กลายเป็นบอสของเกทซอมบี้ไปซะแล้ว

ตอนที่ 47

“มัน… ไม่ควรเป็นแบบนี้สิ” หญิงสาวผู้แสนงดงามจนทำเอาเหล่าสมาชิกกิลด์ดาราสมุทรที่ตามเข้ามาถึงกับเผลอหยุดมองโดยไม่ได้ตั้งใจกำลังแสดงท่าทีสับสนออกมาอย่างเห็นได้ชัด ตอนนี้เธอกำลังสับสนว่าเธออาจจะใส่พิกัดตำของดวงดาวผิดไปหรือเปล่า แต่เธอก็ตรวจสอบมาดีแล้วนี่นาว่าเป็นดวงดาวนี้แน่ๆ

“เอ่อ… พวกคุณมาจากดาวที่ชื่อ โลก สินะคะ” คำถามที่ไม่มีความมั่นใจปะปนอยู่เลยไม่ได้หลุดออกมาจากพ่อค้าแม่ค้ามืออาชีพของเผ่าเทวทูตเสียเท่าไหร่ แต่สถานการณ์ตอนนี้ต่อให้เป็นพวกผู้อาวุโสก็คงมึนงงเหมือนกันนั่นแหล่ะ

“ค่ะ… พวกเราเป็นคนของดาวโลก หรือว่าที่นี่จะเป็นสมาคมการค้าเหรอคะ” ดวงตาของมะลิมองไปทางโน้นทีนางทีนี้อย่างตื่นเต้น ในข้อมูลที่เธอได้มาจากจูนเองก็มีข้อมูลเกี่ยวกับสมาคมการค้าอยู่เหมือนกัน แม้จูนจะไม่เคยเห็นอีกฝั่งของเกทแต่รูปลักษณ์ของเทวทูตตรงหน้าก็ตรงกับคำบรรยายของจูนจริงๆ แถมบรรยากาศรอบตัวตอนนี้ไม่ว่าจะดูอย่างไรมันก็เหมือนท่าเรือขนาดใหญ่ที่ใช้เกทแทนเรือที่เข้ามาจอดเท่านั้นเอง

“ถ้าเช่นนั้นก็ไม่มีอะไรผิดพลาดแล้วล่ะค่ะ ดิฉันเฮฟเมียคือเจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบในการต้อนรับพวกคุณทุกคนสู่สมาคมการค้าเอมเมอร์รันค่ะ” หญิงสาวผู้มีเส้นผมสีแดงเพลิงย่อตัวลงถอนสายบัวอย่างอ่อนน้อมอย่างกับกำลังทำความเคารพราชวงศ์ไม่มีผิด ผิวกายที่เผยออกมายามเธอโน้มตัวทำเอาสมาชิกชายของกิลด์ดาราสมุทรถึงกับหายใจสะดุดกันถ้วนหน้า แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ไม่ได้ตกอยู่ภายใต้สกิล เสน่ห์ ของเผ่าเทวทูตเสียทีเดียวเพราะอุปกรณ์ที่พวกเขาใส่อยู่สามารถต้านทานสถานะผิดปกติได้

“ดวงดาวของพวกคุณถือเป็นดวงดาวที่โชคดีมากนะคะ เพราะในช่วงนี้สมาคมการค้าของเรามีนโยบายสนับสนุนดวงดาวที่เพิ่งเลื่อนระดับขึ้นมาพอดี ดิฉันในฐานะตัวแทนของสมาคมการค้าเอมเมอร์รันเลยยินดีที่จะบอกพวกคุณว่าดวงดาวของพวกคุณจะได้รับการสนับสนุนจากพวกเราไม่ว่าจะเป็นทรัพยากรหรือข่าวสารพวกเราจะช่วยดวงดาวของพวกคุณทั้งหมดโดยไม่ค่าใช้จ่ายเลยแม้แต่น้อย” อยู่ๆ สมาคมการค้าก็เกิดใจดีขึ้นมาเสียอย่างนั้น แถมคนที่หยิบยื่นข้อเสนอสุดพิเศษมาให้ก็เป็นสายตระกูลสีแดงเพลิงเสียด้วย หากคนที่ยืนอยู่ตรงหน้านี้คือจูนหรือพี่หยกคงจะมองจิกเฮฟเมียจนหน้าคว่ำไปแล้วแน่ๆ

