๔
ดวงตาฉ่ำเยิ้มยังคงปรือมองเขาริมฝีปากสีสดขบเม้มเข้าด้วยกัน เธอควรฉวยโอกาสนี้เอาเขามาครอบครองให้ได้
“พราวอยากได้พี่ศิลา...มากกว่านี้”ไหน ๆ ก็เลยเถิดมาแล้ว สู้หน้าด้านให้ถึงที่สุดมันคงไม่ยากเท่าไหร่
“ได้สิ...แต่ไม่ใช่ที่นี่”เขาตอบรับง่ายดาย โน้มตัวลงจุมพิตหน้าผากของคนใต้ร่าง
ศิลาย้ายตัวเองกลับมานั่งหลังพวงมาลัยหยิบเสื้อคลุมส่งให้หญิงสาว เห็นสายตาไม่มั่นใจของคนตัวเล็กก็ยกยิ้ม
เด็กหนอเด็ก
ถ้าเขาไม่คิดจะจริงจังคงไม่ปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นตั้งแต่ครั้งก่อนหรอกอีกฝ่ายคงไม่รู้ตัวว่าเขารู้มาตลอดว่าเธอรู้สึกยังไงกับตัวเองมันเริ่มตั้งแต่เขาเรียนมหาวิทยาลัยจนมาถึงตอนนี้ เคยคิดว่าเป็นการแอบปลื้มของเด็กสาวทั่วไปเขาจึงไม่ได้ใส่ใจนัก
จนกระทั่งครั้งก่อนเขามาหาพีระพลที่บ้านด้วยเรื่องโปรเจคที่ต้องทำร่วมกันเขาเจอกับเธอแค่เห็นสายตาก็รู้ว่าต้องทำอะไร
เขาอยากพิสูจน์ว่าตนไม่ได้คิดไปเอง
เขาไม่ชอบหลอกเด็กแต่ยินดีเป็นอย่างมากที่จะให้เด็กหลอก โดยเฉพาะเด็กที่ชื่อพราวพริ้ม
“ใจเย็น ๆ พี่มีเวลาให้ทั้งคืน”พราวพริ้มกระพริบตาถี่
เขากำลังจะพาเธอไปที่ไหนเธอกับเพื่อนพี่ชายไม่ได้กำลังจะกลับบ้านกันหรอกหรือ
แล้วจะตอบคำถามพวกนี้กับพีระพลยังไง
หัวใจเต้นโครมครามผิดจังหวะรู้สึกเหมือนครั้งแรกที่แอบหนีไปเที่ยวแล้วกำลังหาวิธีโกหกฝ่ามือชื้นเหงื่อบีบเข้าหากันแน่นขึ้น ขาดความมั่นใจขึ้นมาดื้อๆ
เหมือนคนข้าง ๆ จะสังเกตเห็น
มือหนาเอื้อมมากุมมือเธอเอาไว้หลวม ๆ
“เปลี่ยนใจยังทันนะ”
“พราวอยากได้พี่ศิลาค่ะ”เธอยืนยันความรู้สึกของตัวเอง มันยากมากที่จะพาตัวเองมาอยู่ตรงนี้ได้เธอกับเขาแทบจะไม่มีความเชื่อมโยงกันได้เลยถ้าไม่มีพีระพลเป็นตัวกลางให้ศิลาเข้ามา
แสงไฟจากหน้ารถสาดส่องป้ายรีสอร์ทแห่งหนึ่งศิลาเลี้ยวรถเข้าไปตามเส้นทางวกวนที่มีต้นไม้ใหญ่ประดับสองข้างทางจึงดูมืดครึ้ม ก่อนจะจอดลงที่หน้าบ้านหลังใหญ่
พราวพริ้มหันมองหน้าชายหนุ่มด้วยความสงสัยว่าเขาไม่ต้องไปติดต่อพนักงานเพื่อจองก่อนหรอกเหรอ
“มาเถอะ”เขาเปิดรถประตูรถออกไปแล้ว เธอยังคงนั่งนิ่งอยู่กับที่ในใจเริ่มลังเลว่าจะลงไปดีหรือไม่ตอนนั้นความปั่นป่วนแสนเย้ายวนยังคั่งค้างกรุ่นอยู่ในอารมณ์ทำให้เผลอใจกล้าพูดแบบนั้นออกไป
แต่ตอนนี้สติเธอกลับมาครบสมบูรณ์ดีแล้วความกระดากอายเข้ามาแทนที่ คนที่ปากดีหน้าด้านคนนั้นหายไปไหนเธอก็สุดจะรู้
