บทที่ 56 ครั้งนี้มีปัญหาใหญ่แล้ว
เกิดอะไรขึ้น!
อันหนิงและเฉินเฉินไม่ใช่ทหารรัตติกาลหรอกเหรอ?
ถ้างั้น…คนที่สอดแนมเขาอยู่ใต้ต้นไม้คอหักคือพวกเขาสองคนเหรอ?
ความแค้นรุนแรงขนาดนั้นเชียว?
คิดว่าถูกจับได้แล้วเลยเสียหน้าเหรอ?
ไม่น่าจะขนาดนั้นนะ!
เจียงหนานไม่รู้เลยว่า…
ที่อันหนิงและเฉินเฉินโกรธแค้นขนาดนั้น…!
ก็เพราะกำลังจะได้รับการชำระล้างด้วยลมพายุและระเบิดอย่างบ้าคลั่ง!
เวรกรรมจริง ๆ!
สถานที่ที่อีวานอฟย่อตัวลงเป็นตำแหน่งหัวของทั้งสองคนพอดี!
แบบนี้จะทนได้ยังไง?
ในตอนนั้น เฉินเฉินโมโหมาก!
สถานการณ์นี้ถือว่าเร่งด่วนสุด ๆ!
เขาหยิบมีดสั้นของตัวเองออกมาและพุ่งเข้าไปจ่อที่คอของอีวานอฟทันที!
ฝ่ายหลังตกตะลึงอย่างมาก!
ฉันแค่เป็นผู้ชายตัวใหญ่เท่านั้น ผิดกฎหมายด้วยเหรอ?
มีคนอยู่ตรงนี้ด้วยเหรอเนี่ย?
เฉินเฉินพูดอย่างโหดเหี้ยม “ถ้าไม่อยากตาย ก็อั้นไว้ซะ!”
แต่อีวานอฟจะทนไหวได้อย่างไร?
มันใกล้จะถึงขีดจำกัดอยู่แล้ว!
ท่ามกลางสายตาที่ตื่นตระหนกของเฉินเฉินและอันหนิง อีวานอฟก็ปล่อยแรงดันของตัวเองออกมา!
“บ้าจริง! ฉันไปก่อนล่ะ!”
เฉินเฉินและอันหนิงไม่กล้าอยู่ที่เดิมอีกต่อไป!
พวกเขารีบถอยหลังอย่างรวดเร็วเพื่อหลบหนีจากภัยพิบัติ!
ใบหน้าของอีวานอฟซีดเผือดสลับกับเขียวคล้ำ!
“ให้ตายสิ! กองทัพรัตติกาล? ฉันรู้ว่าเป็นพวกแก!”
เพียงแต่ในตอนนี้ คำพูดของอีวานอฟไม่มีพลังโน้มน้าวใจเลยแม้แต่น้อย!
เพราะตอนนี้เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะดึงกางเกงขึ้น!
พูดจบอีวานอฟก็ปลดปล่อยพลังของตัวเอง แรงกดดันที่แผ่ออกมาทำให้รู้ได้ว่าเขาเป็นผู้ปลุกพลังวิญญาณระดับจุดสูงสุดของขั้นเหรียญเงินสิบดาว!
เขาไม่ได้เข้าไปปะทะแต่กลับใช้พลังพิเศษสายพิภพกระโดดลงไปในดินโดยตรงด้วยความเร็วสูงและพุ่งกลับเข้าไปในเขตปลอดภัย!
ดวงตาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งสุดขีด!
อันหนิงและเฉินเฉินที่พลาดโอกาสออกไล่ตามอย่างบ้าคลั่ง!
แต่ตอนนี้ อีวานอฟได้ใช้การหลบหนีทางดินมาจนถึงใจกลางเขตปลอดภัยแล้ว!
ในมือกำลังบีบสิ่งที่คล้ายกับระเบิดมือสีชมพู!
ก่อนจะกระชากอย่างรุนแรง!
ตูม!
เสียงระเบิดดังสนั่น ทำให้หลายคนตื่นจากความฝัน!
ระเบิดมือทำงาน มันระเบิดออกและสาดของเหลวสีแดงจำนวนมากให้กระจายไปทั่วทั้งเขตปลอดภัย!
กลิ่นหอมประหลาดลอยตามลมไปในอากาศ!
ปากกระบอกปืนสีดำทะมึนของกองกำลังทหารเวรยามเล็งไปที่อีวานอฟ!
ในตอนที่กำลังจะยิงนั้น…!
ร่างของอันหนิงก็โผล่ออกมาจากท้องฟ้า!
เธอโบกมือเบา ๆ ก่อนที่อากาศรอบตัวของอีวานอฟจะแข็งตัวอย่างหนาแน่น!
อันหนิงเป็นผู้ปลุกพลังวิญญาณที่มีพลังสายอากาศที่หาได้ยาก!
ในตอนนั้นเอง เฉินเฉินก็วิ่งเข้ามา!
