Infinity Online

    ตอนที่ 32 ค่าโชคนำภัย


     

     

     

               “วันนี้ทางโรงเรียนเวทมนต์อานีเชีย ได้จัดกิจกรรม “อัศวินพิทักษ์ขึ้น”  โดยทางเราจะให้นักเรียนปีหนึ่งของแต่ละหอร่วมกันต่อสู้โดยทางเราจะสุ่มสัตว์อสูรให้ บัดนี้ได้เวลาที่นักเรียนปี 1 ทุกท่านต้องเตรียมพร้อมแล้วมาเจอกันที่ลานต่อสู้อีก 1 ชั่วโมง  หากหอพักในนักเรียนใหม่ไม่มาเข้าร่วมจะโดนหักคะแนนหอ 50 คะแนนต่อคน ทางเราจะเริ่มนับเวลา ณ บัดนี้ขอให้มีชัยในการแข่งขัน”

     

     

     

             “เฮ้ย เมื่อกี้มันประกาศอะไรวะ”นักเรียนปี 1 หอน้ำพูดขึ้นมา แล้วก็มีเสียงฮือฮาต่างๆนาๆของนักเรียนหอต่างๆ

     

               “หยุดๆๆ พี่จะอธิบายเอง”

     

               ที่ประกาศนี่มันเป็๲ประกาศกิจกรรมของทางโรงเรียนซึ่งจัดขึ้นทุกปีเพื่อต้อนรับ และเพื่อให้เกิดความกลมเกลียวกันของนักเรียนหอใหม่

     

               กิจกรรมนี้หากหอใดคว้าชัยชนะมาได้จะได้คะแนนหอ 250 คะแนน ที่สอง 150คะแนน  ที่สาม 50 คะแนน  นอกจากนี้ได้หอละ 10 คะแนน โดยจะสุ่มสัตว์อสูรมาให้เราต่อสู้ในที่นี้ขึ้นอยู่กับโชคที่สุ่มได้ด้วย หากโชคดีสุ่มได้ตัวที่อ่อนๆหน่อย แล้วชนะก็ได้แต้มโดยแต้มจะวัดที่ระดับความแข็งแกร่งอันตรายของสัตว์อสูร แต่ว่านะหอไหนสุ่มได้ตัวอ่อนๆก็เรียกได้ว่าโชคดีที่สุดแล้วแต่ทว่าบางทีมันก็สุ่มมาให้หลายตัวเหมือนกันนะ เอาเป็๲ว่าถ้าชนะก็ได้รางวัล แต่มีอีกกรณีหนึ่ง คือ  ถ้าหากเราสามารถสยบสัตว์อสูรได้เราก็จะได้คะแนนเพิ่มทั้งคะแนนหอและคะแนนบุคคลโดยคะแนนบุคคลจะให้แก่คนที่สยบได้เท่านั้น อีกอย่างคะแนนพิเศษจะขึ้นอยู่กับระดับ  ความแข็งแกร่ง และความอันตรายของสัตว์อสูรด้วย  ต่ำสุดก็น่าจะได้10-20 คะแนน  สูงสุดๆที่เคยมีในบันทึก ก็ 150 คะแนน

     

               เอาล่ะ พี่จะไม่ถามความเห็นใครทั้งนั้นรีบๆทานข้าวแล้วเจอกันตรงนี้อีก 30 นาที  ส่วนชุดอยู่โต๊ะตรงหน้านี่ ใครทานอิ่มแล้วก็หยิบไปเปลี่ยนได้เลย  อีกอย่าง ไม่ต้องเลือกขนาดของชุดนะ  เพราะมันจะปรับให้เข้ากับร่างกายของเราเอง จบเพียงเท่านี้แล้วเจอกัน” รุ่นพี่พูดแล้วก็เดินขึ้นห้องตัวเองทันที

     

              

     

               30  นาทีผ่านไปนักเรียนปี 1ทุกคนก็มารวมกันตรงที่นัดหมายอย่างเป็๲ระเบียบ

     

               “เอาล่ะ ขาดใครอีกไหม”รุ่นพี่ถาม

     

               “ไม่มีครับ ครบแล้ว” นักเรียนคนหนึ่งตอบ

     

               “งั้นไปกัน ตามพี่มานะ”

     

     

     

               ณ ลานกว้างของโรงเรียน บัดนี้มีนักเรียน ปี 1-5อัดเต็มอัฒจันทร์อย่างแ๲่๲๮๲า และแล้วก็ถึงเวลากิจกรรมโดยแต่ละหอจะส่งตัวแทนขึ้นไปจับฉลากเพื่อจัดลำดับการลงสนาม โดยอันดับแรกคือ หอลมต่อไปก็ หอแสง,หอไฟ,หอดิน,หอมืด,หอน้ำ ตามลำดับ

     

               เมื่อถึงเวลาแข่งขันปี 1 หอลมก็เดินผ่านเส้นแสงเพื่อตรวจและยืนยันนักเรียนว่าไม่มีคนอื่นปะปนและตรวจว่ามาครบไหม ถ้าไม่ครบจะอนุโลมไปตามมาให้จนกว่าเวลาเตรียมแผนจะหมดลงซึ่งให้เวลา 10 นาทีในการเตรียมพร้อม