พราวพริ้มแทบจะสะดุ้งเมื่อประตูด้านที่เธอนั่งถูกเปิดออกร่างสูงของศิลายืนมองมานิ่ง ๆ
เขาใช้สายตาแบบนั้นมองเธออีกแล้ว
สายตาที่ทำให้เธอรู้สึกเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาวตีความหมายของมันไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
พราวพริ้มกำลังชั่งใจว่าควรไปต่อหรือพอแค่นี้
ถ้าไปต่อเธอจะได้เขามาครอบครองสมใจแต่ถ้าโอกาสนี้หลุดมือเธอก็ไม่แน่ใจว่าจะมีทางไหนที่จะไปเข้าใกล้เขาได้อีก
ดวงตาสับสนของคนที่นั่งอยู่บนเบาะหน้ารถทำให้ศิลาต้องใจเย็นมากขึ้น คนที่กล้าท้าทายหยอกเย้าเขาคนนั้นหายไปเหลือเพียงเด็กตัวเล็กขี้กลัวที่เขารู้จักมาตลอด
เขาปล่อยให้เธอได้ใช้เวลากับตัวเองเพื่อตัดสินใจอย่างเต็มที่ไม่ว่าผลจะออกมาแบบไหนเขาก็ยินดีน้อมรับความต้องการของเธอ
แขนขาวเนียนยื่นออกมา
“พี่ศิลาช่วยพราวหน่อยสิคะเหมือนจะยังไม่หายมึนเลยค่ะ” เธอสร้างขวัญกำลังใจปลุกตัวเองให้ฮึกเหิมได้อีกครั้งใช้ข้ออ้างจากการดื่มแอลกอฮอล์ให้เป็นประโยชน์นี่แหละ
ศิลากระตุกยิ้มไม่คิดว่าน้องสาวเพื่อนจะแกล้งมารยาได้มากเบอร์นี้ แต่อย่างที่เขาเคยบอกนั่นแหละ
เขายินดีให้เด็กหลอก
ศิลาจับมือคนตัวเล็กให้เดินตามนิ้วเรียวกดรหัสเข้าบ้านหลังงามด้วยความคุ้นเคย คล้ายเคยใช้มันมาตลอดหัวคิ้วของคนตัวเล็กขมวดเข้าหากัน ชายหนุ่มรับรู้ถึงแรงฝืนจากมืออ่อนนุ่ม
เขารู้ว่าเธอกำลังคิดอะไร
“รีสอร์ทของพี่เอง นี่ก็บ้านพักที่พี่มาพักประจำ”
หญิงสาวยิ้มเจื่อนรู้สึกร้อนวูบวาบไปจนถึงใบหู แค่คิดเขาก็รู้หรอกเหรอเธอเป็นเด็กขนาดที่เขาอ่านได้โดยง่ายเหมือนเปิดการ์ตูนขนาดนั้นเชียว
“พี่ศิลารู้ว่าพราวคิดอะไรเลยเหรอคะ”
“อืม...แต่พี่ว่ามันไม่สำคัญเท่ากับว่าพราวไม่รู้ว่าพี่กำลังจะทำอะไรใช่มั้ย”เขาเลิกคิ้ว ท้าทาย พร้อมรอยยิ้มร้ายกาจ
อะดีนาลีนของพราวพริ้มหลั่งไหลขึ้นใบหน้าลามไปทั่วร่างกาย เธอชอบการเอาชนะ เมื่อถูกท้าทายก็พร้อมจะสู้ยิบตา
เขากระตุ้นถูกที่เด็กคนนี้ไม่ชอบความพ่ายแพ้ รอยยิ้มถูกใจผุดขึ้นบนใบหน้าอีกครั้ง เมื่อผลักประตูรั้งร่างเพรียวบางเข้าไปด้วยกัน
“มาเถอะ พี่ดูแลให้เองพราวยังเมาอยู่นี่นะ”
เขาดึงเธอเข้าไปในห้องน้ำปิดบานเลื่อนล็อกเรียบร้อย อันที่จริงก็คงไม่มีใครกล้าเข้ามาแต่พราวพริ้มคิดว่าเขาล็อกเพื่อกันเธอเปลี่ยนใจมากกว่า
คิดผิดแล้วย่ะ
