จ้างเธอ ให้มารักฉัน

      ดอกไม้ช่อโตโดนฟาดลงที่พื้นพร้อมกับใช้เท้ากระทืบขยี้จนแหลกเละคาเท้า บัดนี้ซาตานตัวเดิมมันได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง อาทินหันไปคว้าข้อมือของซอลญ่าพร้อมกับตะโกนใส่หน้าจนเธอสะดุ้ง

       “ไหนบอกว่าไม่มีอะไรกัน แล้วไอ้บ้านั่นมาที่นี่ได้ยังไง?”

       “อาทิน เขาก็เเค่มาเยี่ยม เท่านั้น”

     “มันรู้ว่าคุณไม่สบาย รู้ก่อนผมที่เป็นผัวคุณด้วย เเต่ผมต้องมาตามหาคุณเองเพื่อที่จะได้เจอ เเต่มัน!!…คุณกลับโทรไปบอกมันว่าคุณไม่สบาย นี่น่ะหรอไม่มีอะไร!!”

   “ญ่าไม่ได้โทรบอกลีโอนะว่าญ่าไม่สบาย อาทิน..นี่เราคุยกัน…”

       “ไม่ได้โทรแล้วมันมาถูกได้ยังไง!! คุณยังจะแก้ตัวหน้าด้านๆอีกหรอ คุณนี่มัน…แรดกว่าที่ผมคิดไว้อีกนะ!!” พั้ว!! ฝ่ามือน้อยๆฟาดเขาที่หน้าอาทินจนหน้าหัน น้ำตาแห่งความผิดหวังไหลอาบแก้มนวล เธอไม่คิดเลยว่าชายตรงหน้าจะใช้วาจาเหยียดหยามผู้หญิงเช่นนี้ พูดกับเธอ

      “ถ้าคุณไม่คิดที่จะฟังแต่แรก คุณก็กลับไปซะ ญ่าไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก”

      “คุณกล้าออกคำสั่งกับผมหรอ คุณไม่กลัวผมจะไปฉีกเนื้อชู้ของคุณแล้วหรือไง!!!”

        “พอละ ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าฉันไม่เป็นตัวของตัวเอง ฉันห่วงคนนู้นห่วงคนนี้จนลืมห่วงตัวเองไปแล้ว ฉันถามจริงๆนะคุณมาที่นี่ คุณได้เอ่ยปากถามฉันหรือยังว่าทำไมฉันถึงไม่สบาย ฉันเป็นอะไรมากหรือเปล่า คุณมาถึงคุณก็ใส่อารมณ์เอาแต่ความคิดตัวเองเป็นใหญ่โดยที่ไม่ถามอะไรใครเลย คุณอยากรู้ฉันก็ตอบแต่พอฉันตอบความจริงไปทั้งหมดคุณก็เป็นอย่างนี้อีก คุณจะเป็นแบบนี้ ไปถึงเมื่อไหร่ เฮ้อ!ช่างเถอะ! ตอนนี้ฉันไม่สนละ คุณอยากเป็นอะไรก็เป็นไป คุณอยากทำอะไรก็ทำ ฉันพอแล้ว หลังจากนี้ฉันหวังว่าฉันจะไม่เจอหน้าคุณอื่นอีก ออกไปได้แล้ว”

      “ซอลญ่า… คุณอยากให้ผมฆ่าคุณนักหรือไง!!”

      “ถ้าคุณฆ่าญ่า แล้วมันทำให้คุณรู้สึกดีขึ้น คุณก็ทำเถอะ!!”

      “ซอลญ่า!!” อาทินบีบคอและผลักเธอเข้ากับกำแพงอีกครั้ง เเต่รอบนี้เธอไม่ขัดขืนแถมยังยอมให้อาทินทำตามใจตัวเองอีกด้วย เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่สนใจอาทินก็ยิ่งโมโหหนักกว่าเดิม เขาชกเข้ากับกำแพงข้างๆซอลญ่าเพื่อหวังให้เธอตกใจกลัว แต่ผลลัพท์ไม่ใช่ นอกจากเธอจะไม่ใส่ใจแล้ว เธอยังไม่หันไปมองมันเลยด้วยซ้ำ อาทินค่อยๆคลายมือออกเพราะเห็นว่ามันไม่มีประโยชน์ ซอลญ่าอาศัยจังหวะนั้นจะเดินกลับไปพักที่เตียงแต่ทว่า เธอเกิดอาการเวียนศีรษะและเป็นลมหมดสติไป เมื่อเห็นว่าซอลญ่าล้มพับลงตรงหน้าอาทินก็ตกใจรีบเข้ามาอุ้มเธอขึ้นเตียงพร้อมกับกดปุ่มตามหมอทันที…เมื่อหมอตรวจอาการเรียบร้อยเขาก็ได้เเจ้งข่าวอะไรบางอย่างกับอาทิน

       “คุณหมอครับ เธอเป็นยังไงบ้าง?”

