Tenmei do:ตำนานเจ็ดสี [ nanairo ]

    "เฮ้อ! โอโร..จิ"

 โยฟุพูดหลังจากตัดหน้ากากครึ่งหน้าของไคเอลก้าไป

  "เห็นจนได้สินะ โย"

 ภายใต้หน้ากากพูด

  "นาย โอโรจิ ทำไมล่ะ"

 โยฟุสับสนก่อนที่หน้ากากต้องสาปของโยฟุจะโผล่ออกมา เเต่ว่าหน้ากากนั่นมันโผล่ขึ้นมาครึ่งหน้า เเละที่สำคัญมันโผล่ขึ้นมาด้านขวา

 เพราะโยฟุตัดหน้าหน้ากากครึ่งขวาหน้าของไคเอลก้า

 "อะไรกันเนีี่ี่ี่ี่ี่ย"

 โยฟุพูดกับหน้ากากที่โผล่ออกมา

 "หน้ากากของนายกับของชั้นมันเชื่อมต่อกัน ของชั้นซึโระฮิคาริ ของนายซึโระยามิ"

 ไคเอลก้าภายใต้หน้ากากบอกขึ้น

 "โอโรจิ ช่วยบอกชั้นหน่อย มันเกิดอะไรขึ้น"

 โยฟุถามชายคนที่ชื่อโอโรจิิ หรือไคเอลก้ากายใต้หน้ากาก

 "ตอนนี้ชั้นยังบอกอะไรกับนายไม่ได้"

 โอโรจิบอก

 "ทำไมล่ะ"

 โยฟุุุุุถาม

 "ดูนั่นสิ"

 โอโรจิชี้ไปทางฟ้าก่อนที่มันจะเเวกออกจากกัน 

 เเละก็มีชายคนนึงโผล่ออกมาพร้อมเสียงพูด

 " เหมือนว่าเกมนี่คงหาผู้ชนะได้เเล้วสินะ "

 เสียงของเอลลิสพูด

 " ผู้ชนะคือ 0 "

 เอลลิสบอก

 "หุปปาก"

 โอโรจิบอกก่อนจะกระโดดไปโจมตีใส่เอลลิส

 " อ่อนน่า " 

 เอลลิสบอกก่อนจะปัดโอโรจิิิิิิิิกระเดน

 กลับทางที่โยฟุนัั้ั้นกำลังสับสนว่า โอโรจิมายังไง ทำไมเกมนี้ต้องมีผุ้ชนะเป็นศูนย์  

 " ชั้นรู้อยููููู่่่่เเล้วว่า ถ้าเจ้าชายเเห่งความตายรู้ความจริงว่านายคือ โอโรจิิ มุโช เพื่อนเก่าของเค้า เค้าคงไม่สู้เเน่"

 เอลลิสบอก

 "รีบหนีเร็วเข้า โย"

 โอโรจิบอก

 "โอโรจิ.."

 โยฟุพูููด

 "เร็วเข้าเซ่"

 โอโรจิเริ่มขึ้นเสียงดัง 

 ก่อนที่โยฟุจะจำไปในความทรงจำครั้งเเรกที่พบโอโรจิ 

" นี่ๆๆ โยฟุ "

 เรตะเรียก

 "หืม?"

 โยฟุสงสัย

 "คนๆนั้นไม่มีเพื่อนเลย ลองเข้าไปคุยดูดีมั้ย"

 เรตะบอกก่อนจะชี้ไปท้างเด็กผู้ชายผมสีน้ำเงินเข้ม

 "อือ ลองดู" 

 โยฟุบอก

 ก่อนที่เรตะกับโยฟุจะเดินเข้าไปใกล้เด็กผู้ชายคนนั้นที่นั่งอ่านหนัััััััังสืออย่างเหงาๆ

 "นี่นาย"

 โยฟุเริ่มทัััััักก่อน

 "หืม?"

 เด็กคนนั้นตอบรับ

 "ชื่ออะไรหรอ"

 โยฟุถาม

 " โอโรจิ มุโช "

 เด็กคนนั้นบอก

 "มาเป็นเพื่อนกันมั้ย"

 โยฟุถามก่อนจะยื่นมือไปให้เด็กชายคนนั้น

 "เออ.. อื้อ"

 เด็กคนนั้นตอบก่อนจะจับมือของโยฟุ เเละโยฟุก็ดึงเด็กคนนั้นขึ้น 

 ก่อนภาพในหัวของเด็กชายคนนั้นจจากสีดำมืดมิด ก็ได้เปล่งเเสงสว่าง ท่ามกลาง รอยยิ้มของโยฟุที่สง่างาม

 "เพื่อนกันสินะ"

 โอโรจิบอก

 "อืม!"

 โยฟุตอบ

 ตัดมาทางปัจจุบันที่เอลลิสกำลังจะปัดโอโรจิอีกครั้ง

 "ใครจะไปยอมกันเล่า!"

 โยฟุโผล่ขึ่นพร้อมตััดมือของเอลลิสขาด

 "วู้ว."

