ระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】

เสียงดังกึกก้องสะท้านสะเทือนไปทั่วท้องฟ้าทำให้ร่างของทั้งสามคนที่กำลังต่อสู้กันชะงักงัน

เมื่อจักรพรรดิแห่งต้าเว่ยเห็นผู้มาใหม่ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนสีไปมา ก่อนจะกล่าวเสียงต่ำว่า

"กู่เทียนหยวน อย่าทำเรื่องโง่เขลา!"

"เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้า!"

จักรพรรดิแห่งต้าเยี่ยนเหลือบมองเขาแวบหนึ่งแต่ก็ไม่ได้ไม่สนใจ ก่อนหันไปมองมู่เสินฉวนที่อยู่ไม่ไกลนักและโค้งคำนับด้วยความเคารพ

"ผู้นำตระกูลมู่ ข้าได้ยินชื่อเสียงของท่านมานานแล้ว"

ในเวลานี้มู่เสินฉวนสังเกตเห็นอัจฉริยะสองคนของตระกูลมู่ที่อยู่ด้านหลังพร้อมด้วยสีหน้าร้อนรน

มู่เสินฉวนคิดว่าพวกเขาคงบังเอิญผ่านมาและกำลังจะเดินทางไปยังเมืองหลวงศักดิ์สิทธิ์เพื่อเข้าร่วมการประลองร้อยแคว้น

โดยส่วนตัวเขาเองก็รู้สึกดีกับจักรพรรดิแห่งต้าเยี่ยนอยู่บ้าง จึงกล่าวตอบกลับไปว่า"องค์จักรพรรดิ ท่านสุภาพเกินไปแล้ว"

"ไม่นึกเลยว่าการพบกันครั้งแรกของเราจะอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้"

"แต่ตอนนี้ข้าไม่มีเวลาว่าง ขอจัดการศัตรูตรงหน้าให้เรียบร้อยก่อนแล้วเราค่อยพูดคุยกัน!"

สิ้นเสียงมู่เสินฉวนก็ตวัดสายตาเย็นชา เตรียมจะกลับไปต่อสู้!

"ผู้นำตระกูลมู่ โปรดรอสักครู่!"

"เราต่างมาจากที่เดียวกัน ข้าจะนิ่งเฉยได้อย่างไร!"

"ข้าขอถามเพียงข้อเดียว เรื่องนี้สามารถไกล่เกลี่ยกันได้หรือไม่?"

จักรพรรดิแห่งต้าเยี่ยนรู้สึกตกใจยิ่งนัก

เห็นได้ชัดว่ามู่เสินฉวนไม่หวั่นเกรงใดๆและเขามั่นใจมากว่ามู่เสินฉวนจะกำจัดศัตรูเบื้องหน้านี้ทั้งหมดได้

แม้ตอนที่เขาปรากฏตัวออกมามู่เสินฉวนก็ไม่ได้เอ่ยปากขอความช่วยเหลือเลยแม้แต่น้อย!

หากสามารถผูกมิตรกับผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ได้ก็จะนำความรุ่งโรจน์มาสู่ต้าเยี่ยนมหาศาล!

บางทีอาจถึงขั้นกลืนกินต้าเว่ยได้เลยก็เป็นได้!

"ตระกูลเซินถูวางแผนสังหารคนในตระกูลของข้า"

"เรื่องนี้ไม่มีทางไกล่เกลี่ยได้!"

มู่เสินฉวนกล่าวสั้นๆได้ใจความ

"ดี!"

จักรพรรดิแห่งต้าเยี่ยนตวาดลั่นดวงตาเปล่งประกาย ไอพลังเข้มข้นของผู้ฝึกตนของเขาแผ่ออกมาจากร่างกาย พลังแห่งขอบเขตและภาพทะเลปราณปรากฏขึ้น เผยให้เห็นถึงความมุ่งมั่นที่จะต่อสู้จนตัวตาย!

"กู่เทียนหยวน เจ้ากล้าเข้ามายุ่งเรื่องของตระกูลข้าจริงๆ รึ!"

"ไม่กลัวว่าราชวงศ์ต้าเยี่ยนจะล่มสลายหรืออย่างไร?!"

เซินถูหยุนจงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบมองไปข้างหน้าด้วยสายตาอาฆาตแค้น ส่งความมุ่งมั่นที่จะแก้แค้นไปเต็มที่

ลูกหลานที่เขารักที่สุดก็ถูกสังหารต่อหน้าต่อตา

หากไม่แก้แค้นก็ไม่สมควรเป็นเรียกเขาว่า เซินถูหยุนจง แล้ว!

"เหอะ!"

"ข้า กู่เทียนหยวน มีชีวิตอยู่มานานกว่าสามร้อยปี คิดว่าจะกลัวเจ้าหรือไร!"

