ReStart เริ่มต้นใหม่

    ลาก่อนทุกท่าน

    6เดือนต่อมา
    ตอนนี้พลก็ได้เรียนรู้การขับยานอวกาศรวมถึงหุ่นรบเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นจึงได้เวลาที่พลจะต้องออกเดินทางไปตามหาโซเฟียแล้ว
    ตอนนี้พลอยู่ที่ท่าจอดยานอวกาศของตัวเอง เตรียมตัวสำหรับการเดินทางไปยังอวกาศอันกว้างใหญ่
    "ระวังตัวดีๆนะลูก"อรกล่าวลาลูกชายของตัวเองด้วยน้ำตา
    "ครับแม่ แม่ก็ดูแลตัวเองดีๆเหมือนกันนะครับ"พลกล่าวยิ้มๆก่อนจะเดินขึ้นไปบนยานทันที
    สภาพภายในยานอวกาศดูเรียบหรู พลเดินไปนั่งตรงคนขับ ซึ่งจริงๆแล้วการเดินทางไปยังอวกาศควรจะมีผู้ช่วยและลูกมือในการทำเรื่องต่างๆให้อีกแรงในตอนที่พลกำลังยุ่ง
    พลค่อยเปิดเครื่องและบังคับคันโยกเข้าหาตัวเองซึ่งยานอวกาศก็ค่อยๆลอยขึ้นไปบนฟ้า ก่อนที่พลจะกดปุ่มบางอย่างทำให้ยานอวกาศพุ่งไปบนฟ้าอย่างรวดเร็วเหมือนการวาป
    เมื่อทะลุออกมานอกชั้นบรรยากาศของโลกพลก็เริ่มท่องจักรวาลเพื่อหาเบาะแสหรือข้อมูลเกี่ยวกับมิติของพระเจ้า
    10ปีต่อมา
    ตอนนี้พลอายุก็ปาไปถึง35แล้วและหน้าตาของพลก็ไม่ได้เปลี่ยนมากนักยังดูเหมือนคนอายุ 26-27เท่านั้นเอง ตลอด10ปีที่พลเดินทางตามหามิติของพระเจ้าไปทั่วจักรวาล
    ในที้สุดพลก็พบเบาะแสสำคัญสักทีหลังจากที่เดินทางมาอย่างยาวนาน เบาะแสที่พบคือกุญแจสีทองลวดลายแปลกประหลาดที่วางอยู่บนแท่นในดวงดาวที่ล้มสลายแห่งนึง พร้อมกับจารึกข้อความบางอย่างเอาไว้และกว่าพลจะถอดความหมายได้ก็ใช้เวลาถึง2ปีเลยทีเดียว
    ข้อความถอดความได้ว่า กุญแจแห่งพระเจ้า นำทางสู่ประตูไททัน เมื่อมีผู้เหมาะสมดินแดนแห่งพระเจ้า จะเปิดออก พลตีความหมายของมันได้ว่า กุญแจนี้ใช้ในการเปิดประตูซึ่งพล ก็ต้องออกตามหาประตูและนำกุญแจไปไข
    5ปีผ่านไป
    ตอนนี้พลกำลังยืนอยู่ที่หน้าประตูสีทองสลักลวดลายคล้ายกุญแจที่พลกำลังถืออยู่ พลค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ๆประตูก่อนจะค่อยๆนำกุญแจเสียบไปในช่องก่อนจะบิดกุญแจ
    แกร็กกกก
    คลืนนนนนน
    เสียงประตูเปิดดังขึ้นก่อนที่ภาพด้านหน้าจะปรากฏเป็นทุ่งหญ้าสีเขียวกว้างสุดลูกหูลูกตา เมื่อเห็นดังนั้นพลไม่รอช้าขึ้นไปบนยานก่อนจะขับเข้าไปด้านในทันที
    เมื่อเข้าไปเรียบร้อยประตูมิติก็ปิดลงก่อนที่จะหายไป พลค่อยๆขับยานสำรวจรอบๆ มีหลายสิ่งหลายอย่างที่น่าตื่นตาตื่นใจ สิ่งมีชีวิตต่างๆที่อยู่ด้านในที่แห่งนี้ล้วนแต่เป็นสิ่งมีชีวิตในตำนานทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นมังกร หงส์เพลิง และอื่นๆอีกมากมายหลายชีวิต
    พลขับยานไปข้างหน้าอย่างช้าก่อนที่จะพบเข้ากับคฤหาสน์สีขาวลอยอยู่บนท้องฟ้า
