ระบบผู้ควบคุมสัตว์อสูร : มีเพียงข้าเท่านั้นที่มองเห็นเส้นทางวิวัฒนาการที่ถูกซ่อนเร้น

        เซี่ยวซิงอวี่ลืมตาขึ้นพบว่าตัวเองอยู่ในมิติอันลึกลับ

        ในมิตินี้ น้ำและท้องฟ้าเชื่อมโยงกัน

        เซี่ยวซิงอวี่ยืนอยู่บนผิวน้ำและยืนอยู่บนท้องฟ้าพร้อมกัน ใต้เท้าของเขามีระลอกคลื่นเล็กๆ ผุดขึ้นมาคลื่นแต่ละลูกดูเหมือนก้อนเมฆนุ่มนิ่ม

        ในพริบตา คลื่นทะเลก็โหมกระหน่ำทุกสิ่งรอบตัวมืดมิดลง

        รอบตัวเซี่ยวซิงอวี่ปรากฏกะโหลกปีศาจสีแดงมากมายใบหน้าของพวกมันแสดงอารมณ์ดีใจ โกรธ เศร้า และมีความสุขพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะชวนขนหัวลุกราวกับมาจากนรกอเวจี

        ในความมืดมิด ปรากฏกระจกรูปประตูบานหนึ่ง

        ฟุ่บ~

        ลูกธนูโปร่งแสงพุ่งออกมาจากกระจกพุ่งเข้าใส่หลังของเซี่ยวซิงอวี่

        เคร้ง~

        ปลายลูกศรชนเข้ากับหน้าผากของไต้ลู่แตกกระจายทันที กลายเป็นเศษกระจกจมหายไปในผืนน้ำสีดำ

        “ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

        ไต้ลู่ยืนขวางหน้าเซี่ยวซิงอวี่ถามด้วยความเป็นห่วง

        “เธอมาทันเวลาพอดี ฉันไม่เป็นไร”

        เซี่ยวซิงอวี่มั่นใจว่านี่ไม่ใช่โลกแห่งความเป็นจริงแต่เป็นโลกกระจกที่เทพีนาคาสร้างขึ้นโดยใช้พลังแห่งภาพสะท้อน

        จากกระจกรูปประตูมีหญิงสาวถือคันธนูยาวเดินออกมา

        หญิงสาวมีท่อนบนเป็นมนุษย์ท่อนล่างเป็นหางงู ใบหูเหมือนครีบปลา ผมแต่ละเส้นขยับไปมาน่าขยะแขยงยิ่งกว่าปลาไหลทะเล

        เทพีนาคากวาดสายตามองไต้ลู่สายตาจับจ้องอยู่ที่เขามังกรที่ผิดรูปบนศีรษะของไต้ลู่อยู่นาน

        “เธอเป็นจิ้งจอกตัวเดียวที่ฉันเคยเห็นมาที่สามารถควบคุมพลังมังกรได้ หัวแข็งจริง!”

        ลูกธนูที่เทพีนาคาแอบยิงใส่เซี่ยวซิงอวี่คือท่าไม้ตายที่เธอใช้ได้ผลเสมอ นั่นคือ [ลูกธนูช่องว่างกระจกเงา]

        ในโลกกระจกเทพีนาคาสามารถควบคุมกฎเกณฑ์ทุกอย่างได้พลังปีศาจที่เธอปล่อยออกมาสามารถรวมตัวเป็นศรช่องว่างกระจกเงาได้ซึ่งมีพลังเจาะทะลวงสูงมาก ถ้าแอบโจมตีได้ตรงจุดมันสามารถเจาะกะโหลกของศัตรูที่อยู่ในระดับเดียวกันได้

        ไต้ลู่ก็อยู่ในระดับเทพอสูรเช่นกันแต่ลูกธนูช่องว่างกระจกเงาที่เทพีนาคายิงออกมา เมื่อชนเข้ากับหน้าผากของไต้ลู่ไม่เพียงไม่สร้างบาดแผลใดๆ กลับแตกกระจายในทันที!

        เทพีนาคาจับคันธนูกระจกเงามือของเธอมีเหงื่อเย็นซึมออกมา ใบหน้าของเธอเคร่งขรึมกว่าที่เคยเป็นมา

        “นี่มันนานมากแล้ว ทำไมอุลดิสถึงยังไม่มา?ถ้าเราสองคนร่วมมือกัน ต้องมีโอกาสแน่!”

        “แต่ถ้ามีฉันคนเดียว เกรงว่า...”

