1 สัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ที่ก้อยและเบนซ์เริ่มห่างเหินกันตามแผนของเมย์เม่ ด้วยความที่เขานั้นเป็ห่วงเธอกลัวจะโดนก้อยดักทำร้ายเอาได้ หากแต่ว่าฝ่ายก้อยที่รู้สึกโกรธแค้นในใจ อยากจะเอาคืนจนอกจะแตกตาย ก็เอาคืนไม่ได้ เพราะหล่อนไม่สามารถหาจังหวะ่ที่เมย์เม่อยู่คนเดียวได้เลย กลับกลายเป็ว่า 2 คนนี้เริ่มสนิทกัน และอยู่ด้วยกันบ่อยมากขึ้นแทบจะทุกเวลา
“พี่ครับ มีพี่ม.6คนนึงฝากนี่มาครับ” เด็กชายม.ต้นมากับกลุ่มแก๊งเพื่อนอีก 2 แล้วยื่นกระดาษจดหมายให้กับก้อย
“ของใคร”
“ผมไม่รู้ครับ เขาฝากมาแค่นี้”
“เอ้า เดี๋ยวสิน้อง…..เอ้า” ยังไม่ทันจะได้เรียก เด็กม.ต้น 3 คนนั้นก็รีบจากไปแล้ว
“อะไรวะ”ก้อยพึมพำในใจก่อนจะเปิดอ่านจดหมาย และพบว่าด้านในถูกสาธยายความรู้สึกต่อเธอ ลงท้ายด้วยตัวย่อ ต.เต่า นี่เป็จดหมายสารภาพรักสินะ แถมยังมีเขียนหลังจดหมายที่เขียนไว้ว่าอยากเจอเขาขอนัดเจอกับเธอตรงโถงทางเดินก่อนกลับบ้าน
“อะไรอ่ะ จดหมายรักเหรอวะ”เพื่อนผู้หญิงในกลุ่มพูดแซวขึ้น
“อืม”ก้อยแอบยิ้มเขินๆนิดหน่อย และยื่นจดหมายให้เพื่อนอ่าน
“ไปตามนัดเลยดิ”
“บ้า ฉันมีเบนซ์อยู่นะ”
“แกพูดเหมือนกับว่าตอนนี้เบนซ์มันสนใจแกงั้นแหละ”พอได้ยินเพื่อนพูดแบบนั้นเธอก็รู้สึกโกรธยัยคนที่ชื่อว่าเมย์ขึ้นมาอีก ยังไงซะ เธอก็ไม่ยอมแพ้หรอก
“เอางี้ไหม ฉันว่าแกยังไม่ต้องสนใจเบนซ์มัน เราต้องมีตัวเลือกเผื่อไว้ก่อน สวยๆอย่างแก เดี๋ยวเบนซ์มันก็กลับมา ลองไปตามนัดดูยิ่งเห็นชื่อย่อเป็ต.เต่านะ เดาได้ไม่ยากฉันว่าเป็ต้นแน่ๆ รายนั้นก็รวย
มากนี่ได้ข่าวมา ถ้าแกได้ต้นแล้วต่อให้เบนซ์มันทิ้งแกจริงๆ อย่างน้อยแกก็จะได้สบายไง เป็ไงดีไหม”
ก้อยคิดตามที่เพื่อนบอก มันก็จริง อย่างน้อยเธอก็ได้กำไรมากกว่าอยู่แล้ว ไม่มีอะไรให้เสียหายเลยถ้าจะลองไปตามนัดดู…………
……………
06.35 น. โถงทางเดินโรงเรียน………
“ก้อย”คนโดนเรียกหันไปตามเสียงจึงได้พบว่าเป็คนที่ชื่อต้นอย่างที่คิดไว้แต่แรกจริงๆ
“ก้อยมาจริงๆด้วย ขอบใจนะที่มาตามนัดเรา”เธอยิ้มกริ่มในใจและมองผู้ชายคนนี้ ผู้ชายคนนี้ก็ไม่ได้แย่มาก เขาหล่อมากเหมือนกันแต่ออกไปแนวตี๋ๆเสียมากกว่า ใครจะไปสนเื่นั้นกันล่ะ แค่เขารวยนั่นก็เพียงพอแล้ว
“คนที่ส่งจดหมายมาคือต้นใช่ไหม”