    "ไม่คิดว่ามนุษย์เช่นเจ้าจะตามหาที่นี่จนเจอ"เสียงดังก้องกังวาลไปทั่วทั้งมิติ เหล่าสัตว์น้อยใหญ่ต่างหมอบอยู่กับพื้นไม่เว้นแม้กระทั่งมังกร
    พลไม่กล่าวอะไรก่อนจะจ้องไปยังปราสาทด้วยความคาดหวัง ก่อนจะขับยานเข้าไปใกล้ตัวปราสาทเรื่อยๆ
    "ในเมื่อเจ้ามาถึงที่นี่ได้ข้าจะให้โอกาสแก่เจ้า"เสียงดังขึ้นก่อนจะปรากฏกลุ่มหมอกควันรวมตัวเป็นชายวัยกลางคนซึ่งก็คือโรมิโอ พระเจ้าสูงสุดนั้นเอง
    "ยังไง"พลกล่าวอย่างเร่งรีบ เขาไม่ได้เจอโซเฟียมานานมากแล้วตอนนี้คิดถึงแทบใจจะขาด ขอเพียงแค่เห็นหน้าก็ยังดี
    "หึ โอกาศของข้าให้ได้มากกว่าสิ่งที่เจ้าหวัง"โรมิโอกล่าวเมื่อได้รู้ถึงความคิดของพล
    "โอกาศของข้าคือถ้าเข้าต่อสู้ชนะ มังกรตัวนั้นข้าจะอนุญาติให้โซเฟียและ เฟเซียไปอยู่กับเจ้าก็ได้"พระเจ้าสูงสุดกล่าวขึ้นก่อนจะชี้ไปยังมังกรสีดำที่กำลังหมอบอยู่
    "ตกลง"พลกล่าวตกลงทันทีถึงแม้ไม่รู้ว่าจะสามารถชนะได้รึเปล่าแต่ไม่มีทางเลือกแล้วถึงตายก็ยอมเสี่ยง
    เมื่อได้ยินดังนั้นโรมิโอก็เรียกให้มังกรสีดำประจำที่และปล่อยให้พลเตรียมตัวให้พร้อม ส่วนพลตอนนี้กำลังเดินไปที่ท้ายของยานซึ่งมีหุ่นรบขนาดยักษ์จอดอยู่
    "ชั้นคงต้องพึ่งแกแล้วหล่ะ"พลกล่าวพึมพัม ตลอดนับ10ปีที่ผ่านมาช่วงเวลาที่พลได้เดินทางก็ต้องพบกับอันตรายมากมาย ไม่ว่าจะเป็นกองทัพต่างดาวหรืออะไรก็ตาม แต่มีช่วงนึงที่เกิดวิกฤตที่ยานอวกาศไม่สามารถต่อสู้ได้พลจึงเลือกเสี่ยงดวงใช้หุ่นรบที่ได้สร้างเอาไว้ และมันก็ไม่ทำให้ผิดหวังเพียงการโจมตีเดียวกวาดล้างอีกฝ่ายผายไปจนหมดไม่เหลือซากด้วยลำแสงทำลายร้าง
    "พร้อมแล้วนะ งั้นเริ่มเลย"เมื่อได้ยินเสียงสัญญาณพลก็บังคับหุ่นพุงทะยานเข้าไปโจมตีมังกรดำด้วยดาบลำแสง
    วิ้งๆๆเคร้งๆๆ
    เสียงปะทะดังขึ้นหลายทีแต่พลไม่สามารถฟันทะลุเกล็ดของมังกรดำได้ทำได้เพียงสร้างลอยข่วนเท่านั้น
    หลังจากต่อสู้ไปเกือบ20นาที ตอนนี้สภาพหุ่นรบของพลย่ำแย่เป็นอย่างมากแขนขวาขาดไปข้าง ขาซ้ายถูกหลอมละลายด้วยไฟของมังกรดำ แต่มังกรดำกลับไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมากมายนอกจากเกล็ดที่หลุดไป3-4อันเท่านั้น
    "คงต้องเสี่ยงดู"พลคิดในใจก่อนจะเปิดระบบรวบรวมพลังงานซึ่งจะรวบรวมพลังงานทุกส่วนมาไว้ที่เดียวคือตรงอกที่มีช่องวงกลมขนาดใหญ่อยู่ การรวบรวมพลังทั้งหมดและยิงออกไปในทีเดียวนั้นเป็นพลังทำลายร้างที่สูงมากแต่ก็มาพร้อมกับความเสี่ยงที่สูงเช่นกัน ถ้ายิงไปแล้วอีกฝ่ายหลบได้หรือป้องการได้ ฝ่ายที่จะตายก็คือพลเพราะหุ่นจะหยุดทำงานหลังจากที่ยิงพลังงานออกไป
