เกิดใหม่ชาตินี้ ขอเป็นเศรษฐีนีในยุค 80 [แปลจบแล้ว]

ตอนที่ 138 พวกคุณเตะโดนแผ่นเหล็ก [1] แล้ว!

        แผงถูกสถานีตำรวจยึดไว้ และตอนนี้ก็ไม่มีเวลาสนใจที่จะคืนให้พวกเซี่ยเสี่ยวหลานทั้งสามคนจึงมือเปล่ากลับบ้านย่าอวี๋ระหว่างทางเซี่ยเสี่ยวหลานจึงเล่าเหตุการณ์โดยละเอียดให้หลิวหย่งฟัง

        ไม่มีใครคาดคิดทั้งนั้นว่าความเข้าใจผิดเล็กน้อยกับติงอ้ายเจิน จะกลายสภาพเป็นความขัดแย้งอันใหญ่หลวงถึงขนาดนี้

        ถ้าพวกของคังเหว่ยไม่ได้โผล่มาอย่างพอดิบพอดีสมาชิกแนวร่วมป้องกันเหล่านั้นจะแค่ข่มขู่เซี่ยเสี่ยวหลานหรือจะทำให้เธอกลายเป็นคนร้าย ‘ค้ากำไรเกินควร’ กัน? เซี่ยเสี่ยวหลานเอนเอียงไปอย่างหลังมากกว่าไม่เช่นนั้นพวกเขาคงไม่จัดหา ‘พยาน’ ไว้ล่วงหน้า ทั้งยังจงใจมาซื้อเสื้อ และดึงทึ้งเสื้อจนชำรุดเสียหาย

        เมื่อถึงเวลาจะคิดบัญชีกับเซี่ยเสี่ยวหลานอย่างไรก็ต้องพิจารณาว่าเซี่ยเสี่ยวหลานยินยอมที่จะ ‘เสียเลือด [2]’ หรือว่าเธอยอมก้มหัวค้อมตัวจนกว่าจะทำให้ตระกูลจูพึงพอใจ!

        เดินหน้าก็โจมตีได้ ถอยหลังก็ตั้งรับได้ ใครจะรู้ว่ากลับมีตัวแปรอย่างพวกคังเหว่ยอยู่ด้วย

        พวกคังเหว่ยเข้าสู่ความขัดแย้งและเล่นงานสมาชิกแนวร่วมป้องกันอย่างรุนแรงไปหนึ่งยกเวลานี้อีกฝ่ายกัดไม่ยอมปล่อย ริเริ่มการโจมตีเซี่ยเสี่ยวหลานโดยสมบูรณ์ถ้าไม่ใช่เพราะพวกคังเหว่ยมีคนคุ้มกะลาหัว ครั้งนี้ทุกคนอาจต้องตกทุกข์ได้ยากแน่

        เมื่อหลิวหย่งฟังที่มาที่ไปของเรื่องราวจนจบ อารมณ์ของเขาก็ผสมปนเปกันไปหมด

        ก่อนหน้านี้เขาไม่เห็นด้วยในเรื่องการคบหากันของเซี่ยเสี่ยวหลานและโจวเฉิงอันที่จริงโจวเฉิงช่วยเหลือครอบครัวพวกเขาไว้หลายครั้งหลายหน แม้ครั้งนี้คังเหว่ยจะเป็นคนออกหน้าแต่ก็ต้องเห็นแก่ความดีความชอบของโจวเฉิงสินะ? วันนี้หลิวหย่งทำอะไรก็ติดขัดไปเสียหมดทัศนคติต่อเรื่องบางเรื่องจึงเกิดความเปลี่ยนแปลงเช่นกัน

        เซี่ยเสี่ยวหลานฉลาดเฉลียวแข็งขัน ทว่าเพราะสวยเกินไปเลยมักมีความวุ่นวายซึ่งจับต้นชนปลายไม่ได้มาเยือนถึงที่เสมอ

        ทั้งที่ไม่มีความสัมพันธ์ใดกับจูฟ่างแท้ๆครอบครัวจูฟ่างดันแก้แค้นด้วยวิธีน่าขันแต่ร้ายกาจเหล่านี้ ลำพังครอบครัวชนบทของพวกเขาอย่างเดียวจะสามารถปกป้องเซี่ยเสี่ยวหลานให้ไร้รอยขีดข่วนได้หรือ?