“ใช่…..ก้อยรังเกียจเราไหม”
“ไม่เลย ว่าแต่…..ต้นชอบเราจริงๆเหรอ”
“จริงสิ คือเราชอบก้อยมานานแล้ว แต่เห็นว่าคบไอ่เบนซ์มันอยู่ เราเลยไม่กล้าสารภาพรักกับเธอ แต่่นี้เราเห็นเธอห่างๆกับเบนซ์เลยไม่รู้ว่ายังคบกันอยู่ไหม”
“ก็คบกันอยู่นะ แต่่นี้เรามีปัญหากับเบนซ์นิดหน่อยเลยห่างๆกันไป”
“งั้นเรายังพอมีหวังใช่ไหม”ต้นคว้ามือก้อยมากุมอย่างมีความหวัง ก้อยไม่ได้ตอบแต่ยิ้มให้นิดหน่อยเหมือนเป็เชิงทอดสะพาน
“ขอบใจมากนะก้อย”ต้นถือวิสาสะกอดก้อยอย่างดีใจ ก้อยเหวอไปชั่วขณะก่อนจะรีบผละออก
แต่ทุกอย่างก็ถูกใครบางคนเก็บรูปถ่ายไปแล้ว
“อ่ะ เอ่อเราขอโทษนะก้อย คือเราดีใจไปหน่อย”
“อ๋อ ไม่เป็ไร ช่างมันเถอะ”
“เอ่อ ก้อยจะว่าอะไรไหมถ้าเราขอไลน์ก้อยไว้อ่ะ”
“อืมม……ได้สิ”ถ้าแค่คุยกันคงไม่มีอะไรเสียหายหรอกมั้ง เธอคิดแค่นั้นจึงยอมให้ไลน์กับต้นไป
………………
ลานม้าหินอ่อน…….
“ฮึบ ให้ทายใครเอ่ย?” เสียงหวานเจื้อยแจ้วคุ้นหูดังขึ้นมาจากทางด้านหลังที่ใช้มือปิดตาอีกฝ่ายไว้อยู่ พออีกฝ่ายรู้ว่าเป็ใครก็เงียบไปพักนึงแล้วค่อยๆแกะมือเธอออก
“เล่นอะไรเนี่ย”ถ้าฟังจากน้ำเสียงก็จะรู้ว่าเขาไม่สบอารมณ์เท่าไดนัก
“เบนซ์เป็ไรอ่ะ ยังไม่หายโกรธก้อยอีกเหรอ”เธอว่าแล้วเบะปากทำท่างอแง
“เปล่า”
“ถ้าเปล่าแล้วเป็อะไรอ่ะ”ก้อยเข้าไปนวดแขนเบนซ์อย่างเอาใจ แต่เขาก็สะบัดมือเธอออก
“เห้ย เบนซ์เป็อะไรอ่ะ ทำไมต้องสะบัดมือก้อยทิ้งด้วย”
“ไม่น่าถามนะก้อย”
“ก็ถ้าเป็เื่นั้น เค้าก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้ตั้งใจ” ถึงแม้จริงๆแล้วตัวเธอเองจะยังไม่ได้ทำอะไรเลยแต่ก็ต้องยอมรับเพื่อให้เขาหายโกรธ
“เมย์ว่า ไม่น่าใช่เื่นั้นนะคะ พี่ก้อยน่าจะรู้ดีนะคะว่าเป็เื่อะไร ลองนึกดีๆสิคะ” อยู่ๆคนที่ไม่อยากเห็นหน้ามากที่สุดก็โผล่มายังโต๊ะของสามหนุ่มและนั่งลงข้างๆเบนซ์ ก้อยมองเมย์เม่ด้วยสายตาความโกรธและเกลียดแต่ก็ต้องรีบเปลี่ยนสายตาทันทีที่เห็นสายตาเบนซ์จ้องอยู่
“เธอหมายความว่าไง”
“พี่ก้อยก็น่าจะรู้ตัวเองดีนี่คะ ว่าเื่อะไร”
“มันหมายความว่าไงอ่ะเบนซ์ เค้ายังไม่รู้เลยว่าที่ยัย…..ว่าที่น้องเมย์พูดมันคืออะไร”ต้องรีบเปลี่ยนสรรพนามให้อย่างกระทันหันเพราะถ้าเผลอเรียกอะไรที่ดูเป็ความไม่สุภาพออกไป เขาก็จะโกรธเพิ่มมากขึ้นไปอีก
“...........”