"เช่นนั้นก็ดี!"

จักรพรรดิแห่งต้าเยี่ยนตวัดสายตามองอย่างดูแคลนด้วยท่าทีหยิ่งผยองก่อนจะพุ่งเข้าร่วมวงต่อสู้อีกคน!

ทันใดนั้นผู้ฝึกตนระดับถ้ำสวรรค์ทั้งสี่ก็ปะทะกันอย่างดุเดือด

ท้องฟ้าสะเทือนเลือนลั่นพลังที่แผ่ออกมาทำให้เกิดคลื่นพลังที่มองไม่เห็นแต่ทรงพลังอย่างน่าเกรงขามเสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณ

พลังในร่างกายของมู่เสินฉวนไหลเวียนไม่สิ้นสุดราวกับเกลียวคลื่นที่ถาโถมเข้าใส่ ทุกครั้งที่หมัดของเขาเหวี่ยงออกไปล้วนมีพลังที่ไหลบ่าออกมาราวกับพร้อมกวาดล้างทุกอย่างให้สิ้นซาก

ส่วนจักรพรรดิแห่งต้าเยี่ยนก็มีพลังต่อสู้ที่ไม่ธรรมดาเช่นกันระดับขั้นสูงกว่าอีกฝ่ายสองขั้นเล็ก เพียงไม่กี่กระบวนท่าก็ทำให้จักรพรรดิแห่งต้าเว่ยต้องถอยร่นไม่หยุด!

ตูม!

ในขณะที่ทุกสายตาจับจ้องไปที่การต่อสู้ของเหล่าผู้แข็งแกร่งเบื้องบน

มู่หวู่ซวงในชุดคลุมสีดำก็ก้าวเดินไปข้างหน้าไอสังหารแผ่ออกมาจากร่างกายของเขาราวกับเทพเจ้าแห่งการสังหารผู้จุติลงมาดาบยาวชี้ตรงไปยังเมืองหลวงของต้าเว่ย!

ส่วนมู่เยว่เหยาที่อยู่ข้างๆก็เข้าใจในสิ่งที่เขาตั้งใจจะสื่อ ดวงตาคู่สวยของนางเปล่งประกายร่างกายพุ่งทะยานตามไปอย่างว่องไว

ไม่นานนักคลื่นพลังการต่อสู้ที่น่าตกใจก็แผ่ออกมาจากเมืองหลวงของต้าเว่ย

รังสีอำมหิตปกคลุมไปทั่วผู้ฝึกตนมากมายต่างรู้สึกหวาดกลัวประหนึ่งตกอยู่ในขุมนรก!

จากนั้นดวงจันทร์สีขาวนวลก็โผล่ขึ้นพ้นจากขอบฟ้า ค่อยๆ ส่องแสงเจิดจรัสกำจัดคนของราชวงศ์ไปมากมาย

"ช่างกล้าหาญยิ่งนัก"

แม้แต่กู่เจี้ยนเกอผู้หยิ่งยโสก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาอัจฉริยะทั้งสองของตระกูลมู่ล้วนเป็นผู้ที่เด็ดขาดและโหดเหี้ยม จิตใจของพวกเขาแกร่งเกินกว่าคนทั่วไปจะเทียบได้!

ดวงตาของเขาเป็นประกายในชั่วพริบตาก็ตัดสินใจได้

เมื่อพ่อของเขาลงมือแล้วก็เท่ากับว่าเป็นศัตรูกับราชวงศ์ต้าเว่ย!

แทนที่จะนั่งรอความตายอยู่เช่นนี้สู้โจมตีก่อนดีกว่า!

ทันใดนั้นเขาก็ยกมือขีดเขียนอยู่กลางอากาศ แสงสว่างโชติช่วงรวมตัวกันเป็นอักขระตัว 'เยี่ยน' ขนาดใหญ่!

"เจ้าบ้าไปแล้ว!"

"เจ้าต้องการให้ทั้งสองแคว้นทำสงครามกันหรืออย่างไร?"

กู่หงเยี่ยนมองไปบนฟ้าดวงตาเบิกกว้างขึ้นทันใด

ในฐานะเชื้อพระวงศ์เขาย่อมรู้ว่าสิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร

นี่คืออักขระเรียกกำลังเสริมเมื่อใช้แล้ว ผู้ฝึกตนของราชวงศ์ทุกคนจะรับรู้และมุ่งหน้ามาที่นี่

โดยปกติจะไม่มีการใช้งานเช่นนี้ เว้นแต่จะเผชิญกับวิกฤตการณ์ครั้งใหญ่ที่อาจทำลายล้างแคว้นเท่านั้น

"สงครามระหว่างสองแคว้นอย่างนั้นหรือ?"

"มันก็เริ่มต้นไปแล้วไม่ใช่หรือไง!"