        ร่างบอบบางของเทพีนาคาสั่นสะท้านเธอหวาดกลัวพลังมังกรของจิ้งจอกมังกรเก้าหาง

        ในโลกแห่งความเป็นจริงในตอนนี้อุลดิสถูกลู่หมิงเซียวพันธนาการอยู่เปลวเพลิงอมตะที่จูเชวี่ยปล่อยออกมาไล่เผาก้นของมันทำให้มันไม่สามารถเข้าสู่โลกกระจกเพื่อรวมตัวกับเทพีนาคาได้เลย

        “มนุษย์ แกเป็นใครกันแน่? ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าหลงกั๋วมีผู้ควบคุมสัตว์อสูรลึกลับอย่างแก”

        ระดับฝีมือไม่ปรากฏชัดแต่ยิ่งสู้กลับยิ่งแกร่ง!

        ความกลัวที่แท้จริงของมนุษย์มาจากสิ่งที่ไม่รู้จัก

        สัตว์อสูรก็เช่นกัน สำหรับเทพีนาคาแล้วมนุษย์ที่สวมชุดคลุมสีดำตรงหน้าเธอคนนี้ เต็มไปด้วยความลึกลับ

        เซี่ยวซิงอวี่เงียบไปครู่หนึ่งเสียงของเขาแหบพร่าและแก่ชรา

        “ฉันเป็นใครไม่สำคัญ ที่สำคัญคือ...”

        “ฉันหมายตาแก่นอสูรของเธอแล้ว”

        สีหน้าของเทพีนาคาแข็งทื่อทันทีราวกับเลือดทั้งหมดถูกสูบฉีดออกไป เหลือเพียงความหวาดกลัวที่ไม่อยากจะเชื่อ

        แก่นอสูร เท่ากับ“หัวใจ” ของสัตว์อสูร

        เซี่ยวซิงอวี่ยกมือขึ้นกำหมัดแน่น

        เทพีนาคาตกอยู่ในภวังค์เมื่อครู่เธอนึกว่าเห็นมังกรสีทองคำขาวตัวมหึมากำกรงเล็บมังกรของมันแน่น!

        “แก...แกเป็นใครกันแน่!”

        ในตอนนี้เทพีนาคาหวาดกลัวเซี่ยวซิงอวี่ผู้เป็นมนุษย์ ยิ่งกว่าที่เธอหวาดกลัวไต้ลู่จิ้งจอกมังกรเก้าหางเสียอีก

        เทพีนาคาขยี้ตาภาพหลอนเมื่อครู่นี้สมจริงเกินไปพลังมังกรที่พุ่งเข้าใส่ทำให้สติของเธอสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

        “นั่นคือมังกรยักษ์สีทองคำขาว!เกล็ดมังกรส่วนที่อยู่บนหน้าผากหลุดหายไป เขาข้างหนึ่งหัก...”

        นี่คือภาพที่เทพีนาคาเห็นแต่เธอไม่มีโอกาสได้บอกเพื่อนร่วมเผ่าแล้ว

        เมื่อความกลัวถึงขีดสุดจะเกิดสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอด

        ความหวาดกลัวในดวงตาของเทพีนาคาแปรเปลี่ยนเป็นความดุร้ายเธอปลดปล่อยพลังปีศาจที่บดบังท้องฟ้าอย่างบ้าคลั่ง!

        ภายใต้อิทธิพลของพลังปีศาจโลกกระจกเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง

        เซี่ยวซิงอวี่เพียงแค่กะพริบตาทุกสิ่งรอบตัวก็เปลี่ยนไป

        กฎของมิติถูกบิดเบือน!

        กฎของแรงโน้มถ่วงปั่นป่วน!

        กฎของเวลานิ่งงัน!

        เซี่ยวซิงอวี่มองไปรอบๆตัวเขาอยู่ในเมืองที่แปลกประหลาด

        ตึกรามบ้านช่องกลับหัวกลับหางสะพานพุ่งขึ้นฟ้า รถยนต์ลอยอยู่บนท้องฟ้ารางรถไฟและถนนหนทางเหมือนรากไม้ที่พันกันรอบเมืองทั้งเมือง!

        เซี่ยวซิงอวี่จำเมืองที่บิดเบี้ยวแห่งนี้ได้นั่นคือบ้านเกิดของเขา เมืองชิงเฟิง!

        ในโลกกระจก เมืองชิงเฟิงกลายเป็นเมืองร้างศพของชาวเมืองลอยอยู่เต็มฟ้าเหมือนหิ่งห้อย!

        บนนาฬิกาเรือนใหญ่ของตึกกลางเมืองเข็มสั้นและเข็มยาวหยุดนิ่งอยู่กับที่ ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้

        นี่คือภาพสะท้อนความทรงจำ ทุกสิ่งที่เซี่ยวซิงอวี่เห็นล้วนถูกเทพีนาคาใช้พลังแห่งกระจกเปลี่ยนแปลงกฎเกณฑ์ต่างๆบนพื้นฐานของความทรงจำเดิม

        ดังนั้นในสายตาของเซี่ยวซิงอวี่จึงปรากฏเมืองที่แปลกประหลาดเช่นนี้

        “เสี่ยวอวี่ กลับบ้านกับพี่นะ!”