“ส่วนทางนี้เป็นตัวอย่างสินค้าที่พวกเราเตรียมเอาไว้ให้ หากพวกคุณตกลงทางเราจะสนับสนุนทรัพยากรแบบนี้ให้มากเท่าไหร่ก็ได้แล้วแต่พวกคุณปรารถนาเลยค่ะ” เฮฟเมียผายมือออกมาเพียงพริบตาเดียว กล่องที่บรรจุทั้งอาวุธหลากหลายชนิด ยาที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน แม้แต่ผลึกสกิลก็ยังถูกใส่เอาไว้ในลังที่สมาคมการค้าเตรียมเอาไว้ให้

“นี่มัน…” ท่าทีตื่นเต้นของมนุษย์ดาวโลกไม่ค่อยเหมือนที่เฮฟเมียคิดเอาไว้เลย พวกเขาตกใจก็จริงแต่ไม่ได้แตกตื่นขนาดนั้น ที่มันเป็นแบบนี้ก็เพราะอุปกรณ์ที่พวกเขาใส่อยู่มันดีกว่าไอเทมที่ทางสมาคมเตรียมเอาไว้ให้นี่สิ ทำไมคนของดาวโลกถึงได้มีของแบบนี้ใช้กันล่ะ

“ดูดาบนี่สิ ถ้าเอาไปขายรับรองได้เงินหลายสิบล้านบาทแน่ๆ นี่พวกเขาจะยกให้เราฟรีๆหมดนี่เลยเหรอ” แม้จะเทียบกับของที่สวมใส่อยู่ไม่ได้ แต่เหล่าสมาชิกกิลด์ดาราสมุทรคนอื่นๆก็ยังมีท่าทีตื่นเต้นอยู่ดีที่ได้เห็นของชั้นดีขนาดนี้ หากเป็นที่โลกของพวกนี้คงหาได้ประเทศละไม่กี่ชิ้นเท่านั้น แต่สมาคมการค้าเอมเมอร์รันกลับเอามากองไว้อย่างกับเป็นของที่ขายไม่ออกเสียอย่างนั้น

“ในเมื่อเป็นสมาคมการค้า พวกเราก็ไม่จำเป็นต้องต่อสู้กัน แต่เรื่องการสนับสนุนของพวกคุณทางเราต้องตกลงกันเสียก่อนถึงจะตัดสินใจได้ว่าจะรับการสนับสนุนของคุณหรือไม่” ยูใช้ดวงตาที่สามมองสิ่งของตรงหน้าอย่างชั่งใจ หากเทียบกับของที่อยู่บนตัวของเฮฟเมีย หรือของที่พี่สาวของเขาใช้ ไอเทมพวกนี้แทบจะเป็นไอเทมตกเกรดที่ไม่มีค่าเสียด้วยซ้ำ แต่ในเมื่อมันเป็นการช่วยเหลือก็คงหวังจะให้พวกเขาเอาไอเทมชั้นดีมากองให้ตรงหน้าก็คงไม่ได้ แต่อีกฝ่ายไม่ใช่พี่สาวของเขาที่แค่อยากจะกลับบ้านสักหน่อย พวกเขาจะช่วยเหลือโดยไม่หวังอะไรเลยได้ยังไง

“แน่นอนค่ะ ทางเราไม่ได้ต้องการจะบีบบังคับอยู่แล้ว ของเหล่านี้พวกเราแค่มอบให้เป็นคำทักทายเท่านั้น หวังว่าพวกมันจะช่วยให้พวกคุณสัมผัสถึงความจริงใจของพวกเราได้นะคะ” เฮฟเมียยิ้มหวานต่อหน้าดวงตาที่สามของยูโดยไม่ได้หวาดกลัวอะไรเลยแม้แต่น้อย แม้จะเป็นเหล่าพ่อค้าแม่ค้าแต่เลเวลของเผ่าเทวทูตแต่ละคนนั้นไม่ธรรมดาเลย ดวงตาของยูตอนนี้มองไม่เห็นข้อมูลของเฮฟเมียเลยสักนิด

.

