู้หญิงดวงตาหลับพริ้มและมีเขี้ยวแหลมเล็กๆ

"น่ารักแฮะ..."

เขาพึมพำแต่ทันใดนั้นใบหน้าในดอกไม้ก็ลืมตาขึ้นโพลงจ้องมองเขาด้วยสายตายั่วยวนที่กระชากวิญญาณ

"โล่พลังมืด!"

เฮรัคร่ายเวททันควันม่านพลังสีดำเข้าปกคลุมประสาทสัมผัส เกือบไปแล้ว...ดอกปีศาจกำลังพยายามดูดซับอารมณ์ของเขา

"เชนหลาน ตัดการรับรู้เสียงทั้งหมด"

เมื่อสิ้นคำสั่งเฮรัคใช้กรรไกรอาคมตัดฉับลงที่รอยต่อระหว่างดอกกับรากดอกปีศาจอ้าปากกรีดร้องโหยหวนจนอากาศสั่นไหวแต่มันกลับเงียบกริบในโสตประสาทของเฮรัคเพราะพลังของ ชิปพันธุกรรม และโล่พลังมืดที่กั้นไว้เขาผนึกรากนั้นไว้ด้วย พลังเวทมนต์ อย่างแน่นหนาเพื่อไม่ให้ตัวยาไหลออกมา

ขั้นตอนถัดมาหนักหน่วงยิ่งกว่าเฮรัคต้องประคองพลังเวทมนต์บีบเค้นพิษสีม่วงดำออกจากรากอย่างช้าๆห้ามให้โครงสร้างภายในเสียหายแม้แต่เศษเสี้ยวเดียวเวลาผ่านไปแปดชั่วโมงเต็มจนกระทั่งหยดสุดท้ายตกลงในบีกเกอร์

ของเหลวสีม่วงอ่อนนิ่งสนิทอยู่ในหลอดทดลองที่ปิดด้วยจุกไม้โอ๊ก

"เฮ้อ... สำเร็จจนได้"

เฮรัคปาดเหงื่อพลังเวทมนต์ในตัวเหลือเพียง 11% เท่านั้นความเหนื่อยล้าสะสมจนร่างกายแทบพังทลาย

เขาใช้เวลาหนึ่งคืนเต็มในการแช่น้ำอุ่นและทำสมาธิฟื้นฟูพลังเมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ร่างกายของเขาก็สดชื่นและพร้อมสำหรับการก้าวข้ามขีดจำกัดเฮรัคเดินทางไปหาแลร์รีเพื่อแจ้งข่าวและคืนวัตถุดิบที่ยืมมา

"เจ้าปรุงมันสำเร็จตั้งแต่ครั้งแรกจริงๆหรือ?"

แลร์รีเบิกตากว้างมองเฮรัคราวกับเห็นสัตว์ประหลาด

"เจ้ารู้ไหมข้าแอบเตรียมยารุ่งอรุณที่ข้าปรุงเองไว้ให้เจ้าแล้ว เพราะข้าไม่เชื่อเลยว่าศิษย์พ่อมดระดับหนึ่งจะจัดการรากดอกปีศาจได้สมบูรณ์ขนาดนี้ในครั้งเดียว!"

เฮรัคยิ้มบางๆเขาไม่ได้บอกว่าความสำเร็จนี้ส่วนหนึ่งมาจากความแม่นยำระดับนาโนของ ชิปพันธุกรรม ที่ช่วยควบคุมอุณหภูมิและจังหวะการสกัดให้เขานั่นเอง