“เฌอวันนี้มายังไงอ่ะ” เตชิน เพื่อนของเฌอแถมเป็ถึงดีกรีเดือนคณะนิเทศศาสตร์ห้องเดียวกันกับเฌอ เขาเดินเข้ามาทักเฌอเมื่อเธอเดินเข้ามาในโรงอาหาร
“มารถเมย์สิ โชคดีวันนี้คนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ ว่าแต่เตมีอะไรป่าว” เฌอเอียงคอถาม
“อย่าทำหน้าแบบนี้สิ ใจฉันมันสั่นนะ” เตชินขยี้ผมของเฌอ
“เบาๆสิ ผมพังหมดแล้ว” เฌอดันมือเตชินออกแล้วก็จัดแต่งทรงผมเธอให้เข้าที่เข้าทาง
“วันนี้วันเกิดไอ้ฮายพวกเราว่าจะนัดกันไปกินที่ผับ เธอไปด้วยกันมั้ย” เตชินกระพริบตาเชิงอ้อนเฌอ
“วันนี้เฌอต้องทำงานน่ะสิ คงไม่ได้ไปหรอก” เฌอตอบ
“วันเดียวเองเธอไม่เคยไปกับพวกเราเลยนะไม่รู้แหละยังไงวันนี้เธอก็ต้องไปไม่อย่างงั้นไอ้ฮายคงเสียใจแย่เลยนะๆ” เตชินเขย่าแขนเฌอ จนเธอเองถึงกับถอนหายใจให้กับเพื่อนชายของเขา
“ก็ได้ๆ แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ”
“เยส ต้องแบบนี้สิเพื่อนรัก”เตชินสวมเข้ากอดเฌอด้วยความเคยชิน
“ไอ้บ้า ปล่อยฉันเลยนะ เพราะแกทำแบบนี้กับฉันบ่อยๆถึงไม่มีผู้ชายมาจีบฉันสักที” เฌอหยิบหนังสือฟาดที่แขนเตชินอย่างเต็มมือ
“โอ๊ย….ไอ้เฌอ เจ็บนะเว้ย” เตชินยกมือห้าม
“เข้าเรียนได้แล้ว สายเพราะแกเลยรู้มั้ย” เฌอพูดจบก็โยนหนังสือของตัวเองสองสามเล่มไปให้เตชินถือเข้ามากับเธอด้วย
“ไม่มีใครจีบเธอก็ดี เพราะฉันกำลังจีบเธออยู่ไง ยัยซื่อเอ้ย” เตชินพูดให้หลังเฌอแล้วก็เดินตามเฌอไป
‘สนามแข่งCN’
ตอนนี้นายกำลังนั้งอารมณ์ดีอยู่ที่ห้องทำงานของเขา เขานั่งไขว่ห้าง จิบเหล้าเบาๆ พลางมองออกไปข้างนอกสนามที่เห็นบู๊ทขายของที่เฌอทำงานอยู่อย่างใจจดใจจ่อ
“นายมีอะไรหรือป่าวครับ ผมเห็นนายจ้องบู๊ท A นานแล้วนะครับ” ไฟที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ถามขึ้น
“กูกำลังรอเ้าของเบอร์บนแขนกูอยู่” นายบอกอย่างอารมณ์ดีส่วนไฟได้แต่มองนายของเขาสลับกับบู๊ทขายเบียร์
“อย่าบอกนะ นายหมายปองน้องเฌอสุดน่ารักอ่ะ” ไฟพูดจบนายก็หันหน้ามาหาไฟทันที
“มึงรู้จักว่าที่เมียกูได้ยังไง”
“เอ้า!! ก็ผมเป็คนสัมภาษณ์น้องเขาเข้ามาเองเลยนะก็เลยให้ไปอยู่บู๊ท A น่าตาน่ารักคงจะขายได้เยอะ แหมไม่คิดว่านายจะสนใจ” ไฟดับบุหรี่ลงแล้วค่อยๆเดินยิ้มกรุ้มกริบมาหานายของเขา
“แต่นายต้องรีบหน่อยนะ น้องเขาน่ารักขนาดนั้น ระวังจะไม่ทันเอา …โอ๊ย!!!” ไฟยังพูดไม่ทันจบนายก็เขวี้ยงแก้วใส่ไฟทันที
