Low Class Universe - LCU

PALMER46: เพื่อเธอที่ฉันรัก

ตอนที่5 คู่ชีวิต

          3เดือนต่อมา…

        ในช่วงเย็นที่พระอาทิตย์กำลังจะตกดินแสงสีทองสะท้อนผ่านท้องฟ้าและสะท้อนเป็นประกายอ่อนๆ บนพื้นทรายร้อนๆของค่ายกองกำลังติดอาวุธ ปาล์มหรือ PALMER46 ก้าวเดินอย่างมั่นใจเข้าสู่ค่ายซึ่งเต็มไปด้วยผู้คนที่ยุ่งเหยิงกับการฝึกซ้อมและจัดการอาวุธทุกสายตาหันมามองเขาในทันที หยุดการทำงานทุกอย่างเหมือนว่าเวลาหยุดเคลื่อนไหวเมื่อปาล์มก้าวเข้ามาใบหน้าเหล่านั้นแฝงไปด้วยความสงสัยและความระแวง บางคนก็กระซิบกระซาบไปมาราวกับว่าเห็นบางสิ่งที่ไม่คาดคิด

        ขณะที่ปาล์มเดินไปตามเส้นทางที่คุ้นเคยเหล่าทหารก้าวออกมาล้อมรอบเขาอย่างเงียบๆ ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้หรือพูดจาใดๆนอกจากที่จะรอคำสั่งจากหัวหน้าของพวกเขา

        ปาล์มเดินตรงเข้าไปยังอาคารเก่าๆที่ตั้งอยู่ในมุมห่างไกลของค่าย บรรยากาศรอบข้างเหมือนจะเงียบสงัดเมื่อเขาเข้าไป

        ในห้องมืดๆที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหล็กและควันจากเครื่องจักรมีชายคนหนึ่งยืนอยู่ข้างโต๊ะเหล็กเก็บวิทยุขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ตรงหน้าขึ้นมา เขาเคลื่อนไหวรวดเร็วและกดปุ่มทันทีเสียงวิทยุดังขึ้นในห้องที่เงียบเชียบ

        “อย่าให้ต้องพูดซ้ำรีบทำมันให้เสร็จ” เสียงของ BIRD ROCK สั่งการด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว

        ปาล์ม “ไงไอเบิร์ด” ท่าทางไม่รีบร้อนและเต็มไปด้วยความมั่นใจ

        “ปาล์มเหรอมาที่นี้มีอะไร” เสียงของ BIRD ROCK ฟังดูเหมือนจะไม่ตกใจนักแต่ก็แฝงไปด้วยความสงสัย

        “แค่มาเที่ยวนะ”ปาล์มตอบพลางยิ้มเล็กน้อย

        “คนปกติเข้าไม่มีเที่ยวที่แบบนี้กันหรอก”BIRD ROCK กล่าวท่าทางสงสัย

        “ทำไมละลูกน้องแกดูเป็นมิตรดีออก ฉันแค่เดินเข้ามาก็ออกมาต้อนรับเต็มเลย”ปาล์มพูดพลางเลิกคิ้ว ท่าทางผ่อนคลาย

        “เหรอ เพื่อนแกมอสหรือไอม้าขาวนั้นฝากบอกมันเบาๆ ลงหน่อยก็ดีนะเรื่องของเถื่อน บางทีสักวันฉันอาจหมดความอดทนกับมัน”เสียงของ BIRD ROCK แฝงไปด้วยความไม่พอใจอย่างชัดเจน

        “น่าๆมันเองก็มีส่วนที่ทำให้กองกำลังแกมีอาวุธมาใช้นะ” ปาล์มตอบอย่างรู้ดี

        “ก็มีส่วนอยู่”BIRD ROCK ตอบสั้นๆ ก่อนจะเงียบไปชั่วขณะหนึ่ง

        “อันที่จริงที่มาหานายวันนี้พอดีว่าฉันกำลังจะแต่งงานนะ” ปาล์มพูดพลางยิ้มเล็กน้อยขณะที่เขายืนอยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยเครื่องจักรและเสียงรบกวนจากการฝึกซ้อมสายตาของ BIRD ROCK จับจ้องไปที่เขาด้วยความสงสัย

        “แต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นนะเหรอ” BIRD ROCK ถามเสียงต่ำ

        “ใช่”ปาล์มตอบเพียงแค่คำเดียวแต่ท่าทางของเขาก็แสดงออกถึงความมั่นใจและความสุขที่มีในใจ