.

.

“มิน่าล่ะ เจ้าสายฟ้าสีขาวนั่นถึงสนใจแต่เรื่องเพิ่มเลเวล ที่แท้มันก็เตรียมทรัพยากรให้พวกเราผ่านสมาคมการค้าแล้วนี่เอง” การสำรวจเกทแห่งแรกผ่านไปอย่างรวดเร็วโดยที่จูนเองก็ไม่ได้คาดคิดเลยว่าเกทบานแรกจะกลายเป็นสมาคมการค้าเสียอย่างนั้น ถึงเธอจะรู้อยู่แล้วว่าสมาคมการค้าจ้องจะเชื่อมต่อกับดวงดาวที่เพิ่งเลื่อนขั้นอยู่ตลอด และคิดว่าเกทใดสักเกทที่เกิดขึ้นมาทันทีที่โลกเลื่อนระดับเป็นดวงดาวระดับ 2 ต้องเป็นเกทที่เชื่อมกับสมาคมการค้าแน่ๆ แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะเป็นเกทที่อยู่ในประเทศไทย แถมอยู่ใจกลางเมืองหลวงด้วย แบบนี้มันก็บังเอิญจริงๆ

“พี่จะบอกว่านี่เป็นแผนการของเจ้าคนที่ใช้สายฟ้านั่นน่ะเหรอ” ยูที่เพิ่งเข้าใจระบบของมหาจักรวาลได้ไม่นานอดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้ เจ้าสายฟ้าสีขาวนั่นเป็นใครกันแน่ถึงได้ลงทุนขนาดนี้

“เป้าหมายของมันคือการเลื่อนระดับของโลกให้มากกว่าระดับสาม ถ้าฮันเตอร์ของโลกเรายังเพิ่มแต่เลเวลแต่ค่าสเตตัสไม่เพิ่มแบบนี้โลกน่าจะโดนมอนสเตอร์จากเกทอื่นยึดครองไปก่อนจะเข้าระดับสามด้วยซ้ำ…” จูนเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ ต่อให้จูนยังไม่ได้กลับมายังโลกนี้ สมาคมการค้าก็คงส่งมอบทรัพยากรให้กับคนในโลกอยู่ดี ท่าทางแผนของเจ้าสายฟ้าสีขาวจะรัดกุมกว่าที่คิดเสียอีก แต่ยิ่งเจ้านั่นลงทุนมากเท่าไหร่จูนก็ยิ่งไม่เข้าใจว่ามันมีอะไรกันแน่ที่ทำให้เจ้านั่นต้องพยายามขนาดนี้

“แล้วแบบนี้จะเอายังไงดีล่ะ ขนาดทางสมาคมฮันเตอร์ยังอยากจะฟังความคิดเห็นจากคุณจูนก่อนเลย” เกษมที่มาเข้าร่วมประชุมทางฝั่งของกิลด์ดาราสมุทรเอาไอเทมที่ได้จากสมาคมการค้ามาด้วย แม้เกรดของไอเทมในสายตาจูนจะไม่ได้สูงมาก แต่ถ้ายอมให้ดาวดวงหนึ่งเบิกไอเทมพวกนี้ได้เรื่อยๆก็น่าจะเข้าเนื้ออยู่นะ…

