เมื่อกาเบรียลมาถึงบ้านเขาถอดรองเท้าและเสื้อคลุมอย่างเรียบร้อย พร้อมกับหยิบถุงเงินในมือที่บรรจุไว้ด้วยเหรียญและธนบัตรจำนวน 1,000 ฟอง ซึ่งเป็รายได้จากการขายสบู่ของเอลิสในวันแรก เขากำลังเดินไปห้องรับแขกลูกสาวตัวน้อยของเขา เห็นเขาก็วิ่งพรวดเข้ามาหาพ่อด้วยความตื่นเต้น ใบหน้าน้อย ๆ ของเธอเปื้อนยิ้มเต็มไปด้วยความดีใจ
"พ่อกลับมาแล้ว!" อเมลีร้องอย่างตื่นเต้น
เซลีนพยายามจะห้ามเพราะอเมลียังไม่ได้หวีผมเรียบร้อย แต่กาเบรียลยิ้มและโอบกอดลูกสาวเบา ๆ เขาเอ็นดูความไร้เดียงสาและความรักที่เธอมีให้กับเขาเสมอ “พ่อคิดถึงหนูนะครับ อเมลี” กาเบรียลลูบศีรษะเธออย่างอบอุ่น
หลังจากที่ทักทายลูกสาวเรียบร้อยแล้ว กาเบรียลเดินตรงไปที่ห้องนั่งเล่น ซึ่งเอลิสกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ในมุมสงบ ดวงตาของเธอจดจ่ออยู่กับตัวหนังสืออย่างตั้งใจ จนไม่ได้สังเกตว่าเขาเข้ามาใกล้
"เอลิส ผมมีบางอย่างจะให้คุณ" กาเบรียลเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม และยื่นถุงเงินจำนวนหนึ่งพันฟองให้เธอ
เอลิสยื่นมือรับถุงเงินนั้นมาอย่างงุนงงเล็กน้อย ก่อนจะเปิดออกดู เมื่อเห็นจำนวนเงินในถุง ดวงตาคู่งามของเธอก็เบิกกว้าง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้นอย่างแท้จริง
"อะ…อะไรนะคะ นี่…นี่คือค่าสบู่ทั้งหมดหรือคะ? ขายหมดภายในวันเดียวเลย?" เสียงของเอลิสเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าผลตอบรับจะดีขนาดนี้
กาเบรียลยิ้มกว้างเมื่อเห็นความดีใจของเธอ เขาค่อย ๆ หยิบสมุดจดพรีออเดอร์ขึ้นมา ชูให้เอลิสดูด้วยแววตาภาคภูมิใจ "และยังมีลูกค้าอีกหลายคนที่รอจะสั่งสบู่จากคุณ พวกเขาลงชื่อและเบอร์โทรไว้หมดแล้วครับ ผมต้องจดออเดอร์พรีออเดอร์กันเต็มหน้าสมุดเลยทีเดียว"
เอลิสเอามือปิดปากอย่างไม่อยากเชื่อ สิ่งที่เห็นทำให้เธออึ้งไปชั่วครู่ ก่อนจะะเิรอยยิ้มกว้างออกมา ดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยความดีใจที่ล้นเอ่อ
"กาเบรียล…นี่มันเหลือเชื่อมาก! ฉันไม่คิดว่าลูกค้าจะชอบสบู่มากขนาดนี้! " เสียงของเธอสั่นเล็กน้อยด้วยความตื้นตันใจ เอลิสมองสบตากาเบรียล น้ำตาเอ่อคลอเล็กน้อยด้วยความตื้นตันใจ "ขอบคุณมากค่ะ กาเบรียล ฉันไม่รู้จะขอบคุณยังไงดี" เธอกล่าวเบา ๆ
มื้ออาหารเย็นในบ้านหลังใหม่คืนนี้เต็มไปด้วยความอบอุ่นและความสุข เสียงหัวเราะและบทสนทนาระหว่างเอลิส กาเบรียล และอเมลีทำให้บรรยากาศดูผ่อนคลายและสดใสกว่าที่เคย ขณะเอลิสตักอาหารให้ทุกคน ความคิดของเธอก็แล่นไปถึงแผนงานในวันถัดไป เธอตั้งมั่นในใจว่าจะทำสบู่ให้ได้ตามออเดอร์อย่างน้อย 100 ก้อน เพื่อให้เพียงพอต่อความ้าของลูกค้าที่พรีออเดอร์ไว้
