“ที่นี้คือที่ไหนกัน” หมายเลข 465 เอ่ยขึ้น
“สถานที่นี้คืออาณาจักรซีเลสเชียลดินแดนที่เทพสูงสุดได้อาศัยอยู่” มิคาเอลปรากฏขึ้นต่อหน้า
“และตอนนี้เ้าได้ผ่านบททดสอบแล้วสถานที่ที่เ้าจะต้องไปนั้นคือโบสถ์พระแม่มารีเพื่อรับชื่อจากท่านผู้ทรงเกียรติ”
“นี้ผมผ่านบททดสอบจริงๆหรอครับ” หมายเลข 465 พูดขึ้นด้วยความสงสัยและไม่มั่นใจในตนเอง
“แน่นอนเ้าใช้เวลามากสุดในการจัดการปีศาจตนนั้นจากทั้ง 9 คนที่ผ่านการทดสอบเช่นเ้า” มิคาเอลพูดขณะเดินทางไปที่โบสถ์ “ส่วนที่เหลือนั้นตกไปยังเทพลําดับชั้นที่ตํ่ากว่าพวกเขาจะมีอํานาจน้อยลงไปตามลําดับชั้น”
เมื่อมาถึงโบสถ์พระแม่มารีนั้นแสงออร่าห้อมล้อมไปที่ 465 อักษรสีทองอร่ามปรากฏขึ้นทีละอักษรตรงหน้าของเขาเรียงลําดับั้แ่อันดับแรกจนมาถึงรายชื่อของเขา
1 — เ ฮ เ ล ล
2 — ร า มิ เ อ ล
3 — เ บ ล เ ซ บ ั บ
4 —ซ า เ ร ี ย ล
5 — อ ู ร ี เ อ ล
6 — อ า ซ า เ ซ ล
7 — บ ี เ ล ี ย ล
8 — เ ม ต า ต ร อ น
9 — แ อ ส โ ม เ ด ี ย ส
..
.
และชื่อของเ้าคือ
10 — เ ซ ร า ฟ ิ เ อ ล
พลังแห่งเทพที่ไหลเวียนได้ถูกปลุกขึ้นมาหรือที่เรียกว่าการ อเวค ของเทพปีกที่สวยงามปรากฏขึ้น 6 ปีกสื่อถึงความแข็งแกร่งของเทพผู้นั้น
"ขอพลังจงสถิตอยู่กับท่าน" พระแม่มารีกล่าวขึ้นหลังจากอวยพรชื่อให้
"ขอบพระคุณครับ" เมื่อหลังจากเซราฟิเอลพูดจบก็ถูกเคลื่อนย้ายไปยังอาณาจักรที่มีนามว่า ซีเลสเชียล ชั้น 5 อันเป็อีกขั้นบันไดของสาวกเหล่าเทพเปรียบเสมือนโลกแห่งเซียนในนิยายจีนโบราณ
“ขอยินดีต้อนรับสู่อาณาจักรซีเลสเชียลครับท่าน !” เหล่าบรรดา์ชั้นเบื้องล่างสุดต่างโค้งคํานับให้แก่เซราฟิเอล
“นี้เราอยู่ที่ไหนกัน” เซราฟิเอลกล่าวขึ้นพร้อมความมึนงงกับสถานที่
“เมื่อเปิดประตูเข้าไปจะพบกับสถานที่ที่พักของท่าน เหล่าเทพ 10 ผู้พิทักษ์ของสุขาวดีจะได้สถานที่พักส่วนตัวของตนเองและพวกเรามีหน้าที่รับใช้นายท่านเซราฟิเอล นามของข้ามีนามว่า เซบาสเตียน” เซบาสเตียนหัวหน้าข้ารับใช้กล่าวขึ้นมา
“งั้นจงนําทางเรา”
“เชิญตามมาได้เลยครับ” เซบาสเตียนกล่าวขึ้น
คฤหาสน์สีขาวตั้งตระหง่านและงดงาม ประดับประดาด้วยงานแกะสลักที่ซับซ้อนและสถาปัตยกรรมที่ไม่ธรรมดาซึ่งดูเหมือนจะส่องแสงระยิบระยับภายใต้แสงท้องฟ้า เซราฟีเอลเดินตามเซบาสเตียนผ่านห้องโถงอันงดงามปีกที่เพิ่งตื่นขึ้นใหม่ของเขาเปล่งประกายศักดิ์สิทธิ์รอบตัวเขา
