### **บทสนทนา – ศึกที่โรงเตี๊ยมกลางพายุ**
*(ฉาก: โรงเตี๊ยมเล็ก ๆ ริมทาง พายุฝนกระหน่ำ เสียงฟ้าคำรามก้องไปทั่ว คืนนี้เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความตาย… ไป่เหยียน, เซี่ยฉีหลิน และซ่งไป๋เฉิน แวะพักที่นี่โดยไม่รู้ว่า มือสังหารจากพรรคเทพครามซุ่มรออยู่!)*
---
**เ้าของโรงเตี๊ยม (ยิ้มแปลก ๆ ขณะรินสุรา):**
"คืนนี้ลมแรงนัก… นักเดินทางอย่างพวกท่านไม่ควรออกไปไหน"
**ไป่เหยียน (เหลือบตามองไปรอบ ๆ ััถึงความผิดปกติ):**
"ใช่… ลมแรง เสียงเงียบเกินไป… ราวกับมีคนจงใจรออะไรบางอย่าง"
**เซี่ยฉีหลิน (มือแตะดาบที่เอว เบาเสียงลง):**
"ข้ารู้สึกได้… เราไม่ได้อยู่กันเพียงลำพัง"
**ซ่งไป๋เฉิน (เหลือบมองรอบ ๆ ขยับมือจับกระบี่):**
"ข้าเห็นแล้ว… ม่านไม้ไผ่ขยับผิดจังหวะ มีคนซ่อนตัวอยู่"
*(ทันใดนั้น ไฟในโรงเตี๊ยมก็ดับวูบ!)*
**??? (เสียงหัวเราะเยือกเย็นดังขึ้นจากมุมมืด):**
"ฮ่าฮ่าฮ่า… ไป่เหยียน ในที่สุดเ้าก็ติดกับ"
*(แสงฟ้าแลบสว่างวาบ เผยให้เห็นเงาดำของมือสังหารนับสิบที่โผล่ออกมาจากเงามืด! พวกมันถือกระบี่สั้น คมกริบราวกับพิษงู!)*
**ไป่เหยียน (ชักกระบี่เงาเหยี่ยวออกมาช้า ๆ):**
"พรรคเทพครามส่งหมาลอบกัดมาอีกแล้วสินะ?"
**หัวหน้ามือสังหาร (ยิ้มเหี้ยม):**
"อย่าดูถูกข้าให้มากนัก… วิหคโลกันตร์ หานเฟิง ฝากให้ข้าส่งศพของเ้าไปให้มัน!"
*(มือสังหารพุ่งเข้าหาทั้งสามคนทันที! ไป่เหยียนฟาดกระบี่ปัดการโจมตี ขณะเดียวกัน เซี่ยฉีหลินและซ่งไป๋เฉินก็ต่อสู้กับศัตรูอย่างดุเดือด! เสียงกระบี่ปะทะกันดังก้องท่ามกลางเสียงพายุ!)*
**เซี่ยฉีหลิน (พลิกตัวหลบแล้วฟันกลับอย่างรวดเร็ว):**
"พวกเ้าคิดว่าสามารถสังหารพวกเราได้ง่าย ๆ งั้นหรือ!?"
**ซ่งไป๋เฉิน (ใช้วิชากระบี่เงาเขียว ฟาดศัตรูลงไปหนึ่งคน):**
"ถ้าพวกเ้าประเมินเราต่ำไป… คืนนี้ศพพวกเ้าจะเกลื่อนพื้นเอง!"
*(ศึกกลางโรงเตี๊ยมดำเนินไปอย่างดุเดือด ฝุ่นไม้ปลิวว่อน โต๊ะเก้าอี้แตกกระจาย… ในขณะที่มือสังหารล้มตายไปเรื่อย ๆ หัวหน้ามือสังหารก็เริ่มหวาดหวั่น!)*
**หัวหน้ามือสังหาร (หายใจหอบ เหลือบมองรอบตัวที่เต็มไปด้วยศพพรรคพวกของตน):**
"เป็ไปไม่ได้… พวกเ้าแค่สามคน ทำไมถึงรับมือพวกข้าได้!?"
**ไป่เหยียน (เช็ดเืออกจากใบกระบี่เงาเหยี่ยว ยิ้มเ็า):**
"หากเ้ามีเวลาเหลือเฟือพอจะพูดขนาดนี้ ก็ควรใช้มันเพื่อเตรียมตัวตายซะ!"
*(ไป่เหยียนพุ่งเข้าโจมตี! กระบี่ของเขาตัดผ่านอากาศ ฟ้าผ่าลงตรงหน้าต่างโรงเตี๊ยม เผยให้เห็นเงาของเขาและแววตาอำมหิต!)*
*(เสียงกระบี่สุดท้ายดังขึ้น… และโรงเตี๊ยมก็ตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงพายุที่ยังคงโหมกระหน่ำ!)*
---
**พวกมือสังหารของพรรคเทพครามล้มตาย… แต่ทำไมพวกมันถึงกล้าลงมือโจมตีเช่นนี้? หานเฟิงกำลังวางแผนอะไรอยู่? และนี่เป็เพียงจุดเริ่มต้นของศึกที่แท้จริงหรือไม่!?**
2K