ขณะกำลังทานอาหารอย่างเพลิดเพลิน เอลิสก็รู้สึกนึกถึงอาหารจากบ้านเกิดขึ้นมา อาหารรสเผ็ดจัดจ้านที่เธอไม่ได้ทานมานาน กลิ่นและรสชาติของพริกที่เธอเคยคุ้นชินกลับมาผุดขึ้นในใจอย่างชัดเจน เธออดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถามกาเบรียลด้วยความสนใจ
"กาเบรียล พอจะหาพริกได้จากที่ไหนบ้างไหมคะ?" เอลิสถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงความหวังเล็ก ๆ
กาเบรียลมองหน้าเธอด้วยความฉงน เขาไม่คุ้นเคยกับพริกและไม่แน่ใจว่าจะสามารถหาพริกได้จากที่ใด "พริกหรือ? นั่นน่าจะหายากอยู่นะครับ" เขาพูดพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย "พริกเป็ของที่ไม่ค่อยมีปลูกในแถบนี้เท่าไหร่ ส่วนมากเป็เครื่องเทศพื้นเมืองที่ใช้กลิ่นหอมมากกว่า ถ้าอยากหาจริง ๆ คงต้องสั่งจากเมืองที่มีพ่อค้าต่างชาตินำเข้ามา หรือไม่ก็ให้เพื่อนที่มีคอนเนกชั่นช่วยหามาให้"
พริกเป็ของที่หายากในเมืองนี้ ด้วยความที่เป็สินค้านำเข้าจากแถบภูมิภาคที่อยู่ห่างไกล ส่วนมากใช้เป็วัตถุดิบในอาหารพื้นเมืองของพ่อค้าชาวต่างชาติ ไม่ใช่สิ่งที่ชาวเมืองนี้คุ้นเคยกับรสชาติ แถมราคาก็แพงพอสมควรเนื่องจากต้องขนส่งมาจากต่างแดน
กาเบรียลมองเอลิสด้วยความสนใจมากขึ้น และอดไม่ได้ที่จะถามต่อ "คุณเคยทานพริกด้วยหรือ? ผมไม่คิดว่าคุณจะชอบอะไรที่เผ็ดขนาดนั้นนะ"
เอลิสหัวเราะเบา ๆ พลางพยักหน้า "ค่ะ ฉันเคยทาน พริกทำให้อาหารมีรสชาติเข้มข้นขึ้น อาจจะเป็เพราะมันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นขึ้นด้วยก็ได้ค่ะ"
"ถ้าอย่างนั้น ผมจะลองถามเพื่อน ๆ ดูนะครับ เผื่อจะมีใครที่พอจะหาพริกมาให้ได้ ผมอยากเห็นคุณได้ทำอาหารในแบบที่คุณชอบจริง ๆ" กาเบรียลพูด เอลิสยิ้มขอบคุณอย่างจริงใจ เธอรู้สึกซาบซึ้งที่กาเบรียลยินดีจะช่วยหาพริกมาให้ แม้มันจะเป็สิ่งหายากและไม่คุ้นเคยกับที่นี่เลย
“แม่คะ พริกนี่มันเป็ยังไงเหรอคะ?” อเมลีถามด้วยน้ำเสียงที่ใสซื่อและตื่นเต้น
เอลิสหัวเราะเบา ๆ และยิ้มให้ลูกสาว พลางอธิบาย “พริกน่ะลูก มีสีสันสดใส ส่วนมากจะเป็สีแดง สีเขียว บางชนิดก็เผ็ดมาก เวลาทานเข้าไปจะรู้สึกอุ่น ๆ ในปาก แล้วก็รสชาติจะร้อนแรงมาก ๆ เลยล่ะค่ะ”
อเมลีฟังแล้วเบิกตากว้าง ก่อนจะยิ้มพลางเอียงคอเล็กน้อย “โห ฟังดูน่าสนุกจังค่ะ หนูอยากลองชิมดูบ้างแล้ว!”