เซบาสเตียนพาเซราฟีเอลไปยังห้องกว้างขวางใจกลางคฤหาสน์ ห้องถูกอาบด้วยแสงสีทองอันอบอุ่น และความรู้สึกสงบและเงียบสงบปกคลุมเซราฟีเอลเมื่อเขาก้าวเข้าไปข้างใน
"นี่คือที่พักผ่อนส่วนตัวของคุณ ลอร์ดเซราฟิเอล" เซบาสเตียนกล่าว โค้งคํานับด้วยความเคารพ
"ขอบคุณ เซบาสเตียน" เซราฟิเอลพูดเบาๆ "ผมรู้สึกขอบคุณอย่างแท้จริงสําหรับคําแนะนําของคุณ"
เซบาสเตียนยิ้มอย่างอบอุ่นดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ "เป็เกียรติอย่างยิ่งที่ได้รับใช้ท่านลอร์ดเซราฟีเอล หากคุณมีความ้าใด ๆ ของเราสามารถที่จะเรียกพวกเราได้เสมอ "
ด้วยเหตุนี้ เซบาสเตียนจึงโค้งคํานับอีกครั้งและลาจากไป โดยปล่อยให้เซราฟิเอลอยู่ตามลําพังในที่พํานักใหม่ของเขาขณะที่เขาปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อม
'เทพคนอื่นๆนอกจากเราจะอยู่ที่ไหนนะ' เซราฟิเอลผลางคิดในใจขณะที่เดินชมสิ่งต่างๆรอบบริเวณคฤหาสน์
เสียงบางอย่างกําลังวิ่งมาทางเขา “มีจดหมายมาส่งถึงท่านลอร์ดค่ะ” ขณะที่เซราฟิเอลหันไปกับเสียงที่พูดขึ้นจากสาวใช้ ดวงตาของเขาก็พบกับนิมิตแห่งความงาม เธอยืนด้วยความสง่างามและความสุขุมทุกการเคลื่อนไหวของเธอละเอียดอ่อนราวกับผีเสื้อที่กระพือปีก
“ขอบคุณ” เซราฟิเอลกล่าวขึ้นหลังจากรับจดหมาย
[จดหมาย]
เรียนท่านเซราฟีเอล
ข้าพเ้าเขียนถ้อยคําเหล่านี้ด้วยความรู้สึกคาดหวังและคารวะอย่างลึกซึ้ง เพราะถ้อยคําเหล่านี้เป็รุ่งอรุณแห่งยุคใหม่ในพงศาวดารแห่งประวัติศาสตร์อันศักดิ์สิทธิ์ ในฐานะผู้ดูแลที่ได้รับการแต่งตั้งของอาณาจักรซีเลสเชียลอันศักดิ์สิทธิ์การปรากฏตัวของคุณในการประชุมที่กําลังจะมาถึงของเหล่าทวยเทพมีความสําคัญยิ่ง
ตามคําทํานายโบราณและพระประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระเ้าสูงสุดถึงเวลาแล้วที่เหล่าทวยเทพจากทุกอาณาจักรจะมารวมตัวกันที่ศูนย์กลางของเหล่าทวยเทพซึ่งเป็จุดเชื่อมต่ออันศักดิ์สิทธิ์
ที่นั่นที่เราจะประชุมกันเพื่อหารือเกี่ยวกับเื่ที่มีความสําคัญสูงสุด เพื่อสร้างพันธมิตรและกําหนดเส้นทางแห่งชะตากรรมของเรา จึงเรียกเชิญท่านมางานประชุมในอีก 9 วันข้างหน้า