 เอลลิสอึ้งในความสามารถนั้น

 ก่อนที่มือใหม่จะงอกออกมา 

 เเละตามด้วยเดียร์รอธ โซโนบุ โอนิมารุุ เอนุมากิ จะโผล่ออกมา 

 "ท่านจักรพรรดิ! ใช้ผมเลย"

 เดียร์รอธตะโกนมาบอก

 "โอเค!

 - ดีไวนด์ โหมด : หัดมารเจ้าจอมสายฟ้าดำ -!! "

 โยฟุพูดก่อนที่เเขนขวาจะกลายเป็นเเขนมังกร

 " ไอ่มังกรสกปรก "

 เอลลิสพูดเท่านั้นเเหละ จู่ๆ เเขนมังกรก็หายไป

 "ฮะ?!"

 เดียร์รอธกับโยฟุสับสน

 "พลังเเค่นั้นทำอะไรชั้นไม่ได้หรอกนะ เจ้าชายเเห่งความตาย ไหนกันล่ะ พลังที่เเท้จริง ชั้นอยากสู้กับนายด้วยพลัง 100℅ ของนาย"

 เอลลิสบอก

 "ไม่มีทาง ชั้นจะไม่ใช้มัน"

 โยฟุพูด

 "งั้นหรอ รู้สึกว่า อบิวดิส สินะที่อยู่ในร่างนาย เบล เเฟรกอล เเละ เดียร์ ลิโอ"

 หลังจากพูดสเสร็จเท่านั้นเเหละ

 "ว่าไงนะ คุณเดียร์ ลิโออยู่ในร่างท่านจักรพรรดิงั้นหรอ "

 เดียร์รอธพูด

 "ใช่ๆ"

 เอลลิสบอก

 "เรื่องนั้นจะเป็นยังไงก็ช่างมันละกัน ชั้นอยากสู้กับนายด้วยพลัััง 100℅ จริงๆของนาย เเต่ดูเหมือนว่าจะไม่ยอมกันง่ายสิิิินะ"

   เอลลิสพูด

 "งั้นมันต้องทำอย่างงี้เเล้วล่ะ"

 เอลลิสพูดก่อนจะยิงพลังเเสงใส่โอโรจิ 

 เเต่โอโรจิกลับไม่ขยับเลยเเม้เเต่น้อย 

 ขยับสิ ขยับสิตัวชั้น

 โอโรจิคิดในใจ ก่อนจะถูกเเสงยิงใส่เต็มๆ

 "โอโรจิ!"

 โยฟุพุดก่อนที่ควันฝุ่นที่เกิดจากเเสงนั้นจะหายไป 

 โยฟุวิ่งเข้าไปหาโอโรจิ ที่ทรมานอยู่ตรงนั้น

 โยฟุอุ้มโอโรจิขึ้น

 "โอโรจิๆ ตื่นสิ"

 โยฟุพูด

 "โยฟุ.."

 โอโรจิเรียก

 "มีอะไร โอโรจิ..?"

 โยฟุถาม

 "นายจำวันที่ชั้นลาออกได้มั้ย"

 โอโรจิถาม

 "อ่าได้สิ วันที่ 14 เดือน 6 ปี 3904 "

 โยฟุบอก

 "จำได้ดีเชียวนะ หลังจากนั้้้นเพราะคะเเนนเเละผลการสอบของชั้นที่มันออกมาเเย่เกินไป ทำให้เเม่ไล่ชั้นออกจากบ้าน ซึ่งทำให้ชั้นไปเจอกับ เอาท์มอนเตอร์ ชั้นที่อ่อนเเอ่ จึงถูกมอนเตอร์เล่นงานจนตาย เเต่ว่าพ่อรู้ตัวอีกที ชั้นก็ตื่นขึ้นมาพร้อมพลังทีเยอะ จนล้นออกจากร่างกาย เพราะชั้นมีความชิงชังเเละความเเค้นมากไป ทำให้เผลอฆ่าเเม่ตัวเองลงไป "

 โอโรจิิิิิบอกความจริง

 " พลังที่ชั้นได้มาคือ เจ้าชายเเห่งชีีีีีวิต "

 โอโรจิบอก

 "ได้อยู่ภายใต้เเขนของนายเเล้วทำให้ชั้นรู้สึกอบอุ่นยังไงไม่รู้"

 โอโรจิบอก

 ก่อนที่จะค่อยๆหลับตาลงพร้อมประโยคสุดท้ายก่อนที่โยฟุจะไม่ได้ยินอะไรจากโอโรจิอีกเลย 

 "เพื่อนที่เเสนดีที่สุดของชั้นคือนายนะ โยฟุ ส่วนเรตะน่ะ คือเพื่อนที่เเสนดีเช่นกัน พวกนายทั้งสองคือ คนสำคัญของชั้น ชั้นขาดพวกนายไม่ได้ เพราะเพื่อนคือเสาต้นสุดท้ายของชั้นที่ชั้นสามารถเกาะได้ เเต่ตอนนี้ชั้นจะต้องตาย ชั้นขอโทษนะ โย ขอโทษจริงๆ เเละก็ขอบคุณจริงๆ โย"

 โอโรจิพูดประโยคนั้นเป็นประโยคสุดท้าย 

 ก่อนจะหลับตาชั่วนิรันดร์

โปรดติดตามตอนต่อไป