        “นักฆ่าอย่างแกเนี้ยนะจะแต่งงาน”BIRD ROCK สงสัยจนไม่สามารถเก็บความประหลาดใจได้ชายผู้นี้ที่เคยมีชื่อเสียงในเรื่องการกำจัดศัตรูกลับจะก้าวเข้าสู่โลกของความรักและครอบครัว

        “ฉันว่าจะเลิกทำเรื่องแบบนั้นแล้วละ”ปาล์มตอบ พร้อมกับยิ้มบางๆ ที่แฝงไปด้วยความหมายบางอย่าง

        “คือจะเลิกเป็นPALMER46 แล้วไปเป็นปาล์มคนรักสงบงี้เหรอ?” BIRD ROCKถามพลางขมวดคิ้ว ดูเหมือนเขาจะไม่เข้าใจคำพูดนั้นอย่างแท้จริง

        “ไม่เชิงหรอกฉันจะเป็น PALMER46 ต่อไป แต่ไม่ใช่คนที่ไล่ฆ่าพวกคนเลวแล้วแต่จะเป็นการปกป้องคนรักของฉันแทน” ปาล์มตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นราวกับว่าเขามั่นใจในเส้นทางใหม่ที่ตัวเองกำลังจะเดิน

        “เหรอเข้าใจแล้วละ” BIRD ROCK พูดสั้นๆเหมือนจะพยักหน้าอย่างยอมรับ

        ปาล์มยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ “คือฉันอยากให้นายและคนของนายช่วยจัดงานแต่งงานให้ฉันหน่อยนะ”

        BIRD ROCK มองปาล์มไปชั่วขณะ ก่อนจะหัวเราะออกมาทั้งที่ไม่ได้มีท่าทีขบขันมากนัก“นี้แกเห็นกองทัพของฉันเป็นอะไรกัน จะให้ฉันบอกพวกเขาไปจัดงานแต่งงานให้แกเหรอ”

        BIRD ROCK ยักไหล่เล็กน้อย “ได้สิ ไม่มีปัญหา จะให้เชิญแขกไปกี่คนดีละ”

        ปาล์มเงียบไปชั่วขณะก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่เรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยความอบอุ่น “เอาพอสมควรก็พอแล้วแค่พวกที่เต็มใจก็พอ ขอบคุณนะ”

        ณ บาร์ไม้เล็กๆ แห่งหนึ่ง

        บรรยากาศที่บาร์ไม้เล็กๆนั้นค่อนข้างสงบ เสียงเพลงเบาๆ ที่คลออยู่ในพื้นหลังและแสงไฟสลัวๆทำให้สถานที่นี้ดูอบอุ่นในความเรียบง่าย

        มอสหรือ ม้าขาว กำลังนั่งดื่มเหล้าคุยกับเพื่อนๆของเขา ดวงตาของเขามีแววขำขัน ขณะที่พูดถึงคนที่ชื่อ PALMER46“ไอ PALMER46 นั้นแม่งมันไม่ได้โหดเหี้ยมอำมหิตอย่างที่ทุกคนคิดเลยฉันเห็นมันร้องไห้ทำหน้าบู้บี้อย่างกับเด็ก นั้นแหละคือคนที่ค่าหัว 30 ล้าน” เขาพูดไปพลางยิ้มขำ ขณะที่เพื่อนร่วมโต๊ะหัวเราะออกมา

        “จริงเหรอวะเหมือนแกจะสนิทกับมันใช่ได้นิ แล้วช่วงนี้ไอ PALMER46 นั้นหายไปไหนวะไม่ค่อยได้ยินเรื่องคนเห็นมันสักพักแล้ว” เพื่อนอีกคนถามด้วยความสงสัย

        มอสยกแก้วเหล้าขึ้นจิบช้าๆก่อนจะตอบ “รู้อะไรไหม ไอ PALMER46 นั้นมันติดหี”เขาพูดเสียงต่ำแต่ชัดเจน ท่าทางเต็มไปด้วยความขบขัน “โอ้ยกับเพื่อนอย่างฉันมันแม่งไม่มาหาเลย ไม่น่าติดหีเลยไอห่านั้น”

        เพื่อนร่วมโต๊ะหัวเราะเสียงดัง“หายไปเลยแบบนี้คงจะติดหนัก เลิกไม่ได้แล้ว”

        มอสยักไหล่ก่อนจะพูดต่อ“เอาจริงๆ เลยนะ มันติดระยะสุดท้ายเลิกไม่ได้แล้ว”

