ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 58

        หัวหน้าทหาร 

        “ ทำอะไรกันอ่ะ? ” เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากบริเวณด้านหลัง

        พวกเขาที่กำลังปะทะกันอยู่ต่างพากันหันไปมองอย่างรวดเร็วพวกกลุ่มนักผจญภัยพวกนั้นที่เข้ามาหาเรื่องเมื่อมันหันไปมองพบเห็นเขากลับชายผู้ที่เป็นเจ้าของเสียงนั้นดวงตาของมันปรากฏความหวาดกลัวขึ้นมาในทันที

        เดย์เมื่อเห็นใบหน้าของชายผู้นั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัวเข้าถึงค่อยๆหันใบหน้าของตนเองไป

        เมื่อหันไปมองก็พบเห็นเข้ากับชายวัยประมาณสี่สิบต้นๆร่างกายสูงใหญ่สวมใส่ชุดเกาะเล็กใบหน้าเรียบเฉยมีผมสั้นสีดำเข้มบนใบหน้ามีหนวดเขาเล็กน้อยมีแววตาเย็นชา

        คนผู้นั้นปรากฏกายออกมาโดยที่บริเวณด้านหลังของมันมีต่างหากจำนวนหนึ่งคอยติดตาม

        เดย์ไม่ค่อยเข้าใจนักว่าคนผู้นี้เป็นผู้ใดแต่มองดูจากท่าทางของเจ้าคนที่อยู่บริเวณด้านหน้าที่มันเต็มไปด้วยความหวาดกลัวน่าจะไม่ใช่คนธรรมดา

        เวนดี้มองเห็นชายผู้นั้นก้าวถอยหลังมาใกล้ๆกับเดย์แล้วพูดขึ้นด้วยใบหน้าเปลี่ยนสี“ นายดูความสามารถของคนคนนั้นสิ ”

        ดูเหมือนว่าเธอจะมองเห็นบางอย่าง

        เดย์แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัยจ้องมองไปที่ชายผู้นั้นและก็ใช้งานสกิล“ วิเคราะห์!!! ”

        วิเคราะห์ถูกเปิดใช้งานอย่างรวดเร็ว

        [ ชื่อ ??อายุ ??  ]

        [ สกิลหลักผู้ถือครองสกิลอัศวิน ]

        [ สกิลของท่าน- ความสามารถทักษะต่อสู้ขั้นกลาง LV20 - พลังเวทย์ LV18- พละกำลังขั้นสูง LV25 - หัวใจอัศวิน LV16- พลังชีวิตเกินขีดจำกัด LV18 - โล่ไร้พ่าย LV20- แสงแห่งผู้พิทักษ์ LV23 - จิตใจแน่วแน่ LV26- ส่งเสริมความรวดเร็ว LV20]

        เมื่อมองเห็นสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างขึ้นอย่างตื่นตระหนกตกใจ

        ระดับความสามารถของชายผู้นี้แตกต่างจากคนอื่นอย่างสิ้นเชิงดวงตาของเขาจ้องมองอย่างไม่กระพริบตาขีดความสามารถของมันแข็งแกร่งเป็น

        “ นี่มันอะไรกันความสามารถในระดับนี้? ”เดย์ภายในใจของตนเองอย่างรวดเร็วหลังจากมองเห็นความสามารถนั้น

        “ ความสามารถในระดับนี้มันแข็งแกร่งกว่าซิลเวอรอีก” 

        “ หัวหน้าทหารจีเซล  ” มันกล่าวออกมาด้วยความหวาดกลัวชายผู้ที่อยู่ด้านหน้ากำลังกลัวจนตัวสั่น

        จีเซลนั้นคือชื่อของชายผู้นั้นมันเป็นหัวหน้าอัศวินแห่งเมืองเวย์ หรือเรียกง่ายๆว่าเป็นหัวหน้าทหารของเมืองแห่งนี้ถือได้ว่าเป็นคนที่คอยดูแลความสงบภายในเมือง

        มันใช้ดวงตาของตนเองจ้องมองไปที่นักผจญภัยคนนั้นและก็พูดขึ้นมา“ กำลังทำอะไรนะเข้ามาหาเรื่องคนต่างโลกอย่างงั้นหรอ  ”

        “ อาณาจักรจูเบียของเราออกกฎหมายมาแล้วว่าพวกเขาเองก็มีสิทธิ์เหมือนกับพวกเราเช่นเดียวกัน”

        “ พวกเขาถือว่าเป็นประชากรของโลกใบนี้ไม่จำเป็นจะต้องเข้ามาหาเรื่องพวกเขาแบบนี้”

