ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบเก้า The Company 5
การที่คนเราจะโดนหลอกในวงการธุรกิจคือเรื่องธรรมดา
คนไม่รู้และโดนหลอกเองต่างหากคือคนผิด
นั่นคือแนวคิดของคนที่บูชาทุนนิยม
แม้ในทางเทคนิคเป็นอะไรที่ท่านจักพรรดิ เอ๊ย อดัม เอ๊ย ถูกแล้วงงมากว่าทางเทคนิคด้วยเทคโนโลยีขนาดนี้ก็น่าจะผลิตอาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาสํยให้ประชาชนทั้งหมดได้อยู่แล้วแท้ๆ
ทำไมยังมีคนเบียวเป็นรันเนอร์ไซศเบอร์พังก์หรือคนจรจัดอีก
แต่พอเขามาดูสภาพเบื้องล่างที่มนุษย์อาศัยอยู่ได้ค้นพบว่าแม้จะมีเทคโนโลยีและสวัสดิการต่างๆ
ไม่ใช่ทุกคนที่สามารถเข้าถึงได้
แบบเดียวกับที่ท่านพัลพาทีนสามารถสร้างเดธสตาร์ได้ก้จริงสัญลักษณ์ของความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีในกาแลกซี่
แต่ในจักรวาลอันกว้างใหญ่ก็ยังมีคนอาศัยอยู่ในเนินทรายอุก๊ะ อุก๊ะ ปล้น ฆ่า ข่มขืนและกินเนื้อเหยื่อที่จับมาได้อยู่เช่นกัน
เราจำได้ไหมว่าสตาวอส์มีชุดเกราะของสตรอมทรูปเปอร์วางไว้ข้างๆพวกอีว็อก?...เพราะคนข้างในชุดเกราะโดนจับลงหม้อต้มกินไปหมดแล้วนั่นเอง
อาจจะเพราะว่าพวกเราผลิตเองได้ทุกอย่าง
ความสุขเดียวที่เหลือยู่คือการกดขี่ข่มเหงคนอื่นนั่นเอง
และยิ่งการที่บอสหนุ่มอดัมที่ไม่เคยมีข่าวคราวมาก่อนนี้
ทำสัญญาดีลได้เปรียบตัวเธอและใช้เธอเป็นสะพานเพื่อข้ามไปในความมีชื่อเสียงยิ่งทำให้เธอยอมไม่ได้
เรเว่น นักข่าวมืออาชีพได้มีความรู้สึกเป็นคู่แข่งRival กับท่าน
“ก็เป็นการสัมภาษณ์ที่น่าสนใจนะคะกลับไปพบกับสิ่งที่น่าสนใจหรือสปอนเซอร์ของพวกเราต่อได้เลยค่ะ”
เรเว่นพยายามกล่าววาจากินเวลาเบียดบังการที่อดัมจะใช้เวลาของรายการไปโฆษณากิจการบริษัทของตนเอง
สงครามระหว่างบริษัทต้องทวีความรุนแรงขึ้นอย่างแน่นอนนั่นคือสิ่งที่เรเว่นมั่นใจ