        คนในโต๊ะหัวเราะดังขึ้นอีกครั้งคำพูดของมอสทำให้บรรยากาศในร้านยิ่งมีชีวิตชีวามากขึ้น

        “สงสัยพวกBIRD ROCK ต้องสร้างศูนย์บำบัดให้แล้วมั่ง” เพื่อนคนหนึ่งแซวขณะที่ทุกคนยังคงหัวเราะต่อเนื่อง

        มอสหันไปตอบพร้อมยิ้มกวนๆ“บำบัดติดหีเหรอ มีเบอร์โทรไหท ติดเหล้าติดยามีเบอร์ให้โทรไปบำบัดแล้วติดหีนี้มีเบอร์ให้โทรไหมวะศูนย์บำบัดหีจะเอาไปให้มันหน่อย”

        เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้งจนกระทั่งประตูร้านเปิดออก ปาล์มเดินเข้ามาในร้านเสียงฝีเท้าของเขาดังก้องในบรรยากาศที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ พอเขาเดินเข้ามามอสก็หันไปมองด้วยท่าทางที่คุ้นเคย

        “ว่าแล้วว่านายต้องอยู่ที่นี้”ปาล์มกล่าวเบาๆ ท่าทางเป็นมิตร ขณะที่มอสยิ้มและยกแก้วเหล้าขึ้นทักทาย

        “หายไปนานเลยนะแก”มอสตอบกลับเสียงขบขัน

        ปาล์มมองไปที่มอสก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น“จะมาบอกว่าพอดีฉันจะแต่งงานแล้วนะ”

        มอสดึงเก้าอี้อีกตัวออกมาให้ปาล์มนั่ง“งั้นเหรอ เอานี้มากินฉลองกันเถอะ” เขาพูดพร้อมกับยื่นขวดเหล้าขึ้นมาอีกขวดแต่ปาล์มกลับส่ายหัวปฏิเสธ

        “ไม่ดีกว่าพอดีแฟนฉันอยู่บ้านคนเดียวนะ ไม่อยากปล่อยให้เหงา ไปก่อนนะ” ปาล์มตอบพร้อมยิ้มบางๆแล้วเดินออกไป

        มอสมองปาล์มเดินจากไปด้วยท่าทางอารมณ์ขัน“แม่งเอ้ยติดหีขั้นรุงแรงแล้วจริงๆ” เขาพูดกับตัวเองเสียงดังพอให้คนในโต๊ะได้ยิน

        “นั้นใครเหรอเด็กวิ่งยาแกรึไง” เพื่อนในโต๊ะถามด้วยความสงสัย

        มอสหันไปมองและยักไหล่ก่อนจะตอบ “นั้น PALMER46 ไง”

        เพื่อนในโต๊ะชะงักไปชั่วขณะก่อนจะถามเสียงดัง “หา ไอหน้าใสนั้นเนี้ยนะคือ PALMER46 ผู้มีค่าหัว 30 ล้าน นึกว่าภายใต้หน้ากากนั้นจะเป็นคนที่หน้าโหดกว่านี้ซะอีก”

        มอสหัวเราะเบาๆก่อนจะตอบกลับอย่างไม่เร่งรีบ “แรกๆ ฉันก็ตกใจอย่างนี้แหละ” เขาพูดพลางยิ้ม

        ณ บ้านโมเดิร์นหลังหนึ่ง

        บรรยากาศในบ้านโมเดิร์นหลังนี้ค่อนข้างเงียบสงบฝนใส่แค่เสื้อยืดกับกางเกงใน กำลังตั้งใจทำอาหารอยู่ที่โต๊ะทำครัวกลิ่นหอมจากการทำอาหารลอยมาแตะจมูกปาล์มที่เพิ่งกลับมาจากข้างนอกเปิดประตูเข้ามาแล้วหยุดมองภาพของฝนที่กำลังยุ่งอยู่ในครัว

        “เธอครับกลับมาแล้ว” ปาล์มพูดด้วยเสียงอบอุ่นและท่าทางที่เต็มไปด้วยความรัก

        ฝนหันกลับมายิ้มให้พร้อมกับพูด“ฉันทำอาหารเสร็จพอดีเลย”

        ปาล์มไม่รอช้าเดินเข้าไปกอดฝนจากด้านหลัง สัมผัสอ่อนโยนและอบอุ่นทำให้ฝนยิ้มออกมาอย่างไม่ตั้งใจ“กลิ่นหอมจัง”

