เมื่อฉันโตเป็นผู้ใหญ่

--วันประกาศผลสอบ--

นีน่า : แม่ หนูสอบ....ไม่ติด (ทำหน้าเศร้า)

แม่ : ทำไมแค่นี้ถึงสอบไม่ติด คนอื่นเขาติดกันหมด แล้วจะไปเรียนที่ไหนได้ ห้ะ (แม่ตวาดด้วยน้ำเสียงที่โมโห)

นีน่า ร้องไห้ด้วยความเสียใจ ทั้งๆที่เธอเรียนดีมาตลอด แต่เธอสอบไม่ติดคนเดียวในตระกูล

//เช้าวันต่อมา//

แม่ : ไปอาบน้ำแต่งตัว จะพาไปคุยกับครูที่โรงเรียน

นีน่า : ค่ะ (พร้อมลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว)

----ณ โรงเรียนวัดบ้านนาสวน-----

คุณครู : สวัสดีค่ะ คุณแม่ / สวีสดีจ้ะ นีน่าน้อยของครู

แม่/นีน่า : สวัสดีค่ะคุณครู

แม่ : ครูค่ะ แม่จะพานีน่ามาสมัครเรียนต่อม.1 ค่ะ น้องสอบโรงเรียนในเมืองไม่ติดอยู่คนเดียว (พร้อมหันมามองหน้านีน่า)

คุณครู : ทำไมละนีน่าน้อย หนูเรียนดีกว่าเพื่อน ทำไมถึงสอบไม่ติดละลูก

นีน่า : หนูทำข้อสอบไม่ได้เลยค่ะครู (ทำหน้าเศร้า)

คุณครู : ไม่เป็๞ไรนะนีน่า เดี๋ยวครูช่วยดูโรงเรียนให้ (หันไปคุยกับแม่ต่อ) คุณแม่ค่ะ ครูแนะนำว่าให้น้องไปเรียนอีกโรงเรียนดีกว่าค่ะ นีน่าเป็๞เด็กขยันเรียน ถ้าอยู่ที่นี่ต่อ ครูเสียดายความเก่งของนีน่าค่ะ เดี๋ยวคุณครูฝากอีกโรงเรียนให้นะคะ

แม่ : ถ้าเป็๲โรงเรียนนั้น แม่ขอไปปรึกษากับคุณพ่อก่อนนะคะ พ่อของนีน่าไม่อยากให้ไปเรียนที่นั้นค่ะ เดินทางไม่ค่อยสะดวกค่ะ

-----ที่บ้านของนีน่า--------

พ่อ : กลับมากันแล้วหรอ เมื่อกี้ผู้ใหญ่บ้านมาหา เขาชวนนีน่าไปเรียนโรงเรียนคริสกับลูกสาวเขา พรุ่งนี้เช้าไปสอบดูไหม

แม่ : ก็ต้องไปแหละ ไม่งั้นก็ไม่มีที่เรียน สร้างแต่ปัญหาจริงๆ

นีน่าเดินหน้าเศร้าเข้าห้องนอน

นาย : ทำไมเอ็งถึงสอบไม่ติดว่ะ เรียนก็ได้คะแนนดีกว่าไอ่ต๊ะมัน

นีน่า : ตอนเรียนมันมีการบ้าน มีคะแนนเก็บ แต่ตอนสอบมันไม่มีคะแนนพวกนี้หนิ

นาย : ก็จริง ตอนกูถ้าไม่ได้จับสลากก็คงไม่ติดเหมือนกัน แต่กูมันดวงดีไง 5555 ไม่ต้องเศร้า เดี๋ยวพรุ่งนี้พ่อก็พาไปหาที่เรียนใหม่ มึงก็แค่ไม่ได้เรียนที่เดียวกับพวกกูเอง (พี่ชายปลอบน้องสาวด้วยความเป็๞ห่วง)