เสียงหวีดหวิวของลมพายุด้านนอกเริ่มซาลง ทว่าภายในอุโมงค์ใต้ดินที่เชื่อมสู่ท่าเรือลับกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด ชานนท์ประคองร่างบอบบางของมะปรางที่สวมเสื้อคลุมสปาเปียกชื้นวิ่งลัดเลาะตามแสงไฟสีส้มสลัว ทั้งสองเร่งฝีเท้าตามเสียงฝีเท้าสะท้อนก้องที่วิ่งนำหน้าไปไกล
ที่ปลายอุโมงค์ แสงจันทร์วันเพ็ญสาดส่องลงมากระทบผิวน้ำทะเลสีดำขลับ รัญชิดาและซายากะในสภาพกระเซอะกระเซิงกำลังพยายามสตาร์ทเครื่องยนต์สปีดโบ๊ทลำหรูที่จอดเทียบท่าเหล็ก รัญชิดากำฮาร์ดดิสก์คีย์ข้อมูลหลักระบบสปาไว้แน่น ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นและลนลาน
"ทำไมเครื่องยนต์มันไม่ติดวะ! ซายากะ เร็วเข้า!" รัญชิดาแผดเสียงสั่งพลางหันรีหันขวาง
"ไม่มีประโยชน์หรอกรัญชิดา ฉันตัดระบบจ่ายน้ำมันสำรองผ่านบลูทูธตั้งแต่แผงควบคุมในกรงแล้ว"
เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจของชานนท์ดังขึ้นจากความมืดปากทางเข้าอุโมงค์ รัญชิดาสะดุ้งสุดตัว หันกระบอกปืนพกในมือเล็งตรงมาทันที ทว่าชานนท์ก้าวออกมาพร้อมกับบอดี้การ์ดติดอาวุธของมาเฟียเฒ่ากลุ่มเศรษฐีทั้งห้าคนที่บัดนี้ยอมสยบกลับลำมาหนุนหลังเขาอย่างเต็มตัว ปืนกลมือห้าหกกระบอกเล็งตรงไปยังสองร่างบนเรือจนพวกนางไร้หนทางต่อสู้
"วางปืนลงเถอะรัญชิดา แกแพ้แล้ว" มะปรางก้าวมายืนเคียงข้างสามี สายตาเรียวนิ่งสงบจับจ้องอดีตคู่ปรับผู้ถือดี
รัญชิดากันฟันจนกรามปูด สบตากับกระบอกปืนนับสิบจ่อตรงมา สุดท้ายหล่อนจำต้องปล่อยปืนพกในมือให้ร่วงหล่นลงพื้นเรือเหล็กดังเคร้ง ซายากะทรุดกายลงนั่งอย่างไร้เรี่ยวแรง บอดี้การ์ดรีบพุ่งตัวลงไปควบคุมตัวทั้งสองและยึดฮาร์ดดิสก์คีย์ข้อมูลสปาส่งคืนให้ชานนท์อย่างนอบน้อม
ชานนท์รับฮาร์ดดิสก์มาเช็กความเรียบร้อย ก่อนจะหันมองใบหน้าสวยหงิกงอของรัญชิดา แววตาของเขาเย็นเยือกราวกับเกล็ดน้ำแข็ง
"ส่งตัวพวกมันกลับไปที่ห้องสปาปิดกระจกนิรภัยใต้ดิน ฉันจะให้พวกมันได้ลิ้มรสผลกรรมที่พวกมันเตรียมไว้ให้เมียฉัน"
สิบนาทีต่อมา ณ ห้องสปาลับปิดกระจกนิรภัยหนาสามชั้น รัญชิดาและซายากะถูกถอดเสื้อผ้าออกจนเปลือยกายหมดจด ร่างกายขาวนวลของทั้งสองสั่นระริกด้วยความอับอายและหวาดกลัว ข้อมือสองข้างถูกใส่กุญแจมือเหล็กไขว้หลังไว้แน่นหนา มะปรางและชานนท์ยืนมองผ่านกระจกนิรภัยทางเดียวจากด้านนอก ซึ่งสามารถมองเห็นด้านในได้อย่างชัดเจน ทว่าคนด้านในจะมองเห็นเพียงเงาสะท้อนของกระจกเงาเท่านั้น