        “ ข้าตัวของเจ้าก่อความวุ่นวายภายในเมืองดาบของข้าจะสังหารเจ้าได้ทันที” มันทำการกล่าวออกมาแบบนั้น

        เพียงแค่คำกล่าวคำเดียวทำให้ชายผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าหวาดกลัวจนตัวสั่น

        มันรีบสะบัดมือของตนเองแล้วก็รีบวิ่งหนีออกไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับพรรคพวกของมัน

        เดย์เต็มไปด้วยความประหลาดใจคนผู้นี้น่าจะเป็นคนที่มีอำนาจไม่เลวดูจากท่าทางของเขาแล้วทำให้พวกที่อยู่บริเวณรอบๆหวาดกลัวจนตัวสั่น

        เดย์คิดภายในใจของตนเองอย่างรวดเร็ว “ คนผู้นี้มีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับสูงไม่เพียงเท่านั้นมีบางอย่างที่ซ่อนเล้นเอาไว้อีก”

        “ พลังเวทย์ที่ปลดปล่อยออกจากร่างกายออร่าแห่งความแข็งแกร่งที่แตกต่างจากคนอื่น”

        “ หมอนี่มีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับไหนกันแน่ ”

        เดย์กำลังตั้งคำถามอยู่ภายในใจเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของชายที่อยู่ด้านหน้าของตนเองในตอนนี้ 

        พี่ชายผู้นั้นยื่นมือเข้ามาช่วยมันก็ค่อยๆหันใบหน้าของตนเองไปอีกทางหนึ่งแล้วก็พูดกับผู้ติดตามที่อยู่ด้านหลัง“ เดินตรวจตราภายในเมืองต ”

        มันได้เดินออกไปจากจุดนี้มุ่งตรงไปตรวจตราภายในเมืองแห่งนี้ต่อโดยที่ไม่ได้สนใจเขาเลยแม้แต่

        หลังจากที่ผ่านพ้นเหตุการณ์เช่นนั้นมาทั่วทั้งบริเวณก็เต็มไปด้วยความเงียบสงบ

        ผู้คนภายในถนนก่อนหน้านี้ที่หันมาสนใจเกี่ยวกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นก็เริ่มใช้ชีวิตตามปกติ

        ไม่นานนักซิลเวอร์ก็ได้เดินทางออกมาจากด้านในหลังจากที่ไปแจ้งเกี่ยวกับเรื่องภารกิจให้กับภายในกิลนักผจญภัยได้ล่วงรู้ 

        มันได้เดินออกมาพร้อมกับถุงเงินถุงนึง เดย์หันไปมองซิลเวอร์

        ซิลเวอร์โยนถุงเงินถุงนั้นมาอย่างรวดเร็วเดย์รับถุงเงินที่ลอยมาเอาไว้กับมือพร้อมกับแสดงแววตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ “อะไรอย่างงั้นเหรอ? ”

        “ ค่าตอบแทนยังไงล่ะยังไงเสียภายในสถานที่อย่างนั้นเจ้าเองก็เป็นคนที่สามารถกำจัดพวกมอนสเตอร์พวกนั้นได้”

        “ เพราะแบบนั้นเงินนี่เองก็น่าจะเป็นของเจ้า ”

        “ รับมันเอาไว้นายเพิ่งเดินทางมาถึงสถานที่แห่งนี้เงินพวกนี้เป็นสิ่งที่จำเป็น” 

        เดย์ได้เปิดสิ่งที่อยู่บริเวณด้านในดูภายในถุงผ้านั้นมันมีเงินจำนวนหนึ่งถูกใส่เอาไว้เป็นเหรียญเงินที่หนักเป็นอย่างมาก

        ลองมองดูจากสายตาไม่ได้นับทั้งหมดแต่ก็คาดการณ์ว่าน่าจะมีประมาณยี่สิบถึงสามสิบเหรียญ

        “ พวกนี้มันเหรียญเงินอย่างงั้นหรอ? ”

        “ สกุลเงินภายในโลกใบนี้แบ่งแยกออกเป็นเหรียญต่างๆ”

        “ เหรียญทองแดงต่ำสุดหนึ่งร้อยเหรียญทองแดงเท่ากับหนึ่งเหรียญเงินส่วนหนึ่งร้อยเหรียญเงินเท่ากับหนึ่งร้อยเหรียญทองแล้วก็หนึ่งพันเหรียญทองเท่ากับหนึ่งเหรียญทองคำขาว  ”

        “ นี่คือค่าเงินทั้งหมดที่เจ้าจำเป็นต้องจดจำเอาไว้”