“เมย์ว่าพี่เบนซ์บอกพี่ก้อยเถอะค่ะ สงสัยจะไม่รู้จริงๆว่าทำอะไร” หลังจากที่บรรยากาศตึงเครียดอยู่นาน เมย์ก็ทำลายบรรยาการ เบนซ์ยังคงเงียบอยู่
“งั้นเดี๋ยวเมย์จะบอกให้แทนเองนะคะ”เมย์ถือวิสาสะโดยการเปิดรูปที่ก้อยกับต้นยืนคุยกันอย่างสนิทสนม และรูปที่ทั้งสองกอดกัน เมื่อก้อยเห็นก็ต้องใ
“เธอไปเอารูปนี้มาจากไหน”
“แหม ก็เื่นี้ออกจะดังนี่คะ คนแชร์ต่อมาเยอะจะตาย เมย์ก็แค่ได้รับต่อมาจากเพื่อนอีกทีน่ะค่ะ”
“อย่ามาโกหก ฉันถามว่าแกไปเอารูปพวกนี้มาจากไหน”
“มันจะมาจากไหนก็ไม่สำคัญหรอก การที่เธอพูดออกมาแบบนี้นั่นแสดงว่าเธอยอมรับแล้วว่าคนในรูปคือเธอ”จากที่เงียบนานเขาก็พูดขึ้นมาบ้าง
“คือ…..เื่มันไม่ใช่แบบนั้นนะเบนซ์”
“ถ้าไม่ใช่แบบนั้นแล้ว เป็แบบไหนเหรอคะ พี่ก้อยช่วยอธิบายทีสิ”
“ก็วันนั้น …..ต้นมาบอกสารภาพว่าชอบก้อย”
“แล้ว??”
“เขาก็บอกว่าขอโอกาสจีบเค้าได้ไหม……….แล้ว่นี้เราก็ห่างๆกัน ก้อยก็เลยกะจะประชดเบนซ์เลยบอกว่าให้จีบได้ แต่ใครจะไปคิดว่าจู่ๆต้นจะมากอดก้อยแบบนั้นอ่ะ”
“การที่เราห่างกัน มันทำให้เธอต้องทำแบบนี้กับเค้าสินะ”
“ก็เค้าพยายามง้อเธอแล้ว เธอก็ไม่ให้อภัยเค้าสักทีอ่ะ แล้วอีกอย่างเธอก็ชอบทำตัวติดกับอีเมย์นี่ด้วย สรุป ตอนนี้คือเธอชอบมันไปแล้วใช่ไหม ”
“อย่าลามปามนะก้อย”
“เหอะ แตะต้องมันไม่ได้เลยสินะ”
“เอ…..แต่การทำแบบนี้มันก็เหมือนกับพี่ก้อยนอกใจพี่เบนซ์ก่อนไม่ใช่เหรอคะ” เมย์ยังคงใส่ไฟให้ทั้งสองทะเลาะและเข้าใจผิดกันหนักกว่าเดิม
“ก็ถ้าเค้าจะสนใจน้องเมย์ และห่างจากเธอมันก็ไม่ผิดนี่นะ เธอทำนิสัยขี้โวยวายทำร้ายคนอื่น แถมยังจะนอกใจเค้าอีก”
“นี่เธอจะไม่ฟังเค้าเลยใช่ไหม”
“ก้อยจะให้เราฟังอะไรอีกอ่ะ ทุกอย่างมันมีหลักฐานคาตาหมด ยังจะให้เราหลับหูหลับตาทำเป็ไม่เห็นแบบนี้เหรอ”
“แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นอ่ะ มันเพราะอีเมย์นั่นต่างหาก มันทำทุกอย่างเพื่อจะแย่งเธอไปจากเค้า เค้ารักเธอจะตาย เธอต้องเชื่อเค้านะ”
“เื่มันมาขนาดนี้แแล้ว เธอก็ยังคงอคติกับน้องเขาอีกเหรอ”
“ก็ถ้าไม่ใช่เพราะมัน เบนซ์จะเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้เลยเหรอ”
“พอเถอะก้อย วันนี้เธอทำเค้าเสียใจและผิดหวังในตัวเธอมามากละ……เราเลิกกันเถอะ ”
