นางร้ายถูกเนรทศกับระบบร้านค้าความดี

บทที่ 132

เปิดร้านผัก

บนถนนเส้นหนึ่งที่อยู่ไกลจากถนนเส้นหลักเพียงเล็กน้อย ถนนเส้นนี้มีความกว้างของถนนประมาณ เดิมทีบนถนนเส้นนี้ไม่ค่อยมีผู้คนเดินผ่านไปผ่านมาสักเท่าไหร่ 

แต่ว่าหลังจากที่เมืองชายแดนแห่งนี้ได้รับการพัฒนา ถนนเส้นนี้ก็เริ่มมีแผงขายของมาตั้งมากขึ้น 

มันกลับกลายเป็นว่ากลายเป็นย่านการค้าแห่งนึงที่ผู้คนในเมืองพากันเดินผ่านไปผ่านมา ซูฉีเปิดร้านขายผักภายในสถานที่แห่งนี้

ร้านผักของนางเป็นเพียงแค่ร้านผักเล็กๆเท่านั้น มันเป็นร้านที่ตั้งอยู่บริเวณริมถนน มีห้องแถวตั้งอยู่เพียงแค่ประมาณสองห้อง 

มีพื้นที่ใช้สอยอย่างจำกัด ซูฉีได้สถานที่แห่งนี้มาจากการซื้อที่ดินบริเวณ นางเดินผ่านไปผ่านมาเห็นร้านแห่งนี้ทรุดโทรม จึงทำการติดต่อและซื้อมัน 

ในยามนี้เป็นเพียงแค่ร้านเล็กๆเท่านั้น แม้ว่าจะมีเงินทุนในการใช้อยู่ไม่น้อย แต่ว่าคุณหนูผู้โดนเนรเทศผู้นี้ก็ไม่ใช่คนโง่

นางไม่ใช่คนที่จะนำเอาเงินของตนเองไปลงกับกิจการทั้งหมดโดยที่ไม่ไตร่ตรองไว้ก่อน

ผักของนางเป็นผักที่มีคุณภาพสูงก็จริง แต่ว่าผักส่วนใหญ่นางเองก็ใช้ในการส่งขายให้กองทัพ

เพียงแค่สวนนั้นก็ทำเงินได้จำนวนมากแล้ว นางไม่จำเป็นจะต้องลงทุนกับร้านผักมากมายอะไรขนาดนั้น 

เพราะว่าร้านผักเป็นเพียงแค่การที่นางนำเอาผักที่เหลือจากการขายกองทัพ มาขายให้กับผู้คนในเมือง

มันเป็นเพียงแค่การเพิ่มรายได้ทางนึงเท่านั้น แล้วก็เพิ่มอาหารให้กับผู้คนภายในเมืองมีกินมากขึ้น 

ในตอนนี้เมื่อแห่งนี้เริ่มถูกพัฒนาแล้ว เพราะแบบนั้นปัจจัยเกี่ยวกับเรื่องการขาดแคลนเสบียงอาหาร มันอาจจะไม่มีให้เห็นแล้วก็ได้ 

แสงแดดด้านบนส่องแสงสว่างไสวลงมาบริเวณด้าน บนถนนใกล้ๆเส้นหลักเต็มไปด้วยผู้คนมากมายเดินผ่านไปผ่านมา 

เหล่าแขกเยี่ยมเยือนจากต่างเมืองยามนี้เพิ่มพูนขึ้นภายในเมืองแห่งนี้หลายเท่า ซูฉีได้ฤกษ์ยามทำการเปิดร้านผักของนาง

ป้ายร้านขนาดใหญ่ถูกยกขึ้น 

ร้านผักตระกูลซู

ร้านแห่งนี้มีพนักงานเพียงแค่ไม่กี่คนเท่านั้น  ซูฉีคัดเลือกพนักงานของตนเองประมาณ 3 คนออกมาเพื่อดูแลเกี่ยวกับร้านผัก

นางให้พวกท่านป้าฮุ่ยมาดูแลร้านผักนี้ พวกนางเป็นสตรีงานค้าขายเช่นนี้ยิ่งเหมาะกับพวกนางมากกว่างานภายในสวนอยู่แล้ว 