        “ ภายในนั้นมีอยู่ประมาณยี่สิบเหรียญเงิน ”

        “ โดยทั่วไปแล้วค่าใช้จ่ายในแต่ละวันถ้าจะใช้ในการพักโรงเตี๊ยมแล้วก็อาหารต่อคนก็ใช้ประมาณสิบเหรียญทองแดง”

        “ เงินจำนวนนั้นจะทำให้พวกเจ้าใช้ชีวิตอยู่ได้อีกนาน” ซิลเวอร์ทำการสรุปทุกอย่างอย่างรวดเร็วเกี่ยวกับสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้า

        เดย์ฟังเพียงครั้งเดียวเขาก็ทำความเข้าใจทั้งหมดได้

        “ ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะนะถ้าสถานที่อย่างนี้เป็นโลกอีกใบนึงจริงๆหรือว่าเป็นโลกที่ล่มสลายจริงๆมันเองก็คงจะมีสกุลเงินที่ต้องทำความเข้าใจ” เดย์คิดภายในใจของตนเอง

        แน่นอนว่าเข้ารับของสิ่งนี้เอาไว้ภายในมืออย่างไม่ลังเล

        อย่างไรเสียถ้ามันเป็นสกุลเงินที่ต้องใช้จริงๆเขาเองก็ควรจะมีติดตัวเอาไว้

        ซิลเวอร์พูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “เอาล่ะตามฉันมาฉันจะพานายไปพักที่โรงเตี๊ยม ”

        หลังจากนั้นพวกเขาก็เดินออกจากสำนักงานนักผจญภัยมุ่งตรงไปหาลงเตรียมภายในเมืองแห่งนี้

        ใช้เวลาไม่นานนักเดินทางมาถึงโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งตั้งอยู่ด้านหลังเมืองเป็นโรงเตี๊ยมเล็กๆเงียบสงบไม่ค่อยมีผู้คน

        สถานที่แห่งนี้แม้ว่าจะไม่ได้หรูหราแต่ว่ามันเองก็ใหญ่โตแต่ก็ดูไม่เลว 

        เดย์เข้าพักภายในสถานที่แห่งนี้โดยห้องพักแต่ละห้องต้องใช้เงินประมาณสามเหรียญทองแดงในการเข้าพักแต่ละวัน

        ซิลเวอร์บอกว่านี่เป็นโรงเตี๊ยมระดับต่ำแล้วยังเป็นโรงเตี๊ยมภายในเมืองขนาดกลางเท่านั้น

        ภายในเมืองหลวงโรงเตี๊ยมอาจจะใช้เงินมากกว่านี้ในการเข้าพรรคเพราะแบบนั้นเงินเป็นสิ่งที่จำเป็นจะต้องมี

        เดย์ห้องสี่ห้องแล้วก็จ่ายค่าอาหารทั้งหมดในแต่ละวันเอาไว้เรียบร้อยแล้ว

        เขาอยากจะเริ่มสำรวจที่เมืองแห่งนี้ก่อนเป็นอันดับแรกดูว่ามันมีอะไรที่แตกต่างจากโลกของเขาบ้าง

        หลังจากที่จัดเตรียมห้องพักของตนเองเรียบร้อยเดย์ลงมาบริเวณด้านล่างโรงเตี๊ยมแห่งนี้ 

        ที่พักแห่งนี้มีโถงขนาดใหญ่นอนล้างให้พวกแขกที่เข้าพักๆมานั่งสนทนากันและก็เป็นที่ทานอาหาร

        เดย์เดินลงมาบริเวณด้านล่างพบเจอซิลเวอร์ที่กำลังนั่งอยู่จึงเข้าไปคุย 

        ซิลเวอร์ที่กำลังนั่งอยู่หันมองอย่างรวดเร็ว “เตรียมห้องพักเสร็จแล้วอย่างนั้นเหรอ ”

        “ ใช่!!! ”

        “ พวกเขากำลังเตรียมตัวจะออกไปซื้อเสื้อผ้าให้เข้ากับภายในสถานที่แห่งนี้”

        “ ว่าแต่ฉันมีเรื่องอยากจะถามนายสักหน่อยคนที่เชื่อว่าจีเซลที่เป็นหัวหน้าทหารภายในเมืองแห่งนี้เป็นใครอย่างงั้นหรอ?” เดย์ถามด้วยความสงสัยถึงชายผู้แข็งแกร่งที่พบเจอเมื่อตอนกลางวัน

        “ จีเซล…อ๋อเขางั้นเหรอ ”ซิลเวอร์แสดงใบหน้านึกบางอย่างขึ้นมาได้ 

        จบบท