Rev My Dream เรฟ ระบบต่างโลก กับสาวในฝันที่ฉันตามหา 18+

"กริ๊ก!" เสียงสลักตู้เสื้อผ้าดีดตัวออก พร้อมกับผนังไม้ที่เลื่อนหายไปเผยให้เห็นห้องโถงลิฟต์สีเงินวาววับ หลินหลินอ้าปากค้างจนแทบจะกลืนไข่ดาวที่เพิ่งกินเข้าไปคืน "ทะ... ท่านเรฟ! นี่มันประตูไปแดนสุขาวดีรึจ๊ะ? ทำไมมันสวยและดูน่าเกรงขามขนาดนี้!"

"เข้ามาสิหลินหลิน... นี่คือ 'พาหนะดิ่งนรก' เอ๊ย! ลิฟต์เลื่อนข้ามมิติของข้าเอง 555+" เรฟจูงมือนางเข้าไปในลิฟต์ที่กว้างขวางขนาดบรรจุคนได้ 5-6 คนสบายๆ ผนังลิฟต์บุด้วยหนังเทียมอย่างดี มีกระจกเงาบานยักษ์ที่ใสจนเห็นรอยสิว

เรฟใช้นิ้วแตะที่แผงควบคุมที่มีแสงไฟ LED สีฟ้าอ่อนโชว์ตัวเลข "ดูนะหลินหลิน... ปุ่มนี้คือชั้นบนบ้านเรา ส่วนปุ่มล่างสุดที่มีแสงกระพริบคือ 'นครใต้ดิน' ของข้า จำไว้ให้แม่น ข้าอนุญาตให้เจ้าใช้ได้แค่คนเดียวในตอนนี้"

ทันทีที่ปลายนิ้วกดลงไป ลิฟต์ก็เคลื่อนที่วูบลงด้านล่าง หลินหลินตกใจจนโผเข้ากอดแขนแกร่งของเรฟแน่น "อ๊ะ! ท่านเรฟ... ข้าขาสั่นไปหมดแล้ว มันเหมือนตัวข้ากำลังจะละลายลงไปในดินเลย!"

"ใจเย็นๆ สาวน้อย... ข้าใช้พลังวิเศษขุดเจาะลงมาตั้งหลายพันลี้ เพื่อสร้างที่นี่ให้เป็นสวรรค์ส่วนตัวของเราไงล่ะ" เรฟโกหกหน้าตายพลางลูบหลังนางเนียนๆ

เพียงไม่ถึง 2 นาที ลิฟต์ก็หยุดนิ่งพร้อมเสียงสัญญาณ "ติ๊ง!" ประตูบานเลื่อนค่อยๆ เปิดออก...

หลินหลินเดินก้าวออกมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ แต่แล้วเธอก็ต้องหยุดนิ่งราวกับโดนสาป! เบื้องหน้าคือห้องโถงขนาดมหึมาที่กว้างกว่าบ้านข้างบนถึง 3 เท่า! แสงไฟ LED สีวอร์มไวท์ซ่อนฝ้าเพดานทำให้ห้องดูหรูหราสุดขีด พื้นหินอ่อนสีดำสะท้อนเงาทั้งสองคนราวกับเดินอยู่บนผิวน้ำ มีชุดโซฟาตัวยักษ์นุ่มฟูสีเทาตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง พร้อมหน้าจอ Smart TV 100 นิ้วที่ดำสนิทแต่ดูทรงพลัง

"นี่มัน... นี่มันที่ไหนกันจ๊ะท่านเรฟ?" หลินหลินเสียงสั่นพลางเอื้อมมือไปลูบเคาน์เตอร์ครัวสเตนเลสที่มันวับ "ของพวกนี้ทำจากเงินแท้ทั้งหมดเลยหรือจ๊ะ? แล้วทำไมอากาศที่นี่ถึงเย็นสบายและหอมเหมือนกลิ่นแป้งเด็กแบบนี้ล่ะ?"

เรฟยืนกอดอกยิ้มกริ่มอย่างมั่นใจในความรวย (แต้ม) ของตัวเอง "ไงล่ะหลินหลิน... ชอบมั้ย? นี่คือความรู้สึกแรกที่เจ้าได้เห็น 'อาณาจักรลับ' ของข้า ของพวกนี้ไม่มีขายในโลกข้างบนหรอกนะ ทั้งลำโพงเสียงสวรรค์นั่น หรือเตียงน้ำที่สั่นได้ที่อยู่ห้องโน้น... ทุกอย่างข้าสร้างมาเพื่อ 'ความบันเทิง' ของเราสองคนโดยเฉพาะ!"

หลินหลินค่อยๆ หันมามองเรฟด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความศรัทธาปนความหฤหรรษ์ "ท่านเรฟ... ท่านไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆ ด้วย ท่านคือเทพเจ้าที่จุติลงมาโปรดข้าชัดๆ! ข้า... ข้าอยากลองนั่งโซฟานั่นจังเลยจ้ะ มันดูนุ่มกว่ากองฟางที่บ้านข้าล้านเท่าเลย!"

"หึหึ... ไม่แค่นั่งหรอกหลินหลิน... ข้าจะให้เจ้า 'นอนถ่างขา' บนโซฟานั่น พร้อมกับดูภาพเคลื่อนไหวที่มีเสียงดนตรีประกอบให้เจ้าดูจนตาค้างเลยล่ะ! 555+"