       “อาการคุณแม่ไม่น่าเป็นห่วงครับ แต่ว่าเด็กในท้องค่อนข้าง อ่อนแออีกทั้งคุณแม่มีภาวะแท้งคุกคามอีกด้วย ยังไงคุณหมอก็ ขอให้คุณพ่อดูแลคนไข้อย่างใกล้ชิดนะครับ หมอขอตัวก่อนครับ” อาทินอึ้งพูดอะไรไม่ออก เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าซอลญ่าท้องและเขาคิดว่าซอลญ่าท้องกับลีโอ อาทินไม่ได้สติ ผจก.เจนเรียกก็ไม่ได้ยิน เขาเดินโซเซออกจากห้องพักฟื้นไป นี่เป็นครั้งเเรกที่อาทินรู้สึกใจสลายมากที่สุด เขาไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อไป อาทินเดินมาเรื่อยๆจนถึงรถ เขาขับมันไปเรื่อยๆอย่างไม่มีจุดหมาย ไม่รู้ว่าจะทำอะไร ไม่รู้ว่าจะต้องรู้สึกแบบไหน ไม่รู้ว่าจะต้องโทษใคร ขณะนั้นเองก็มีเบอร์โทรเข้ามาเขากดรับด้วยสภาพใจลอย

         “ว่า?”

         “(นายครับ…ผมสืบเรื่องคุณซอลญ่าได้แล้วนะครับ เรื่องวันนั้น คุณซอลญ่าโดนมอมยาและโดนผู้ชายคนนึงลากเข้าไปในห้องน้ำครับ เธอเมาไม่ได้สติและเธอไม่ได้เต็มใจเข้าไปกับผู้ชายคนนั้นครับ)”

       “แกว่าอะไรนะ?”

       “(ครับ อีกอย่างคือคุณซอลญ่ากับผู้ชายคนนั้นไม่ได้มีอะไรกัน เพราะคุณซอลญ่าเธอเอากระเป๋าฟาดมันก่อนครับ)”

       “แล้วน้ำ…ที่ฉันเห็นล่ะ”

        “(มันคือนมข้นที่ ไอ้บ้านั่นเอามาหลอกว่ามันมีอะไรกับเธอแล้วครับ เอ่อนายครับ อีกสองเรื่องครับ)”

         “อะไร?”

         “(จริงๆแล้วคุณซอลญ่าเธอไม่เคยส่งคนตามคุณลูกตาลเลยครับ เธอเเค่ขู่ให้เฉยๆ เธอส่งคนตามนายเเค่สองอาทิตย์และก็เลิกครับ)”

       “แกว่าอะไรนะ!?”

        “(จริงครับและอีกเรื่องคือ คุณลูกตาลที่นายจับตัวไปเธอดันไปมีข่าวกับนายลีโอคนนั้นด้วยครับ เป็นไปได้ไหมครับว่าเรื่องในข่าววันนี้มันจะเกี่ยวกับเรื่องคุณลูกตาลน่ะครับ)”

       “แกหมายความว่าไง!?”

       “(จากที่ผมดูแล้ว ผมคิดว่าที่นายลีโอมาตีสนิทกับคุณซอลญ่าเพราะเรื่องคุณลูกตาลน่ะครับ)” ตุ้ดๆๆๆ อาทินกดตัดสายแล้วรีบกลับรถเปลี่ยนเส้นทางทันที ตอนนี้เขาไม่รู้ว่าอันไหนจริงหรือเท็จ เขารู้เเต่ว่าเขาจะต้องรู้ความจริงให้ได้และที่เดียวที่เขาจะได้รู้ความจริงเลยก็คือ….จากปากของคนที่อยู่ในเหตุการณ์ นั่นเอง….