        ฝนขยับตัวเล็กน้อยหยุดทำอาหารแล้วมองไปที่ปาล์ม พร้อมกับถาม “หมายถึงฉันหรืออาหารเหรอ”

        ปาล์มยิ้มบางๆก่อนจะตอบกลับ “ทั้งสองเลย”

        ฝนทำท่าทางขัดเขินเล็กน้อยแต่ก็หัวเราะออกมา “แล้วจะกินอะไรก่อนดี”

        ปาล์มยิ้มและพูดเสียงแหบแห้งในเชิงหยอกล้อ“แน่นอนต้องที่รักอยู่แล้ว”

        ฝนแกล้งขมวดคิ้วแล้วพูดเสียงแข็งๆแต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความรัก “บ้า ไปตักข้าวกินก่อนเลย”

        ปาล์มยักไหล่และเดินไปที่โต๊ะอาหาร“กินเสร็จแล้วเธอต้องให้รางวัลนะ”

        ฝนยิ้มละมุนขณะที่เดินไปหาปาล์ม “จ้า ที่รัก”

        บรรยากาศในห้องอาหารนั้นเต็มไปด้วยความอบอุ่นและใกล้ชิดปาล์มและฝนนั่งอยู่บนโต๊ะกินข้าวไม้ยาว ท่าทางผ่อนคลายและเต็มไปด้วยความสุข

        “เดี๋ยวเรื่องงานแต่งงานของเราพวกBIRD ROCK จะมาช่วยจัดให้นะ” ปาล์มพูดพร้อมยิ้ม

        ฝนเงยหน้าขึ้นจากจานข้าวแล้วตอบอย่างรู้สึกตื่นเต้น “จริงเหรอ รู้สึกตื่นเต้นยังไงก็ไม่รู้”

        ปาล์มมองไปที่ฝนก่อนจะถามต่อด้วยความนุ่มนวล “แล้วพวกเราจะมีลูกกันเลยไหม”

        ฝนยิ้มขำๆท่าทางขบคิด “นายอยากให้ฉันเลิกคุมกำเนิดแล้วมีลูกเลยเหรอ”

        ปาล์มยักไหล่เล็กน้อย“ไม่รู้สิ ฉันลองถามเธอดูนะ”

        ฝนหยุดคิดครู่หนึ่งก่อนจะตอบอย่างจริงจัง “ฉันคิดว่าสภาพแวดล้อมรอบตัวพวกเรายังไม่พร้อมหรอกนะฉันห่วงความปลอดภัยของลูกเรานะ”

        ปาล์มฟังแล้วพยักหน้าเข้าใจ“งั้นเหรอ”

        ฝนยิ้มบางๆและพูดต่อ “น่าไม่ต้องห่วง ฉันสัญญาว่าสักวันเราจะมีลูกด้วยกันแน่”

        ปาล์มยิ้มตอบกลับพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงมั่นคง “ฉันเข้าใจน่า”

        แต่ฝนก็เริ่มหยอกล้อปาล์ม“นายรู้ไหม ยาที่ฉันใช้คุมกำเนิดมันก็มีโอกาสที่จะท้องอยู่นะ ถึงมันจะน้อยก็เถอะแต่คนลามกอย่างนายคงทำฉันท้อง ก่อนที่จะถึงเวลาที่ฉันคิดแน่”

        ปาล์มยิ้มกรุ้มกริ่มแล้วตอบด้วยน้ำเสียงขำขัน“แล้วถ้าตอนนั้นเธอเกิดท้องขึ้นมาจริงๆ ละ โดยที่สภาพแวดล้อมรอบตัวยังเป็นแบบนี้”

        ฝนขำเล็กน้อยแล้วตอบกลับ“ไม่น่าถามเลย นั้นคือลูกของนายกับฉันนะ ยังไงก็ต้องเลี้ยงสิ”

        ปาล์มฟังแล้วรู้สึกโล่งใจอย่างมาก“ได้ยินแบบนี้ทำให้ใจชื้นขึ้นมาเลย ฉันจะคอยปกป้องทั้งเธอและลูกเองแม้ต้องแลกด้วยชีวิต”

        ฝนยิ้มและขมวดคิ้วอย่างขบคิด“ลูกของเราจะโตไปเป็นนักสู้เหมือนพ่อไหมนะ”