วันนี้เธอจะแปลงร่างเป็นแม่เสือสาวไล่ตะครุบเหยื่อบ้าง
มือหนาเปิดน้ำใส่อ่างเขาหันกลับมาเจอตาวาว ๆ ของหญิงสาวก็นึกเอ็นดูหน้าตาเอาเรื่องแบบนี้ไฟในใจคงปะทุพร้อมเผาไหม้เขาอย่างไม่ต้องสงสัย
“น้องพราวหายเมาแล้วเหรอครับ”
เหมือนเขาแกล้งยั่วยุให้เธอโมโหมากขึ้น
“ยังหรอกค่ะ...พราวแค่อยากได้อย่างอื่นมากกว่า”
เธอเห็นศิลาอมยิ้มประกายตาวับวาว เธอเดินเข้าหาเขา มือบางจับสาบเสื้อปลดกระดุมออกทีละเม็ดจนมันหายเข้าไปใต้เข็มขัด ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อ ๆ
ทำใจกล้าปลุกเร้าผู้ชายก่อนทั้งที่เป็นครั้งแรกของตัวเอง เธอก็ไม่ได้อ่อนหัดขนาดไม่รู้เรื่องอะไรสักหน่อยคลิปลับมากมายก็เคยผ่านตา แค่ไม่ได้ลงมือปฏิบัติเท่านั้นเอง
เธอยืนเงอะงะไม่รู้จะต้องเริ่มต่อตรงไหนดวงตาของศิลาหรี่แคบลง เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าคนใจกล้าจะไปได้สักแค่ไหน
ชายหนุ่มรั้งร่างนุ่มนิ่มเข้าแนบอกจมูกโด่งคลอเคลียอยู่บริเวณแก้ม สัมผัสของเขาเริ่มร้อนขึ้นเหมือนเปลวไฟลวกผิวจับตรงไหนเธอก็สะดุ้งทุกครั้ง
เขารูดซิปเดรสที่เธอสวมลงจนสุดก่อนปลดมันหลุดร่วงกองบนพื้นหินอ่อน ความหนาวเย็นแทรกผ่านทุกอณู ขนบนร่างกายลุกชัน
“หนาวเหรอ” เขาถามคล้ายห่วงใย แต่เธอกลับรู้เจตนา
“ลงมาแช่น้ำอุ่นพร้อมพี่จะได้หายหนาว”เขาหมุนตัวเธอให้ หันหลังก่อนจะจัดการเสื้อผ้าบนร่างกายของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว
พราวพริ้มหวีดขึ้นเล็กน้อยเมื่อร่างถูกอุ้มลอยจากพื้นแขนที่เคยกอดอกปิดบังบางส่วนเอาไว้รีบคล้องคอของเขาเอาไว้อย่างรวดเร็วเธอไม่อยากตกไปคอหักตายก่อนได้ครอบครองเขาหรอกนะ
ตอนนี้เธอนั่งอยู่ระหว่างขาของเขาโชคดีที่ศิลาเทสบู่น้ำนมลงในอ่าง อย่างน้อยภายใต้น้ำสีขุ่นก็มองไม่เห็นอะไร ๆได้ไม่ชัดเจนนัก เธอสะดุ้งอีกครั้งเมื่อบราเซียลูกไม้สีขาวถูกเขาปลดออกจากร่างกาย
ใบหน้าคมวางเกยอยู่บนไหล่ของเธอมือหนากอบกุมความนุ่มหยุ่นไว้ทั้งสองข้างเคล้าคลึงบีบขยำคล้ายกำลังสนุกสนานอยู่บนร่างกายของเธอไม่คำนึงสักนิดว่าเธอรู้สึกเสียวกระสันแค่ไหน
ร้ายกาจที่สุด
ไม่เคยคิดว่าผู้ชายบุคลิกอบอุ่นจะร้อนเป็นไฟได้เท่านี้มาก่อน
ความเสียวแล่นลงสู่กลางกายแบบที่ไม่เคยรู้สึกหัวใจหวิวไหวราวกิ่งไผ่ต้องลม เขาลูบไล้ทุกส่วนสัด บีบคลึงสะโพกเธออย่างหยอกเย้า