“ไอ้ฟาย คนอย่างกูไม่เคยมีพลาด อะไรที่มันเป็ของกูมันก็คือของกูครับ”นายยักคิ้วให้ไฟ ไฟลูบหน้าอกตัวเองปอยๆ
“นี่ก็จะเย็นแล้วทำไมเธอยังไม่มาอีกว่ะ”
“ผมโทรหาเจ้มีนให้นะครับเพราะไม่อยากเห็นนายของขึ้น เดี๋ยวผมเจ็บตัวอีก” ไฟมองขวางนายของเขาแล้วกดโทรศัพท์โทรออก
“วันนี้น้องเฌอขอลางานหนึ่งวันครับ” ไฟวางโทรศัพท์ลงแล้วบอกนายทันที
“ไปไหน”
“ผมจะไปรู้ได้ยังล่ะ มีนบอกว่าเธอบอกขอลาไปทำธุระ” ไฟตอบกลับทันที
“โธ่เว้ย!!! หงุดหงิด ยัยบ้า โทรหาก็ไม่รับไลน์ไปก็ไม่ตอบ อย่าให้เจอนะพ่อจะจับฟาดให้” นายพูดออกมาด้วยความหงุดหงิดแล้วยืนขึ้นเต็มความสูง
“เป็อะไรก็ยังไม่ได้เป็กับเขา เฮ้อ แล้วนั้นนายจะไปไหนครับ” ไฟทักถามนายของเขาทันที
“กูจะเข้าไปเคลียร์เอกสารที่บริษัทเย็นนี้กูต้องไปตรวจงานที่ผับมึงไปรับน้องนีน่าที่มอให้กูด้วย” นายสั่งไฟ
“ผมอีกแล้ว โถ่นายครับเอาไม้หรือเหล็กมาฟาดหัวผมดีกว่าเถอะนะถ้าต้องให้ผมไปรับยัยนั้น” ไฟชี้หน้าตัวเองพร้อมกับบ่นเล็กน้อย
“เอาน่าบ่นไรนักหนาวะไปได้แล้วโทรจิกกูยังกับเมียเลย” นายโบกมือไล่ไฟให้ออกไป แล้วตัวเขาก็เดินตามไฟออกมาพร้อมกัน
‘ผับ aa’
เสียงเพลงในผับดังกระหึ่ม ผู้คนมากมายโยกย้ายกันไปตามเสียงเพลง เฌอที่เดินเข้ามาพร้อมเพื่อนๆของเธอประมาน 6 คน ผู้ชาย 4 สาวหล่อ 1 และ เธอ ต่างดูตื่นเต้นเพราะเธอไม่ค่อยได้เที่ยวสถานที่แบบนี้สักเท่าไหร่
“ผับนี้ขึ้นชื่ออันดับหนึ่งเลยแถมดีมากเลยนะ ความปลอดภัยก็สูง เธอไม่ต้องห่วง ถ้าใครมาลวนลามเธอบอกฉันเลยนะเข้าใจมั้ย” เตขินกระซิบข้างหูของเฌอ เพราะเสียงเพลงข้างในดังมาก
“ไม่มีใครลวนลามฉันนอกจากนายหรอก”เฌอผลักเตชินออก
“เบาๆหน่อยเว้ยคู่นั้นอ่ะ ฮ่าๆ” เพื่อนๆเธอต่างเป่าปากส่งเสียงแซว
“เงียบไปเลยนะไอ้ติน อยากให้งานวันเกิดไอ้ฮายราบรื่นมั้ยเดี๋ยวเถอะนะ” เฌอชี้นิ้วไปหาตินเพื่อนคนที่แซวเธอ
“เธอควรต้องดีใจนะ เพราะมีแต่เพื่อนผู้ชาย แถมยังหล่อกันอีกด้วย” ตินบอกกลับพร้อมหัวเราะชอบใจ
“แล้วกูล่ะ”สาวหล่อชื่อ ส้มส้ม ในวงเอ่ยทัก
“มึงมันทอมครับฮ่าๆ มาๆ คืนนี้กูเลี้ยงเต็มที่เลยนะพวกมึง อ้วกไม่นับหลับแพ้ ไอ้เฌอ ท่ามึงเมากูจองห้องไว้ให้มึงละ กูคิดว่ามึงน่าจะร่วงไปก่อนพวกกูแน่ๆ มาชนๆ” ฮายเ้าของวันเกิดพูดขึ้น แล้วแจกจ่ายแก้วเหล้าให้กับเพื่อนๆ
“กินไม่ได้ก็จิบๆ ถ้าอยากกินก็กิน ฉันดูแลเธอได้ ตัวเธอแค่นี้เอง” เตชินลูบผมของเฌอ ทำเอาเธอสะดุ้งเล็กน้อย
“ไม่ต้องมาดูแลฉันหรอกยะฉันดูแลตัวเองได้ วันนี้นายโดนผมฉันสองรอบแล้วนะ” เฌอชี้หน้าเตชินอย่างคาดโทษ