        นอกเสียจากซ่อนตัวเธอไว้ รีบยกเธอแต่งงานเข้าครอบครัวอื่นให้เธอทำงานตรากตรำหลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดินจนสูญเสียความงาม ก็อาจไม่มีผู้ชายมาหลงใหลอีกแต่ทำไมต้องทำเช่นนั้นเล่า ไม่ได้ทำตัวผิดทำนองคลองธรรมเสียหน่อยทำไมหลานสาวของเขาจะใช้ชีวิตอย่างสง่าผ่าเผยไม่ได้!

        หากไม่ต้องการให้คนอื่นกล้าหาเรื่องโดยง่าย ก็ต้องร้ายกาจด้วยตนเอง

        ตอนนี้ยังอาศัยเส้นสายของโจวเฉิงได้ แต่ถ้าหลานสาวเขาเกิดไม่อยากไปต่อกับโจวเฉิงแล้วเล่า?

        หลิวหย่งปากบอก ‘ขอบคุณคังเหว่ย’ ทว่าจนแล้วจนรอดก็ได้แต่สะกดความอัดอั้นไว้ในใจ ความคิดอยากอยู่เหนือคนอื่นไม่เคยแรงกล้าขนาดนี้มาก่อน

        ความกล้าของหลิวเฟินใหญ่เท่าหนูทั้งสามคนนัดแนะกันว่าจะปิดบังเรื่องนี้ไว้ ก่อนกลับหลิวหย่งได้เมียงมองพลางแจ้งข่าวแก่เซี่ยเสี่ยวหลาน “จดหมายรายงานของเจิ้งจงฝูเขียนเรียบร้อยแล้ว...”

        เซี่ยเสี่ยวหลานพยักหน้ารับ “พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน”

        เธอคาดว่าไม่เกินเย็นนี้คังเหว่ยต้องมาหาเธอแน่นอน

        หลิวเฟินประหลาดใจ “คังเหว่ยมาหาที่บ้านแล้วนะแม่บอกว่าพวกลูกตั้งแผงที่ถนนเอ้อร์ชี เขาหาลูกไม่เจอหรือ?”

        เธอยังห่อเกี๊ยวจำนวนมากเพื่อให้คังเหว่ยรับประทานอยู่เลย

        เซี่ยเสี่ยวหลานโกหกหน้าตาย “เขามีธุระนิดหน่อยน่ะเสร็จแล้วถึงจะมา แม่ แม่ห่อเกี๊ยวด้วยหรือ? พวกเราสองคนกินไม่หมดหรอกแบ่งให้ลุงเอากลับไปต้มเถอะ!”

        ป้าสะใภ้หลี่เฟิ่งเหมยขวัญหนีดีฝ่อ เย็นนี้จะมีอารมณ์ทำอาหารที่ไหนกัน มอบเกี๊ยวให้เธอนำกลับบ้านไปรับประทานสักหน่อยดีกว่า

        ----------------------------------------

        เลขาโหวเองก็กำลังปลอบโยนเส้ากวงหรงเช่นกัน

        คังเหว่ยร้อนรนแทบจะสิ้นใจยังต้องขอบคุณความห่วงใยของคุณลุงเส้าเป็นอย่างดีด้วย พอลุงเส้าประชุมเสร็จสิ้นถึงทราบข่าวจากเลขาโหวว่าเส้ากวงหรงกับคังเหว่ยเพิ่งถูกพากลับจากสถานีตำรวจเลขาโหวเล่าเหตุการณ์พอสังเขป คุณลุงเส้าไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องไร้สาระแม้แต่น้อย

        เขาเองก็เคยทำงานในหน่วยงานระดับล่าง จะไม่เคยพบอันธพาลท้องถิ่นหรือคนกักขฬะได้อย่างไร?