งานภายในสวนส่วนใหญ่ก็ให้เหล่าบุรุษทำ ส่วนพวกเหล่าสตรีที่นางรับเข้ามาก็มาผลัดกันดูแลร้านแห่งนี้ตามกำหนด

ซูฉีพอจะมีความรู้เกี่ยวกับเรื่องการค้าขายหน้าร้านอยู่บ้าง เพราะว่าก่อนหน้านี้นางเองก็เคยทำงานบริษัท 

การศึกษาตลาดมันเองก็เป็นสิ่งสำคัญ เพราะแบบนั้นจึงมีความรู้เกี่ยวกับเรื่องการค้าขายและพอที่จะถ่ายทอดให้กับพวกนางได้ไม่มากก็น้อย 

ซูฉีหวังว่าพวกนางจะสามารถทำงานได้ ถ้าเกิดว่ามีปัญหาอะไรเกิดขึ้น นางเองก็หาแผนการในการรับมือเอาไว้ในอนาคตแล้ว 

ร้านผักตระกูลซู

ด้านหน้าร้านมีผู้คนมากมายมารอซื้อผักที่นางเตรียมเอาไว้เพื่อทำการขายในวันแรก 

ผู้คนภายในเมืองที่เป็นผู้คนดั้งเดิมรู้ว่าร้านผักตระกูลซูเปิดขาย  พวกเขาเองก็พากันเดินทางมาที่สถานที่แห่งนี้ 

คนภายในเมืองรู้ดีอยู่แล้วร้านผักตระกูลซูขายผักถูกกว่าราคา แถมผักที่มาจากสวนตระกูลซูมันยังมีคุณภาพที่สูง 

เพราะแบบนั้นพวกเขาจึงพากันเดินทางมาที่สถานที่ เพื่อที่จะมาซื้อผักที่มาจากสวนตระกูลซู

โดยผักที่ขายมีจำนวนที่มันจำกัด ในตอนนี้สวนผักมันสามารถผลิตผักได้มีจำนวนที่จำกัด แม้ว่าขนาดของสวนผักมันจะเพิ่มขึ้นหลายเท่า 

แต่ว่ามันเองก็ยังไม่เพียงพอกับการนำผักมาค้าขายให้กับคุณทั้งเมือง เพราะแบบนั้นการค้าขายผักในแต่ละวันของร้านผักแห่งนี้มันจึงมีจำกัด 

มองดูจากจำนวนผู้คนมากมายที่มารอเพื่อที่จะมาซื้อผักจากร้านผักของนาง

แต่ว่ามองดูจากผู้คนจำนวนมาก ซูฉีกับแสดงใบหน้าไม่ประหลาดใจเลยแม้แต่น้อยเมื่อเห็นคนจำนวนมากมายขนาดนี้ 

ราวกับว่านางสามารถคาดเดาได้อยู่แล้วว่าในวันแรกในการเปิดขาย มันจะมีผู้คนมากมายมารอต่อแถวซื้อ 

‘ ไม่ผิดพลาดหรือแม้แต่น้อย ในวันแรกจำนวนคนเท่านี้ถือว่าอยู่ในการคาดเดา ’

‘ เพราะว่าขนาดเปิดขายผักเพียงเล็กน้อยบริเวณหน้าสวน มันยังมีผู้คนมากมายเดินทางมาซื้อ ในตอนนี้เปิดขายเป็นร้านผักมันจึงทำให้ผู้คนมากมายพากันหลั่งไหลเข้ามามากมายขนาดนี้ ’

‘ ดีเยี่ยมในช่วงเวลานี้แหละ ในขณะที่ผู้คนมากมายหลั่งไหลเข้ามาภายในเมือง การที่มีคนจำนวนมากมามุมดูร้านผัก มันจะทำให้ผู้คนที่หลั่งไหลเข้ามาภายในเมืองได้สนใจสถานที่แห่งนี้  ’ 

‘ ชื่อเสียงเป็นสิ่งสำคัญ อย่างไรเสียการที่ผู้คนมากมายรู้จักร้านผักของเรามันก็ยิ่งเพิ่มพูนฐานลูกค้าให้เพิ่มมากขึ้น ’ ซูฉียืนคิดในใจพร้อมแสยะยิ้มที่มุมปาก 