“พี่ชอบอาบน้ำให้พราวจัง”ศิลาซุกไซ้จมูกโด่งอยู่บนแผ่นหลังของเธอ เส้นขนบนร่างกายพร้อมใจกันตั้งชัน
เป็นความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยลิ้มลองมันทั้งน่าตื่นเต้น ชวนให้เธอหลงใหลเคลิบเคลิ้มในเวลาเดียวกันอยากรู้ว่าร่างกายนี้จะตอบสนองกับสัมผัสร้อนแรงของเขาได้ขนาดไหน
เธอไม่อยากถูกเขากลั่นแกล้งอยู่เพียงฝ่ายเดียวพราวพริ้มหมุนกายกลับมา สร้างความประหลาดใจให้ศิลาไม่น้อยรอยยิ้มพึงใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าเข้ม เมื่อเห็นเขาชอบเธอจึงมีแรงฮึดอยากทำต่อ
ใบหน้าเล็กเคลื่อนเข้าหาชายหนุ่มเธอกดริมฝีปากชมพูระเรื่อลงบนปากของเขาสัมผัสถึงความเย็นชืดเพียงครู่ก็เริ่มอุ่นร้อน ปลายลิ้นเล็ก ๆพยายามไล้เล็มเช่นที่เขาเคยทำ ศิลาครางออกมากับความน่ารักของเธอถึงจะไม่ประสาแต่ก็มีความพยายาม
ชอบความท้าทายที่ทำให้เขาตื่นตัว
มือบางล้วงลงไปในอ่างน้ำสีขุ่นกอบกุมความใหญ่โตของคนที่อยู่ตรงหน้า คราแรกตกใจจึงรีบปล่อยมือชายหนุ่มกอบกุมทรวงอกอวบอิ่ม เพิ่มแรกบีบสร้างความเสียวกระสันให้อีกฝ่ายจนมือเรียวกลับไปกอบกุมเขาไว้ในอุ้มมือ
จับมันรูดขึ้นลงอยู่ภายใต้น้ำอุ่นจากนั้นเปลี่ยนเป็นควบคุมจังหวะให้แรงขึ้นจนศิลาต้องเงยหน้าสูดหายใจ
“อ่าส์ รู้สึกดีมากเลยพราว”
“ชอบที่พราวทำมั้ยคะ”เธอก้มลงกระซิบที่ข้างหูของเขา ก่อนจะขบเม้มเบา ๆสัมผัสที่มือบอกให้รู้ว่าเขาสู้มือขนาดไหนไซส์ที่คิดว่าเต็มไม้เต็มมือเหมือนจะแข็งขืนใหญ่ขึ้นอีก
“แรงขึ้นอีกพี่ชอบ”
พราวพริ้มรูดลำดุ้นขึ้นลงจนคล่องมือและเหมือนจะได้ใจเธออยากลิ้มลองไอติมแท่งใหญ่นี้ดูบ้างก็ดาราเอวียังทำกันทั้งนั้นทำไมเธอจะอยากลองบ้างไม่ได้
“พราวอยากลองดูด”
ศิลามองคนตรงหน้าด้วยแววตากระหายเธอสดใหม่แต่ให้ความรู้สึกเร้าใจอย่างที่เขาไม่เคยเจอกับคนอื่นชายหนุ่มเปลี่ยนมานั่งคุกเข่าอยู่ในอ่างน้ำอวดความใหญ่โตของมังกรให้เธอได้เห็นเต็มตา
พราวพริ้มมองอย่างตกตะลึงในทีแรก
ก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดในเมื่อมันอยู่ในกำมือเธอได้จะเข้าไปอยู่ในปากก็คงให้อีกความรู้สึกหนึ่ง
ลิ้นอุ่นร้อนไล้เลียหน้าท้องที่มีกล้ามเนื้อสวยงามของเขาเรื่อยไปจนถึงแท่งเอ็นปากร้อนครอบครองปลายยอดดูดเม้มเบา ๆ ชายหนุ่มที่ไม่ทันตั้งตัวถึงกับเงยหน้าสูดปากกับความเสียวซ่านที่แล่นลงสู่ปลายเท้ามือหนาเลื่อนไปจับศีรษะคนตัวเล็ก