        จากร้านสะดวกซื้อร้างในมุมหนึ่งมีหญิงสาวผมเงินชุดขาวเดินออกมา

        เซี่ยวรั่วเสวี่ย

        วินาทีถัดมา บนท้องฟ้าปรากฏหญิงสาวชุดเลือด

        “เสี่ยวอวี่ ไปกับพี่นะพี่จะพานายไปสวนสนุก!”

        หญิงสาวชุดเปื้อนเลือดส่งเสียงหัวเราะแหลมสูงนิ้วมือของเธอยาวขึ้นราวกับอสูร ยื่นมาจะจับแขนเซี่ยวซิงอวี่

        “เสี่ยวอวี่ มาหาพี่นะ!”

        “เสี่ยวอวี่ พี่อยู่นี่แล้ว!”

        “พี่เพิ่งได้เงินเดือนจะพานายไปกินอาหารมื้อใหญ่!”

        “เซี่ยวซิงอวี่กางเกงในของนายทิ้งระเกะระกะอีกแล้ว ไม่รู้จักซักบ้างหรือไงนะเป็นน้องชายที่น่าเป็นห่วงจริงๆ!”

        ศพทั่วเมืองค่อย ๆ บิดเบี้ยวแปรเปลี่ยนเป็นร่างของเซี่ยวรั่วเสวี่ยใบหน้าของเธอยิ้มกว้างเผยให้เห็นเขี้ยวที่แหลมคม ยิ้มให้กับเซี่ยวซิงอวี่

        เซี่ยวซิงอวี่ไม่ไหวติง พูดด้วยเสียงเย็นชา“แอบดูความทรงจำของฉัน พอได้แล้วหรือยัง?”

        เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ~

        เมืองทั้งเมืองแตกเป็นเสี่ยงๆเหมือนกระจกที่ตกลงพื้น

        เซี่ยวซิงอวี่กลับมายังมิติที่น้ำและท้องฟ้าเชื่อมโยงกันไต้ลู่ยังคงอยู่ในท่าชกหมัด หมัดของเธอปกคลุมด้วยเกล็ดมังกรสีม่วงทองปลายเล็บเปล่งพลังมังกรอันมหาศาล!

        เทพีนาคาล้มลงในบึงน้ำสีดำ ดวงตาเบิกกว้าง

        “แก...แกคือผู้ควบคุมสัตว์อสูรสองดาวเซี่ยวซิงอวี่!”

        ในโลกกระจก เทพีนาคาสามารถอ่านความทรงจำของ“ผู้ถูกขัง” ได้และใช้ความทรงจำเหล่านั้นสร้างโลกที่คล้ายคลึงกัน

        นี่คือความสามารถพิเศษของเทพีนาคาความสามารถที่หาตัวจับยากในโลกนี้!

        แม้แต่มังกรแห่งความสิ้นหวัง นิดฮอกก์ก็ไม่สามารถอ่านความทรงจำของผู้ควบคุมสัตว์อสูรของมนุษย์ได้โดยตรงเว้นแต่จะฆ่ามนุษย์คนนั้นก่อนแล้วจึงใช้พลังวิญญาณแห่งความตายอ่านวิญญาณหลังจากที่ตายแล้ว

        เมื่ออ่านความทรงจำของชายชุดดำเทพีนาคาก็เข้าใจทุกอย่าง

        ชายชุดดำลึกลับผู้นี้ที่สามารถควบคุมจิ้งจอกมังกรเก้าหางได้ก็คือผู้ควบคุมสัตว์อสูรสองดาวของสถาบันชิงหลง เซี่ยวซิงอวี่!

        “ในเมื่อรู้ตัวตนของฉันแล้วก็ต้องให้เธอกับความลับของฉันฝังไปด้วยกัน”

        เซี่ยวซิงอวี่ไม่ได้ถอดหน้ากากปีศาจออกแต่เทพีนาคาเคยเห็นใบหน้าที่อ่อนเยาว์และหล่อเหลาของเขาเธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามนุษย์คนนี้จะซ่อนความลับมากมายไว้ในตัว!

        “ลู่ลู่ ฆ่า!”

        เซี่ยวซิงอวี่ขยับริมฝีปากเบาๆเสียงของเขาคมกริบราวใบมีด ล็อกคอของเทพีนาคาจากระยะไกล

        จิ้งจอกมังกรเก้าหางตัวหนึ่งผงาดขึ้นจากพื้นหางทั้งเก้าปกคลุมพื้นที่โลกกระจกทั้งหมด เขามังกรบนศีรษะเปล่งแสงเจิดจ้าดวงตาของมังกรจ้องมองหัวใจของเทพีนาคาอย่างไม่ลดละ

        หนี!

        นี่คือความคิดเดียวของเทพีนาคา