เขาตบกระเป๋าที่ข้างเอว ก่อนที่ลูกเหล็กนับร้อยลูกภายใต้การควบคุมของเขาจะส่งเสียงหวีดแหลมและยิงเข้าใส่อีวานอฟจนร่างกายเป็นรูพรุน!
“พวกแก...ตายแน่!”
พูดจบ อีวานอฟก็ล้มลงไปกองกับพื้น!
การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันปลุกทุกคนให้ตื่นขึ้น!
เพื่อนนักเรียนที่ตื่นขึ้นมา มองอีวานอฟที่นอนอยู่บนพื้นด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว!
บางคนก็ถึงกับอาเจียนออกมา!
“เฮ้ย! เขาตายแล้ว! นี่มัน...เกิดอะไรขึ้น?”
“น่ากลัวจัง!”
“มีใครบอกพวกเราได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น?”
“คนที่ตายใส่ชุดของกองกำลังทหารเวรยาม!”
“ของเหลวสีชมพูนี่คืออะไรน่ะ? เปื้อนเต็มตัวเลย! แล้วทำไมถึงเช็ดไม่ออกล่ะ!”
ทุกคนเป็นแค่นักเรียนและไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาไม่เคยเห็นคนตายต่อหน้าต่อตาเลยสักครั้ง!
ขณะที่พูดก็อดตัวสั่นไม่ได้!
ในชั่วพริบตา กองกำลังทหารเวรก็เล็งปืนไปที่อันหนิงและเฉินเฉินที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน!
“พวกแกเป็นใคร?”
เฉินเฉินหยิบบัตรนายทหารขึ้นมาแสดง “กองทัพรัตติกาล! เราต้องการให้พวกคุณให้ความร่วมมือในการทำงานของพวกเรา!”
เมื่อแสดงบัตรนายทหาร กองกำลังทหารเวรก็วางปืนลงทันทีพร้อมกับใบหน้าที่ขึงขัง!
“พวกเราจะให้ความร่วมมือกับการทำงานของกองทัพรัตติกาลอย่างเต็มที่! แต่ว่า…มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ?”
เฉินเฉินตอบสั้น ๆ “มีคนแอบเข้ามาโจมตีเขตปลอดภัย แต่ถูกพวกเราสังหารแล้ว!”
เพื่อนนักเรียนต่างตื่นตระหนกวุ่นวายและสีหน้าไม่ค่อยดีนัก!
เจียงหนานที่ได้ยินเสียงระเบิดก็ออกมาจากเต็นท์!
ผลคือ เขาเห็นอีวานอฟนอนตายอยู่ตรงกลางอย่างอนาถ แม้แต่กางเกงยังไม่ทันได้ดึงขึ้นด้วยซ้ำ!
โห?
รีบร้อนขนาดนั้นเลยเหรอ?
อู๋เหลียงขมวดคิ้วแน่น ชัดเจนว่าเกิดเรื่องใหญ่แล้ว!
ส่วนถังเชียนหย่ากลับมีใบหน้าที่ซีดขาว เธอเพิ่งเคยเห็นคนตายเป็นครั้งแรกจึงหวาดกลัวมาก ทั้งตัวขยับหลบซ่อนอยู่ข้างหลังของอู๋เหลียงและไม่กล้าออกมา!
“พี่หนาน? นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
เจียงหนานส่ายหัว “ฉันจะไปถามดู!”
ทันทีที่เขาเดินออกจากเต็นท์ก็แย้มรอยยิ้มและโบกมือให้อันหนิง!
“พี่หนิง? คนที่นอนอยู่ใต้ต้นไม้คอหักนั่นเป็นพวกคุณสองคนเหรอ?”
อันหนิงหันหลังกลับมาและจ้องมองเจียงหนานอย่างดุดัน
เฉินเฉินพูดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง เขารู้จริง ๆ ด้วย!
“เกิดอะไรขึ้น? แค่จัดการกับขั้นเหรียญเงินเองทำไมถึงได้วุ่นวายขนาดนี้?”
อันหนิงทำสีหน้าเบื่อหน่าย “ไปถามไอ้คนโง่ข้าง ๆ ฉันนี่สิ!”
เฉินเฉินปิดหน้า!
เขาไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าการข่มขู่ของเขาจะทำให้อีกฝ่ายตกใจขนาดนี้
เจียงหนานเดินไปข้างศพของอีวานอฟก่อนจะเตะเบา ๆ เพื่อพลิกร่างของเขา!
โอ้โห! ตายได้อนาถมากเลย!
ทีมอื่น ๆ ต่างตกตะลึง!
เกิดอะไรขึ้น?
เจียงหนานคุยกับสองคนจากกองทัพรัตติกาลอย่างสนุกสนานขนาดนี้เชียว?
สนิทกันขนาดนั้นเลยเหรอ?
และยังเรียกทหารหญิงว่าพี่หนิงอีกต่างหาก?
เมื่อนึกถึงข้อมูลของเจียงหนานที่ถูกเข้ารหัสเอาไว้!
