พู่กันเนรมิต

บทที่ 38 

กลับคืนสู่ตระกูลเซียว

สำหรับสิ่งมีชีวิตที่อยู่เหนือระดับของอาณาจักรถงซวน พลังลึกลับในร่างกายล้วน เป็นพื้นฐานของความแข็งแกร่ง

พลังลึกลับเหล่านี้ ไม่เพียงช่วยเพิ่มพลังในการโจมตีเท่านั้น แต่ยังสร้าง เกราะซวนกวง" และเพิ่มพลังป้องกันตัวเองได้มากขึ้น

อย่างไรก็ตาม มันจะสามารถนับเป็นคู่แข่งของเซียวหลงได้อย่างไร ในเมื่อพลังลึกลับในร่างกายหมดลงแล้ว?

"เพลิงพิโรธแห่งพู่กันเทพเจ้า เปิดการใช้งาน!" เมื่อจิตใจของเซียวหลงขยับ ลมปราณความแข็งแกร่งของเซียวหลง พุ่งทะยานสู่ระดับ 4 ของอาณาจักรถงซวนเป็นระดับ 4 ของระดับกงหวู่แม้ว่าจะไม่ได้รับความสามารถในการ "ควบคุมวัตถุ" แต่พลังลึกลับของเซียวหลงก็มาถึงระดับควบคุมวัตถุแล้ว!

“ ทักษะดาบเขี้ยวพยัคฆ์สงคราม!” ด้วยเสียงคำรามเซียวหลง เขาใช้ "ทักษะดาบเขี้ยวพยัฆ์สงคราม" โดยตรงและถ่ายเทพลังลึกลับทั้งหมดในร่างกายของเขา ลงไปในดาบเขี้ยวพยัคฆ์

“ ฮึบ ... ” ทักษะดาบเขี้ยวพยัคฆ์สงครามเปิดใช้งาน ในพริบตา ตัวดาบสั่นสะท้าน เกิดเสียงดังหึ่ง ๆ และระเบิดเป็นแสงแพรวพราว 

จากนั้นภาพมายาขนาดใหญ่ของหมาป่ากระโจนออกมาจากดาบเขี้ยวพยัคฆ์ในทันที และพุ่งเข้าฉีกกระชากวานรเกราะกระดูกที่ดุร้ายอย่างโหดเหี้ยม!

“ พรึ่บ ... ”เงาเสมือนของหมาป่าสงครามนั้น ดุร้ายมาก มันตรงเข้าฉีกทึ้งร่างของวานรเกราะกระดูก ราวกับการฉีกเศษผ้า ทันใดนั้นร่างของวานรเกราะกระดูกก็ถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ และกลายเป็นกองกระดูกและเศษเนื้อเป็นชิ้นๆ ดูน่าหวาดผวา!

"ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของร่าง ฆ่าสัตว์อสูรในระดับกงหวู่ รับ 1,000 คะแนนค่าประสบการณ์ รับน้ำหมึกดั้งเดิมจำนวน 1,000 หยด"

"ค่าประสบการณ์ปัจจุบัน คือ 4730/4000 คะแนนปัจจุบัน มีน้ำหมึกดั้งเดิม 15390 หยด

"ขอแสดงความยินดีกับการเลื่อนระดับของเจ้าของร่าง พลังปัจจุบันคือระดับ 5 ของอาณาจักรถงซวน ค่าประสบการณ์ปัจจุบันคือ 730/5000 คะแนน ขีดจำกัดของพลังธาตุเพิ่มขึ้นเป็น 5,000 แต้ม"

เมื่อได้ยินเสียงเตือนของระบบเซียวหลงก็หยุดนิ่งเป็นเวลานาน ความตื่นเต้นภายในใจของเขามิอาจบรรเทาลงได้

"ภายในระยะเวลาไม่ถึงเดือน...ข้าเปลี่ยนจาก" ขยะ "ที่ไร้ซึ่งความแข็งแกร่ง กลายมาเป็นระดับ 5 ของอาณาจักรถงซวนได้ในปัจจุบัน!" ระบบพู่กันเทพเจ้า " นี้ มันคือที่สุดแห่งความอัจฉริยะแห่งการต่อสู้

เซียวหลงยังคงอยู่ในอารมณ์ที่ปั่นป่วน และเต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกที่ไม่สามารถบรรยายได้ ความเร็วในการเลื่อนระดับเช่นนี้ มิอาจหาจากที่ใดได้อีก

เซียวหลงเชื่อว่า แม้แต่พื้นที่รกร้างทางทิศตะวันออก ซึ่งมีสุดยอดของอัจฉริยะระดับสูง ก็ไม่มีทางที่จะ มีความรวดเร็วในการเลื่อนระดับที่น่าหวาดผวาเช่นนี้

