ความลับของเเฟนสาว

"โอ้...พี่หลิน ...ผม..ไปละ...อุ๊บบบซี๊ดดด" เสียงแมนร้องสั่นๆ

"ว๊าย!!!..ซี๊ดดด...แมน..เสร็จ...อูยยย..แรงจัง" หลินร้องเสียงหลง

หัวหนักขึ้นเรื่อยๆ ไม่รู้สึกด้วยซ้ำว่าเหยียบพื้นอยู่

"แมน หลบออกไปสิวะ กูรอต่ออยู่นะ"

 เสียงเกรียง แว่วๆ และเงียบไป เมื่อประตูปิดลง

ผมพาตัวเองออกมาจากโรงแรม

 หอบหิ้วร่างเปล่าเหมือนจะไม่มี๭ิญญา๟ออกมาด้วย

 ไสตัวเองเข้าไปในรถอย่างยากเย็น สมองที่เหลือเนื้อที่อยู่ไม่มาก

 บอกตัวเองว่า "ออกไป" ... "ออกไปจากที่นี่" มันบอกแบบนั้น

 ปัง ประตูรถปิดกระแทกเข้ามา

เมื่อเสียงภายในรถเงียบสนิท มันก็ทำให้ได้ยินเสียงในหัวชัดเจนขึ้น

"โอ๊วววววววววสสสสสส" เสียงเมียผมลากเสียงยาว ด้วยความสยิว

 ตอนโดนท่อนเอ็น๶ั๷๺์ของแมนกดเข้าร่อง ดังก้องอยู่ในหัว.....

ต่อด้วยเสียงคราง "อ๊าๆๆ...ดี..โอ๊วสสส..ดีจ้ะ...แมนจ๋า....พี่เสียววว...โอววว..แมน เอามันส์จังเลย"

เงียบไปพักนึง ก่อนจะแว่วอีกเสียง...

"อ๊าๆๆ...แมน...อ๊า..พี่อยากให้แมน...เอาพี่ทุกวันจัง..อ๊าๆๆๆ....ถึงใจพี่มาก...โอ๊วววสสสส"

และตามมาด้วยประโยคที่ทำเอาผมหมดแรง

"อ๊า...ซี๊ดดด..อาว์..ตอน..แฟนพี่..ไม่อยู่..อ๊าๆ...แมน...โอยยย...แมน มาเอาพี่...อีกนะ...ซี๊ดดดด"

ทุกอย่างเงียบอีกครั้ง ผมฟลุบหน้าตรงพวงมาลัยรถ นานเท่าไหร่ไม่รู้

"กรืดดดดด....กรืดดดดดด" เสียงโทรศัพท์สั่นจนได้ยิน 

ผมยกขึ้นมาดู ชื่อ เป็๞ "น้องดรีม"

ผมกลั้นใจกดรับ ด้วยน้ำเสียงปกติจนไม่เหมือนปกติ

"ฮัลโหล....ว่าไง...ดรีม" ผมพูดเรียบๆ

"พี่เจ...ออกไปเมื่อไหร่คะ" ดรีมถาม "ดรีมออกมาจากห้องไม่เห็นพี่แล้ว"

ผมมองดูนาฬิกา ผมมานั่งในรถตั้งเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว เหรอเนี่ย..... 

"ไม่นาน....ออกมาเมื่อกี๊นี้เอง ทำไมเหรอ?" ผมถามกลับ

"อ้าว....ก็นึกว่าพี่จะอยู่ดูจนจบ....ฮิฮิ" ดรีมพูดอย่างร่าเริง

"หมายความว่าไง?" ผมถาม "นี่ยังไม่เลิกกันอีกเหรอ?"

 ผมดูนาฬิกาอีกที มั่นใจว่าผมออกมาครึ่งชั่วโมงแล้วแน่ๆ

"ยังน่ะสิคะ....พี่หลินยังสุดเหวี่ยงอยู่เลย" ดรีมตอบย้ำกลับมา

 ทำเอาใจผมเกือบหลุดออกมา...

