ไป๋ลู่ จอมยุทธข้ามแดนสีชาด

    ตอนที่ 42 ความปลื้มปิติ

            พื้นที่โดยรอบมีแต่สีสันมากมายล่องลอย เป็นผ้าริบบิ้นที่โปรยปรายเต็มทั่วฟ้า พร้อมเสียงแตรวง ที่เป่าสนั่นรับขานเหล่าผู้กลับมา บรรดาชายฉกรรจ์ที่เหนื่อยอ่อนมองไปเบื้องบนเห็นเหล่าๆ สาวๆหลายพื้นที่ต่างรตะโกน ขอความสนใจมากมาย ภายใต้การถูกปลูกสร้างอย่างเร่งด่วนของโรงเตี้ยมหัวอู่เหรินจากสภาพที่แทบจะพังทลายกลับมาอยู่ในลักษณะพึ่งสร้างตั้งแต่ทีแรกในที่สุด


            

            ด้วยความเร็วของคณะงานช่างมากฝีมือที่เกณฑ์เข้ามาตามจุดต่างๆ ของหมู่บ้านที่เข้าซ่อมแซมพื้นที่สำคัญและเสริมความแข็งแกร่งของกำแพงและติดตั้งวัสดุอุปกรณ์ สื่อสารที่ได้รับการยืนยืนให้มาติดตั้งภายในเมืองในที่สุด ส่วนกลุ่มที่ซ่อมตัวอาคารและโรงเตี้ยมนั้นเข้าซ่อมแซมฉับพลันเนื่องจากรู้แบบโครงสร้างตัวอาคารแล้ว จึงง่ายต่อการซ่อมแซมส่วนที่เหลือและเปลี่ยนส่วนที่ชำรุดใหม่ได้ทันท่วงที 



            ในขณะเดียวกัน ณ เมืองหลักที่ตอนนี้เฒ่าแก่โรงเตี้ยมพึ้งกลับมาจากภารกิจเมืองหลักสำเร็จ เพียงนั่งกำลังจะยกแก้วชาเข้ามาดื่มดับกระหาย เสียงซุบซิบเรื่องการบุกโจมตีหมู่บ้านที่ตนอยู่ที่ดังว่อนเป็นข่าวใหญ่ก็เอาสู่โสดประสาทที่ร้องเร่งดังภายหลังจากได้ยินสิ่งที่พวกเค้าพูดคุยกันได้ไม่กี่ประโยค พร้อมกายที่นั่งแข็งทื่อชั่วอึดใจ 



            หลังได้ยินข่าวการบุกโจมตีหมู่บ้านเขียวขจีชายหนุ่มไม่รอช้าเปิดเส้นชีพจรในตัวเข้นพลังมากเท่าที่ได้ พุ้งตัวสุดแรงดั่งกระสุนปืนใหญ่พร้อมปา ก้อนหินที่เสริมปราณกำกับของตนให้ พรรคพวกที่กลับมาพร้อมกันไม่กี่คนที่ไม่อาจรั้งร่างของชายผู้นี้ได้ทัน ก่อนรีบเดินทางกลับอย่างรีบร้อน ในใจต่างหวาดกลัวผวาเกิดกลัวการสูญเสีย คนของตน ด้านข้างเสี่ยวเอ๋ออีกคนที่เดินทางมาพร้อมเพรียงแม้ระยะห่างจะมากขึ้นเรื่อยๆ



            เนื่องจากความต่างของระดับฝีมือ  แต่เค้าที่ได้ยินเรื่องนี้มาเช่นกันก็วิ่งไล่ตามอย่างบ้าคลั่งไร้ซึ่งความเหน็ดเหนื่อยตะโกนขานชื่อ สหายตนไปตามทาง เผื่อกลุ่มชาวบ้านที่กำลังเดินทางกลับแถวนั้นจะพอมี ร่างเพื่อนของตนที่อยู่บริเวณนั้นไปด้วย  จากเส้นทางหลักสู่หมู่บ้านใช้เวลาราวๆ ชั่วยาม หากเร่งรีบด้วยความเร็วระดับที่คงที่นี้ต่อไป คงสามารถไปถึงได้ในชั่วน้ำเดือด



            "นายท่านรีบไปเถอะไม่ต้องรอข้าขอรับ! 



            ร่างเสี่ยวเอ๋อที่ไล่ตามตะโกนเสียงที่ห่างจากชายหนุ่มอย่างมาก แม้เสียงได้ยินเพียงอู้อี้บางเบาแต่ชายหนุ่มก็เข้าใจเจตนาของคนใช้ของตน ชายหนุ่มสูดหายใจลึก พ้นไอหายใจออกมายาวพรืด พร้อมความเร็วที่เริ่มมากขึ้นๆ และท่าก้าวย่างที่เร่งถี่เป็นชั้นๆ จนมองไม่เห็นการก้าววิ่งที่แท้จริง เสมือนร่างที่กำลัง ก้าวขาค้างกลางอากาศ "ก้าวย่างวายุชี้นำ" 



            ตัดกลับมาที่หมู่บ้านขจีที่ตอนนี้ขบวณคารวานได้เข้ามาในตัวหมู่บ้านครึ่งขบวนใหญ่แล้ว ร่างเด็กๆมากมาย ที่ตื่นจากภวังค์ทั้งหมดต่างรีบวิ่งแจ้นเข้าจับราวไม้เกวียนทันที ชาวยุทธ์เมื่อเห็นเหล่าเด็กๆ ต่างตื่นกันหมดแล้วก็พลักดันโดมผ้าที่ครอบเป็นหลังคาออก ให้ทั้งชาวบ้านและเด็กๆ ต่างมองเห็นกันเอง และในวินาทีที่พวกเค้าเห็นกลุ่มเด็กๆ เสียงสรรเสริญยิ่งก็เหตามมา ดั่งพลุแตก พร้อมร่างชาวบ้านที่เริ่มมุงดูข้างทางมากขึ้นเรื่อยๆ