นอกจากนี้ ในช่วงเวลาของเดือนนี้ เซียวหลงได้รับพลังศักดิ์สิทธิ์ทั้งสาม มาจาก "ภารกิจหลัก" ที่จัดขึ้นโดย "ระบบพู่กันเทพเจ้า"! พลังศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามนี้ เป็นพลังที่ต่อต้านสวรรค์ และผลลัพธ์ของมัน สามารถนับได้ว่า คือ ปาฏิหาริย์

แน่นอนว่า สิ่งที่มีประโยชน์มากที่สุด คือการได้ปลดล็อกอาวุธวิเศษชิ้นใหม่ "พู่กันเทพเจ้าแห่งวิญญาณทั้งปวง"! เนื่องจากความสามารถที่ติดมากับ "พู่กันเทพเจ้า" สามารถเปลี่ยนทุกสิ่งที่วาดให้เป็นจริงได้!

ความสามารถแบบนี้เปรียบได้กับ "การสร้าง" เป็นเทพเจ้าผู้สร้างสิ่งที่น่าอัศจรรย์ใจ มันคือที่สุด!

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเซียวหลงได้เข้าใจ "วิธีการวาดภาพด้วยหมึกผสม" และเปิดโลกใหม่ ซึ่งทำให้เซียวหลงมองเห็นความเป็นไปได้ อันไร้จุดสิ้นสุด

"ในขณะนี้ ข้ามาถึงระดับ 5 ของอาณาจักรถงซวนแล้ว นอกจากนี้ยังมีพลังศักดิ์สิทธิ์ทั้งสาม และพู่กันเทพเจ้าแห่งวิญญาณทั้งปวง และ" น้ำหมึกดั้งเดิม "มากกว่า 15,000 หยด ตอนนี้ข้าสามารถต่อสู้กับอาวุโสใหญ่ได้! "เซียวหลงพูดอย่างแน่วแน่กับตนเอง 

ดวงตาของเขามุ่งมั่นไม่วอกแวก หลังจากนั้น เซียวหลงมองหาแม่น้ำที่ใสสะอาด เพื่อทำความสะอาดคราบโลหิต และสิ่งสกปรก

จากนั้นเขาก็เรียกใช้งาน "พู่กันเทพเจ้าแห่งวิญญาณทั้งปวง" เพื่อมาวาดชุดเสื้อเกราะป้องกันอันวิจิตร และ "ภาพวาดหมึกบริสุทธิ์" เพื่อให้เสื้อผ้าของเขาดูสะอาดเอี่ยม

เสื้อชุดเกราะป้องกันชุดนี้ ใช้ "หมึกดั้งเดิม" จำนวน 10,000 หยด ซึ่งทำให้ระดับของอาวุธมาถึงระดับกลาง ตามระดับการฝึกฝนของเซียวหลง ตราบใดที่เขาเปิดใช้ "เพลิงพิโรธแห่งพู่กันเทพ" และถ่ายเทพลังลึกลับทั้งหมดลงในเกราะป้องกัน 

จะสามารถสร้าง "เกราะซวนกวง" ที่น่าอัศจรรย์ยิ่งขึ้นไปอีก ด้วยวิธีนี้ แม้ว่าจะเป็นคนที่แข็งแกร่ง ในระดับกงหวู่ สูงสุด ก็ไม่สามารถทำลายการป้องกันของเซียวหลงลงได้ หลังจากทั้งหมดนี้ ท่าทางของเซียวหลงก็ดูเคร่งขรึมมาก

"ได้เวลา....ออกเดินทางกลับตระกูลเซียว!" ดวงตาของเซียวหลงเย็นชา และเขาเริ่มออกเดินทางกลับ! 

ในขณะนี้ ณ ตระกูลเซียว

“ เพล๊ง!” ถ้วยชาถูกเขวี้ยงแตก น้ำชาสีเหลือง รวมทั้งเศษถ้วยชา แตกกระเด็นไปทั่วพื้น

"เจ้ากำลังพูดเรื่องอะไร? ผู้บัญชาการเจ็ดของตระกูลเซียว รวมถึงแม่ทัพสิบคนถูกสังหารตาย และไม่มีใครรอดชีวิต?" ดวงตาของผู้อาวุโสเซียวหรี่ลงเล็กน้อย และใบหน้าของเขามืดมนอย่างยิ่ง

ผู้อาวุโสห้า เซียวไป๋กล่าวว่า: "ข้าได้ส่งคนลอบตามไป" เข็มทิศดารา "ยืนยันว่า เซียวหลาง ผู้บัญชาการเจ็ด และแม่ทัพสิบคนของเขาถูกสังหารตาย พวกเขาทั้งหมดตายลง และซากศพกระจัดกระจายอยู่ในพื้นที่ส่วนกลางของป่าเฮยเฟิง”

เซียวฟ่างขมวดคิ้ว: "หมายความว่า สถานที่แห่งความตายของพวกเขาคือ พื้นที่ส่วนกลางของป่าเฮยเฟิงหรือ?"