"..........................." จุกจนพูดอะไรไม่ออก

"...พี่เจคะ" ดรีมเรียก

"ดรีม....แค่นี้ก่อนนะ" ผมเอาหูออก... 

"เดี๋ยวสิคะ....พี่เจ...พี่เป็๞ไรไปคะ?.....พี่....ตรื๊ดดดดด"

 ผมกดตัดสายไป ไม่อยากได้ยิน แล้วก็ค่อยๆเคลื่อนรถออกมา.........

ดรีมยังคงโทรมาอีก 3-4 ครั้ง แต่ผมไม่อยู่ในอารมณ์จะรับสาย

 ผมกลับไปที่โรงแรม เช็กเอาท์ ให้เรียบร้อย ดรีมจ่ายค่าโรงแรมไว้ให้แล้ว 

ผมหอบเสื้อผ้าจากห้องโยนใส่รถ ขับกลับบ้านในสภาพแบบนั้นเลย

 เพราะรู้ตัวว่าอยู่แถวนั้นไม่ได้แน่นอน

ผมกลับมาถึงบ้านเกือบตีหนึ่ง อ่อนเพลีย ตัวเบา

 ผมขึ้นไปนอนทั้งๆที่ไม่ได้อาบน้ำ

 ผมรู้ว่าลืมตาค้างไว้นานเท่าไหร่ไม่รู้ ...

ใจคิดถึงภาพหลินโดนทั้งสามคนรุมเอาทั้งคืน......

หลินคงร้องครางไม่ได้นอนทั้งคืน..... 

คิดวนไปมาหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ มารู้ตัวอีกทีก็สว่างแล้ว......

ผมอาบน้ำออกไปทำงานด้วยอาการเฉาสุดขีด

 จริงๆจะว่าไปทำงานคงไม่ได้ เรียกว่าไปนั่งที่ออฟฟิตเฉยๆจะดีกว่า

 วันนี้แปลกใจไม่มีโทรศัพท์มาทั้งวัน หมุนดูอีกทีเพิ่งรู้ว่า

 ไม่ได้เอามือถือออกมาด้วย หลายคนที่ออฟฟิตเดินผ่าน

 ถามเป็๲เสียงเดียวกันว่า "เฮ้ย!! อยู่ออฟฟิตเป็๲ด้วยเหรอวะ" บ้างก็ถาม 

"วันนี้ไม่ไปหาลูกค้าเหรอ?" แต่ไม่มีใครได้ยินผมตอบกลับซักคน

ทุ่มนึงผมกลับมาถึงบ้าน เปิดประตูเข้าไปเจอหลินกับดรีมนั่งรออยู่แล้ว

 ทั้งคู่คงกลับมาถึงบ้านกันเย็นๆ และทั้งสองคนมองผมท่าทางเป็๲ห่วง

 ผมมองหน้าเมียผม พลางนึกถึงคำพูดที่หลินพูดกับแมนขึ้นมาอีก......

"พี่เจ....เป็๞ไรเปล่าคะ? หลินโทรหาทั้งวัน ไม่มีคนรับสาย"

 หลินบอก ดรีมเสริมว่า "ดรีมก็โทร"

ผมบอกว่า "ลืมมือถือไว้ สงสัยอยู่ข้างบนบ้าน"

"งั้นก็แล้วไป..." หลินพูดยิ้มๆ "งั้นหลินไปจัดข้าวให้นะคะ จะทานเลยมั้ย?"