ก้อยตาโตและใในสิ่งที่เบนซ์พูดเพราะไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้ออกมาจากปากของเขา ที่ผ่านมาเธอคิดและมั่นใจในตัวเองมาตลอดว่าอยู่เหนือเขามาเสมอ
“อย่ามาตลกนะเบนซ์ เค้าไม่เล่นด้วย”
“เค้าก็ไม่ได้ตลก นี่พูดจริง เราเลิกกันเถอะ”เขาทำท่าจะเดินไปแต่ก็ถูกก้อยรั้งแขนไว้และร้องให้
“เห้ย ไม่เอาแบบนี้สิเบนซ์ เธอจะมาทิ้งเค้าแบบนี้ได้ยังไง อย่าทิ้งเค้าไปเลยนะ เค้าขอโทษ
อย่าทำแบบนี้เลย” ก้อยพูดทั้งน้ำตาและกอดเขาจากด้านหลังไว้แน่น เบนซ์เองก็แอบเสียใจ เมย์สังเกตุได้จากแววตาที่เศร้านั้น แต่เขาก็หลับตากลั้นใจแล้วแกะมือก้อยออกก่อนจะเดินจากไปทิ้งให้อีกฝ่ายเข่าทรุดและร้องให้หมดสภาพแบบนั้น
“เบนซ์ กลับมาก่อน เค้าขอโทษ ฮึก” หากใครที่มองเห็นภาพนี้ก็ต้องคิดว่ามันช่างน่าสงสารเหลือเกิน แต่กลับมีอีกคนหนึ่งที่ยืนมองสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความพึงพอใจก่อนจะทิ้งรอยยิ้มเย้ยหยันสมเพชไว้ให้อีกฝ่ายเจ็บใจเล่น………….
ห้างสรรพสินค้า……….
ผ่านมา 2 อาทิตย์ในการทำใจ ก้อยก็เริ่มมาออกเดทครั้งแรกกับต้น หากใครจะมองว่าหล่อนเป็คนมูฟออนไวก็คงจะไม่เถียง เพราะเธอคิดแค่ว่า หลังจากนี้ใครจะมีผลประโยชน์ต่อเธอมากที่สุด เธอจึงได้คิดที่จะเริ่มความสัมพันธ์ใหม่โดยการออกเดทกับเขา แต่นี่ก็เลยเวลามาร่วม 15 นาทีแล้วที่เ้าหล่อนมายืนรออีกฝ่าย
“ทำไมช้าจัง โถ่เว้ย ถ้าไม่ติดว่ารวยจะไม่มาเลย ให้ตายเถอะ”ก้อยบ่นกับตัวเองได้สักพัก สายตาก็
เหลือบไปเห็นว่าคนที่เธอนัดเดินออกมาจากโรงหนังกับผู้หญิงอีกคนทั้งคู่เดินมาด้วยกันอย่างสนิทสนม และผู้หญิงคนข้างๆก็ไม่ใช่ใคร นั่นคือเมย์เม่ ก้อยทั้ง งง สับสน และเกิดคำถามมากมายอยู่เต็มในใจ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่เธอยังไม่อยากวู่วาม เลยเดินตามทั้ง 2 ไปจนพบว่าทั้งคู่กำลังจะไปทาน
ไอศครีมกัน ก้อยแอบเดินตามและเข้ามานั่งยังเก้าอี้ใกล้ๆเพื่อที่จะให้ได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่
“หนังสนุกดีนะคะ”
“ใช่ แต่หนังที่ว่าสนุกแล้วพอมีคนข้างๆเป็น้องเมย์ มันเลยทำให้แฮปปี้กว่า”
“แหม หยอดเก่งจังเลยนะคะ”
“ถ้าได้มากกว่านี้พี่ก็อยากทำนั่นแหละ เสียดายจังเลยที่ทำได้แค่นี้”ต้นพูดน้ำเสียงนอยด์ๆ พอก้อยฟังบทสนทนาก็ยิ่งไม่เข้าใจเข้าไปใหญ่ว่าทำไมต้นต้องพูดจาหยอดเมย์ทั้งที่เขาพึ่งบอกชอบเธอไปแท้ๆ