“โอเครครับๆ ฉันจะพยายามทนความน่ารักของเธอให้ได้นะ” เตขินยกมือยอมแพ้ขณะที่เฌอมองตาขวาง
ตอนนี้เฌอเเละเพื่อนๆกำลังสนุกสนานไปกับเสียงเพลงกัน และดูเหมือนเธอจะเมามากแล้วด้วยเธอเองไม่รู้เลยว่าทุกการกระทำของเธอ ถูกจับจ้องไปด้วยสายตาเ็าของคนคนหนึ่งที่นั่งมองั้แ่เธอเดินเข้ามาอย่างหัวเสีย
“มีธุระงั้นหรอ…หึ สงสัยต้องทำให้เธอเป็ของฉันแล้วละมั้งงานนี้” นายยกยิ้มแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นมาจิบเบาๆ วันนี้เป็วันของเขาที่ต้องเข้ามาตรวจงาน ที่นี่แต่คงไม่ได้ทำงานอย่างจริงๆจังๆเพราะมีอะไรบางอย่างมาให้กวนใจเขาอยู่ตอนนี้
“ส้มๆ พาเฌอไปเข้าห้องน้ำหน่อยจิ”เฌอที่ดูเหมือนจะเมาแล้วร้องหาส้มๆเพราะเธอเป็ผู้หญิงถึงแม้จะเป็ทอมแต่ก็น่าไว้ใจกว่าพวกผู้ชาย
“ไปๆ เดี๋ยวกูพาไอ้เฌอไปเข้าห้องน้ำก่อน พวกมึงรอกูด้วยนะ กูกำลังได้ที่ ฮ่าๆ” ส้มๆก็เหมือนจะได้ที่พอๆกับเฌอ
“กูว่ากูพาเฌอไปเองดีกว่า มึงกินไปเถอะ” เตชินมองมาที่ทั้งสองคนอย่างเป็ห่วง
“จุ๊ๆ มึงเป็ผู้ชายไอ้เต มึงอยู่ตรงนี้แหละ กูพาไปได้ ไว้ใจกูน่า เพื่อน” ส้มๆตบไหล่เตขินเล็กน้อย แล้วดึงมือเฌอออกมา เตชินมองด้วยความเป็ห่วงก่อนจะมาก็ถูกฮายเรียกให้ไปดื่มต่อ
ส้มๆกับเฌอเดินกันมาห้องน้ำอย่างทุลักทุเล พอถึงห้องน้ำ เฌอและส้มๆก็วิ่งเข้องห้องน้ำกันคนละห้อง
“ส้ม~ส้ม~ เสร็จหรือยาง~ส้มๆ” เฌอเมื่อทำธุระเสร็จก็เคาะประตูเรียกส้มๆ แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าประตูจะถูกเปิดออก
“ไปรอข้างนอกนร้า~”เฌอะโบอกส้มๆ เพราะเริ่มจะมีคนเข้ามาห้องน้ำเยอะแล้ว
“ทำไมยังไม่มาอีกเนี่ย”เฌอก้มมองเท้าตัวเองที่เขี่ยไปเขี่ยมาอยู่หน้าห้องน้ำด้วยสายตาพล่ามัวและเมาด้วยพิษแอลกอฮอลล์
“จะยืนไม่ไหวอยู่แล้วนะ” เฌอสะบัดหน้าตัวเองไปมาแล้วเอามือตบแก้มตัวเองเบาๆ
“พรึบบ” เสียงเฌอล้มลงด้วยความเมา มือหนาของนายที่ตามมาก็รีบเข้ามาประคองเธอเอาไว้ก่อนที่จะตกถึงพื้น
“เฌอ…เฌอ” นายอุ้มคนตัวเล็กขึ้นไว้ในอ้อมแขน เขย่าเรียกเธอเบาๆ
“เตหรอ เฌอปวดหัวจัง พาเฌอกลับบ้านหน่อยสิ”เฌอพูดออกมา เธอคิดว่าคนที่อุ้มเธอขึ้นมาเป็เตชินเพื่อนของเธอ
“ถึงกับเพ้อหาผู้ชายอื่นเลยหรอ…หึ ต่อไปนี้เธอจะไม่มีสิทธิ์เพ้อหาคนอื่นแล้ว เฌอแตมป์” นายกำชับอ้อมแขนและอุ้มเธอออกจากห้องน้ำส่วนส้มๆเธออ้วกจนหลับคาห้องน้ำและไม่ได้ยินเสียงเฌอหรือเสียงอะไรเลย