ตีหนึ่งนาฬิกา
เชอรี่ : ฉันตื่นมาเพราะเสียงสั่นของมือถือ ที่ฉันมักชอบวางไว้โต๊ะข้างเตียงเสมอ ใครโทรมาตอนนี้ อยากด่าจริงๆ
ด้วยความที่ฉันยังไม่ตื่นดี เลยไม่ได้ดูเบอร์โทรศัพท์ว่าใครโทรมา
ฉันกดรับสาย
เชอรี่ : ฮัลโหล ใครเนี่ย
วาฟิกซ์ : ฉันเอง
เชอรี่ : เอามือถือออกจากหู มาตรวจดูว่าเป็เบอร์เขาจริงไหม
เชอรี่ : นายจะบ้าเหรอ โทรมาทำไมตอนนี้
วาฟิกซ์ : ลงมาเดี๋ยวนี้ ฉันอยู่หน้าคอนโดเธอแล้ว
เชอรี่ : ฉันไม่ลง ,ฝันดี
วาฟิกซ์ : งั้นฉันบุกห้องเธอนะ ฉันจำรหัสผ่าน ชื่อจริง นามสกุล เบอร์โทรศัพท์ ฉันจำได้หมด แค่ฉันบอกกับพนักงานที่คอนโด เขาก็ให้ฉันขึ้นไปหาเธอแล้ว
เชอรี่ : ฉันจะด่านายว่าอะไรดี บ้า บ้า บ้า นิสัยไม่ดี
วาฟิกซ์ : จะลงมาไหม อ่อ เอาเสื้อผ้าเตรียมใส่ไปทำงานด้วย
เชอรี่ : เออ เซ็งโว๊ยย (ฉันะโพูดใส่ไปกับสายปลายทาง)
วาฟิกซ์ : เร็วๆล่ะ แค่นี้
ตู๊ด ตู๊ด
10 นาทีต่อมา
เชอรี่ : ฉันเดินไปขึ้นรถเขา
เชอรี่ : นายมีงานที่ไหน หรือ ออกต่างจังหวัด
วาฟิกซ์ : เปล๊า ไปนอนคอนโดฉันนี่แหละ
เชอรี่ : อ้าวเฮ้ย ทำไมนายทำแบบนี้ รบกวนเวลานอนฉันนะ
วาฟิกซ์ : เธอจะโวยวายทำไม ในเมื่อพรุ่งนี้เธอก็ต้องมาหาฉันอยู่ดี
เชอรี่ : นายมัน โอ๊ย!! ช่างมันเถอะ
วาฟิกซ์ :
ประมาณห้าทุ่มผมพยายามลงไปนอนแล้วก็ไม่หลับ ลุกมาดูหนังที่ทำให้หลับได้ผมก็นอนไม่หลับอยู่ดี ฟังเพลงก็แล้ว ผมเลยโทรไปหาเธอซะเลย ไม่คิดว่าเธอจะรับสาย เธอรับสายไวกว่าที่ผมคิดเยอะเลย ผมขู่เธอนิดหน่อย เธอก็ลงมาแล้ว ถ้าเธอไปอยู่ด้วยผมน่าจะนอนหลับได้นะครับ
ณ. คอนโด // วาฟิกซ์
วาฟิกซ์ : ง่วงนอนจังเลย
เชอรี่ : วาฟิกซ์ นายอย่าเพิ่งหลับสิ มาปลุกให้ฉันตื่นตอนตีหนึ่ง พอมาถึงนายมาลักหลับแบบนี้อ่ะเหรอ
วาฟิกซ์ : ฉันนอนไม่หลับ พอได้ออกไปผ่อนคลายกลับมา ก็ง่วงทันทีเลย
เชอรี่ : ชิชิ นายไปนอนที่ห้องเลย ฉันขอดูทีวีแปบ
วาฟิกซ์ : เดี๋ยวนะ ห้องเธอไม่มีทีวีหรือไง มาห้องฉันทีไรเปิดทีวีทุกที
เชอรี่ : จอทีวีนายมันใหญ่ ดูหนังแล้วได้อรรถรสดี
วาฟิกซ์ : ไม่อ่ะ เธอดูหนัง ฉันก็ดูด้วย ให้มันหลับบนโซฟานี้ไปด้วยกันแหละ
เชอรี่ : ไม่ๆๆ เดี๋ยวฉันดิ้นไปโดนนาย นายก็มาหาว่าฉัน
ลวมลามอีก
วาฟิกซ์ : ไม่เป็ไร วันนี้ฉันอนุโลมให้หนึ่งวัน
เชอรี่ : กรี๊ดดด น่าโมโหที่สุดดด
วาฟิกซ์ : ขอร้องเธออย่ามากรี๊ดใกล้หูฉัน ฉันจะหูหนวกอยู่แล้วเนี่ย
เชอรี่ : เปิดดูหนังดีกว่า // แอร๊ยยย อีมินโฮ กดดูเื่นี้แหละ
วาฟิกซ์ : หึหึ หล่อตรงไหน
เชอรี่ : อย่าน้อยเขาก็ไม่มาปลุกฉันตอนตีหนึ่ง
วาฟิกซ์ : หมอเขาลืมรักษาปากเธอหรือไง
เชอรี่ : นายก็เหมือนกัน หมอลืมรักษา มารยาท ขอนายเหรอ เื่การรบกวนอ่ะ
วาฟิกซ์ : งั้นก็ปิดไปเลยทีวี
เชอรี่ : ฉันเปิดมือถือดูก็ได้
วาฟิกซ์ : หึหึ ไม่มีท่าทีจะยอมแพ้เลยนะเธอ
เชอรี่ : ตกลงนายจะไปนอนที่ห้องนอนไหม
วาฟิกซ์ : เตียงกว้างขวางอยู่นะ เราก็นอนด้วยกันสิ
เชอรี่ : ไม่
อือ เขาเห็นฉันพูดมาก เลยจุ๊บมาที่ปากฉัน สามครั้ง นายไม่ต้องมายิ้มแบบนี้เลย
ว่าแล้วเขาก็หลับบนโซฟาไป .... แล้วเขาฉันทิ้งให้ฉันนั่งดูหนังอยู่คนเดียว T_T