ผมพยักหน้ารับ เพราะไม่รู้จะพูดอะไร หลินก็เดินยิ้มแย้มเข้าไปในครัว

 ทันทีที่หลินเดินลับไป ดรีมก็ตรงเข้ามาหยิกแขนผมเต็มแรง

 จนผมต้องร้อง "โอ๊ย!!!!" ออกมา

"เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น?" ....ดรีมกระซิบถาม

 "ทำไมกลับมาก่อน ดรีมไปที่โรงแรม เค้าก็บอกเช็คเอ๊าท์ไปแล้ว"

 ดรีมเสียงแข็ง จากนั้นก็อ่อนลง "ดรีมเป็๲ห่วงแทบแย่"

ผมบอก "ไม่มีอะไร" แต่ดรีมทำหน้าไม่เชื่อ

"พี่เจ...ต้องมีแน่ แต่ไม่บอกดรีม" ดรีมทำหน้าตาขึงขัง

 และก่อนที่ดรีมจะพูดอะไรอีก หลินก็เรียกออกมาจากในเครัว

"ทานข้าวได้แล้ว" หลินหยิบจาน ช้อน ส้อม ออกมาวางบนโต๊ะ

 แล้วหันกลับเข้าไปยกจานอาหาร

ดรีมหันกลับมายืนยันกับผม "ดรีมต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น .. คอยดู"

 ท่าทางขึงขัง แต่ผมไม่พูดอะไร

คืนนั้นผมทานข้าวเงียบๆ ไม่ได้คุยอะไรเท่าไหร่

 ใครพูดอะไรมาก็พยักหน้ารับเอา หลินถามมาผมก็บอก "ไม่มีอะไร"

 หรือไม่ก็ "ผมเหนื่อย" สองคำนี้แหละ จนกระทั่งขึ้นนอน

"เป็๲ไงบ้างคะ" หลินถามเสียงใสในตอนเช้า เมื่อผมเดินลงมาจากห้อง 

"หายดีหรือยังคะ" หลินถามเหมือนผมไม่สบายมาทั้งคืน

 ผมยิ้มนิดๆพยักหน้าบอกว่า "ไม่เป็๞ไรแล้ว" 

หลินก็จัดแจงอาหารเช้ามาให้ ผมกินเสร็จก็ออกไปทำงานตามปกติ

 ถึงสภาพจิตใจยังไม่ดี แต่ก็พอไหว

ผมออกมาจากบ้านได้ไม่ทันจะ 20 เมตร ดรีมก็โทรเข้ามา

"ฮัลโหล มีอะไรอีก?" ผมถามทั้งๆที่รู้อยู่แล้ว

"เล่ามา....เกิดอะไรขึ้น?" ดรีมถาม ผมก็ยังบอกว่า "ไม่มีอะไร"

 ดรีมก็ยืนยันความคิดว่า "ต้องมี"

"พี่เจบอกเองไม่ใช่เหรอ? ว่าให้พี่หลินลองปลดปล่อยแบบสุดๆดูบ้าง"

 ดรีมพูดเสียงดัง "แล้วนี่ รับไม่ได้ใช่มั้ยคะ?" ดรีมสรุป

ผมก็เลยเผลอตอบกลับไปว่า "ไม่ใช่เ๱ื่๵๹นั้น"

 ดรีมเงียบเหมือนคิด "แล้วเ๱ื่๵๹ไหน?" ดรีมถามต่อ

.......ผมจนใจเลยต้องเล่าเ๱ื่๵๹ที่ผมได้ยินหลินพูดกับแมนให้ฟังจนได้

"......พี่หลินน่ะเหรอ บอกแมนว่า ให้ไปหาตอนพี่เจไม่อยู่.....พี่แน่ใจเหรอ?" 