        ปาล์มตอบด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ“ต้องแน่นอนอยู่แล้วสิ เป็นถึงลูกของฉันนะ”

        วันแต่งงานของปาล์มและฝนเป็นวันที่เต็มไปด้วยความสวยงามและความอบอุ่นบ้านของพวกเขาถูกตกแต่งอย่างพิถีพิถันด้วยดอกไม้และแสงไฟนวลๆบรรยากาศเหมือนกับในฝัน ทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบและเต็มไปด้วยความรัก

        คนของ BIRDROCK ที่รับหน้าที่ช่วยจัดงาน ต่างก็แต่งตัวพร้อมเพื่อตัดผมสกินเฮดเบอร์ 3 ไล่เฟดให้ปาล์มด้วยความตั้งใจที่จะทำให้ทุกอย่างออกมาดูดี ปาล์มยืนมองตัวเองในกระจกก่อนจะใส่ชุดเจ้าบ่าวที่ออกแบบอย่างเรียบหรูท่าทางของเขาดูขึงขังและสง่ามากขึ้นเมื่อใส่ชุดนี้ขณะที่ฝนในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ก็ดูสวยงามราวกับเจ้าหญิงที่แสงไฟส่องสว่างในวันพิเศษนี้

        ในช่วงเช้า BIRDROCK ได้นิมนต์พระสงฆ์มาถึงบ้านจำนวน 9 รูปเพื่อให้พระสงฆ์ทำพิธีให้คู่บ่าวสาวพวกเขาทั้งสองทำการตักบาตรร่วมกันในตอนเช้าอย่างอ่อนน้อมตามด้วยการสวดของพระสงฆ์ที่เต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์และสงบเมื่อพระสงฆ์สวดเสร็จเรียบร้อยแล้วพิธีการเริ่มขึ้นด้วยการพรมน้ำมนต์ให้กับบ่าวสาวและแขกในงาน เพื่อเสริมสร้างความเป็นสิริมงคล

        เมื่อถึงพิธีสวมแหวนปาล์มที่ยังคงรู้สึกเกรงๆ ขณะยืนอยู่ต่อหน้าฝน ค่อยๆสวมแหวนให้ฝนด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย ก่อนที่ฝนจะไหว้ขอบคุณเจ้าบ่าวตามพิธีแต่เธอก็ไม่ลืมที่จะมองไปที่ปาล์มด้วยสายตาที่แรงจนเขารู้สึกได้แต่มันกลับยิ่งทำให้บรรยากาศระหว่างทั้งคู่ดูเต็มไปด้วยความรักที่ลึกซึ้ง

        ต่อมาเป็นพิธีรดน้ำสังข์BIRDROCK เดินเข้ามาและทำการเจิมหน้าผากของคู่บ่าวสาวด้วยมือที่เต็มไปด้วยความจริงใจเขาคล้องพวกมาลัยให้พร้อมสวมมงคลแฝดที่เป็นสัญลักษณ์แห่งความโชคดีจากนั้นจึงทำการรดน้ำที่มือของทั้งคู่ เสริมสร้างความเป็นมงคลให้กับชีวิตคู่

        มอสหรือม้าขาวที่ยืนอยู่ข้างๆก็ยิ้มอย่างพึงพอใจ ก่อนจะนำซองที่เต็มไปด้วยเงินจำนวนมากมามอบให้กับคู่บ่าวสาวเป็นการแสดงความยินดีและอวยพรให้ทั้งคู่มีชีวิตคู่ที่ราบรื่นและมีความสุข

        เมื่อพิธีทั้งหมดเสร็จสิ้นทุกคนในงานต่างนั่งร่วมโต๊ะรับประทานอาหารและสนุกสนานกันจนค่ำคืนเข้ามาการเฉลิมฉลองเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความสุขที่ไม่สามารถบรรยายได้

        เมื่อทุกคนกลับไปแล้วปาล์มและฝนกลับเข้าห้องนอนของพวกเขา ทั้งสองนอนกอดกันอยู่บนเตียงอย่างอบอุ่นความเหนื่อยล้าจากการเตรียมตัวและการจัดงานต่างๆ ค่อยๆ หายไปท่ามกลางการหลับสนิทที่เต็มไปด้วยความสบายใจและความรักที่แท้จริง

        การเดินทางอันยาวนานของทั้งคู่ได้จบลงแล้วแต่พวกเขาก็มั่นใจว่าเมื่ออยู่เคียงข้างกัน ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ยังคงรักกันและมีความสุขตลอดไป