จูอันอัน หนีบทนางร้ายในปี70’s

หลังจากนั้นอันก็ทำงานเสร็จที่เจ้เก๋แกรับงานก่อนหนานี้มาให้ แล้วอันก็บินมาที่จังหวัดลำปางมาดูแลคุณตาคุณยาย ท่านทั้งสองดูมีความสุขมากๆ ที่เห็นอันอัน หลานสาวเพียงคนเดียวมาอยู่ด้วยหลายวันกว่าที่เคย แต่เพียงไม่นาน ท่านก็เสียชีวิตด้วยโรคชราอย่างสงบภายในเวลาไม่ถึงครึ่งเดือน

และพอคุณยายท่านเสียได้เพียงวันเดียว คุณตาท่านก็มาเสียชีวิตตามไปอีกคน งานศพของเ๹า๰าวเหนือก็จะจัดงานศพที่บ้านเลย เจ้เก๋กับเพื่อนๆรวมถึงพี่ๆดารา ตัวแทนค่ายละครที่รู้ข่าวก็เลยพากันมาช่วยงานศพด้วยใจกันอย่างขันแข็ง 

แต่คนที่ควรมาอยู่ช่วยงานอย่างคุณแม่ของอันอันๆ ท่านกลับยังเดินทางมายังไม่ถึง เพราะท่านนั้นได้เดินทางไปเที่ยวญี่ปุ่นกว่าจะติดต่อกันได้ ก็นานมาก คาดว่าท่านคงจะเดินทางมาถึงก็คงเป็๲วันเผาคุณตาคุณยายแล้วนั่นแหล่ะ

“คุณหนูครับ เนื้อหมูเลี้ยงแขกในงานหมดแล้วห้าตัว คุณหนูจะให้ไปสั่งเพิ่มไหมครับ”

ลุงสม คนงานเก่าแก่ของไร่พ่อเลี้ยงแสง หรือคุณตาได้เอ่ยถามมา

“ไปสั่งมาเพิ่มที่โรงฆ่าสัตว์เลยค่ะ ไม่ต้องเอามาฆ่าเองนะคะสุงสม ถ้าไม่พอก็ไปเอามาเพิ่มที่ตัวจังหวัดเลย เอามาให้พอ เลยนะคะ แขกน่าจะเยอะเลย 

แล้วก็อย่างอื่นก็ให้แม่ครัว พ่อครัว จัดซื้ิอได้อย่างเต็มที่เลยนะคะ ยิ่งของถวายพระ ก็ให้มีหลากหลาย เลี้ยงพระเช้า เพล ทุกวันจนกว่าจะครบเจ็ดวันเลยค่ะ อาหารเลี้ยงคนก็อย่าให้ขาด เราต้องรอคุณแม่กลับมาร่วมงานเผาศพจากต่างประเทศด้วยค่ะลุงสม”

“ครับคุณหนู”

อันอันต้องเป็๞แม่งานใหญ่คอยอำนวยการงานศพของพ่อเลี้ยงแสงกับแม่เลี้ยงเอื้อยคำ ตลอดเวลาเจ็ดวัน เพราะท่านเป็๞คนกว้างขวางมีคนรู้จักมาก จึงต้องจัดอาหารเลี้ยงคนมากไปด้วย อันอันถือว่าเป็๞การทำทานไปในตัว อุทิศให้คุณตาคุณยายไปเลย หมดเท่าไรเท่ากัน ไม่ว่า

“อัน!”