เซียวไป๋พยักหน้า และกล่าวว่า "ใช่ เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เซียวไป๋ก็กระตือรือร้นที่จะพูด แต่ก็ไม่ปริปาก

“ ผายลม....เป็นไปได้ หากว่า!” เซียวฟ่างดูตื่นเต้นเล็กน้อย

เซียวไป๋กล่าวว่า: "เนื่องจากสถานที่ที่ผู้บัญชาเจ็ดเสียชีวิตและคนของเขา ล้วนแต่เป็นพื้นที่ส่วนกลางของป่าเฮยเฟิง นั่นหมายความว่า ก่อนหน้านั้น สารเลวตัวน้อยก็มาถึงที่แห่งนั้นด้วยเช่นกัน"

"ข้าเดาว่าต้องมีผู้แข็งแกร่งตัวจริง ปกป้องเขาในความมืด ไม่เช่นนั้นเขาจะอยู่รอดได้อย่างไร ในกลางป่าเฮยเฟิง ราชาสัตว์อสูรเกือบ 100 ชีวิต ไม่ได้เป็นสัตว์กินพืช!"

คราวนี้เซียวฟ่างเงียบเป็นเวลานาน และใบหน้าของเขาก็มืดมนมากขึ้นเรื่อย ๆ

"เจ้าไปจัดการทันที ในอีกสามวัน พวกอาวุโสที่สนับสนุนเจ้านั่นสังหารมันให้หมด!" ทันใดนั้นเซียวฟ่างก็เปิดปากของเขา และดวงตาของเขาก็อึมครึม: "พวกดื้อด้านเหล่านี้ เป็นผู้สนับสนุนที่ซื่อสัตย์ของสาวเลวนั่น หากไม่มีพวกเขาในตระกูลเซียว

ข้าอยากจะรู้ว่า  เขาจะมาสู้กับข้าได้อย่างไร

"อะไร?" จู่ ๆเซียวไป๋ก็ประหลาดใจ: "ผู้อาวุโส ท่านต้องการทำสิ่งนี้จริง ๆหรือ?"

เซียวฟ่าง: "มีปัญหาอันใด?"  ใบหน้าของ เซียวไป๋เต็มไปด้วยความวิตกกังวลและลังเลที่จะพูดว่า: "จนถึงตอนนี้ผู้อาวุโสรอง ยังไม่ได้รับพิษจากพวกเรา ในเวลานี้หากเราสังหารพวกเขา มันจะทำให้ผู้อาวุโสรอง ตอบโต้อย่างรุนแรงหรือไม่? หากเขาเลือกที่จะสังหารพวกเรา  ตระกูลเซียวทั้งหมดจะย่อยยับ! "

“ แม้ว่าตระกูลเซียวจะย่อยยับแล้วอย่างไร?” เซียวฟ่างหรี่ตาลงเล็กน้อยกัดฟัน และพูดว่า: "ตระกูลเซียวที่เหลือ จะต้องเข้าใจข้าแน่! หากข้าไม่ทำเช่นนั้น ก็ไร้ซึ่งผู้ใดจะทำ!"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เซียวฟ่างก็สงบลงเล็กน้อย และพูดอย่างดูถูกเหยียดหยามและกล่าวเสริมว่า "นอกจากนี้เจ้าคิดว่า ข้าไม่สามารถรับมือกับอาวุโสรองได้หรือ?

อย่าลืมว่าในเมืองลั่วหยุนนี้ ความแข็งแกร่งของเขาอยู่เหนือข้า แต่ข้ามีกองกำลังสนับสนุนมากมาย! "

เซียวไป๋ตะลึงและเข้าใจความหมายของ เซียวฟ่างทันที “ หมายถึงขอความช่วยเหลือจากตระกูลหลี่หรือ?”

เซียวฟ่างพยักหน้าและกล่าวว่า "ไปช่วยข้าเตรียมของขวัญที่สำคัญ พรุ่งนี้เช้า เราจะไปเยี่ยมตระกูลหลี่"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้เซียวฟ่างก็แสยะยิ้มเล็กน้อย และรอยยิ้มที่น่ากลัวปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา: "ผู้อาวุโสรองที่น่าชัง เมื่อไม่ตายด้วยยาพิษ  ข้าจะไปขอให้ตระกูลหลี่มาสังหารเขาทิ้ง!”