ขอพรจากพระเ้าสูงสุดมาพร้อมกับคุณในการเดินทางสู่หัวใจแห่งความยิ่งใหญ่อันศักดิ์สิทธิ์ และขอให้การสถิตอยู่ของคุณเป็สัญญาณแห่งความหวังและแรงบันดาลใจสําหรับเราทุกคน
ด้วยความเคารพและคารวะอย่างสุดซึ้ง
จาก [อีเทอร์]
‘ดีเหมือนกันเราจะได้เจอเทพคนอื่นด้วย’
“ฉันขอถามหน่อยที่นี้มีลานฝึกหรือเปล่า” เซราฟิเอลพูดถามสาวใช้ที่ยืนอยู่
“มีค่ะตามดิฉันมาได้เลย”
ขณะที่พวกเขาเดิน เซราฟิเอลอดไม่ได้ที่จะชื่นชมความงดงามที่รายล้อม ผนังดูเหมือนจะส่องแสงระยิบระยับด้วยแสงสะท้อนและอากาศก็เต็มไปด้วยความรู้สึกสงบและพลัง
ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงลานกว้างที่ตั้งอยู่ในอีกส่วนหนึ่งของคฤหาสน์ มันเป็พื้นที่กว้างใหญ่ของต้นไม้เขียวขจีที่มีต้นไม้สูงตระหง่านและดอกไม้บานสะพรั่งประดับประดาภูมิทัศน์
"นี่คือสนามฝึกซ้อม ท่านเซราฟีเอล" สาวใช้พูด เสียงของเธอนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยความเคารพ
เซราฟีเอลก้าวไปข้างหน้า สายตาของเขาสแกนเวทีด้วยความคาดหวัง เขาััได้ถึงพลังงานแฝงที่แทรกซึมอยู่ในพื้นที่เพื่อรอการปลดปล่อย
"ขอบคุณค่ะ" เซราฟีเอลพูดพลางหันไปหาสาวใช้ด้วยรอยยิ้มขอบคุณ "ฉันจะใช้ประโยชน์จากสนามฝึกซ้อมนี้ให้เป็ประโยชน์"
สาวใช้จึงลาเธอทิ้งเซราฟีเอลไว้ตามลําพังในลานฝึกซ้อม เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ รู้สึกถึงพลังงานศักดิ์สิทธิ์ที่ไหลผ่านเขา ‘เราเป็ที่ 10 ของผู้ที่ผ่านการคัดเลือกซึ่งนั้นหมายความว่าเราเป็คนสุดท้ายเพราะฉะนั้นทุกคนคงจะเก่งกว่าเราหลายเท่าเพราะอย่างงั้นในอีก 9 วันจะมาเสียเวลาอยู่เฉยๆไม่ได้’
ขณะที่เซราฟีเอลจดจ่อพยายามรวบรวมพลังงานที่กระจัดกระจายอยู่รอบตัวเขาเขาพบว่ามันเป็เื่ยากกว่าที่ไว้ตอนแรก พลังงานศักดิ์สิทธิ์ต่อต้านเขา
ความคับข้องใจเข้ามาในความคิดของเซราฟีเอลขณะที่เขาพยายามควบคุมพลังภายในสนามฝึกซ้อม ‘ยากกว่าที่คิดพลังในตัวเรากําลังผลักพลังรอบตัวให้ออกไป’
เมื่อเวลาผ่านไปทุกๆเช้าขณะที่แสงแรกของรุ่งอรุณอาบลานบ้านด้วยแสงสีทองเซราฟิเอลจะเริ่มฝึกซ้อม ด้วยท่าทางที่เงียบสงบและหัวใจที่เต็มไปด้วยความเคารพเขาจะยืนอยู่ที่ใจกลางสนามฝึกซ้อมประสาทััของเขาปรับให้เข้ากับการพลังงานที่ละเอียดอ่อนของจักรวาล