“อะไรเจ้เก๋”

“มีเบอร์โทรมาจากต่างประเทศอ่ะแก”

“คงเป็๲คุณแม่หน่ะค่ะ มาค่ะหนูคุยหน่อยท่านจะเดินทางมาถึงวันไหน”

: อัลโหล สวัสดีค่ะ คุณแม่หรือเปล่าคะ

:อัน นี่แม่นะ โอนเงินเข้าบัญชีให้แม่ยี่สิบล้านก่อนได้ไหม แม่ต้องรีบใช้เงิน ไม่งั้นไอ้คนพวกนี้ไม่ปล่อยแม่กับคุณเจมส์กลับไทยแน่

:แม่ แม่อยู่ไหนเนี่ย ผ่านมาห้าวันแม่ยังหาตั๋วกลับจากญี่ปุ่นไม่ได้เลยหรือแม่

:อัน แกอย่าเพิ่งพูดมาก แม่ยืมเงินแกก่อนสิยี่สิบล้านเร็ว แล้วฉันจะรีบกลับไปงานเผาศพคุณตาคุณยายแก

:ยี่สิบล้าน! แม๊! แม่จะเอาเงินไปทำไมเยอะแยะอ่ะแม่ แม่จะเหมาเครื่องบินมาหรือ แม่อยู่ไหน แม่บอกหนูมาสิ

:เอ่อ~

:แม่ เอาความจริง

:แม่กับคุณเจมส์ อยู่มาเก๊า หน่ะ

:ก็ไม่ไกลมากนี่ แม่ไปทำอะไรที่นั่นหน่ะแม่

:เอ่อ~

:แม่บอกหนูมาสิว่าแม่กับสามีเด็กของแม่ ไปทำอะไรที่มาเก๊า ในตอนที่เราจัดงานศพให้คุณตาคุณยายกันหน่ะแม่

:ฉันกับคุณเจมส์ถูกเขาจับตัวไว้หน่ะยัยอัน ยังกลับไม่ได้ ต้องหาเงินมาให้เขาก่อน

:เงินอะไรก่อนแม่ ไปเป็๞หนี้ใครเขา๻ั้๫แ๻่เมื่อไร อ่ะ! มาเก๊าเหรอ อย่าบอกนะแม่ว่า~”

:แม่มาเข้าคาสิโนที่นี่ แม่แค่อยากลองดูแค่นั้น แต่แม่ไม่คิดว่ามันจะเลยเถิดขนาดนี้อ่ะยัยอัน”

:แม่!

:สรุป แกจะช่วยฉันไหมนี่ แกจะเรียกอะไรฉันนักหนาห๊ะ! ฉันยืมแกก่อน กลับไปได้มรดกคุณตาคุณยายแล้วฉันจะใช้คืนแกทุกบาททุกสตางค์เลย 

หรือแกจะให้ฉันเอาบ้านที่กรุงเทพของฉันค้ำประกันไว้ก่อนไหมล่ะ ไม่งั้นแกก็เอาร้านผ้ากับร้านเครื่องใช้ไฟฟ้าตรงสยามไปเลย เอาไหม

:แม่! สาระมันไม่ได้อยู่ตรงนั้นแม่ สาระมันอยู่ที่แม่ไปเล่นการพนันทำไม บ้านเรามีหวยให้เล่นก็บุญแล้วอ่ะแม่ ทำไมอ่ะแม่ ทำไมแม่ต้องทำตัวเองให้เป็๲อย่างนี้ด้วย ไปทำไมไอ้มาเก๊าเนี่ย!

:พูดมากหน่ะยัยอัน แกเป็๞ดาราดัง เงินแกเยอะจะตาย แกจะมางกมาหวงอะไรกับเงินแค่นี้ ก็ฉันบอกว่าฉันยืม เอาเป็๞ว่าแกรีบโอนมาเลยเดี๋ยวนี้ แกก็เอาร้านขายตัดผ้าใหญ่กับร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้าไปเลยก็แล้วกัน 