ชานนท์ยกหูโทรศัพท์ระบบสื่อสารภายในห้องสปาพูดเสียงเรียบ
"รัญชิดา... ซายากะ... ยาปลุกอารมณ์สูตรพิเศษเข้มข้นที่พวกแกเตรียมไว้มอมมะปราง ฉันผสมมันลงในเครื่องพ่นสตรีมไอหมอกน้ำมันหอมหมื่นลี้อุ่นๆ เรียบร้อยแล้ว และในอีกสามนาที ฤทธิ์ยาจะเข้ากระตุ้นเซลล์ผิวและทางเดินหายใจของพวกแกจนถึงขีดสุด"
"ชานนท์! แกมันหน้าตัวเมีย! ปล่อยกูออกไปนะ!" รัญชิดาหวีดร้องลั่น พยายามสะบัดร่างดิ้นรนเขย่ากุญแจมือเหล็กเสียงดังระงม ทว่าไอร้อนสีขาวอมชมพูจางๆ กลิ่นหอมหมื่นลี้เข้มข้นอบอวลเริ่มพวยพุ่งออกจากหัวฉีดมุมห้อง ไอน้ำอุ่นจัดเกาะพราวบนผิวขาวเนียนของทั้งสองจนชื้นแฉะ
เพียงไม่นาน ร่างกายของรัญชิดาเริ่มแดงซ่านด้วยพิษยากระตุ้นสวาท ลมหายใจของหล่อนสั่นกระชั้น อุณหภูมิในกายพุ่งสูงจนหน้าอกคัพ D กระเพื่อมขึ้นลงรุนแรง ช่องทางรักส่วนตัวเริ่มหลั่งน้ำหวานเหนียวใสชโลมง่ามขาเรียว ซายากะเองก็ไม่ต่างกัน หล่อนบิดเร่าร่างกายไปมา ผิวเนื้อนุ่มละมุนถูไถเสียดสีกันเองเพื่อบรรเทาความซ่านเสียวที่ปะทุพล่านกึ่งกลางกาย
"พี่นนท์คะ... ทำไมต้องให้ถ่ายวิดีโอไว้ด้วยล่ะคะ?" มะปรางเอ่ยถามพลางมองภาพสองร่างเปลือยบิดเกร็งสะท้านในห้องกระจก
ชานนท์ดึงมะปรางเข้ามากอดจากเบื้องหลัง มือหนาลูบไล้สะโพกมนของเมียรักเบาๆ
"เพื่อเป็นข้อตกลงลับและหลักฐานแบล็กเมล์ชั่วนิรันดร์ไงครับคนดี หากรัญชิดาหรือพรรคพวกของมันคิดจะแฉเรื่องสปาเรา หรือคิดจะกลับมาล้างแค้น วิดีโอรสสวาทเลสเบี้ยนสุดดิบดิ่วชิ้นนี้จะถูกส่งกระจายไปทั่วตระกูลชนชั้นสูงของพวกมันทันที มันจะไม่มีวันกล้าเงยหน้าอ้าปากในสังคมได้อีกเลย"
ภายในห้องกระจกนิรภัย ฤทธิ์ยาปลุกอารมณ์สวาทพุ่งชนสมองจนสติสัมปชัญญะของรัญชิดาและซายากะพังทลายลงสิ้น รัญชิดาหน้าแดงก่ำ หายใจหอบเสียงดัง ซี้ด... ซี้ด... สายตากลิตเตอร์เยิ้มหันจ้องซายากะที่คุกเข่าอยู่ข้างๆ ความถือดีหยิ่งยโสถูกความกระสันบดบังจนหมดสิ้น
"ซายากะ... ช่วยฉันที... ฉันเสียว... รูฉันร้อนไปหมดแล้ว..." รัญชิดาครางกระเส่า ร่างกายบิดเร่าสู้สายสตรีมร้อน
ซายากะที่โดนฤทธิ์ยาไม่ต่างกันขยับคลานเข่าเข้าประชิดแผ่นหลังของรัญชิดา หล่อนส่งริมฝีปากร้อนชื้นซุกไซ้ซอกบ่าเนียนขาวของรัญชิดา ขบเม้มจนเกิดรอยรักสีแดงระเรื่อ รัญชิดาแหงนศีรษะพิงไหล่ซายากะอย่างหมดทางสู้ ครางระงมเสียงหวานหวานสะท้านก้องไมโครโฟน
"อ๊า... ซายากะ... เลียตรงนั้นให้ฉันที... อูยยย เสียวใจจะขาดแล้ว..."