เมื่อหลับตาเซราฟิเอลสติของเขาขยายการรับรู้ของเขาเพื่อครอบคลุมพลังงานที่แทรกซึมอยู่ในพื้นที่รอบตัวเขา จากนั้นเขาจะมุ่งความสนใจไปที่จุดเดียว เช่น ประติมากรที่ละเอียดอ่อน ดอกไม้ที่สวยงาม ในแต่ละวันที่ผ่านไป ความเชี่ยวชาญของเซราฟิเอลเกี่ยวกับพลังงานที่ละเอียดอ่อนก็แข็งแกร่งขึ้น เขาััได้ถึงพลังที่กําลังตอบสนอง
‘เราเห็นถึงโครงสร้างพลังงานข้างในดอกไม้มันกําลังขยายอย่างช้าๆ’
"ฉันเห็นว่าโครงสร้างพลังงานภายในดอกไม้กําลังขยายตัวอย่างช้าๆ" เซราฟิเอล
เซบาสเตียนที่มองดูพยักหน้าเห็นด้วย "แน่นอน อาจารย์เซราฟีเอล" เซบาสเตียนตอบ นํ้าเสียงของเขาให้ความเคารพ "ความสามารถแบบนั้นค่อนข้างที่จะหาย"
เซราฟีเอลยิ้มอย่างซาบซึ้งกับคําพูดของเซบาสเตียน กระนั้น แม้ในขณะที่เขาได้รับคําสรรเสริญจากผู้รับใช้ของเขา แต่ความรู้สึกอยากรู้อยากเห็นก็กัดแทะที่ด้านหลังจิตใจของเขา
"เซบาสเตียน คุณคิดว่าเป็ไปได้ไหมที่จะส่งพลังงานนี้ด้วยวิธีอื่น" เซราฟีเอลถาม สายตาของเขากลับมาที่ดอกไม้ตรงหน้าเขา
เซบาสเตียนพิจารณาคําถามครู่หนึ่งก่อนตอบ "ผมเชื่ออย่างนั้น ท่านลอร์ดเซราฟีเอล" "พลังในตัวคุณนั้นไร้ขอบเขต ถูกจํากัดด้วยจินตนาการและเจตจํานงของคุณเท่านั้น ด้วยคําแนะนําและการฝึกฝนที่เหมาะสม คุณอาจสามารถใช้มันในรูปแบบที่อยู่ในระดับเปลี่ยนแปลงความเป็จริง"
เซราฟีเอลรู้สึกทึ่งกับคําพูดของเซบาสเตียน จึงหันกลับมาสนใจดอกไม้ ซึ่งเป็จุดมุ่งหมายที่เพิ่งค้นพบในตัวเขา เขาเอื้อมมือไปหาดอกไม้ด้วยััที่อ่อนโยน ถ่ายทอดพลังงานในตัวเขาด้วยความตั้งใจที่จดจ่อ
ด้วยความคิดเพียงอย่างเดียวเขานําพลังงานไปยังดอกไม้นําทางการเติบโตและการเปลี่ยนแปลงด้วยความแม่นยําอย่างง่ายดาย
กลีบดอกไม้ที่กําลังร่วงโรยก็เริ่มสีสว่างขึ้นเมื่อชีวิตใหม่กําเนิด ในแต่ละ่เวลาที่ผ่านไปดอกไม้ก็เบ่งบานอีกครั้งความงามของมันก็กลับคืนสู่สภาพความงดงามที่ไม่มีใครเทียบได้
เซบาสเตียนมองด้วยความตกตะลึงเมื่อฉากอัศจรรย์ปรากฏต่อหน้าเขา เป็พยานเงียบๆถึงพลังอันน่าเกรงขามที่สถิตอยู่ในตัวเ้านายของเขา เขารู้ว่านี่เป็เพียงจุดเริ่มต้นของการเดินทางสู่ความเชี่ยวชาญที่แท้จริงของเขา