เช้าวันรุ่งขึ้น เอลิสเริ่มต้นวันใหม่ด้วยความกระตือรือร้น เธอเตรียมอุปกรณ์และวัตถุดิบสำหรับการผลิตสบู่ล็อตใหม่ในห้องครัวเล็ก ๆ ที่ดัดแปลงให้เป็พื้นที่ทำงานสำหรับธุรกิจของเธอ ขณะที่เธอเช็ควัตถุดิบ เธอก็นึกถึงรายการสิ่งของที่ยังขาดอยู่ และอุปกรณ์บางอย่างที่จำเป็ต้องใช้เพิ่มเติมเพื่อให้การผลิตราบรื่น
เอลิสจึงเดินไปหากาเบรียลที่กำลังดื่มกาแฟยามเช้า และยื่นรายการที่เธอเขียนด้วยลายมืออย่างละเอียดให้เขา “กาเบรียลคะ นี่คือรายการของที่ฉัน้าใช้สำหรับการทำสบู่ล็อตใหม่นะคะ มีพวกน้ำมันพื้นฐาน แม่พิมพ์รูปแบบต่างๆค่ะ แล้วก็ดอกไม้และสมุนไพรแห้ง” เธออธิบายพลางชี้ไปตามแต่ละรายการ
กาเบรียลมองเอกสารในมืออย่างตั้งใจ พร้อมพยักหน้ารับ พลางคิดถึงตลาดและร้านค้าหลายแห่งที่เขาสามารถไปซื้อวัตถุดิบเหล่านี้ได้
“แล้ว…มีอีกอย่างค่ะ” เอลิสยิ้มอย่างตื่นเต้น “ฉันอยากให้คุณช่วยหาซื้อเมล็ดพืชและดอกไม้ต่าง ๆ ด้วย ฉันคิดว่าจะทำสวนเล็ก ๆ ที่นี่ค่ะ จะได้ใช้วัตถุดิบสดใหม่เองบ้างในบางครั้ง”
กาเบรียลยิ้มอย่างเห็นใจและชื่นชมในความคิดของเธอ “ดีเลยครับเอลิส ผมจะหาเมล็ดพืชที่คุณ้ามาให้ จะให้ปลูกอะไรบ้างล่ะ?”
เอลิสยิ้มกว้างขึ้น เธออธิบายให้เขาฟังอย่างละเอียด “ฉันอยากได้เมล็ดดอกลาเวนเดอร์ ดอกกุหลาบ และพืชสมุนไพรอย่างโรสแมรี่หรือไทม์ค่ะ นอกจากนี้ก็อาจจะเป็ดอกเดซี่หรือดอกไม้สีสันสดใสอื่น ๆ ไว้แต่งสวนด้วย และถ้าคุณหาได้ ก็คงอยากลองปลูกผลไม้เล็ก ๆ อย่างสตรอว์เบอร์รีด้วยค่ะ เผื่อว่าเราจะได้ใช้มันในครัวเอง”
กาเบรียลพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม “ได้เลย ผมจะดูให้ว่ามีอะไรบ้าง ถ้ามีเวลาผมจะเลือกเผื่อไว้ให้หลายชนิดเลย เผื่อคุณอยากทดลองปลูกอะไรเพิ่มเติม” เอลิสยิ้มตอบด้วยความดีใจ
4K