“พูดแบบนี้ได้ยังไงล่ะคะ เอาพี่ก้อยไปไว้ไหนกัน”เมย์พูดติดตลก
“ฮ่าๆ พี่ไม่ได้ชอบยัยนั่นซะหน่อย เมย์ก็รู้ว่าพี่แค่ทำตามที่เมย์ขอเฉยๆ คนที่พี่ชอบจริงๆอ่ะ คือเรา
ต่างหาก”
“เมย์ก็ทำตามข้อตกลงเราแล้วนี่คะ อย่านอยด์สิ”
“โถ่ ที่พี่บอกว่าคืนนี้เราไปปาร์ตี้ต่อกันอีกที่ไม่ได้จริงๆเหรอ”
“ถึงข้อแลกเปลี่ยนของเมย์จะยอมทำทุกอย่าง แต่ในข้อตกลงของเราคือเมย์จะยอมออกเดทด้วยแค่ ดูหนังแล้วก็มากินข้าวกันเฉยๆไม่ใช่เหรอคะ เมย์ทำตามข้อตกลงแล้วนะ ห้ามขอเพิ่มค่ะ”
“โห่ เมย์อ่ะ ใจร้ายกับพี่จัง รู้งี้จะขอเยอะกว่านี้เลย”
“ฮ่าๆ ช่วยไม่ได้ค่ะ วันนั้นที่ให้ขอเมย์ไม่ได้จำกัดซะหน่อย มาวันนี้ขอไม่ได้แล้วถือว่าผิดข้อตกลงค่ะ”
“ร้ายจริงๆเลยเราอ่ะ”
“ว่าแต่วันนี้นัดพี่ก้อยมาไม่ใช่เหรอคะ แล้วตอนนี้ไปไหนล่ะคะ กะจะเทรึไง”
“ก็แหงสิ ภารกิจพี่จบแล้วจะสานต่ออีกทำไม ก็ใช้โอกาสนี้เทไปซะเลย ฮ่าๆๆ”
“แหม ว่าแต่เมย์ร้ายพี่เองก็ร้ายเหมือนกันนั่นแหละ ฮ่าๆ”
“ช่างยัยนั้นเถอะ ไอศครีมมาแล้ว กินกัน”
“โอเคค่ะ” หลังจากจบบทสนทนาก้อยก็ใอย่างหนักเธอทำอะไรไม่ถูก เธอใช้กระเป๋าบังหน้าและรีบเดินออกจากร้านไป อะไรกันเป็ไปไม่ได้ ทำไมเื่ต้องเป็แบบนี้ สรุป ไอ่สารเลวนั่นหลอกใช้เธอทำให้เธอกับเบนซ์ต้องเข้าใจผิดและเลิกกัน พอเธอตั้งใจจะเริ่มชีวิตใหม่กับเขาก็กลับต้องมาโดนหักหลังแบบนี้ แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมีตัวบงการคือยัยคนชื่อเมย์ คนที่เธอเกลียดที่สุด ที่แท้เื่ทั้งหมดมันก็เป็ฝีมือของยัยมารร้ายที่ร่วมมือกันโดยการจ้างให้ต้นเข้ามาทำทีเป็สารภาพรักกับเธอแถมยังเป็คนถ่ายรูปนั่นอีก ซึ่งคนมีเงินแบบเขาคงไม่มีทางเอาเงินแน่ แต่เพราะต้นทุนเดิมคือชอบอีเมย์นั่นอยู่แล้วจึงขอเปลี่ยนจากเงินมาเป็ข้อแลกเปลี่ยนโดยการยอมไปเดทด้วย ทุกอย่างกระจ่างทันที ยัยสารเลว เมื่อรู้ว่าทุกอย่างคือฝีมือของเมย์ก็ยิ่งทำให้ไฟในอกที่สุมไว้ในอกะเิออก ก้อยน้ำตาไหลออกมาด้วยความแค้นในใจ จะมาแย่งของเธอไม่พอ ยังมาเอาตัวเลือกสุดท้ายที่เธอมีไปอีก เธอรอจะเอาคืน จนเวลาล่วงเลยมาถึง่เย็นที่ต้นกับเมย์ต้องแยกกัน นั่นทำให้เมย์ปลีกตัวออกมายังลานจอดรถที่ไม่มีใคร………
ลานจอดรถ…………..