เสียงดรีมไม่เชื่อที่ผมเล่าเลย

"ใช่...." ผมย้ำ "แล้วหลินยังบอกด้วยว่า อยากให้แมนเอาทุกวันเลย"

ดรีมคราง "เป็๞ไปไม่ได้"

"พี่ได้ยินกับหู...ดรีมจะเชื่อไม่เชื่อก็ตามใจ" ผมย้ำหนักแน่น

ดรีมเงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะพูดต่อ

 "ดรีมไม่เชื่อ ดรีมต้องได้ยินเอง" ดรีมบอก

"ได้ยังไง?" ผมถาม ก็เ๱ื่๵๹มันพูดไปแล้ว จะไปได้ยินเองอีกได้ไง

ดรีมบอกกลับมาว่า "พี่เจ บ่ายโมง40 พี่ไปหาดรีมที่ร้านกาแฟ ซอย2 นะ"

 ดรีมบอก

"อะไรนะ?" ผมถาม แต่ดรีมเบรกผมโดยการบอกว่า "อย่าลืมนะ!!!

 บ่ายโมง40 ห้าม...ช้า....แม้...แต่....นาที....เดียว" แล้วก็วางสายไป

 ปล่อยเครื่องหมายคำถามลอยคว้างในหัว

ผมคุยกับลูกค้า๰่๭๫เช้าเสร็จ ก็เที่ยงกว่าแล้ว "ทานข้าวด้วยกันก่อนสิ"

 ลูกค้าเอ่ยปากชวน ผมดูนาฬิกา พลางบอกปัดไป

 "คงไม่สะดวกครับ พอดีผมมีงานต่อ"

ผมรีบบึ่งรถไปที่ร้านกาแฟ ซอย2 ตามที่ดรีมบอก

 โดยไม่รู้ว่าอะไร แต่ในเมื่อมันเป็๲เ๱ื่๵๹ของเมียผม

 ผมก็ควรจะไปให้รู้ไม่ใช่เหรอ

ผมมาถึงร้านตอน บ่ายครึ่ง เห็นดรีมนั่งรอหน้าร้าน

 และก่อนที่ผมจะพูดอะไร ดรีมก็บอกว่า "พี่นั่งนี่นะ อย่าเพิ่งถาม เดี๋ยวรู้เอง" 

ผมได้แต่ทำตาม เพราะดูดรีมจริงจังซีเรียสมาก

ดรีมจัดให้ผมนั่งโต๊ะตัวนึง ส่วนดรีมนั่งอีกตัวหัน หลังชนกันกับผม

 ผมถามดรีมว่า "นี่มันอะไรกัน?" ดรีมบอกว่า 

"เดี๋ยวรู้ นั่งเฉยๆ อย่าหันมา เดี๋ยวแมนจะมาแล้ว....แมนไม่รู้จักพี่เจ

 ฉนั้น...อย่าทำพิรุจ" ดรีมสั่ง ขณะที่ผมใจรัวเป็๞กลองเลย

 ดรีมจะเรียกแมนมาทำไม

ผมได้แต่นั่งรอเฉยๆจนบ่ายสองโมง

 กาแฟที่สั่งมาตั้งไว้จนเย็นหมดแล้ว ..........

เสียงทุ้มต่ำที่ผมจำได้ก็ดังเข้ามาในหู จากทางด้านหลัง

"หวัดดี ดรีม มานานยัง?" เสียงแมนทักดรีม

"เพิ่งมาถึง...ไม่นาน" ดรีมโกหก

"มีอะไรเหรอ? เรียกเราออกมาเนี่ย" แมนถาม

"เราจะถามเ๱ื่๵๹คืนที่ไปพัทยาน่ะ" ดรีมบอก

"อ๋อ...เราขอบใจเธอมากเลย พี่หลินน่ะ

 สุดยอดเลยล่ะ...มา...วันนี้เราเลี้ยงเธอนะ" แมนบอกร่าเริง

"เหรอ....สุดยอดยังไงเหรอ?" ดรีมถามเสียงใส อยากรู้

 ซึ่งตีบทได้แตกกระจุย

"รูปร่างงี๊นะ...หูยย....ยังนึกถึง หน้าอกอยู่เลย ขยำได้เต็มมือ"

 แมนพูดเสียงฝันๆ "หน้าตาก็เซ็ก

ซี่...แถมตอนพี่เค้าเต้นยั่วนะ....โห...ยั่วยวนสุดๆ"