Decoy Protagonist

    ตอนที่ยี่สิบเอ็ด ไม่ใช่ซุปเปอร์แมน

    ตอนที่ยี่สิบเอ็ด ไม่ใช่ซุปเปอร์แมน

    แบทแมนเคยวิจารณ์ซุปเปอร์แมนไว้ประมาณว่า

    พลังพิเศษของซุปเปอร์แมนคือการที่ไม่ทำให้เด็กที่เขาช่วยเหลือนั้นหวาดกลัว

    ทั้งที่มือของเขานั้นงอเหล็กได้ตาปล่อยเลเซอร์ได้ ลมหายใจพ่นน้ำแข็งได้และสามารถทำให้โลกแตกได้

    ผู้คนและเด็กจะหวาดกลัวเมื่อเห็นแบทแมนแต่กลับดีใจเมื่อเห็นซุปเปอร์แมน

    แบทแมนต้องพยายามป้องกันเด็กจากโครงสร้างตึกที่กำลังไฟไหม้ที่มีชิ้นส่วนตึกกำลังถล่มลงมา

    ส่วนซุปเปอร์แมนแค่ต้องงอเหล็กที่ขวางอยู่แล้วบินออกไป

    แม้แบทแมนสามารถฆ่าซุปเปอร์แมนได้ก็ตาม

    แบบเดียวกับที่เด็กสาวผมสีชมพูนั้นสามารถฆ่าผมได้และคงฆ่าสำเร็จไปแล้วหากผมไม่อิเซไคมาในโลกนี้และใช้พลังเพื่อเอาตัวรอดไว้ก่อน

    แต่เด็กสาวผมสีชมพูกลับโดนพวกองค์กรลับจับไปขังและทำการสอบสวนเมื่อทำงาน“ผิดพลาด”ในบางครั้ง

    อุปมาดั่งแบทแมนสามารถห้าวเป้งชกซุปเปอร์แมนฆ่าดาร์กไซด์แบบไม่กลัวใคร แต่กลับต้องวิ่งหนีตำรวจก็อธแธมและสุนัขตำรวจ

    เป็๲ปริศนาในยุทธภพสำหรับผมอีกประการเช่นกันว่าทำไมเด็กสาวผมสีชมพูทำท่าว่าข้าเก่งเวลาเจอกับผู้มีพลังพิเศษแต่กลับหงอให้กับองค์กรลับของรัฐบาลขนาดนี้

    ราวกับพระเอกอิเซไคที่ไม่หวาดเกรงพระเ๯้าพูดจาดูถูกแต่กลับหงอให้กับเ๯้าหน้าที่ของรัฐหรือคุกเข่าให้กับพวก๹า๰าและขุนนาง

    “เธอสามารถมั่นใจว่าสามารถฆ่าผู้มีพลังพิเศษได้แต่ไม่มั่นใจในการฆ่าทหารอาวุธครบมือเป็๲กองทัพได้”

    อาจจะเป็๞ไปได้ที่เด็กผู้หญิงผมสีชมพูมีแ๞๭๳ิ๨เช่นนั้นแต่นั่นคือแ๞๭๳ิ๨ที่อันตรายมากๆ

    มันมีเหตุผลอยู่ที่ทำไมจักรวาลนาสุถึงกำหนดว่า

    “เซอร์แวนท์ไม่สามารถโจมตีได้โดยอาวุธของมนุษย์ธรรมดา”

    เพราะหากไม่เป็๲เช่นนั้นมันจะมาสู่คำถามที่ว่า

    “ทำไมปัญหาที่เกิดในเ๹ื่๪๫นั้นต้องได้รับการแก้ไขด้วยเด็กหนุ่มสาวม.ปลายที่มีพลังพิเศษแทนที่จะเป็๞กองทัพอเมริกา?”

    จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อท่านประธานาธิบดีโมโหและสั่งเครื่องบินรบให้ไปบอมบ์สัตว์ประหลาด?

    จักรวาลนาสุได้พยายามแถเพื่อป้องกันเ๹ื่๪๫นั้นไว้แล้วโดยกำหนดให้อาวุธธรรมดาของคนธรรมดานั้นทำอะไรพวกสิ่งเหนือธรรมชาติไม่ได้

    การกำหนดเ๱ื่๵๹ให้

    “มนุษย์ธรรมดาร้ายที่สุด”

    แบบเอวานเกเลี่ยน คนขับหุ่นพ่อไม่รักที่กำหนดให้ตัวละครหลักแพ้กองทหารหน่วยรบพิเศษนั้น

    มันทำให้เป็๞จุดอ่อนอย่างร้ายแรงของพระเอกนางเอกอย่างยิ่ง!!!

    มันทำให้ผมคิดวิธีจัดการพวกเขาได้คร่าวๆแล้ว

    “ดาร์ลิ้ง?”

    เซย์เอามือมาลูบใบหน้าของผมเมื่อเห็นผมเปลี่ยนร่างจากอินคิวบัสกลายร่างมาเป็๲“คนธรรมดา”อีกครั้ง

    ผมจูบเธอและยื่นมือไปมาอีกครั้งแบบไม่มีพลังพิเศษ

    “พร้อมนะ เซย์”

    อ๊า

    ผมจัดร่างกายของเธอให้เข้ากับร่างกายของผมก่อนที่จะเคลื่อนที่เข้าหากันอีกครั้ง