เมย์เดินแยกตัวออกมาจากต้นหลังจากที่หมดธุระตามสัญญาที่ให้ไว้กับต้น ระหว่างทางที่เดินหารถอยู่ๆเธอก็มีความรู้สึกเหมือนใครกำลังเดินสะกดรอยตามเธอมา เมย์หันซ้ายหันขวาก็ไม่เห็นใคร เธอจึงรีบสับเท้าให้เร็วขึ้น จนเมื่อใกล้ถึงรถเธอก็รีบเปิดประตูทำท่าจะเข้าไปในรถ แต่ก็ถูกใครบางคนกระชากผมจากทางด้านหลังอย่างรุนแรงจนเซ และเมื่อหันมาจึงได้รู้ว่าเป็ก้อย ไม่ทันได้ตั้งตัว ก้อยกระหน่ำตบหน้าเมย์เม่อย่างบ้าคลั่งจนเมย์ล้มลงไปนอนกับพื้น เธอโดนขึ้นคร่อมโดนตบอยู่สักฉาดสองฉาดก็ใช้แรงเท้าถีบคนตัวเล็กกว่าออกอย่างแรงจนก้อยหงายท้องไป เมย์รีบลุกไปเอาสนับที่เธอพกในกระเป๋าเพื่อป้องกันตัวออกมาใส่กับมือไว้
“แก! เพราะแกคนเดียวทำให้ชีวิตฉันต้องพังขนาดนี้ ตายซะเถอะ”ก้อยลุกขึ้นมาจะกระโจมเข้ามาบีบคอของเมย์แต่เธอไหวตัวทันแล้วใส่หมัดสนับเข้าที่แก้มซ้ายของก้อยอย่างจังจนอีกฝ่ายล้มลงพร้อมกับเืที่ออกมาบนพื้นเต็มปาก
แกร็ก!! เสียงเหมือนมีของบางอย่างแตกหัก และมันหลุดออกมาจากปาก พบว่าเป็ฟันแตกและหลุดออกจากปาก 2 ซี่ที่มีเืท่วมเต็มพื้นตอนนี้ หน้าฝั่งซ้ายของก้อยแหกและเยินจากการโดนสนับมืออย่างเห็นได้ชัด
“โอ้ย………..แออำแอบอี้อำไอ(แกทำแบบนี้ทำไม) ฮึกๆ” เพราะยังมีอาการปวดจากฟันและใบหน้าอย่างสาหัสทำให้พูดไม่ชัด
“เธอเริ่มเองก่อนนะ” เมย์ลูบหน้าตัวเองที่โดนตบอย่างหนัก และตอนนี้มันกำลังแสบ
“อำไอแออ้องอำแอบอี้อับอันอ้วย แออ้องอานอะไอ อันไออำอะไรใอ้แอ (ทำไมแกต้องทำแบบนี้กับฉันด้วย แก้าอะไร ฉันไปทำอะไรให้แก)” ก้อยพูดออกมาทั้งน้ำตา เพราะความเ็ปในใจและความเจ็บบนใบหน้าของเธอ มันช่างรวดร้าวเหลือเกิน ถึงคำพูดของก้อยจะฟังแทบไม่ออก แต่เมย์ก็จับใจความได้