ในชั่วขณะนั้น ภาพลักษณ์ของเจียงหนานในใจของพวกเขาก็ยิ่งลึกลับมากขึ้น!
เขาเป็นนักเรียนมัธยมปลายธรรมดาจริง ๆ เหรอ?
เมื่อครู่เขาถึงกับใช้เท้าพลิกศพ?
ท่าทางที่ดูเหมือนเคยชินกับสิ่งแปลกประหลาดนั่น? เขาไม่กลัวเลยเหรอ?
แถมน้ำเสียงนั้นก็ช่างน่ากลัวเหลือเกิน!
จัดการขั้นเหรียญเงิน?
ขั้นเหรียญเงินไม่แข็งแกร่งเหรอ?
ขณะที่เจียงหนานมองไปที่เฉินเฉิน!
อีกฝ่ายก็ได้แต่ปิดหน้าของตัวเอง!
นี่มันช่างน่าอายเกินกว่าจะพูดออกมาจริง ๆ!
เขาจะพูดได้ยังไงว่าตัวเองเกือบโดนจัดการจนเละไปทั้งตัว เขาเกือบจะตายอยู่แล้ว! แล้วจะไม่ให้ใช้ลูกเหล็กฆ่าเขาได้อย่างไร?
อันหนิงรับรู้บางอย่างเงียบ ๆ สักพักใบหน้าของเธอก็ไม่ค่อยสู้ดีนัก “ฉันคิดว่า...พวกเรามีปัญหาใหญ่แล้วล่ะ!”
เฉินเฉินเองก็เริ่มทำหน้าเคร่งเครียด “ระเบิดมือนี่มีปัญหา!”
เจียงหนานมีสีหน้างุนงง
ยังไม่ทันจะถามว่ามีปัญหายังไง ในเวลาไม่ถึงครึ่งนาที เสียงคำรามต่ำ ๆ ของสัตว์ก็ดังมาจากป่าเขาเสียก่อน!
พื้นดินเริ่มสั่นสะเทือน ดวงตาสีแดงฉานหลายคู่ฉายวาบขึ้นเป็นระยะจากในป่า!
“เอ๋~ คลื่นสัตว์ป่าเหรอ?”
เสือดำหกขาวิ่งทะลุพุ่มไม้ออกมาเป็นตัวแรก!
มันใช้กรงเล็บคมกริบอันแข็งแกร่งข่วนกำแพงคอนกรีตอย่างสุดกำลัง!
ดวงตาสีแดงฉานเต็มไปด้วยความปรารถนา!
ราวกับว่ามีบางสิ่งในเขตปลอดภัยที่ส่งแรงดึงดูดอย่างรุนแรงต่อมันออกมา!
และมันเป็นเพียงตัวแรกเท่านั้น!
สัตว์อสูรวิญญาณหลายกลุ่มวิ่งทะลุพุ่มไม้ออกมาและโจมตีเขตปลอดภัยอย่างบ้าคลั่ง!
ในพริบตาพวกมันก็ล้อมรอบเขตปลอดภัยไว้จนแน่นหนา ไม่มีช่องโหว่ให้หลุดรอดออกไปแม้แต่น้อย!
ปัง ๆ ๆ ๆ ๆ!
เสียงปืนดังขึ้น!
ปลอกกระสุนปืนร่วงหล่นลงพื้นราวกับสายฝน!
เหล่าทหารต่างเล็งปากกระบอกปืนสีดำทะมึนไปที่ประตูและระดมยิงกระสุนใส่อย่างบ้าคลั่ง!
อาวุธร้อนใช้ได้ผลอย่างมากในการรับมือกับสัตว์อสูรวิญญาณขั้นเหรียญเงินหรือต่ำกว่า!
ในชั่วพริบตานักเรียนทั้งหลายต่างก็ตกใจจนวุ่นวายไปหมด!
เสียงปืน เสียงคำรามของสัตว์ร้าย และเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวดังระงม!
ความเงียบสงบของค่ำคืนถูกทำลายอย่างราบคาบ ราวกับถูกย้ายมาอยู่ในสนามรบที่เต็มไปด้วยกลิ่นของดินปืนในพริบตา!
“ไอ้ตัวโต! เสี่ยวถังถัง! อย่าออกไป! พวกนายไปไม่ได้หรอก!”
เจียงหนานมีสีหน้าหม่นหมอง ฉลามขาวช่างยอมทุ่มทุนสุดตัวเสียจริง!
คิดจะเอานักเรียนที่มาแข่งขันพวกนี้เข้าไปร่วมแผนการด้วยหรือไง?
ชิ้ง!
กระบี่ถังถูกชักออกจากฝัก!
แววตาของเจียงหนานฉายประกายคมกริบ!
อู๋เหลียงใช้มือหนึ่งถือมีดมาเชเต้ อีกมือหนึ่งถือโล่เหล็กสีดำ!
“พี่หนาน แค่บอกมาว่าจะทำยังไง!”
เจียงหนานตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ทุ่มเททุกอย่าง! และเอาชีวิตรอด!”
2.76M
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)