“ในเมื่อเจ้านั่นอยากจะสนับสนุนก็ทำตามที่เขาหวังก็แล้วกัน คุณเกษมบอกทางสมาคมได้เลยนะว่าเขียนเบิกไอเทมได้เต็มที่เลย ไหนๆแล้วก็เขียนเบิกไอเทมเผื่อประเทศอื่นด้วยเลยแล้วกัน ตอนนี้ทุกฝ่ายก็อยากจะได้ไอเทมไปใช้งานทั้งนั้นนี่นา” จูนลดท่าทีสงสัยลงก่อนจะเผยรอยยิ้มสบายใจออกมาเสียอย่างนั้น ถึงจะมีเรื่องที่ยังไม่เข้าใจอยู่ แต่แผนการสนับสนุนของเจ้าสายฟ้าสีขาวนั่นก็เข้าทางเธอพอดี นอกจากจะได้ไอเทมมาฟรีๆแล้วเธอยังได้ข้ออ้างที่จะป้อนอุปกรณ์ของเกทเมืองรกร้างให้กับโลกแบบเนียนๆพอดีเลย แถมการปรากฏตัวของสมาคมการค้าก็จะช่วยสนับสนุนทฤษฎีที่จูนให้มะลิเป็นคนเผยแพร่เข้าไปอีก และการร่วมมือกับเผ่าเทวทูตก็ดูดีกว่าการร่วมมือกับเหล่าซอมบี้เป็นไหนๆ หากเผยแพร่ความร่วมมือนี้ออกไปแล้วค่อยๆเปลี่ยนจิตสำนึกของคนบนโลกเรื่องของสิ่งมีชีวิตอีกฝั่งของเกทได้สำเร็จ การจะทำให้พวกเขาเปิดใจและยอมให้คนของจูนเข้ามาอยู่ในโลกนี้ก็อาจจะง่ายขึ้นก็ได้

“แล้วสถานการณ์ทางนี้ล่ะเป็นยังไงบ้าง มีข่าวจากประเทศอื่นๆบ้างไหม” รินรดาเห็นท่าทีของจูนไม่ได้กังวลอะไรมากก็เลยปล่อยให้หลานสาวของเธอเป็นคนจัดการ ส่วนตัวเธอก็หันไปถาม แม็ก รองหัวหน้ากิลด์ที่ยังคงรักษาตำแหน่งเดิมเอาไว้ได้แม้ตำแหน่งรองหัวหน้ากิลด์จะเพิ่มขึ้นมาตั้ง 2 ตำแหน่งจาก ยู ที่โดนลดขั้นลงไปและ เคธ ที่เข้ามาช่วยเหลือภายในกิลด์ในฐานะตัวแทนของเหล่าซอมบี้

“เรื่องนอกประเทศเป็นไปในทิศทางที่ดีครับ มีหลายประเทศยอมขอความช่วยเหลือมาแล้ว แถมยังยอมจ่ายตามจำนวนเงินที่เราตั้งเอาไว้ด้วยครับ” แม็กยืดตัวตรงอย่างตื่นเต้นก่อนจะอ่านรายละเอียดในเอกสารให้พวกจูนฟัง ตอนแรกที่จูนสั่งเพิ่มค่าธรรมเนียมการช่วยเหลือเขาก็คิดว่าเธอต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ แต่ใครจะไปคิดกันว่าจะเกิดเหตุการณ์เลื่อนระดับโลกขึ้นทำให้หลายๆประเทศไม่สามารถรับมือกับเกทระดับสูงกว่า S ที่เปิดขึ้นพร้อมๆกันทั่วประเทศได้ แถมประเทศที่กลับมาจากการสำรวจได้ในตอนนี้ก็มีแค่ไทยเท่านั้นอีกต่างหาก

“แล้วเรื่องในประเทศล่ะ” จูนพยักหน้าอย่างพึงพอใจก่อนจะถามอีกเรื่องที่ฝากให้แม็กเป็นคนจัดการ