        คุณลุงยังไม่ทราบถึงความสัมพันธ์ของเซี่ยเสี่ยวหลานกับโจวเฉิง

        แต่คังเหว่ยต้องการที่จะ ‘กล้าหาญยืนหยัดในความยุติธรรม’ ดังนั้นธุรกิจอิสระนี้ก็ต้องดูแลไว้ให้ดี

        เซี่ยเสี่ยวหลานต้องเป็นผู้บริสุทธิ์เท่านั้น การกระทำของคังเหว่ยและเส้ากวงหรงถึงจะเรียกว่า ‘กล้าหาญยืนหยัดในความยุติธรรม’ ไม่ใช่ ‘การทะเลาะวิวาท’ ลุงเส้าไม่คิดอะไรมากในเรื่องนี้เขามอบหมายให้เลขาโหวจัดการทั้งหมด

        คังเหว่ยยังไม่รู้ว่าบ้านจูชักใยอยู่เบื้องหลัง เพราะเขาและเซี่ยเสี่ยวหลานไม่ทันได้สื่อสารกันคิดแค่ว่าพบกับสถานการณ์เหมือนที่เกิดในเขตอันชิ่งครั้งนั้น

        คังเหว่ยโมโหยิ่งนัก ฉวยโอกาสที่พี่เฉิงจื่อลางานจากหน่วยงานไม่ได้สินะแต่ละคนล้วนกระหายในตัวภรรยาของพี่เฉิงจื่อ!

        ไหนจะที่หยางเฉิงยังมีอันธพาลท้องถิ่นอะไรนั่นอีก

        กลางคืนคังเหว่ยและเส้ากวงหรงเตรียมตัวที่จะพักในบ้านพักรับรองประจำเมือง ส่วนเลขาโหวยุ่งอยู่กับการจัดการธุระนี้จากนั้นคังเหว่ยได้พาเส้ากวงหรงผู้หน้าด้านหน้าทนคลำทางจนมาถึงบ้านย่าอวี๋ เหล่าเซียวคนขับรถโดนเลขาโหวตำหนิทว่าเจ้านายไม่ได้พูดอะไร ปล่อยให้เขาติดตามทั้งสองคนดั่งเดิม

        เซี่ยเสี่ยวหลานกล่าวขอบคุณต่อคังเหว่ยและเส้ากวงหรงซ้ำไปซ้ำมาถอดถอนใจกับคังเหว่ย

        “นี่เธอช่วยฉันไว้สองหนแล้วนะ!”

        คังเหว่ยยังไม่เข้าใจถึงความร้ายแรงของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นพอเซี่ยเสี่ยวหลานอธิบายเรื่องของบ้านจู คังเหว่ยก็กลายเป็นมังกรพ่นไฟทันที

        เส้ากวงหรงสบถคำว่า ‘ไอ้ชั่ว’ ออกมาเบาๆ เหมือนกัน ช่างหาเรื่องเก่งดีนี่ลองจินตนาการว่าตัวเขาเป็นลูกหลานข้าราชการชั้นสูงในตำนาน และได้เอ่ยปากว่าชื่นชอบหญิงสาวคนนั้นทว่าฝ่ายหญิงไม่เห็นด้วย ครอบครัวจึงใช้อำนาจบาตรใหญ่โจมตีแก้แค้น!

        อย่าว่าแต่ครอบครัวจะลงมือเลย ถ้าเขามีความคิดเช่นนี้เกรงว่าจะโดนคนในครอบครัวทุบขาจนหักได้

        ลูกชายคนเดียวผู้เป็นแก้วตาดวงใจของตระกูลเส้าแล้วอย่างไรถ้าทำให้ตระกูลเส้าอับอายเส้ากวงหรงย่อมกลายเป็นเพียงคนน่าสมเพชที่ถูกเก็บจากกองขยะ

        “หญิงแก่ มั่นอกมั่นใจมาจากไหนกันนะ พี่เฉิงจื่อของฉันไม่ได้ดีกว่าลูกชายเขาเป็นร้อยเท่าหรอกหรือ?”