แลกกับเงินยี่สิบล้าน แกพอใจหรือยัง กลับไปฉันจะเอาใบโอนไปโยนใส่หน้าแกเลยงกนัก ขี้บ่น น่ารำคาญ ไม่รู้ว่าฉันหรือแกใครเป็๲แม่กันแน่  ถึงว่าจบมหาลัยมาหลายปี สวยก็สวย แถมยังเป็๲ถึงดาราดังแต่ไม่เห็นจะมีข่าวว่ามีแฟนกับเขาสักคน เร็วๆล่ะฉันเบื่อห้องนี้แล้วเนี่ยมันร้อน! ฉันอยากกลับไทยแล้วเต็มแก่แล้วเนี่ย! พูดมากอยู่ได้ ก็พูดอยู่ว่ายืม ยืมนะไม่ได้ขอแกฟรีๆเสียหน่อย

:หนูจะโอนให้แล้วกัน แม่ก็รีบกลับมาได้แล้วนะแม่ คุณตาคุณยายท่านรอแม่มางานศพ ท่านคงอยากให้แม่มาทันเผาศพท่านอยู่นะแม่ เข้าใจไหม

:เออ ฉันรู้แล้ว นี่ก็รีบโอนมาสิ ฉันจะได้รีบกลับอ่ะ

:กลับเลยนะ!

:เอ่อ! พูดมากเสียจริงแกนี่

พอแม่มาถึงงานก็เป็๞วันเผาพอดี กับชุดเสื้อผ้าสไตล์ไฮโซเรียบหรูมาก เฮ้อ!จะงามไปไหนล่ะนั่น ฉันก็เชิญท่านให้ไปนั่งเป็๞พระประธาน เอ้ย! นั่งคู่กับคุณลุงผู้ว่าราชการจังหวัดที่ให้เกียรติมาเป็๞ประธานในงานเผาศพของพ่อเลี้ยงแสงกับแม่เลี้ยงเอื้อยคำ แต่เผากันคนละที คนล่ะเตา

พองานเผาศพเสร็จพวกคนงานก็มาช่วยเก็บของ ทำความสะอาด แล้วก็จะออกทุกข์ พรุ่งนี้ไม่ต้องใส่ชุดดำแล้ว ใส่เสื้อผ้าสีสุภาพได้ เพราะพรุ่งนี้เราต้องนิมนต์พระมาทั้งสามวัดมาที่บ้านเพื่อมาตักบาตรทำบุญให้ท่านต่อไปเลย

ประเพณีของแต่ล่ะที่ก็ไม่เหมือนกัน ยังดีที่มีท่านผู้ใหญ่บ้านที่เป็๞ลูกน้องเก่าพ่อเลี้ยงกับลุงสมที่คอยช่วยอันประสานงาน ช่วยบอกพธีการต่างๆในครั้งนี้ 

อันไม่รู้จะขอบคุณท่านอย่างไรดี จึงได้แต่ขอบคุณแล้วขอบคุณอีกอย่างนั้น จะให้เป็๲เงินพวกท่านก็ไม่ยอมรับ พวกท่านบอกช่วยงานด้วยใจค่ะ

จนเมื่อเราเก็บอัฐิทำบุญเสร็จ คุณแม่ท่านก็เดินเอาเอกสารมายื่นให้ ท่านโอนกรรมสิทธิร้านเครื่องใช้ไฟฟ้าใหญ่กับร้านขายตัดผ้าขนาดใหญ่ทำเลดีที่คุณตาท่านไปลงทุนให้ หลังจากที่คุณแม่ท่านเรียนจบด้านแฟชั่นมาจากต่างประเทศเมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้วให้ฉันเซ็นชื่อรับให้เรียบร้อย 

อืม!ดูใจกว้างดีเหลือเกิน เราสองคนแม่ลูกแทบจะไม่ค่อยได้พูดคุยกันเลยจริงๆ ไม่รู้สินะว่าทำไม แต่ฉันเองก็ไม่ได้โหยหาความรักอะไรจากแม่แล้วนักหนาหรอก ฉันทำใจได้ตั้งนานแล้ว 

 ฉันมีคุณตาคุณยายท่านให้ความรักทดแทนทุกอย่างพอแล้ว คิดถึงท่านจัง!