เนื่องจากข้อมือทั้งสองถูกล็อกไขว้ไพล่หลัง ซายากะจึงใช้เพียงปากและเรียวลิ้นในการปรนเปรอ หล่อนดันร่างของรัญชิดาให้นอนหงายราบบนเตียงนวดสปาหนังแท้สีดำ ซายากะคลานขึ้นไปคร่อมทับ ลากปลายลิ้นอุ่นชื้นชโลมไล้จากหน้าท้องแบนราบลงสู่เนินเนื้อสีทอง อ้าปากครอบครองยอดอกสีหวานของรัญชิดา ดูดดึงขบเคี้ยวอย่างเมามันเสียงดัง จ๊วบ จ๊วบ รัญชิดาแอ่นอกสู้ลิ้น บิดสะโพกพล่านด้วยความเสียวซ่านสะท้านรังไข่
ซายากะเลื่อนตัวต่ำลงไปกึ่งกลางลำตัว แยกเรียวขาสองข้างของรัญชิดาออกกว้าง เผยให้เห็นร่องรักกลีบกุหลาบสีเข้มชุ่มเยิ้มไปด้วยน้ำคาวสวาทไหลเนือง ซายากะส่งเรียวลิ้นแหลมเล็กทาบลงบนปุ่มกระสันสีสด รัวลิ้นตวัดเลียระรัวถี่ยิบสลับกับการห่อลิ้นสอดแทรกลึกเข้าไปในรูรักที่บีบตอดรัดแน่นหนึบ
"อ๊ายยย...! ซายากะ... ลิ้นแกโคตรดี... อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ... เสียวหัวนม เสียวรูไปหมดแล้ว... อูยยย ซี้ดดด!" รัญชิดากรีดร้องครางหลง ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวด้วยราคะดิบ ปลายนิ้วเท้าจิกเกร็ง สะโพกมนร่อนส่ายสู้ลิ้นร้อนเยิ้มน้ำลายของสายลับสาว
ชานนท์และมะปรางยืนมองภาพความพ่ายแพ้ทางโลกีย์ของคู่ปรับเก่าด้วยสายตาราบเรียบ แววตาของมะปรางไม่มีความสงสาร มีเพียงความโล่งอกที่ภัยเงียบทั้งหมดถูกสะสางอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด
ซายากะเร่งจังหวะลิ้นหนักหน่วง กระแทกเลียปุ่มกระสันเน้นย้ำรุนแรงจนร่างเปลือยของรัญชิดาสะดุ้งเกร็งกระตุกถี่รัว กรีดร้องครางลั่นห้องกระจกขณะที่ช่องทางรักขมิบบีบรัดลิ้นอย่างบ้าคลั่ง หลั่งพ่นน้ำหวานใสพุ่งกระฉูดเปรอะเปื้อนใบหน้าชุ่มเหงื่อของซายากะ รัญชิดานอนระทวยหมดสภาพประดุจนกปีกหักสิ้นลายราชินีกบฏ
"ส่งตัวพวกมันให้ตำรวจสากลดำเนินการตามกฎหมายฟอกเงินและพยายามฆ่าได้เลย" ชานนท์วางหูโทรศัพท์ สั่งการการ์ดอย่างเด็ดขาด ก่อนจะหันมาประคองใบหน้าหวานของมะปรางขึ้นสบตากันอย่างแสนรัก แววตาดุดันแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนหวานเชื่อม
"สิ้นสุดฝันร้ายแล้วนะคนดี... ต่อจากนี้ไป จะไม่มีใครหน้าไหนมาพรากแกไปจากอกพี่ได้อีกแล้ว" ชานนท์กระซิบเสียงนุ่มข้างหู
มะปรางยิ้มหวาน โอบกอดคอแกร่งของสามีไว้แน่น "ค่ะพี่นนท์... ต่อจากนี้คือเวลาของเราสองคนจริงๆ แล้วนะคะ"
ชานนท์กระชับอ้อมกอดแน่น แววตาร้อนแรงวาบขึ้นด้วยความกระหายสวาทที่อัดอั้นมานานแสนนานตลอดสงครามการเดินทางข้ามขอบฟ้า... ปลายทางความสุขสันต์ที่แท้จริงรอคอยพวกเขาสองคนอยู่ที่พูลวิลล่าหรูส่วนตัวริมหาดอันดามันในค่ำคืนนี้!
2.40M