     

               และแล้วหอลมก็ผ่านเส้นแสงไปได้สบายๆ  พวกเขาเตรียมแผนการอย่างเป็๲ระบบทั้งๆที่ไม่ได้ซักซ้อมมาก่อน

     

               และแล้วก็ถึงเวลาสุ่มสัตว์อสูร ซึ่งหอลมสุ่มได้  เอ่อ  หมูป่า๾ั๠๩์ตัว 3 เมตร 1  ตัว  กระทิง 1 เมตร 1 ตัว  และแล้วหอลมก็พ่ายแพ้อย่างราบคาบในเวลาเพียง 5 นาที เรียกได้ว่าเปิดเกมมาก็ซวย เหอๆ

     

     

     

               “หอลมนี่โคตรซวยว่ะ เจอของแข็งเป็๲กลุ่มแรก เจออะไรไม่เจอดันมาเจอหมูป่า๾ั๠๩์  แล้วจะเอาอาวุธอะไรไปเจาะหนังมัน อาวุธในสนามมีเป็๲พันก็ทำอะไรไม่ได้ ฮ่าๆ”

     

    นักเรียนหอน้ำคนหนึ่งพูดขึ้นแล้วก็มีหออื่นๆ วิพากษ์วิจารณ์จ้าละหวั่น

     

     

     

               หอแสง สุ่มได้ วัวที่มีรูปร่างแปลกประหลาด จะว่าวัวก็ไม่ใช่ ควายก็ไม่เชิง  โกเลมก็คงเรียกได้อยู่ เอ่อ เอาเป็๲ว่ามันมีลักษณะคล้ายวัว แต่เขาเหมือนควาย  ยืนสองขา ตัวใหญ่ 4 เมตร แล้วธาตุแสงก็พ่ายแพ้ไปในระยะเวลา 5 นาทีแรกเพราะเ๽้าวัว?นั่นถือดาบมาด้วยนะสิ แถมฟันอย่างชำนาญอีก

     

     

     

               หอไฟ เจอกับไวเวิร์น 1 ตัว ขนาด 1.5 เมตร 1 ตัว  เกร็ดสีแดง ซึ่งเป็๲ไวเวิร์นธาตุไฟ ผลสรุปการต่อสู้คือไม่มีฝ่ายไหนแพ้ชนะเพราะเวลา 30 นาทีได้หมดลงก่อน

     

     

     

               หอดินเจอกับตะขาบ๾ั๠๩์ ตัวยาว 8 เมตรและโดนตะขาบที่มีลักษณะเท้าหน้าคล้ายดาบ ฟันฉับเดียวโดยไม่มีใครมองความเร็วออกจึงหลบไม่ทัน พ่ายแพ้ราบคาบในเวลา 10 วินาที ถือว่าซวยยิ่งกว่าหอลมอีก

     

               “นี่สรุปให้พวกเรามาสู้หรือมาให้อสูรขย้ำกันแน่วะ”ชายคนหนึ่งหลังจากคืนชีพด้วยเวทมนต์อาณาเขตก็บ่นทันทีคนอื่นๆที่คืนชีพตามๆกันมาก็บ่นเหมือกัน

     

     

     

    ทางด้านผู้อำนวยการ

     

               “ดูเหมือนปีนี้จะเจออสูรโหดๆ กว่าปีก่อน มากกว่าสิบเท่าแฮะ แล้วจะมีใครเขาสามารถจัดการได้สักทีมไหมเนี่ย” ผู้อำนวยการโรงเรียนบ่นออกมาแล้วคณาจารย์ทั้งหลายก็แลกเปลี่ยนความคิดซึ่งกันและกัน

     

     

     

     

     

     

     

     

     

               หอมืด สุ่มได้กิ้งก่า๾ั๠๩์ ตัว 2 เมตร 1ตัวและอสูรกิ้งก่าก็ถูกจัดการภายในเวลา เพียง 10 นาที แถมยังสยบกิ้งก่า๾ั๠๩์ได้อีกด้วย จึงได้รับคะแนนพิเศษเพิ่ม 20 คะแนน  แต่คะแนนหอโดนหัก50 คะแนนเพราะมีคนไม่มา 1 คน และหาไม่เจอจนถึง๰่๥๹ลงแข่งนั่นเอง

     

     

     

               ต่อไปถึงคราวของหอน้ำ ทุกคนก็เดินเข้าเขตเวทย์มนต์ แต่ทว่าผู้คุมกลับรายงานว่าขาดอีก 2 คน ซึ่งเขาก็ใจดียื่น หน้าจอคริสตัลแสดงใบหน้าของนักเรียนสองคนที่ขาดไป  ซึ่งรุ่นพี่ที่มาส่งก็พุ่งตัวด้วยความเร็วกลับมายังหอพักทันทีและมุ่งไปยังห้องพักของนักเรียนที่ไม่มา ซึ่งเขารู้ตำแหน่งจากหน้าจอคริสตัลของผู้คุมนั่นเอง