    หลังจากรวบรวมได้จนครบก็เป็นเวลาเดียวกับที่มังกรดำพุ่งเข้ามาด้านหน้า พลจึงตัดสินใจยิงพลังงานออกจากอกไปในทันที
    ซู่มมมมมมม
    เสียงปะทะเข้ากับร่างกายของมังกรดำเข้าอย่างจำซึ่งส่วนที่ยิงไปนั้นคือส่วนที่เกล็ดถูกทำลายไปแล้ว
    ตู้มม
    เสียงระเบิดดังขึ้นพร้อมปับหุ่นของพลที่ร่วงลงไปนอนบนพื้นไม่สามารถขยับได้ พลจึงออกจากตัวหุ่นและมาดูผลลัพที่เกิดขึ้น
    ฝุ่นควันค่อยๆจากหายไปปรากฏมังกรสีดำขนาดยักษ์กำลังนอนเลือดท่วมตรงท้องของมันมีบาดแผลเป็นรูขนาดใหญ่อยู่
    "ชนะแล้ว"พลกล่าวอย่างดีใจ
    "หึทำได้ไม่เลวตามสัญญา"โรมิโอ กล่าวก่อนที่ภาพรอบด้านจะบิดเบือน จากทุ่งหญ้ากลายเป็นสถานที่แห่งนึงเหมือนห้องรับแขกในพระราชวัง
    "พล"เสียงแสนคุ้นเคยดังขึ้น ด้านหลังพลเมื่อหันไปมองพลก็กลั้นน้ำตาของตัวเองไม่ไหว ก่อนที่เจ้าของเสียงจะพุ่งมากอดพลทั้งน้ำตาเช่นกัน
    "ถือว่าจิตใจมั่นคง เจ้าผ่านบททดสอบ"เสียงของโรมิโอดังขึ้นอีกครั้งจนทำให้พลสับสนกับคำพูดของอีกฝ่าย
    "หมายความว่ายังไงครับที่ บอกว่าผ่านบททดสอบ"พลกล่าวถามอย่างมึนงงและสงสัย
    "นี่เป็นเพียงบททดสอบว่าเจ้านั้นคู่ควรกับบุตรีของข้าหรือไม่ และเจ้าก็ได้ผ่านบททดสอบนั้นเรียบร้อย"โรมิโอกล่าวขึ้นก่อนจะดีดนิ้ว และภาพรอบด้านก็บิดเบือนอีกครั้ง
    แสงสว่างวาบขึ้นจนพลต้องหลับตา เมื่อแสงสว่างนั้นหายไปพลก็ค่อยๆลืมตาชึ้นก่อนจะพบว่าตัวเองกำลังอยู่ในห้องนอนที่บริษัท ชั้น55 ในช่วงก่อนที่จะจำศีล
    "พลคิดถึงจังงง"เสียงอู้อี้ดังในอ้อมกอดของพลซึ่งก็คือโซเฟียนั่นเอง ที่กำลังกอดพลอยู่
    "นี่มันเรื่องอะไรกัน"ถึงแม้โรมิโอจะอธิบายให้พลฟังไปแล้วแต่พลก็ยังคงสับสนอยู่ดี
    "เรื่องนี้คือ..."โซเฟียค่อยอธิบายช้าๆ จนพลเข้าใจได้ว่า นี่คือการทดสอบจากโรมิโอ เมื่อพลผ่านการทดสอบก็จะย้อนกับมายังช่วงเวลาที่พบกับโรมิโอคร้งแรกนั้นเอง
    พลไม่มีอะไรจะพูดแล้วตอนนี้ การกระทำในบททดสอบก็เป็นตัวพิสูทอย่างดีถึงความรักที่มีให้ต่อโซเฟียและเฟเซีย


    จบจริงๆครับ
    เฮ้อผ่านไปไวจริงๆเลยนะครับ ถึงแม้เรื่องนี้จะจบไปแล้ว ไรท์ก็ยังคงที่จะเขียนนิยายต่อไป หวังว่าทุกคนจะติดตามเรื่องต่อไปของไรท์นะครับ ขอบคุณสำหรับทุกๆคนที่สนับสนุนกันตลอดมา ขอบคุณจริงๆครับ
    ส่วนว่าทำไมถึงตัดจบแบบนี้ เป็น เพราะไรท์ตันจริงๆ ซึ่งโครงเรื่องในตอนแรกที่วางไว้มันจะจบตอนที่พลควบคุมเศรษฐกิจโลกได้แล้วแต่ว่าไรท์คิดว่าถ้าจบตรงนั้นมันอาจจะดูแปลกๆเลยลองแต่งต่อมาเรื่อยๆ ไรท์ก็รู้สึกว่ามันไม่โอเคถึงบางคนอาจจะบอกว่าสนุกแต่ไรท์คิดว่าเหมือนการฝืนมากกว่า ขอโทษสำหรับเรื่องนี้ด้วยจริงๆครับ