นางรู้ดีว่าเหตุการณ์ทุกอย่างที่นางคาดเดาเป็นไปตามที่นางคาดคิดทั้งหมด 

การที่นางเลือกเปิดร้านในเวลานี้เป็นเพราะว่าต้องการฐานคนรู้จักจากคนที่หลั่งไหลเข้ามาภายในเมืองจำนวนมาก 

ถ้าเป็นอย่างที่นางคาดคิดเอาไว้แล้วก็ อีกไม่นานร้านผักของนางจะเป็นที่รู้จักกับผู้คนภายในเมืองรอบๆอย่างแน่นอน 

ผู้คนหลั่งไหลเข้ามาซื้อขายผักภายในร้านค้า ซูฉีมองและสั่งการอยู่อย่างห่างๆ 

แม่ค้าที่จัดการเกี่ยวกับเรื่องการค้าผัก มือของพวกนางเป็นระวิงหยิบของรับเงิน ทำทั้งหมดในเวลาเดียวกัน 

ร้านผักแห่งนี้ยุ่งวุ่นวายเป็นอย่างมาก แต่ถือว่าอย่างดีไม่วันแรกจึงมีความปรารถนาที่จะกองทัพ 

กองทัพเกราะดำ รู้ว่าวันนี้ร้านผักตระกูลซูเปิดร้านผักเป็นวันแรก มันจึงทำให้พวกเขานั้นส่งทหารบางส่วนมาดูแลความเรียบร้อยภายในสถานที่แห่งนี้ 

จึงทำให้ภายในร้านผักไม่ได้ยุ่งวุ่นวายมากนัก มันถูกควบคุมเอาไว้โดยทหารของกองทัพ 

ซูฉีเองก็รู้สึกขอบคุณแม่ทัพหนุ่มที่ส่งความหวังดีมาช่วยร้านผักของนางในวันแรก อีกไม่นานร้านผ้าแห่งนี้คงจะเข้าที่เข้าทาง 

ร้านผักขายหมดในเวลาเพียงแค่ประมาณ 2-3 ชั่วยามในช่วงเช้า 

ผักภายในส่วนของนางเป็นที่ต้องการของผู้คนมากมาย ด้วยจำนวนของคนต้องการมากมายกับจำนวนของสิ่งของที่ขายนั้นไม่เสมอกัน 

จึงทำให้ใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วยามของที่ทำการขายมันเองก็หมดแล้ว 

หลังจากที่ปิดร้านผักซูฉีมานั่งนับเงินภายในร้าน นางนั่งนับเงินพร้อมกับพยักหน้าแสดงใบหน้าร่าเริง

จำนวนเงินขนาดนี้กับการค้าขายผักในวันเดียวถือว่าเป็นจำนวนเงินที่อยู่เหนือกว่าความคาดหมายของนาง

“ อืม… ” 

“ ยอดเยี่ยมไม่คิดเลยว่าขายผักวันเดียวจะได้เงินมากขนาดนี้ ”

“ ถ้าเกิดว่าเพิ่มจำนวนผักมาเพิ่มมากขึ้น เงินที่ได้ตอบแทนในแต่ละวันมันเองก็คงจะมากขึ้นหลายเท่าเลยนะ ”

ซูฉีคิดถึงกำไรในอนาคตถ้าเกิดว่าสวนผักของนางใหญ่ขึ้นจากการขยายได้อย่างต่อเนื่อง 

“ คุณหนูเจ้าคะน้ำชาเจ้าค่ะ ” ลี่ถังน้ำเอาน้ำชามาวางเอาไว้ตรงหน้าของคุณหนูพร้อมกับขนมของว่าง 

“ ขอบใจมาก ” 

“ คุณหนูเจ้าคะนายหญิงจื่อต้องการพบท่านคืนนี้ ”

“ นายหญิงอย่างงั้นรึ…  ” ซูฉีเอียงคออย่างฉงน

“ เข้าใจแล้ว ”

รัตติกาลเดินทางมาถึง 

จบบท