        คังเหว่ยปลาบปลื้มที่ตนเองปฏิบัติงานได้เหมาะเจาะยึดใบอนุญาตประกอบการเป็นเรื่องเล็ก โชคดีที่ตัวเซี่ยเสี่ยวหลานไม่เกิดปัญหาอะไรเมื่อได้ยินเซี่ยเสี่ยวหลานบอกว่ามีจดหมายรายงานอะไรสักอย่างด้วย คังเหว่ยก็หัวเราะเจ้าเล่ห์ออกมา

        “ถ้าอย่างนั้นก็มีละครสนุกๆ ให้ดูแล้ว”

        ทางสถานีตำรวจจะต้องสอบสวนอย่างจริงจังขนาดปราการทางจิตใจของอาชญากรชั่วร้ายยังพังทลายนับประสาอะไรกับคนธรรมดาที่ขู่กรรโชกผู้อื่น

        จั๋วเว่ยผิงถูกส่งมารับผิดชอบคดีอีกครั้ง ภายใต้การสอบสวนอย่างเป็นขั้นตอนของเธอผู้หญิงที่พูดว่าเซี่ยเสี่ยวหลานขายเสื้อผ้าคุณภาพย่ำแย่คนนั้นสารภาพก่อนหน้านี้แล้วว่าเธอคือป้าของกัวเฮ่าแห่งแนวร่วมป้องกันและไม่ใช่กัวเฮ่าที่สั่งการ เรื่องราวต่างๆ ล้วนเป็นบิดาของกัวเฮ่าที่วางแผนไว้

        ป้าของกัวเฮ่าก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเล่นงานธุรกิจอิสระเล็กๆ ด้วย

        อย่างไรเสียเธอก็ฟังคำสั่งของน้องเขย ใครใช้ให้น้องเขยของเธอร้ายกาจเล่า

        หัวหน้ากัวไม่ซื่อสัตย์ต่อพวกพ้องนักพอรู้ตัวว่าครั้งนี้เตะโดนแผ่นเหล็กเข้า ก็ขายลูกพี่ลูกน้องจูเฉิงชุนและพี่สะใภ้ติงอ้ายเจินจนหมดเปลือกโดยไม่ลังเลสักนิดเดียว

        ยังดีที่เขาไม่โง่เขลาอย่างสมบูรณ์ สารภาพเพียงพี่สะใภ้ขอให้เขาสั่งสอนเซี่ยเสี่ยวหลาน

        “แค่หยอกเล่น แค่หยอกเล่นเท่านั้น ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะทำร้ายแนวร่วมป้องกันทั้งหมดเสียเจ็บตัวคุณตำรวจ สองฝ่ายต่างมีความผิดนะ ผมไม่เอาค่ารักษาพยาบาลของพวกเขาแล้ว...”

        จั๋วเว่ยผิงคิดว่าหัวหน้ากัวไร้เดียงสาเหลือเกิน

        เพื่อนร่วมงานอาวุโสในสถานีตำรวจที่จัดการแทนหัวหน้ากัวโดนคุมตัวไว้แล้ว ทว่าเรื่องราวไม่มีทางสิ้นสุดง่ายดายเพียงนี้หรอก

เชิงอรรถ

[1]踢到铁板 เตะโดนแผ่นเหล็ก หมายถึง คิดว่าผู้อื่นข่มเหงได้โดยง่าย ปรากฏว่าผู้อื่นเก่งกาจกว่าและถูกโต้กลับแทน

[2]出血 เสียเลือด หมายถึง เสียเงินโดยไม่เต็มใจในที่นี้คือจ่ายเงินเพื่อยุติปัญหา