เขาอยากถูกเธอครอบครองเข้าไปทั้งตัวลิ้นเล็กไล้เลียเหมือนกำลังดูดไอศกรีม
ต่างกันก็แค่แท่งนี้อุ่นร้อนไม่ทำให้เสียวฟัน
แต่เสียวอย่างอื่นมากกว่าจินตนาการถึงท่อนเอ็นกำลังเข้ามาอยู่ในตัวพราวพริ้มก็แทบจะทนไม่ไหวรู้สึกหน่วงท้องน้อยขึ้นมาช่องทางรักบีบรัดตัวเข้าหากันเหมือนอยากถูกสิ่งแปลกปลอมสอดใส่
เธออยากรู้อยากลอง
เคลิบเคลิ้มไปกับสิ่งที่กำลังดูดอยู่ยิ่งดูดยิ่งมันส์ เพียงครู่เดียวก็เริ่มชำนาญ ไล้ลิ้นตวัดวนบนหัวมนสีคล้ำก่อนจะครอบครองเข้าไปในปาก ศิลารวบผมเธอขึ้นเป็นหางม้าก่อนจะกดมันหายเข้าไปในปากเธอจนสุดโคน
พราวพริ้มพยายามกลืนกินเขาให้หมดทั้งตัวดุ้นยาวใหญ่แทงลึกถึงลำคอแต่เธอก็สู้ไม่ถอย
“อ๊อก ก ก” ชายหนุ่มกดหัวเธอลงแอ่นเอวขึ้นรับทำให้พราวพริ้มสำลักออกมา
“พี่ขอโทษ”
“พราวไหวค่ะ...ต่อกันเลย”ศิลาใช้นิ้วมือเกลี่ยน้ำตาที่ไหลจากหางตาของเธอเขารุนแรงและใจร้อนเกินไปด้วยความลืมตัว เสียวกระสันจนทนไม่ได้ ลืมไปว่าเธอยังใหม่กับเรื่องนี้
“ให้พี่ดูแลพราวบ้างดีกว่า”
มือใหญ่กอบกุมจุดบอบบางปลายนิ้วขยี้ติ่งเนื้ออ่อนนุ่มอย่างเบามือเมื่อเห็นเธอเคลิบเคลิ้มจนครางออกมาก็เพิ่มแรงขึ้น
“อ๊ะ”
“เจ็บเหรอ”
พราวพริ้มสั่นศีรษะ
“พะ... พราวเสียวค่ะ จะทนไม่ไหว”นิ้วเรียวไม่ได้หยุดเคลื่อนไหว ร่างบอบบางหันหลังพิงอยู่กับหน้าอกของเขาสองมือเคลื่อนมาจับข้อมือเขาเอาไว้ คล้ายต้องการให้เขาหยุด
ศิลาสอดใส่นิ้วแข็งแรงเข้าไปในร่องรักที่นุ่มลื่นเธอต้อนรับเขาด้วยการตอดรัดถี่ ๆ
“ชอบมั้ย”
“เร็วอีกค่ะ พราวจะไม่ไหว”
ศิลาก้มลงจูบข้างซอกหู รัวนิ้วเร็วขึ้นจนน้ำกระเพื่อมออกนอกอ่าง
“อ๊า”พราวพริ้มหวีดร้องออกมาเมื่อร่างกายกระตุกเกร็งภายในช่องทางรักตอดรัดนิ้วมืออย่างรุนแรงเขายังไม่ได้ถอนนิ้วออกกดแช่ไว้อย่างนั้นให้เธอปลดปล่อยความสุขออกมาให้เต็มที่
ศิลาลุกขึ้นไปเปิดน้ำจากฝักบัวปรับน้ำให้อุ่นขึ้นเล็กน้อย ก่อนเดินกลับมาอุ้มร่างของเธอออกจากอ่างอาบน้ำใบหน้าแดงซ่านของเธอสร้างรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา
เพียงเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงเธอเสร็จด้วยนิ้วของเขาไปถึงสองรอบอับอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปมองเขาได้ยังไง
เธอหน้าแดงรีบหันหน้าหลบเจ้ามังกรตัวใหญ่ที่มันยังชี้หน้าเธอไม่ต้องเดาก็รู้ว่าข้างหน้ามันจะฝังตัวเข้ามาหลบอยู่ในร่างกาย
5K