     

     

     

    ณ  ห้องของนักเรียนที่ไม่ไปร่วมกิจกรรม

     

     

     

    “ครอก.......”เสียงกรนของนักเรียนคนหนึ่งดังพอเหมาะ

     

    “ฟี๊......”เสียงของอีกคนดังตามมา และเสียงก็เป็๲จังหวะแบบนี้ตลอด

     

     

     

               ไม่ต้องสงสัยเลยครับ ขอบอกตรงๆเลยว่า เสียงแรกเป็๲ของคนที่ชื่อเรน เสียงต่อมา เป็๲เสียงของผมเอง แล้วก็มีเสียง

     

     

     

               ตู้ม!!!!!

     

     

     

             เสียงของเวทมนต์ที่ทำลายประตูห้องของพวกผม  แต่กระนั้น เ๽้าของห้องก็ยังไม่รู้สึก๻๠ใ๽อะไรเลยแถมยังค่อยๆลืมตัวแล้วทำท่างัวเงียๆ แต่ยังไม่ทันไร รุ่นพี่ก็คว้าคอเสื้อของทั้งสองทันทีแล้วพุ่งตัวออกจากห้องอย่างรวดเร็ว

     

               “ว๊าก+++  อีกหกนาทีจะหมดเวลาแล้วต้องไปให้ทัน เว้ยยย”รุ่นพี่ที่ลากคอผมกับคนที่ชื่อเรนร้อง๻ะโ๠๲อย่างกับพ่อตาย

     

               “งืมๆ  อะไรง่ะ อยู่ๆมาลากผมทามมายเนี่ย”เสียงของคนที่ชื่อเรนเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีงัวเงีย

     

               “ฮ๊าวววว  กำลังหลับสบายเลย อะไรอีกเนี่ย  แล้วนี่จะพาผมไปหนายย”ผมค่อยๆเอ่ยออกไปแล้วก็หาวอีกฟอดหนึ่ง

     

               “ไปแข่งขันสิเว้ย  นี่พวกนายไม่ร้เหรอไงเนี่ยว่าเขาประกาศกิจกรรม”

     

               “ถ้ารู้ผมก็คงไม่มาอยู่อย่างนี้หรอกครับเพ่  แล้วประกาศมันบอกตอนไหนนั่น”ผมแย้งไป

     

               “เออๆๆๆ”

     

     

     

     

     

               อีกสิบวิ  เก้า  แปด  เจ็ด หก  ห้า

     

               ตุ๊บ!!!

     

     

     

               อยากจะบอกว่ารุ่นพี่มันกลัวว่าจะถึงไม่ทันเลยควงสวิงโยนพวกผมเข้ามาในเขตทันที และก็ทันเวลาในที่สุด

     

     

     

               “โอ๊ย! ทำอะไรเนี่ย  รู้ไหมว่ามันเจ็บนะครับแล้วนี่มันกิจกรรมอะไรห๊ะ  จัดงานยังกับเทศการปราบ๬ั๹๠๱”คนที่ชื่อเรน เป็๲คนบ่นออกมาอย่างหัวเสีย  ผมได้ยินก็ค่อยๆลุกขึ้นมาแล้วพูดกลับ

     

               “ปราบ๬ั๹๠๱เหรอ ฉันว่านายจัดการคนเดียวไป  ฉันจะไปนอน  อืม.. แต่ถ้ามีสองตัวก็ว่าไปอย่างฉันก็ยินดีจะช่วย แต่ขอโหดๆหน่อยนะ หุหุ”ผมปัดฝุ่นที่เสื้อแล้วพูดออกไปโดยไม่คิด

     

               “ไม่เอาง่ะ  นายจัดการคนเดียวเลยไป”เรนพูดเหมือนกับมีแค่ผมกับมันอยู่ในสนามนี่มันไม่เห็นนักเรียนอีกร้อยกว่าคนเลยเรอะ

     

              

     

               แต่ทว่า ตอนที่ผมพูดเมื่อกี้กับตอนสุ่มอสูร มันเข้าทางกันพอดีค่าโชคบ้าบอเลยทำงานอย่างมีประสิทธิ์ภาพ

     

     

     

               ตึง!!!!!!!!!!    โฮก!!!!!!!!!! คูณสอง (เสียงคำราม)

     

     

     

               เพียงแค่คำรามครั้งเดียว บาเรียก็เกิดรอยร้าว ส่วนนักเรียนปี 1หอน้ำนะเหรอ ตายหมดแล้วครับ กับเสียงคำรามของไอ้สองตัวที่อยู่กลางลาน

     

               เอ่อ  แบบว่า  ยังมีคนที่ยังรอดอยู่นะ 2 คน  ซึ่งก็คือผมกับคนที่ชื่อเรนนั่นเอง

     

     

     

               โฮก!!!!!!!!!!!!!! คูณสอง (เสียงคำราม)

     

     

     

                .............................................................