“ครับ… เรื่องของตระกูล แก้วพิลัย ออกมาดีกว่าที่คิดอีกครับ พวกเขาตกลงรับข้อเสนอของคุณจูนทันทีโดยไม่ต่อรองเลยครับ” นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่ทำให้แม็กตกใจเป็นอย่างมาก ตระกูลแก้วพิลัยเป็นตระกูลที่ควบคุมสายผลิตอุปกรณ์ของเหล่าฮันเตอร์มาตั้งแต่ยุคแรกที่เกทปรากฏขึ้นมา เรียกได้ว่าเป็นตระกูลใหญ่ที่ควบคุมการเงินส่วนหนึ่งของประเทศไทยเอาไว้ในกำมือ แต่จูนกลับส่งข้อเสนอว่าจะช่วยสอนตระกูลพวกนั้นให้สามารถผลิตอุปกรณ์ที่ดีขึ้นให้ ทำเอาแม็กถึงกับร้อนๆหนาวๆขึ้นมาทุกครั้งที่เข้าไปติดต่อกับคนของตระกูลเลย เพราะการเอาคนที่ไม่รู้ว่าเป็นใครเข้าไปสอน ทว่า… สิ่งที่ทางตระกูลตอบกลับมานั้นกลับเป็นเรื่องที่น่าตกใจมาก เพราะนอกจากพวกเขาจะยินดีตอบรับข้อตกลงของจูนแล้ว พวกเขายังกระตือรือร้นที่จะรับความรู้จากจูนอีกต่างหาก

“ไม่แปลกหรอก ตระกูลนั้นหูตาไวมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ท่าทางคนพวกนั้นคงมีสายข่าวอยู่ในสมาคมฮันเตอร์ไม่ใช่น้อยๆเลยล่ะ” เกษมดูท่าทางจะไม่แปลกใจเท่าไหร่ เพราะตระกูลแก้วพิลัยยืนหยัดเป็นตระกูลใหญ่ของประเทศไทยมาแล้วหลายต่อหลายยุค ทั้งๆที่วิทยาการของโลกก้าวกระโดดอย่างรวดเร็วแท้ๆ แต่ตระกูลนี้ก็ยังพัฒนาตัวเองตามมาได้ตลอดไม่เหมือนกับบริษัทอื่นๆที่โดนวิทยาการใหม่กลบฝังไปเรื่อยๆ

“หมายความว่าพวกเขาน่าจะรู้เรื่องของจูนอยู่แล้วสินะ” รินรดาเองก็เคยได้พบคนของตระกูลแก้วพิลัยบ่อยๆ เพราะพวกเขาถือเป็นผู้มีอิทธิพลอย่างมากของประเทศ มันเลยไม่แปลกที่พวกเขาจะมีสายข่าวอยู่ในหน่วยงานต่างๆเพื่อคอยรวบรวมข้อมูลอยู่แล้ว จะว่าไปสมัยก่อนตอนที่เธอเพิ่มจะรับพลังจากอิชมาไม่นานพวกคนของตระกูลแก้วพิลัยก็ยื่นมือให้ความช่วยเหลือมาบ่อยๆนี่นา…

“รู้แล้วก็ดีพวกเราจะได้คุยกันง่ายหน่อย คุณเมลล์ช่วยติดต่อลุงฮิฟให้หน่อยนะคะ พวกเราต้องเข้าไปตรวจสอบโรงงานของพวกเขาด้วย คงต้องขอให้ลุงฮิฟลงแรงสักหน่อย” จูนไม่ได้รังเกียจพวกนักธุรกิจจมูกไวหรอก ตรงกันข้ามคนพวกนี้ทำงานด้วยค่อนข้างง่ายเลยด้วยซ้ำ การที่พวกเขาตอบรับเร็วขนาดนี้ก็จะทำให้การกระจายอุปกรณ์ใหม่รวดเร็วยิ่งขึ้น บางทีฮันเตอร์ของประเทศไทยอาจจะปิดเกทที่เพิ่งปรากฏขึ้นมาได้เองโดยไม่ต้องพึ่งพาคนของจูนเลยด้วยซ้ำ…