“เหอะ ฉัน้าอะไรอ่ะเหรอ ฉันก็้าให้แกเ็ปไง เป็ไง เ็ปไหมล่ะ เวลาโดนแย่งสิ่งที่รักไปแล้วต้องโดนทิ้งอย่างโดดเดี่ยวน่ะ แล้วถ้าถามว่าเธอมาทำอะไรให้ฉัน ฉันก็ต้องบอกว่า ไม่ เธอไม่ได้ทำอะไรให้ฉํนแต่คนที่เธอทำร้ายมันคือน้องสาวฉันต่างหาก จำได้ไหม……ว่าได้เบนซ์มายังไง”พอมาถึงตอนนี้ก้อยก็อึ้งเข้าไปใหญ่
“เออเอ็นอี้อาวอิมอาเอ๋อ (เธอเป็พี่สาวพิมพาเหรอ)”
“ใช่ มาถึงตอนนี้คงนึกขึ้นได้แล้วเนาะ ว่าเธอเองก็ทำเลวๆกับน้องสาวฉันยังไง” ก้อยร้องให้หนักอีกครั้งเมื่อรู้ว่าทั้งหมดที่เกิดขึ้นนั้นมันเพราะสิ่งที่เธอเคยทำลงไป ก่อนที่ก้อยจะมาคบกับเบนซ์ ก้อยที่รู้อยู่แล้วว่าเบนซ์มีพิมพาอยู่ก็ทำทุกอย่างงเพื่อจะแย่งเขามาไม่ว่าจะมารยาหญิง และสิ่งที่เธอทำให้ได้เขามาเป็แฟนนั่นก็คือวิธีเดียวกันกับที่เมย์ทำกับเธอ โดยการทำให้เบนซ์เข้าใจพิมพาผิดว่าพิมแอบนอกใจ ภาพทุกอย่างในวันที่เธอถูกเบนซ์บอกเลิก เหมือนเป็เดจาวูภาพที่เกิดขึ้นซ้ำอีกครั้ง เพียงแต่ว่าครั้งนี้มันกลับเป็เวรกรรมที่มาเกิดขึ้นกับเธอ
“อย่าได้คิดจะมายุ่งกับฉันอีกแล้วก็ห้ามบอกเื่นี้กับใคร ฉันเคยเตือนเธอไปแล้วว่าให้ยอมดีๆั้แ่แรก แต่เธอก็แข็งข้อกับฉันเอง วันนี้เธอเลยต้องเจ็บตัวขนาดนี้ ถ้าเธอแค้นฉันและจะเอาคืนที่ฉันทำกับเธอแบบนี้ ก็ลองดู ฉันไม่ได้ขู่ เพราะแค่วันนี้มันยังเป็น้ำจิ้ม ถ้าเธออยากรู้จักรสชาติความตายจริงๆละก็ ฉันจัดให้ได้ หวังว่าเธอจะเข้าใจนะ ถือซะว่าหยวนๆกันไป เธอมาแย่งแฟนน้องสาวฉันเองก่อน ส่วนฉันก็แค่เอาคืนเหมือนแบบที่เธอทำกับน้องสาวฉันบ้างก็แค่นั้น วินวินเนาะ” ก้อยพูดอะไรไม่ออก เพราะเมื่อมาเจอทุกอย่างด้วยตัวเองถึงได้รู้ว่ามันเ็ปขนาดนี้ เธอพยักหน้าเข้าใจอย่างยอมรับ เพราะนี่แค่เธอตบหน้ายังโดนสวนจนหน้าเกือบแหก ฟันแตก 2 ซี่แบบนี้ หากเธอจะเอาคืนเมย์จริงๆก็คงไม่กล้า
เพราะคำที่บอกว่าไม่ได้ขู่นั้น นั่นคือของจริงแน่เมย์อาจจะเอาเธอถึงตายได้ ผู้หญิงคนนี้น่ากลัวมาก มีคำนี้ผุดขึ้นมาในใจเธอ นั่นจึงทำให้เธอไม่กล้าต่อกรอะไรกับเมย์อีกเลย…………………..