            บรรดาชาวยุทธและ ทหารที่เข้าประจำคนใหม่ก็ต่างสรรเสริญการกลับมาของสหายที่ตะโกนขานเรียกชื่อตน ก่อนจะมีเสียงสัญญาณ แตรที่เป่าลากยาว ของกองคารวานที่ตามมาสมทบ แสดงถึงการมาถึงตัวหมู่บ้านเขียวขจีที่ตอนนี้ล้อมไปด้วยชาวยุทธที่เสริมเข้าป้องกันเมืองอย่างบ้าคลั่งและกองทัพที่ค่อยๆ ทยอยออกจากประตูเมือง ออกลาดตระเวณแทนที่หน่วยเก่าอย่างพร้อมเพรียง หน่วยลาดตระเวณหน่วยพิเศษมากมายที่ทำหน้าที่ในการกระจายข่าว อย่างขยันขันแข็ง



            ต่างได้รับผลประโยชน์เป็นลูกแก้วอสูรมายาประเภทว่องไวตามปราถนาทั้งสิ้น พวกเค้าต่างดีใจและรีบจัดการฟื่นฟูพลังทันทีเพื่อที่จะออกไปสำรวจ เพื่อรับรางวัลกันต่อ ความบ้าคลั่งในการเก็บเกี่ยวผลงานทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ เฮ!! เสียงโห่ร้องเเสดงความยินดี เสียงหวีดวิวการเป่าปาก เรียกพรรคพวกหรือเสียงเรียกคนรักมากมายทั่วพื้นที่ ต่างกระหน่ำเข้าหากลุ่มคารวารกลุ่มอื่นๆ ที่ค่อยๆ เคลื่อนขบวณเข้าประตูอย่างช้าๆ



            ภายใต้การตรวจสอบที่เข้มข้นเพื่อป้องกันการจำแลงอสูรระดับหัวหน้าที่แฝงเข้ามาแม้จะมีการรายงานเป็นที่เรียบร้อยว่าได้จับเป็นอสูรระดับนี้มาแล้ว 2 ตนหากแต่พวกเค้าก็ทำเพื่อความมั่นใจและป้องการสิ่งที่คาดไม่ถึงล่วงหน้า บรรดาองค์รักษ์พิทักษ์เมือง กองกำลังพิเศษถูกเกณฑ์มาครั้งนี้เพื่อ ป้องกันโศกนากรรมซ้ำรอยอีกครั้ง ก่อนกองคารวารจะมารวมกันจุดเดียว พร้อมร่างเด็กๆที่ค่อยๆ ลงมาจากเกวียนทีละนิดๆ มารวมตามจุดต่างๆ ตามการชี้นำของชาวยุทธที่ได้รับมอบหมายคัดแยกชนชั้นวรรณะ ศักดิ์และตระกูลที่มั่งคั่ง



            น้ำตาที่อาบแก้มทั้งเด็กและผู้ใหญ่ที่เห็นบุตรหลานของตนมีชีวิต ตอนนี้ไม่มีอะไรปิติไปได้มากกว่านี้แล้ว ชายหนุ่มเกราะขาวที่ยืนประจำตำแหน่งลานกว้างที่ใหญ่โออา ดวงตาเหยี่ยวจับจ้องทั่วทุกที่ดั่งปราการเหล็ก พร้อมสัตว์เลี้ยงประจำกาย 3 ตัวที่บินสำรวจรอบหมู่บ้านไปตามซอกจุดต่างๆ ที่ลับตาเพื่อหาจุดจับผิด บุคคลต้องสงสัย หรือจุดอ่อนกำแพงตัวหมู่บ้านสำรองที่ก่อตัวขึ้นได้ไม่นาน



            "ขอต้อนรับบุรุษและสตรีที่หาญกล้าทุกท่าน ชัยชนะครั้งนี้ของพวกท่านจะถูกกล่าวขานถึงเป็นที่ประจักษ์แก่ทุกสายตา ข่าวนี้ไม่เพียงแค่แพร่สะพัดเพียงแค่หมู่บ้านหรือเมืองหลักที่นี้เพียงเท่านั้นแต่จะโหมกระหน่ำสะพัดดั่งแสงอาทิตย์ที่จะคอยสาดส่องและเสริมความหวังผู้อยู่รอดและหัวเมืองหลักจุดอื่นที่ห่างไกล ให้รู้ถึงศักยภาพมนุษย์เราก็มิได้เป็นรองอสูรแต่อย่างใด ข้าขอดื่มเปิดโอกาศฉลองการกลับมาของพวกท่าน และเป็นเกียรติ์ต่อตระกูลของข้าที่ได้กล่าวต้อนรับการกลับมาของพวกท่านอีกครั้งอย่างสุดซึ้ง ทั้งผลงาน ชื่อเสียง ทรัพยากรที่พวกท่านสมควรจะได้ ทุกอย่างล้วนแล้วจัดเตรียมอย่างซื่อตรงตามผลงานที่พวกท่านทุกคนพึงมี และขออวยพรให้พวกท่านทุกคนรักษาตัวและพัฒนาตัวเองต่อไปเพื่อเป็นกำลังของกันและกันในภายภาคหน้าอีกครั้งและตลอดไป "และตลอดไป เฮ!